týsdagur 22. oktober 2002síða 8
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Hóast eingin ítøki-
ligur leikarahandil er
farin fram enn, so er
einki at ivast í, at av-
rikið hjá føroyska
landsliðnum í Hann-
over hevur skapt
stóran útlendskan
áhuga fyri fleiri av
landsliðsleikarum
okkara
YRKISTILVERUR
Jákup Mørk
Tá eitt lítið land sum Før-
oyar brádliga skelkar eina
av heimsins sterkastu og
mest siðvandu fótbólts-
tjóðum, er einki at siga til,
at áhugin fyri einstøku
leikarunum gerst stórur.
Tað mugu jú búgva onkrar
dygdir í hesum djørvu
dvørgunum, sum somikið
óræddir trinu á pallin móti
Ballack & Co.
Ungt landslið
Einasti føroyski leikaraum-
boðsmaðurin er Jákup í
Stórustovu,
sum
rekur
fyritøkuna, NAFA, og hann
ásannar, at áhugin fyri
føroyskum leikarum er
vaksin síðani brakið í
Hannover. Somikið nógv, at
hann avlýsti at fara við á
ferðini hjá føroyska U-19
landsliðnum til Ukraina, so
sum ætlanin annars var.
- Tað sigur seg sjálvt, at
tá føroyska landsliðið skap-
ar eitt slíkt úrslit, so ger tað
samstundis, at útlendskir
umboðsmenn og útlendsk
feløg av sær sjálvum bíta
merki í hetta.
- Ikki minst tí tað eisini er
soleiðis, at føroyska lands-
liðið er samansett av lut-
falsliga ungum leikarum,
og tað er sjálvandi serliga
hesum, sum áhugi er fyri.
Ikki fyri at taka nakað frá
teimum meira royndu, men
tað eru leikararnir, sum eru
fyrst í 20’unum og kanska
yngri enn tað, sum hava
serligan áhuga.
Tá vit spyrja beinleiðis
um nøvn, vil Jákup í
Stórustovu helst ikki siga
nakað, men hann staðfestir
enn einaferð, at áhugin er
vaksandi.
- Dysturin ímóti Skot-
landi skapti sera stóru um-
røðu, og tann umrøðan var
ikki minni eftir dystin í
Týsklandi. Kanska eisini tí,
at fleiri útlendskir umboðs-
menn vóru í Hannover og
hugdu at dystinum, soleiðis
at teir kundu síggja, hvussu
leikararnir reageraðu, tá
teir brádliga spældu móti
nøkrum av heimsins bestu
leikarum.
Tríggir tykjast vísir
Sum nevnt, so vil Jákup
ikki seta nøkur nøvn á, tá
spurt verður um, hvørjir
leikarar eru serliga áhuga-
verdir
hjá
útlendskum
feløgum, men tað er neyvan
skotið heilt við síðuna av, tá
gitt verður, at áhugin ser-
liga snýr seg um tríggjar
leikarar.
Jón Rói Jacobsen hevur
longu vunnið sær fast pláss
í landsliðsverjuni, og við
sínum 19 árum er einki at
ivast í, at hann hevur møgu-
leika at røkka heilt langt.
Hann hevur longu verið til
venjingar í Brøndby, og
sum hann hevur leikt móti
Skotlandi, Litava og Týsk-
landi skal vera heilt løgið,
um hann aftur verður at
síggja í føroysku kapping-
ini komandi ár. Gaman í
hevur HB tryggjað sær
undirskrift hansara á einum
sáttmála, men hetta man
einamest vera gjørt fyri at
tryggja sær, at gullfuglurin
ikki fer kostnaðarleysur úr
reiðrinum. Jón Rói hevur
sum kunnugt longu verið í
Brøndby og roynt seg, og
hetta tykist í øllum førum
sum eitt gott boð upp á eina
møguliga fótbóltsframtíð.
Brøndby hevur í løtuni
stórar trupulleikar við at
halda
seg
í
oddinum
donsku superliguni, og tá
Jón Rói leikti venjingardyst
við næst besta liðnum hjá
teimum gulu, mundi fáur
ivast í, at hann taldist
millum teir allar bestu á
liðnum.
Jákup á Borg hevur áður
verið upp á tal, tá talan er
um útlendskan fótbólt. Nú
er hann 23 ára gamal, og
tað er kanska um at vera
seinasta útkall fyri hansara
viðkomandi.
