Sosialurinarkiv
Sosialurin 2002-10-16, síða 10
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 16. oktober 2002síða 10

‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Nr. 198 - 16. oktober 2002 19 Føroysk innrás í Hannover Mánakvøldið byrjaði føroyska innrásin í Hannover av álvara, tá tveir bussar við í alt 140 fólkum komu á staðið, og roknast kann við nógv fleiri vitjanum komandi dagarnar TÝSKLAND-FØROYAR Jákup Mørk/Álvur Haraldsen HANNOVER: Hvítu og bláu litirnir hjá føroyska fótbóltslandsliðnum fara eftir øllum at døma at síggj- ast aftur í gøtunum í Hann- over, nú landsdysturin móti Týsklandi av álvara er farin at nærkast. Sum vit nevndu í blaðn- um í gjár, so hevur Atlantic longu sent ein flúgvara við áskoðarum afturat teimum, sum eisini vóru við í Litava, og nú er av álvara farið at leggjast afturat hesum bólki. Mánakvøldið komu tveir bussar við áskoðarum hjá 12. manni til Pelikan Vier- tal, sum er bústaðurin kom- andi dagarnar, og so er væntandi, at aðrir bussar koma so við og við. Í hesum fyrsta ferðalagn- um vóru eini 140 fólk, og harumframt hevur 12. mað- ur ein buss við 70 fólkum afturat, sum leggjast afturat mikudagin. Hartil skulu so leggjast bussar, sum koma ymsa aðra staðni úr Dan- mark, so lítið er at ivast í, at hetta er nakað, sum fer at seta dám á býarmyndina komandi dagarnar. Skjótt rundan túr Sjey tíma langi busstúrurin úr Keypmannahavn tóktist ikki at bila stórvegis, tá mongu áskoðararnir komu til bussin. Lagið var av tí allarbesta, og longu eftir at gestirnir høvdu fingið leitað sær ymsu kømrini fram, var móttøkuhøllin á gistingarhúsinum um at vera á tremur við føroysk- um áskoðarum. Ein teirra var sjávlandi formaðurin í 12. manni, Regin Egholm, og hann má eftir hondini sigast at vera ein royndur harri í so máta. – Eg veit ikki akkurát, hvussu ofta eg havi verið við. Eg haldi hetta er 17. ella 18. ferðin, men eg eri ikki heilt vísur, sigur hann, tá vit spyrja, hvussu ofta hann nú hevur verið partur av landsliðsferðini hjá Før- oyum. Spurdur, um hetta kanska er tann dysturin, sum hann fer til við størsta spenning- inum, sigur hann, at tað kanska er bæði og. – Eg eri sjálvandi ræðu- liga spentur, men nú vit sjálvir hava skipað fyri ferðunum seinnu árini, er alt vorðið eitt sindur meira øðrvísi hjá mær. Tað er jú so nógv annað, sum hugs- ast skal um, og tí eri eg enn ikki av álvara farin at hugsa um dystin. Sum dømi um munin millum túrarnar nú, og so teir fyrstu, sum eg var við, kann sigast, at enn havi eg ikki fingið fyrstu ølina niðurum. Væl fyrireikaðir Og at nógv er væl og virð- iliga fyrireika, tykist lítil ivi at vera um. Eitt nú er tað umráðandi hjá áskoðarum, at tey búgva nær saman, og í Pelikan Viertel eru so øll savnaði á einum stað. Okkurt skulu fólkini eisini gera í Hannover, og týsdagin varð skipað fyri einum túri í eitt stórt tivoli nærhendis, umframt at ein bowlinghøll - við ikki færri enn 20 banum - varð bíløgd øll sum hon var. Á sjálvum dystardegnum fer fyrireikingin fram í Brauhaus, sum er ein stór barr her í Hannover. Her er rúm fyri einum 1.000 fólk- um, og 12. maður hevur gjørt avtalu um at leiga einir 300-400 av hesum, so at allir