hósdagur 17. oktober 1985síða 2

Hevur tú ein spurning ella sum tú kundi ynskt tær at fingið vidgjørdan í hesum teiginum, onkran trupulleika, | Spyr Sosialin Skriva til: Sosialurin, postsmoga 76, 3800 Argir. Merk brævbjálvan »Spyr Sosialin« tíðindablaðið Eyðun Joensen, sálarfroðingur Minna Jacobsen, sosialráðgevari Nr. 118 — 17. lækni ax Marner Simonsen oktober 1985 Frda Patursson løgfrødingur Hvi eru børnini so kræsin? Eg eigi try børn, sum vid millumbilum i uppvøkstr- inum hava verið trupul at fáa tilat eta matin, sum hevur verið settur fyri tey. Sum mamma eri eg ev- indaliga leidd av hesum rokinum. Vit hava als ikki stundir til slíkt. Eisini er tað nógv fyri at vita sær slíkan atburð hjá bern- unum, tá ein veit, at nógv bern í heiminum svelta. Vit hava roynt alt meguligt, eisini at for- mana og skelda tey, men tá verða tey bert enn meira kræsin og treistk Veit sálarfreðingurin onkur ráð at geva okkum ? Ein troytt mamma Í hesum eins og í so mongu eðrum feri, er neyðugt at gáa eftir, hvor orsekin til kræsni er, fyri at vita, hvussu skal farast fram vánaligur ystur er reiðiliga Hvussu nógvur vanligt fyribrigdi hjá smá- børnum av og á í vøkstrinum Ti eigur altid at verða kannad, um okkurt likam- ligt brek kann vera orsøk- in td. nyrabruni, búk uk g blóð rul fv sjukur og blóðmangul, fyri at vissa sær, at barnið einki likamligt bagir. Men ikki um so sjáldan er talan sálarligar or- har barnið tilvitað so væl sum ótilvitað nýtir SORIr, kræsni, mótmæli onkrum, ið vil góðtaka. samskifti sum mótvegis ikki krevur barnið Hetta millum foreldur og barn. Foreldrini eru vanliga tey sterkastu og tí er kræsni saman við tí at gera seg vátan og dálka seg, eitt hitt sterkasta vápnið, barnið kann nyta móti næstringum, tá alt annað ikki røkkur. Vanliga plaga småbørn eisini heilt niður í fyrsta liviår, sjålvi at gera vart við seg, tá tey eru svong og vilja hava at eta. er koyripeningurin? < rð r DET K ið H nun 3 V ø F rargarð c mum bert fyr 3 evna nøkur dømi Kann sosialrådgevin siga okkum hetta BN $ SSU ) )é knaður. men hann í msvnint vr utrte ðslu ensir stit bil num . 9 Í Ísstýrið hevur gjørt Reglugerð um samsýning nýtslu av egnum bili í tænastuorindum, fyri teir ið hoyra undir herundir eisini stovnar, landinum, Landsverkfroðingin, SF og Landsstýrið Tey starvsfólk sum Javnan eru í tænastu- orindum, kunnu fáa skriv- liga heimild til at nýta bil í tænastuør- Samsýningin er í egnan indum. hesum sambandi kr. 1,85 pr. km. fyri koyring upp til upp- Oftass gongur hetta at sær sjálvum, tí barnið finnur sína egnu »rytmu«, sum tað á hátt ikki er rætt at broyta ella orogva mangan kræsni brúkt sum at treiskast við, nyttar sjáldan at seta hart hørdum: at Verður amboð móti skelda, skamma barnið út ella tvingsil. Tað kann hava við sær tær av- nyta leiðingar at máltíðirnar í hugaheiminum hjá barn- inum fáa dám av »åébehag« og andstygd. Nakað talar fyri,at slíkar upplivingar kunnu bera reint likamligar avleiðingar við sær, t.d. at spýttið í munni eisini og magasekreti minkar, og tað bøtir ikki um hugin at eta. Máltíðirnar skulu heldur bera dám av at vera hugnaløtur, har góðar stundir eru at sita til borðs. Tað er her sum í so mongum ødrum føri »lysten som driver værket« kr. 120 pr. kn Harumfram kunnu ] starvsfólk loyvi, at jaa ýta egnan bil í einstokum ført til einstaka tænastu- ferð, og er samsýningin tá Í serstøk- um føri, kann føst samsýn- r 190 nr *t kr. 1,20 pr. km ing veitast fyri nytslu av egnum bili Danskir stovnar, herundir Eirargardur, fåa samsyning eftir donskum reglum, og er samsyningin kr. 1,82 pr. km. upp til 12.000 km koyring årid, og fer koyringin upp- um hetta, er samsyningin kr. 1,05 pr. km. og tað sama, tå loyvi verdur givid íeinstokum føri. Minna Jacobsen um hava i kanska »lærast« ella frá eldri systkjum og foreldrum. Kanska er kræsni nakað, småbørn — skal ein kræsni Eisini huga, at kann »smitta« sum eins og so mangt annað, eitt fyribrigdi, sum børn- ini taka eftir oðrum í fam- iljuni. Aðra frágreiðing dugi eg ikki at finna fyri at flest oll smábern eta spik, lýsi og annað uttan hóvasták, tíðarbilum meðan tey í seinni, ikki vilja vita av tí Eg havi ikki nevnt, at tað er umráðandi at ansa eftir, at børnini ikki eta millum vanligu máltíð- irnar. Tað rokni eg við, at tygum eru greið yvir eisini at fleiri mjólksopar kunnu veita smábornum so mikið av mettu, at tað bart út ikki orkar at eta fasta fødi til máltíðirnar At enda kundi eg nomið við eina herviliga, men tí betur sjáldsama sálar- sjúku, har hálvvaksin kunnu svøta seg og/ella spýggja so mikið, at lívið kann koma í vanda. Tað er ein heilt onnur sek enn vanligt kræsni, sum eg ikki skal koma inn á á hesum sinni. EY-JO