Men
tað
skuldi verið løgið, um
Beckham-líknandi innlegg
hansara ímóti bæði Skot-
landi og Týsklandi ikki
hava skapt áhuga onkra
staðni. Sjálvur sigur Jákup
á Borg, at onkrir fyrispurn-
ingar hava verið, men at
hann fyrst og fremst vil
tryggja sær, at skaðin í
lærkrikanum verður lektur,
áðrenn hann fer at royna
fótbóltseydnuna
nakra
staðni.
Og so er tað sjálvandi
Jákup Mikkelsen. Hann er
nú farin um tey tríati, men
málverjar liva gjarna longri
enn útileikararnir gera, og
so hevur Jákup eisini longu
tryggjað sær heitið, dansk-
ur meistari, á visitkortinum
hjá sær, so hann hevur
longu prógvað sítt virði í so
máta, og so er spurning-
urin, hvat felag verður tað
fyrsta, sum vil keypa hann
leysan av beinkinum í
Molde.
Nr. 202 • týsdagur • 22. oktober 2002 • 76. árgangur • www.sosialurin.fo
Eingin hevði rokn-
að við, at VB-
kvinnurnar skuldu
koma so væl frá
byrjan í kapping-
ini, tí eitt skifti var
ivasamt, um 1.
deildarhondbóltur
yvirhøvur bleiv í
Vági í vetur
KVINNU-
HONDBÓLTUR
Hilmar Jan Hansen
At árið er byrjað so væl
hjá VB, siga vágbingar
vera heilt óvæntað, tí
liðið er í grundini spild-
urnýtt.
Sum vit hava nevnt
fyrr, hava tær klassisku
orsøkirnar eisini gjørt
um seg í Vági, har
onkrar eru í eydnusom-
um umstøðum, onkrar
eru farnar av landinum
og aðrar bara givnar.
Einasti av spælarun-
um frá í fjør, sum er
eftir, er Laila Jespersen,
og so er Arnleyg Hjelm
komin við aftur eftir
steðg í eitt ár.
Hinvegin hevur liðið
fingið styrk úr Litava
við málverja og tveim-
um bakkspælarum, men
annars er restin fólk, ið
hevur flestu royndirnar
úr 2. deild.
Nú tað hevur koyrt
sum knívur í bleytum
smøri fyrstu dystirnar,
hava vit fingið uppspurt,
at undan kappingini var
støðan í Vági næstan
sum í Klaksvík.
Eisini hjá VB sá tað so
svart út við fólki, at ein
hugsaður tanki var at
satsa upp á 2. deildar-
liðið, fyri at byggja nak-
að nýtt upp og heldur
gloyma 1. deild, til fólk-
ið var til tað.
Nú hava VB-kvinnur-
nar spælt tríggjar dystir
og vunnið teir allar.
Hetta merkir, at nú
summi av liðunum hava
spælt tríggjar og onnur
fýra dystir, eru VB-
kvinnurnar á odda í 1.
deild.
Samstundis eigur eis-
ini at nevnast, at allir
tríggir dystirnir higartil
hava verið á heimavølli í
Vági, og at VB enn ikki
hevur víst, hvør dugur er
í liðnum á útivølli.
Tað sleppur liðið nú, tí
tveir teir næstu dystirnir
eru í Havnini. Fyrst móti
Neistanum
komandi
leygardag og síðani móti
Kyndli sunnudagin 3.
november.
Á heimavølli hevur
liðið fingið góðan stuðul
frá sínum trúgvu áskoð-
arum, sum neyvan verða
eins væl mannaðir til
útidystirnar.
Men hvussu er og
ikki, so man lítið vera at
ivast í, at hondbóltsprát-
ið í Vági verður nógv
hesa vikuna og kanska
næstu vikurnar eisini.
Møguliga
verður
kvinnuhondbólturin
heitasta samrøðuevnið
hjá vágbingum allan
veturin. Livst, so spyrst.