føroysku fótbólts- áskoðararnir kunnu savnast her, áðrenn farið verður til dystin. Her verður so andlits- máling, søla av skreytlut- um, syngjan av slagsangum og alt tað, sum hoyrir einari veruligari upphiting til, so lagið á áskoðarunum skuldi í øllum førum verið í topp, tá tey seinni á kvøldi fara til dystin. Hósdagin um middags- leitið verður so farið aftur til Keypmannahavnar, har Jackways hevur játtað at hava opið um kvøldið, so alt í alt má sigast, at áskoð- ararnir hava nóg mikið at taka sær til á drúgvu ferð- ini. So er bara at vóna, at úrslitið í dystinum eisini verður nøktandi. Hvussu var og ikki, so var lagið óført, tá tykkara útsendu vitjaðu mána- kvøldið, og longu eftir einum knøppum tíma vóru trummurnar fingnar til vega. Føroysku slagsangir- nir rungaðu í stóra bygn- inginum, so fyri gestirnar á staðnum, mundi tað verða so sum so við náttarfrið- inum, men tað tóktist okk- ara 12. maður ikki at geva sær stórvegis far um. Kom bara an Týskland. Føroyski 12. maðurin er klárur at gera innrás í Hannover, og lítið er at ivast í, at einir hálvt túsund føroyskir fótbóltsáskoðarar ætla sær at seta dám á býin hesar dagarnar Fólkini í Pelikan Viertel høvdu úr at gera mánakvøldið, tá tveir bussar við 140 føroyskum viðhaldsfólkum komu á staðið, men skjótt varð borið at, tá kømurini vóru komin í rættlag, varð alt fyri eitt farið undir upphitingina til dystin 19 Nr. 198 • mikudagur • 16. oktober 2002 • 76. árgangur • www.sosialurin.fo Pengar skuldu leggjast á borðið, tá fløgg, turrikløð og annað hjá føroyska 12. manni skuldi fáast ígjøgnum tollin í Kastrup TýSKLAND-FØROYAR Jákup Mørk Álvur Haraldsen HANNOVER: Føroysku fótbóltsáskoðararnir, tann sonevndi 12. maður, fingu óvæntaðar trupulleikar, tá teir mánadagin skuldu ígjøgnum tollin í Kastrup. Vanliga hava hesir hópin av ymsum skreytlutum við til áskoðararnar, tá farið verð- ur til landsdyst, og hendan ferðin var einki undantak í so máta. Regin Egholm, sum er formaður hjá áskoðarum, hevði saman við øðrum fingið hendur á einum við- førisvogni, tá allur førning- urin skuldi førast til bussin, og sum vant, so varð gingið ígjøgnum grønu sonuna á flogvøllinum, men hetta skuldu tey kanska ikki havt gjørt. – Ein tollari kom til mín og spurdi, hvat hetta var, sum vit høvdu við. Eg svar- aði, at hetta vóru lutir, sum skuldu seljast til áskoðar- arnar á ferðini, men tá fall hamarin, byrjar Regin Eg- holm, tá hann skal greiða frá, hvat hendi. – Tollarin segði tá við meg, at um talan var sølu- lutir, so skuldi tollur rind- ast, og hann kravdi at vita, akkurát, hvussu nógv vit høvdu av hvørjum, og hvat hetta skuldi seljast fyri. Vit royndu at greiða frá, hvussu stóð til við hesum, og at hetta ikki hevði verið nakar trupulleiki fyrr, men har var eingin bøn. – Endin var so, at vit máttu gera eina uppteljing, og hóast vit royndu at undirdríva virðið á viðfør- inum heilt nógv, so endaði samanteljingin hjá tollvald- inum við, at vit skuldu rinda 11.000 kr., um viðfør- ið skuldi við. Fingu bótina niður – Vit søgdu, at hetta kom ikki upp á tal. At so fór alt retur til Føroyar, men hetta vildu teir ikki hoyra talan um. At teir bjóðaðu okkum at gjalda