fríggjadagur 18. oktober 2002síða 10

Nr. 200 • fríggjadagur • 18. oktober 2002 • 76. árgangur • www.sosialurin.fo – Vit vístu heiminum, at vit so sanniliga eisini duga at spæla fótbólt, segði ein errin Henrik Larsen millium annað eftir dystin, har hansara menn høvdu skelkað eitt av størstu fót- bóltsstórveldunum í heiminum TýSKLAND-FØROYAR Jákup Mørk Álvur Haraldsen Hannover: Hóast hann sjálvandi var bæði fegin og errin um avrikið hjá liði sínum, so glapp eitt lítið »satans« undan varrunum hjá Henrik Larsen, tá hann eftir tíðindafundin við týsku fjølmiðlunum togaði føroysku tíðindafólkini til síðis, so vit í friði og náðum kundu skifta nøkur orð um dystin. ARD, DSF og aðrar stórar týskar støðir vórðu vinarliga biðin um at bíða, tí nú ætlaði hann sær fyrst at tosa við føroysku press- una. Duga at spæla fótbólt Spurdur, hvussu tað kend- ist, at standa við róðrið, nú føroyskur fótbóltur hevði fingið sítt kanska besta úr- slit nakrantíð, segði lands- liðsvenjarin, at hetta var ikki tað besta. – So skuldu vit havt javn- að til 2-2, men hóast tað ikki eydnaðist, so eri eg ótrúliga errin av leikarunum. – Vit vístu verðini, at vit eisini duga at spæla fótbólt. Ikki bert verjufótbólt, men eisini fram eftir vøllinum, og at gera tað ímóti Týsk- landi er eitt einastandandi flott avrik frá hvørjum ein- asta leikara á liðnum. Undan dystinum hevði eitt nú fyrrverandi stórleik- arin, Karl Heinz Rume- nigge, sagt, at talan mátti verða um ein sigur til týsk- arar upp á seks til átta mál. Spurdur, hvørt hann hevði nýtt hetta sum ein motivati- ónsfaktor hjá liðnum, segði Henrik, at tað hevði hann ikki. – Soleiðis er tað altíð, tá hasar stóru kanónirnar út- tala seg. Eg tók mær so ikki stórvegis av tí, men tað var deiligt at gera orðum hans- ara fyri skommum. Tað er púrasta víst. Málið ein fyrimunur Tá týska málið kom eftir bert trimum minuttum, vóru tað helst mong, sum óttaðust eitt rættiligt sorl. Soleiðis gekst tó ikki, og spurningurin er kanska, um tað ikki var ein fyrimunur fyri føroyingar, tí hetta kanska doyvdi týska trýstið eitt sindur. – Tað kann gott vera, at nakað er um tað, men vit skulu nú ikki gloyma, at teir eisini í løtunum eftir málið hava fleiri góðar møguleikar, sum akkurát tað sama kundu givið mál, um tað ikki var fyri Jákup. Hann stóð ein ótrúligan dyst, og í øllum førum tað besta, sum eg havi sæð hann. – Hinvegin megnaðu spælararnir at reisa seg aftur, og tað hongur nokk saman við tí, sum vit tos- aðu um áðrenn dystin. At vit allir skuldu taka hetta sum eina stóra uppliving, sum vit kanska bara fáa einaferð. Allir vóru samdir um, at líkamikið hvussu leikur fór, so skuldu vit stríðast til tað allar seinasta, og tað gjørdu vit so sanni- liga eisini. Rósti hjálparvenjaranum Í mun til dystin leygardagin í Kaunas, so var nærum talan um eina kollvelting í føroyska spælinum. Spurd- ur, hvørt tað var á nøkrum serligum økjum, eitt nú tí sálarliga, at arbeitt hevði verið við leikarunum, segði Henrik Larsen, at sálarligi parturin var minsti trupul- leikin. – Tað nýtist ikki at seta leikararnar upp til ein slík- an dyst. Ert tú ikki uppsett- ur tá tú møtir Týsklandi, so verður tú tað ongantíð. Hin- vegin arbeiddu vit nógv við bæði verjuskipan og upp- spæli, og her haldi eg ikki, at eg kann rósa Jógvan Martini nóg mikið. Hann hevur gjørt eitt ótrúliga gott arbeiði hesar dagarnar. Fantastiskir áskoðarar Og áðrenn Henrik Larsen fór víðari til aðrar fjølmiðl- ar, helt hann, at hann eisini skuldi geva áskoðarunum eina tøkk. – Eg má leggja afturat, at áskoðararnir so sanniliga eisini stríddust til tað sein- asta. Tað var heilt fantast- iskt at hoyra, hvussu væl teir stuðlaðu okkum. Hatta var veruliga nakað, sum lyfti liðið, og tað eri eg ótrúliga fegin um, segði Henrik Larsen at enda. Hesum kunnu vit vera errin av – Ert tú ikki uppsettur tá tú møtir Týsklandi, so verður tú tað ongantíð, segði Henrik Larsen millum annað Føroysku áskoðararnir vóru stóru sigursharrarnir í Hannover, og leingi eftir at týsku áskoðararnir vóru farnir heim, hoyrdust føroysku rópini. Teir fáu týskarar, sum vóru eftir, søgdu mest sum allir