Óvæntað støða
Landsliðsleikarar
selja seg sjálvar
Jákup í Stórustovu hevur havt úr at gera síðani føroyska avrikið Í Hannover, men enn vil hann
ikki seta nøvn á møguligar leikarahandlar
15
14
Nr. 202 - 22. oktober 2002
sum skriva og tala (eitt nú
frá tingsins røðarapalli), av-
skepla og skamfíla okkara
móðurmál á so álvarsligan
hátt, at málsligar nuancur,
myndir og hittinorð fara so
líðandi og hvørva. Málið,
tað
málmríka,
livandi,
kveikjandi amboðið, verður
stirvið, sálarleyst og - mis-
hátt.
Nøkur dømi úr dagligu
talurúgvuni.
Orðið varmi er at kalla
bannlýst í okkara fjølmiðl-
um, nú er alt hiti, hóast tað
er kalt ella heitt, og er tað
nakað, vit ikki hava í Før-
oyum, so er tað hita.Vilja
vit hava hita, so mugu vit
fara, har veðurlagið er
subtropiskt ella tropiskt.
Hóast harraboðini um
ikki at siga varmi, men hiti,
tá ið vit tosa um tað, sum
upptekur okkum rættiliga
nógv, nevniliga veðrið, so
er tað tó enn loyvt okkum at
siga Varmakelda, varma-
dunkur,
varmafløska,
varmapúta, kom og verm
teg. Er tað loyvt at koma úr
varma í hita; - ella skulu vit
siga úr hita í hita? Í øllum
øðrum londum (Onglandi,
Týsklandi, Danmark o.ø.)
kenna tey munin millum
varma og hita (warm and
hot, varme og hede o.s.fr.).
Fyri ikki so nógvum árum
síðan dugdi hvørt mans-
barn at siga temperaturur,
tá ið talan var um kuldastig
og hitastig, og tað duga
sjálvandi øll fólk í fram-
komnum londum. Men so
er ikki hjá okkum,tí her er
ongin varmi, hann hevur
mist sín elligamla heima-
rætt í dagligari talu. Orðið
hiti er hjá okkum, so løgið
tað ljóðar, vorðið synonymt
við temperatur.
Fyri at vita, hvussu kalt
ella heitt tað er, ella tá ið
fepurin skal takast, er neyð-
ugt at hava eitt termometur,
uttan mun til hvar í verðini
vit eru stødd. Hesi bæði
orðini - temperaturur og
termometur - hava ikki
innivist í tí føroysku orða-
bókini, men systkinabarnið
barometur hevur snikka-
leyst sníkt seg ígjøgnum
nálareygað.
Heimføðisligt stórlatni, í
hesum føri mótvegis øðrum
tungumálum um okkara
leiðir, slóðar ikki fyri góð-
um.
Ú/F fráboðar dagliga, at
»tíðindini koma um eitt
lítið bil«. Tey gomlu (í
Havn) høvdu óivað sagt um
eina lítla løtu í staðin fyri
um eitt lítið bil.
Orðið bil er kalt og
einsamalt. Í Havn hevur tað
verið lítið brúkt. Orðið løta
hinvegin er fjálgt og mjúkt
og gevandi. Øll hava vit
ástarløtur, fríløtur, summar-
løtur, gleðisløtur, sorgarløt-
ur, bíðiløtur. Hesar og ótelj-
andi aðrar løtur eru sjálvt
lívið, tilveran. Vit bíða í løt-
um - eisini teimum áðrenn
tíðindini koma - men sjáld-
an í bilum. (Her verður ikki
hugsað um tað, sum koyra á
fýra hjólum)
Eisini orðini fleiri enn og
meira enn eru vorðin
fløkjaslig. Vit fáa t.d. at
vita, at fleiri enn 1000 sóu
dystin ella fleiri enn 100
lótu lív. Flest allir føroying-
ar høvdu sagt, at meira enn
1000 sóu dystin og meira
enn 100 lótu lív ella t.d., at
hann hevur meira enn 100
krónur í lummanum, men
fleiri túsund í bankanum.
Tað ber ikki til at siga, at
nú er tað fleiri enn nokk, tá
ið vit meina, at nú er tað
meira enn nokk, og nú er
tað nóg mikið við hasum
tvætlinum. Í ÚF starvast
meira enn 20 fólk, men í
DR starvast nógv fleiri.