toll, var ein lin revsing sambært teimum, tí vit høvdu gjørt okkum beinleiðis sekar í smugling við at nýta grønu sonuna. – Tíbetur vistu tey ikki so nógv um Føroyar, og vit søgdu við tey, at vit mest sum ongan danskan pening høvdu. Onkur kom við ein- um einstøkum føroyskum hundrað-krónu seðli, men hetta munaði sjálvandi lítið, og endin av øllum var so, at vit fingu tingað prísin niður á 5.000 krónur. Partur av hesum varð skaffaður á tann hátt, at ein, sum skuldi taka ímóti okkum á flog- vøllinum, tók 2.000 kr. úr eini sjálvtøku, og so mátti hesin koma inn um tollin við pengunum. – Til stuttleikar kann nevnast, at endaligi prísurin kom niður á 4.300, tí eftir at vit høvdu tingað prísin niður, vísti tað seg, at toll- ararnir ikki kundi taka ímóti 100 evrum, sum var ein partur av puljuni hjá okkum, og tí fingu vit hesar aftur, sigur Regin Egholm, sum leggur dent á, at hetta hevði hann ongan tíð verið úti fyri áður. Hann vildi tó ikki fara so langt sum at siga, at hetta kom at merkja øktar prísir á turrikløðum og øðrum, men tað kendist í øllum førum heldur hugstoytt, at fyrstu túsundkrónuseðl- arnir skuldu fara somikið illa á ferðini. 12. maður bót fyri smugling Formaðurin í 12. manni varð ákærdur fyri smugling á flogvøllinum, tá føroysku viðhaldsfólkini byrjaðu týsku innrásina í Keypmannahavn Mugu vinna nærdystirnar Julian Johnsson var ikki nøgdur um føroyska miðvallar- spælið í Litava, og hann ásannar, at teir mugu arbeiða harðari mikudagin, tá týskararnir eru á skránni TýSKLAND- FØROYAR Jákup Mørk Álvur Haraldsen HANNOVER: Tað er einki at ivast í, at ein av orsøkunum til, at Føroy- ar komu undir so stórt trýst í Kaunas, var, at spælið á føroyska mið- vøllinum hekk alt ov illa saman. Sum vant var sentrali miðvøllurin mannaður av Fróða Benjaminsen og Julian Johnsson. Eftir mánadagsvenjingina hjá landsliðnum fingu vit orð á Julian, og hann ásannaði alt fyri eitt, at hesin parturin av spælin- um skuldi betrast, um eitt gott úrslit skal spyrj- ast burturúr í seinna dystinum. – Stóri trupulleikin hjá okkum leygardagin var, at vit als ikki fingu fatur á mótstøðumonn- unum. Vit nýttu tíðina til at renna aftan á teimum, heldur enn at møta teim- um, og tá so er, so fáa vit trupulleikar. Hjá okkum ræður altíð um at vinna nakrar nærdystir á mið- vøllinum, soleiðis at vit koma inn í dystin, og so kunnu vit hugsa um at spæla bóltin. Meira arbeiði Spurdur, um ein orsøk kundi vera, at føroysku leikararnir ótilvitað hugsaðu meira um Týsk- lands-dystin enn dystin móti Litava, sigur Julian avgjørdur, at tað var tað ikki. – Tað kunnu vit als ikki loyva okkum. Vit eru somikið lítlir, at vit skulu vera 100% til hvørja einastu uppgávu, og tað vóru vit eisini til dystin móti Litava, men vit bara ásanna, at tað ikki gekk so væl, sum vit ætlaðu, og hetta má so broytast til miku- dagin. Og uppskriftin til hetta er heilt einfalt, at vit mugu arbeiða harð- ari, helt Julian Johnsson at enda. Hjá okkum ræður altíð um at vinna nakrar nærdystir á miðvøllinum, soleiðis at vit koma inn í dystin, og so kunnu vit hugsa um at spæla bóltin, sigur Julian Johnsson, nú landsliðið fyrireikar seg til Týsklands-dystin C M Y K 18