týsdagur 10. september 1985síða 11

= Nr. 33 Sigurd L. Lamhauge: 10. september 1985 TRT TARAN Vit resta veruligan itrottarmoral Føroysk ítróttarfólk vilja fegin vera fremst á nógvum økjum, men hetta hevur við sær, at tey royna fleiri ítróttargreinar samstundis og gerast tí „berta hampiliga góð til fleiri ítrótt- argreinar, men ongantíð veruliga góð til eina serstaka. Tað sær út til, at vit eru ikki til reið- ar at gjalda tað, tað kostar, sigur Sigurd L. Lamhauge, formaður i kappingarnevndini hjá Svimjisambandinum. Skal ein náa nak- að, er neyðugt at taka ítrótt sín í álvara og investera neyðuga tíð og venjing. Um ein vil náa nakað við ítrótt síni, so krevst eisini, at ein er til reiðar at ofra nak- að fyri tað. Ein gerst ikki góður ítróttaríðkari av sær sjálvum. Soleiðis málber Sigurd L Lamhauge, formaður í kappingarnevndini hjá Svimjisambandi Feroya, seg Og hann veit, hann tosar um. Tá framdi bragd sitt at renna og svimja úr Akrabyrgi til Fugloyar — og hetta er av før- hvat hann størstu brøgdum i oyskari itrottarsøgu lå bæði nógv og hørå venjing aftan fyri Oftani sum um vit veruligan moral. Vit vilja gjarna gera okkum galdandi i fleiri ítróttargreinum og hetta hevur við sær, at vit gerast hampuligir í fleiri, men ikki veruliga góðir í nakrari. Vit vilja ikki in- tað, ið skal til, nevniliga tíð og orku, og hava tíverri lyndi til ikki at taka ítróttin í álvara, sigur Sigurd virkar tað føroyingar resta itrottar- vestera Tað er einki at ivast i, at fleiri føroyskir itråttaidkarar kundu gjørt seg galdandi i millumtjóða kappingum, um teir til reiðar at ganga inn fyri horðu venjingini. Frá mær sjálvum veit eg ein er noyddur at halda seg burtur frá ti, ið nógv »vanliga livinum«, ti tað kann als ikki samein ast við venjingina, at ein ropa »gongur i byin« og ein hevur satt at siga heldur ikki hug ella kreftir til tess men tað, ið ein vinnur við venjing síni, uppvegar í síðsta endanum alt, ið ein kanska heldur seg hava mist Sálarligt trýst Skal ein fáa nakað burtur úr er neyðugt at ein konsentrerar seg um eina itrottargrein og gongur fult og heilt inn fyri henni Neyðugt er, at ein lívir eitt regluligt lív, ti sálar liga trýstið er í veruleik anum væl sterri enn tað likamliga. Men samstund- venjingin vid sær, at ein lærir seg sjålv an at kenna nogv betur Ein lærir, at ein kann fara um mørk, ið ein ikki hevði trúð framman undan bæði sálarliga og krops- liga, sigur Sigurd is hevur Hann greidir eisini frå, at tad mangan kann kenn ast tungt at einsa mallur og at ein í veruleik venja anum skal hava nakað at venja fram til Eina kapping ella aðra itrottar sum hann nevnir tað Stuðul er neyðugur Eitt sum kanska kann vera torført her i Feroyum er at koma í samband við folk, ið kunnu hjálpa tær sum venjarar ella vegleið arar, og er tað ti neyðugt at tú roynir at utvega tær so góða vitan sum megu ligt um venjingarhættir, rættan kost o.a.t. sjálvur Hetta kann við hjálp av m.a. gerast bókum og ødrum lesnadi, men hetta verður sjálvsagt ongantið so gott sum at hava ein, ið kann leggja venjing tína til rættis og stuðla teg annars. Ti stuðul hevur tú altið fyri neyðini, ti tað kann koma fyri, at ein gerst sálarliga troyttur og ikki dugir at síggja nakað endamál vid venjingini Tå er gott at hava onkran at tosa vid, sum kennir til trupulleikarnar, Sigurd frå greidur Ítróttarskrivstova Eg vil meta, at tað vildi verið stór hjálp um vit í Feroyum hevdu ein ítrótt arráðgeva ella eina veru liga itrottarskrivstovu, ið kundi útvegað tær neyð ugu hjálpina og sett teg í samband við fólk ið kundu hjálpt Tilik ráðgevingarstova er sjál tær sagt ikki um tað almenna figgjadi hana t.d fritidar ókeypis, men yvir loggåvuna, so ivist eg ikki hon hevði i, at tænt seg inn aftur Ein tilikur stovnur skuldi ju ikki bert innan »elitu«-itrottin, vegleitt fyri so nevnda eisini lagt dent å breiddina og hetta kundi møguliga havt vid sær, at fleiri fóru at íðka ítrótt á hetta kundi so aftur verið við til men motions-stødi, og at betra um heilsusteðuna og samstundis minkað um útreiðslurnar til heilsu- stovnar okkara Kundi hon samstundis hjálpt teimum, ið veruliga høvdu seriøsar ætlanir við ítrótt síni, so kundi hetta ført til at fleiri førovingar fóru at gera seg galdandi í altjóða hetta navnið kent enn møguliga reklama fyri føroyskar utflutnings kappingum, og kundi so gjørt Føroyar meira tad er nu, og god eisini verið verur Eisini resta vit í Føroyum eina íitrótta- læknaskipan, sigur Sig urd her veit eg, at ISF men arbeidir vid at fåa tilika i lag, so tad er bert hon fer at Tydn at vona, at virka sum skjotsat uppgåvan er hjålpa itrotta Ingarmesta jú ikki at fólki, ið hava fingið skaðar, men heldur at fyribyrgja at skaðarnir koma Einstaklingaítrótt Uppá fyrispurning greiðir Sigurd frå, at hann sjálv sagt metir, at tað eru sterri meguleikar fyri, at ein førovingur kann gera seg á altjóða stigi, um hann luttekur í einstaklingaritrótti, men hann leggur dent á, at hann heldur, at vit kunnu gera vart við okk um í liðitrótti um viljin er til staðar vart við eism! hevur ta røttu innstillingina, so ber Um ein Síða 11 nærum alt til. Siga vit frammanundan ov fá og tilfarið tí ov lítið at vit eru og vánaligt, so gongur sjálvsagt ikki at byggja nakað upp. Bæði leiðarar og tey. ið iðka ítrótt mugu geva nógv, um tey vilja vera við Mær tykir, at vit i veruleikanum alt og flýggja frå ti harða striðn otta um og heldur vilja ganga og hugna okkum við ítrótt okkara. Hetta er sjálvsagt eisini í lagi, men so mugu okkum ikki enn vit eru vit eisini gera greitt, at vit náa i longur iram komin Samsýning Sum er, er nærum alt arbeiði innan feroyskan ítrótt sjálvboðið og ólent hetta hevur við Í sjálvum sær er lagi, ti hetta at tey fólk við arbeiðið eru tey ið sær ið takast hava áhuga fyri ti. Sjálvt Framhald á siðu 14