Okkara
tingmenn
og
fleiri við teimum meta um
eina meting; næstan ongin
sigur, hvat tey halda um tað
ella tað. Tey siga t.d.: Vit
meta, at hallið verður stórt,
og okkara meting er - Í van-
ligari talu høvdu vit sagt:
Vit halda ella vænta, at
hallið verður stórt, og okk-
ara áskoðan er -
Í meira enn 100 ár hava
føroyingar
fegnast
um
góðar málmenn hjá TB, og
skjótt kunnu vit siga tað
sama um HB og KÍ, men
ein lítil hóttan hevur tikið
seg upp, av tí at frálíka góð-
ir frásøgumenn í ÚF eru
farnir at brúka heitið mál-
verji um málmannin. Hetta
kann geva lurtarunum trup-
ulleikar, av tí at næstan alt
fótbóltsliðið í roynd og
veru er málverji, tá ið á
stendur, men liðið hevur
ongantíð meira enn ein
málmann á vøllinum. Hetta
áttu frásøgu- menninir at
skrivað sær aftan fyri
oyrað.
Í mong harrans ár hava
termostatur verið í hvørjum
húsi og á hvørjum skipi, og
í meira enn 40 ár hava vit
brúkt termorútar, og teir
verða eisini gjørdir í Føroy-
um. Fólk fáa sjúkrahjálp
við termoterapi frá terape-
utum. Termodrakt er frálíkt
klæði í kulda o.s.fr. Hesi
orð eru vanlig í dagligari
talu, men tey finnast ikki í
tí føroysku orðabókini.
Hevði ein fremmandorða-
bók ikki verið hent?
Tað stendur illa til, tá ið
havnarmaður við vánalig-
um stevi í góðari málføring,
fær ilt í eygað og oyrað or-
sakað av klombring í dag-
ligari skrift og talu.
P.S. Havi lisið greinina hjá
Regini Eikholm í bløðun-
um seinastu viku.
Sum ikki einaferð fáa vit
frá honum væl skrivað og
væl definerað varskó um
vandamál, ið hótta okkara
mentalu tilveru á hesum
oyggjum.
Hesaferð um tær sera
álvarsligu talibanútreins-
ingar í okkara móðurmáli,
vit hava verið og framhald-
andi eru fyri; um okkara
fyrr frælsa, sjálvberandi
alfabet, men nú ikki annað
enn ein rudimenter (kripl-
að) bókstavarøð.
P.P.S. Tað kemur fyri, at
fjølmiðlarnir
siga/skriva
vacum. Hetta er skeivt; orð-
ið vacuum merkir lufttómt,
og bæði u-ini hoyrast.
Framhald frá síðu 13
VIÐMERKINGAR
Skal roynast í tinginum
Rættingar til greinina
í Sosialinum 12. Okt.:
Høgni Hoydal um
skrásett parlag:
Ingi Kirke
Minnilutabólkurin
Høgni Hoydal sigur seg
vera harman um, at minni-
lutabólkurin, tey samkyndu
eru sett í fokus í hesum
máli. Eg haldi hinvegin, at
Høgni Hoydal hevur sett
seg sjálvan í fokus enn
einaferð. Tað dugir hann
sera væl! Hví skal hetta mál
í tingið? Hví er tað knapp-
liga vorðið so umráðandi
fyri “loysingarmannin”, at
skrásett parlag skal í tingið?
Minnilutabólkurin
vil
altíð vera her. Men tað sum
ikki er til at skilja er, at so
mong “vanlig” menniskju
skulu góðtaka slíkan livi-
hátt. Eg vil siga tað soleið-
is, at tað er minnilutabólk-
urin, tey kristnu, sum eru
uppi ímóti einum stórum
bólki av menniskjum, sum
eru totalt líkaglað við krist-
indómin,
gudsóttan
og
standardin sum hetta gevur
okkum í lívinum!
Minnilutabólkurin,
tey
samkyndu, er als ikki kjarn-
in í hesum máli. Kjarnin, og
tað vil siga bardagin hjá
okkum sum ávara móti slík-
um, er ímóti eini ræðuligari
líkasælu sum ræður í fólk-
inum her á landi. Annars er
at siga, at tey sum rópa har-
ast neyvan eru so mong!
Tey samkyndu skulu hin-
vegin fáa frið fyri mær hes-
um viðvíkjandi, so leingi
tey ikki kalla seg kristin!