tillukku, og tað var uttan iva eitt herðaklapp, sum 12. maður var fegin um 19 18 Nr. 200 - 18. oktober 2002 TÍÐINDASKRIV Mánakvøldið 21. oktober kl. 20.00 heldur Kim Sim- onsen fyrilestur í Lofts- stovuni á Føroyamáls- deildini. Fyrilesturin eitur Bardagin um føroysku fortíðina – føroysk søgufat- an og mentanarsøga mill- um tjóðarbygging, mytur og postkolonialan vanda- sjógv. Øll eru vælkomin. "Nakrar visiónir fyri norðurlendskt samstarv í framtíðini. Um viðurskifti millum størru londini og útnorður- lendsku útjaðarnar í einum altjóðagjørdum heimi, sæð í sosiologiskum høpi." Hesa yvirskriftina hevur Kim Simonsen givið fyri- lestrinum hjá sær, sum hann fer at halda í Norður- landahúsinum sunnudagin kl.16.00. Norrøna Felagið og Norðurlandahúsið skipa fyri. Um mánaðaskiftið hevur Norðurlandaráðið ársfund í finska høvuðsstaðnum Helsinki. Nógv verður gjørt burturúr í ár, tí Norð- urlandaráðið er fimmti ár í ár. Tí hóskandi júst nú at viðgera okkara lut her í Út- norðri í norðurlendska samstarvinum. Og Kim Simonsen rópar varskó: – Teir góðu Norð- urlandavinirnir er skjótt horvnir, so sum Sven Hav- steen-Mikkelsen við sínum tekningum, og Bjarne Nielsen Brovst við bókum um William Heinesen. Hetta ættarliðið hevði eina sunna modernaða mentafatan, har Útnorður var eins modernað og alt annað, sigur Kim Simon- sen. Hann leggur afturat:. – Í dag skulu vit ansa eftir, at tað norðurlendska ikki endar við at endur- skapa agg móti nútíðini, at norðisman sum hugmynda- frøði ikki gerst ein skansi móti metropolum, Evropa og heimsárinum, har vit enda við at verja okkum móti útlendskari mentan. Vit eiga ikki bara at leggja dent á eldri føroyska mentan (folklorisering), tá vit royna at umboða okkara samleika her í Útnorði, tí so endar henda mentan sum nakað eksotiskt. Eg eri bangin fyri, at Út- norðurmentanarhúsið á Bryggjuni í Keypmanna- havn fer at seta okkum Út- norðurfólk í ein bás, har vit skulu útstillast sum okkurt eksotiskt í føroyskari húgvu, og leggja dent á alt gamalt. Hetta kann fáa eina øvugta ávirkan, at útlend- ingar nú fáa »prógv« fyri, at vit hanga føst í fortíðini og at okkum dámar tað, sigur Kim Simonsen. Fyrilesturin hjá Kim Simonsen verður í Norður- landahúsinum sunnudagin 20.oktober kl.16.00, og hann er almennur. Eftir fyrilesturin verður kjak um evnið stendur í tíðinda- skrivi frá Norrøna Felagn- um. Almennur fyrilestur á Føroyamáls- deildini Freistin úti at søkja stjórastarvið á Strandferðsluni Í dag, fríggjadagin, er freistin úti at søkja starvið sum stjóri á Strandferðsluni. Hig- artil hevur Vinnu- málaráðið fingið tvær umsøknir til starvið, ið skal setast sum skjótast STRANDFERÐSLAN Jón Brian Hvidtfeldt Freistin at søkja starvið sum stjóri á Strandferðsluni er úti í dag, fríggjadagin. Vinnumálaráðið lýsti fyri einum mánað eftir nýggj- um stjóra til stovnin, eftir at Reidar Nónfjall, sum hevur verið stjóri á stovninum seinastu fimm árini, boðaði frá at hann hevði ikki hug at halda fram í starvinum. Nú freistin at søkja er um at vera úti, hevur Vinnu- málaráðið fingið tvær umsøknir til starvið, sigur Arne Poulsen, aðalstjóri í Vinnumálaráðnum. Men ofta koma umsøknirnar ikki fyrr enn í seinastu løtu, so tá avtornar kann talið gerast nakað hægri. Tann, ið fær starvið sum stjóri á Strandferðsluni, skal hava holla teoretiska útbúgving, leiðsluroyndir frá privata og/ella almenna arbeiðsmarknaðinum, og harumframt skal viðkom- andi hava góð samstarvs- evnir og mennandi leiðslu- stíl, sigur Vinnumálaráðið í starvslýsingini. Starvið sum stjóri á Strandferðsluni verður sett »sambært ser- ligari avtalu«. Arne Poulsen sigur, at Vinnumálaráðið miðar ímóti at nýggi stjórin á Strandferðsluni skal kunna taka við starvinum skjótast gjørligt. Fráfarandi stjórin hevur uppsagnartíð til á nýggjárinum, men hevur biðið um at sleppa úr starvinum fyrr, um tað letur seg gera. Reidar Nónfjall fer í næstum úr stjórastarvinum á Strand- ferðsluni. Freistin at søkja starvið, sum Reidar Nónfjall hevur røkt seinastu fimm árini, er úti í dag, fríggja- dagin. Hósdagin hevði Vinnumálaráðið fingið tvær umsøknir til starvið. C M Y K 18