Yvirtaka arvarætt
Høgni sigur at vit skulu
yvirtaka arvarætt, og at tað
er útfrá hesum, at hann ger
greitt, at málið fer niðan í
Løgtingið til eitt aðalorða-
skifti. Hví? Enn einaferð
má eg spyrja hví? Hví er
hetta so umráðandi? Hví so
ikki heldur hava eitt aðal-
orðaskifti, um eitt nógv
størri mál, nemliga yvirtøk-
una av fólkakirkjuni? Nei,
hana skulu vit bara yvir-
taka, og síðani fáa greiðu á
innihaldinum! Kann tað
hugsast, at fólkakirkjan skal
yvirtakast sum hon er, tí at
onkur lóg hesum viðvíkj-
andi verður yvirtikin sam-
stundis, sum sigur, at prest-
ar skulu signa samkynd?
Eisini sigur Høgni, at vit
kunnu ikki bara longur út-
flyta okkara trupuleikar til
Danmarkar. Men veruleikin
er, at Høgni er við at inn-
flyta ein trupuleika. At yv-
irtaka er at innflyta! Og
eingin hevur útflutt hendan
“trupuleika”, uttan trupu-
leikin sjálvur. Sjálvur haldi
eg, at Høgni er tann størsti
trupuleikin í hesum málin-
um. Hví ikki brúka alla tað
orku og evnir, sum maðurin
hevur, til tað hann er kall-
aður til - nemliga loysing!
Og so sigur hann eisini,
at tað er ikki rætt, tá fólk
royna at gera hetta til ein
spurning um átrúnað.
Eg spyrji bara, hvat er tað
fyri dreymaheimur Høgni
livir í?
Vit “royna” ikki at gera
hetta til ein spurning um
átrúnað. Hetta er ein spurn-
ingur um átrúnað! Alt før-
oyska samfelagið er fult av
átrúnað. Sjálvt tey sam-
kyndu játta, at tey “trúgva”!
Vit kristnu trúgva, at sam-
kyndur liviháttur er skeivur
sambart Guds orði. Tað
stendur beint fram, at tey
sum liva á henda hátt, eru
deyðasek! Hesin spurningur
er ikki viðkvæmur, sum
Høgni sigur hann vera. Í
øllum førðum ikki fyri ein
kristnan! Svarið er NEI!
Her er ikki neyðugt við ein-
um aðalorðaskifti, ei heldur
nøkrum kjaki. Hví? Tí
Bíblian er ikki til at taka feil
av hesum viðvíkjandi. Tí er
tað til at blíva bæði bilsin,
flóvur og rasandi av, tá ein
hoyrir sokallaði “kristin”
menniskju siga ting sum:
“Eg virði rættindi teirra
samkyndu sæð útfrá einum
menniskjaligum sjónarmiði,
men útfrá mínum kristna
sjónarmiði, komi eg ongan-
tíð at góðtaka hetta.” Hetta
er størsta hyklarí sum finst!
Enn einaferð skal tað
vera sagt, at hatur er ikki
mótvegis teimum sam-
kyndu. Men at góðtaka
synd, tað er at góðtaka tað
sum er skeivt í Guds eyg-
um, tað letur seg ikki gera
fyri ein sunnan, góðan og
elskandi fundamentalistisk-
an kristnan!
Allir føroyingar hava rætt
til, at skriva eitt arvaskjal,
eisini tey samkyndu! Men
trupuleikin er opinbart ikki
arvarætturin. Hvat snýr
hetta mál seg í veruleikan-
um um?
Kjakið farið av
sporinum
Er kjakið farið av sporin-
um, so eiga fjølmiðlarnir
størstu æruna av tí. Teir
skriva síðu upp og síðu nið-
ur, har teir hava samrøður
við samkyndar persónar.
Teir royna enntá at hugna
um, við at fortelja hvussu
deiligt tað er har teir sita og
práta osf. Og so skulu vit
onnur bara sita og tiga? Og
samtykkja? Eg haldi ikki!
Eg haldi tað vera ótrúligt,
sum Høgni tvætlar. At siga
slíkt sum: Tað, sum er hent,
er, at man er farin at viðgera
málið sum ein heilt annar
spurningur, har vit skulu til
at lóggeva um innihaldið í
lívinum hjá fólki.
Eingin, og eg sigi eingin
hevur ætlað sær at lóggeva
um innihaldið í lívinum hjá
fólki, og tað veit eg, at hann
eisini veit!
Annars er at siga viðvíkj-
andi tí at lóggeva um inni-
haldið í lívinum hjá fólki, at
tað verður gjørt alla tíðina.
Um tað ikki verður gjørt, so
endar alt samfelagið sum
tað er av sporinum.
Men tað sum er farið av
sporinum, tað er Høgni
sjálvur! Hann átti at gjørt
tað, sum hann varð kallaður
til, nemliga loysing!
Hetta er ikki ein partur av
loysingarmálinum. Tí fáa
vit fyrst loysing, so kunnu
vit smíða okkara egnu lóg
um persóns- familju- og
arvarætt.
Høgni, lat teg ikki brúka
sum eitt amboð fyri tíðaran-
danum, órættvísini, rákin-
um í heiminum í dag, har alt
skal góðtakast og signast.
Demokratiska samfelagið
Føroyar, hevur mær vitandi
ikki noktað nøkrum menn-
iskja at skriva eitt arvaskjal
til ein av sama kyni.
Niðurgerðingin
Hvar er hon - niðurgerðing-
in?
Hvør verður niðurgjørd-
ur, og av hvørjum?
Tað sum tey kristnu “nið-
urgera” (ávara ímóti), er
samkyndi livihátturin, tí
hann er bannaður av Gudi.
Søgan er tann, at menniskj-
að vrakaði Gud, og tí gav
Gud tey upp til samkyndan
livihátt v.m. Og tí er tað at
venda menniskjuni við, so
vil Gud eisini geva tey upp
til hinkyndan livihátt v.m.
Niðurgerðingin er í øll-
um førðum ikki einsrætta.
Tey kristnu verða sanniliga
eisini niðurgjørd. Men vit
eru so von við tað, at eisini
hesaferð skulu vit lata tað
fara afturvið borðinum!
Samgongan
Eisini samgongan stendur
uppá spæl. Hví risikera
eina samgongu, sum kann
arbeiða víðari móti full-
veldi, móti málinum, so vit
í friði kunnu taka okkum av
málum sum hesum? Eg
trúgvi ikki, at eg kann und-
irstrika tað nóg mikið; at
tað er Høgni Hoydal, sum
er farin av sporinum her!
Lat meg spyrja: Er tað til-
vild, at Miðflokkurin situr í
samgongu nú vandi er fyri,
at hetta mál er á veg niðan í
tingið? Er tað tilvild, at
Kristiligi Fólkaflokkurin
sat í samgongu á sinni, tá
líknandi mál eisini kostaði
samgonguna? Ella er mið-
flokkurin í samgongu aftur
nú, fyri at verja hetta land
enn einaferð?
Tekur stórliga feil
Málið fer av sporinum, tá
fólk halda, at tað er ein
landsstýrismaður, sum tek-
ur avgerðina, sigur Høgni
Hoydal.
Er hetta hugmóð ella er
maðurin býttur? Hvør held-
ur, uttan kanska Høgni
sjálvur, at tað er hann
einsamallur sum bestemm-
ar her á landið? Eg vóni
fyri hann, at blaðmaðurin
hevur sitera hann skeivt!
Maðurin, sum við rúk-
andi ferð bleiv valdur inn á
ting, tekur stórliga feil í
nógvum hesum viðvíkjandi.
Fyrst skal Høgni Hoydal
vita, at Føroyar eru “enn”
eitt kristiligt samfelag.
Føroyar hava enn møgu-
leikan til at siga nei!
Føroyar hava enn møgu-
leikan til at vera annar-
leiðis!
Føroyar hava enn møgu-
leikan til at varðveita Guds
signing, í staðin fyri bannið
sum er avleiðingin av
órættvísum livihátti, og
góðtakan av hesum!
Er loysingarmaðurin bliv-
in troyttur á leiðini, og hev-
ur hann mist málið úr eyg-
sjón? Hann byrjaði gott,
vónandi er hann maður
nokk til at fullføra skeiðið,
sum fyri hann er sett!
Tí líka skjótt sum Høgni
bleiv valdur inn, skal hann
verða koyrdur út, um hann
ikki skikkar sær rætt!
Takið ikki feil av tí. Tí
har bestemmar Høgni ikki!
Hann (Gud) umskiftir tíð-
ir og stundir, rekur kongar
frá valdinum og setur kong-
ar til valdið. Dán. 2,21.
C
M
Y
K
14