fríggjadagur 8. november 2002síða 14
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 215 - 8. november 2002
27
Eftir at strandingar
tóktust stinnari í 50
minuttir, glepsaði
Neistin av álvara, men
hóast teir bæði høvdu
eitt og tvey stig í eyg-
sjón, so brast vónin,
tá Andre F. Danielsen
skoraði fýra sekund
fyri leiklok
MANDSHONDBÓLTUR
Jákup Mørk
Oddadystur var á Skála, tá
Neistin kom á vitjan.
Kanska heldur óvæntað má
sigast, tí undan árinum
tóktist málið hjá Neistanum
fyrst og fremst vera at
byggja eitt nýtt lið upp. Eitt
nýtt lið, sum higartil hevur
prógvað, at evnini eru til
staðar, og sum við einum
ókøvandi stríðsvilja hevur
savnað hópin av stigum
saman.
Sama uppskriftin
At strandingar skuldu vera
við frammi í oddinum, var
hinvegin
kanska
meira
væntandi. Seinastu mongu
árini hevur liðið staðið fyri
nakað av tí mest undirhald-
andi hondbóltinum í land-
inum, og í løtum av dystin-
um mikukvøldið sást eisini
hví.
Við góðum verjuspælið
megnaðu teir í løtum at
halda teimum bláu frá at
skora, og tá møguleikin til
kontra so beyðst, gekk tað
skjótt fyri seg. Við ferð
varð bólturin førdur niðan
eftir vøllinum, soleiðis at
Neista-verjan ongan møgu-
leika hevði at koma upp á
pláss.
Meginpartin av dystinum
var tað eisini so, at StÍF
hevði tamarhald á tí, sum
gekk fyri seg. Karí Morten-
sen og Áki Mørk royndu
onkun tíð at muta nakað
ímóti av bakk-plássunum,
men hóast hesir eisini fingu
góða úrtøku burtur úr
gjøgnumbrotsroyndunum,
so megnaðu teir ikki einsa-
mallir at fanga StÍF. Mest
sum hvørja ferð munurin
hevði hug at minka, settu
teir á heimaliðnum meira
ferð á, soleiðis at uppgávan
aftur tóktist vónleys hjá
Neistanum.
Øgiligur endi
Soleiðis sá eisin út tíggju
minuttir fyri leiklok. Neisti
hevði enn einaferð gjørt eitt
sprell, har teir minkaðu
munin úr fimm niður í eitt
mál, men so svaraði StÍF
aftur. Fýra mál vóru á
muni, og so mundu flestu
áskoðararnir kenna seg
vísar í, at stigini vórðu ver-
andi á Skála.
Kanska hildu leikararnir
á heimaliðnum eisini, at so
var, men teir høvdu gloymt
stríðsviljan hjá Neistanum.
Við einum øgiligum taki og
fimm málum á rað syrgdu
teir brádliga fyri, at teir fyri
fyrstu ferð í dystinum vóru
á odda, og so fór áskoð-
arafjøldin av álvara í kók.
Tað eydnaðist StÍF at
berja seg fram um aftur,
men trýstið gjørdist ov
stórt. Tvær reisur á rað
mistu teir bóltin í álops-
partinum, og í sínum sein-
asta álopi eydnaðist Neist-
anum at fáa brotskast. Við
tíggju sekundum eftir sendi
Morgan Knezevic hetta í
meskarnar, men StÍF fall
kortini ikki í ´fátt.
Snøgt sagt, so funnu teir
seg ikki í, at annars vísi
sigurin skuldi gleppa teim-
um av hondum, men runnu
ístaðin beint í álop, og hetta
tóktist eisini geva úrslit, tá
Alexander varð spældur up
til skot. Í øllum førum iv-
aðust strandingar ikki í, at
teir skuldu fáa brotskast, tí
Neistin hevði vart innan-
fyri, men hetta mettu dóm-
ararnir ikki, og ístaðin
vórðu
tríggir
metrar
dømdir. Og so kundi tað
gera tað sama, hvat leikarar
og áskoðarar hildu um
hetta, tí dómurin stóð sjálv-
andi við.
Tað eydnaðist tó at fáa
úrtøku burturúr hesum.
Neistin valdi at ansa eftir
Sveini
Justinussen,
og
ístaðin kundi Artur spæla
André
leysan,
og
við
seinasta skotinum í dystin-
um tveitti hann bóltin í
meskarnar.
Imponerandi
veteranur
Avgerandi skotið frá André
hevur við sær, at støðan í
oddinum nú er mest sum
púrasta jøvn. Trý lið hava
nú átta stig hvør, men
strandingar hava tó tann
fyrimunin, at teir hava leikt
ein dyst færri enn hini.
Við spælinum, sum teir
hava sýnt higartil, so er
heldur ikki óhugsandi, at
StÍF í øllum førum fara at
gerast drúgvir í endaspæl-
inum, men akkurát, hvussu
langt hetta røkkur, er
kanska dekan ov tíðliga at
siga longu nú.
Neistin hevur longu nú
prógvað, at liðið kann
røkka langt, og aftur á
Skála sýndu teir, hvussu
langt
stríðsviljin
kann
røkka. Við stórspælinum,
sum Kári Mortensen sýndi
á bakkinum, hevur liðið
helst eisini fingið ein
munandi styrk, og so kann
føðibræv vera føðibræv. Er
leikarin nóg góður, so eigur
hann at vera við, so tað
skuldi verið løgið, um Karí
Mortensen ikki eisini er við
á liðnum framyvir.
Dysturin í tølum
StÍF-Neistin 28-27 (13-11)
Málskjúttar:
StÍF: Costin Dumitrescu 8,
Sveinur Justinussen 7(1),
Andre F. Danielsen 6, Bent
Djurhuus 2, Janus Trúgva-
son 2, Kristian Petursson 1,
Alexandur Johansen 1,
Artur Johansen 1(1)
Neistin: Kári Mortensen 7,
Morgan Knezevic 6(2), Áki
Mørk 4(1), Helgi Justinus-
sen 3, Ragnar Stakksund 2,
Ræni Slættanes 2, Dann
Thorleifsson
2,
Helgi
Michelsen 1
Brotskøst: StÍF 3, Neistin 5
Útvísingar: StÍF 5, Neistin
3
Dómarar úr Tjaldri: Trygvi
Mortensen & Kári Hansen
Kvinnurnar av
Strondum hava við
tveimum sigrum á
rað nú veruliga stað-
fest seg sum avbjóð-
arar í heiðursmerkja-
stríðnum
KVINNUHONDBÓLTUR
Jákup Mørk
Tað fór mest sum ein ylur
gjøgnum føroyska hond-
bóltsheimin, tá StÍF fyri
góðari viku síðani vann á
StÍF. Mest av øllum líktist
hetta eini sensatión, men
mikukvøldið prógvaði StÍF,
at tann sigurin als ikki kom
av tilvild.
Neistin fekk nevnliga
ikki eitt bein at jørðini, tá
tær vitjaðu á Skála. Eftir
einum lítilum korterið var
munurin longu seks mál, og
tað eydnaðist ongan tíð
teimum bláu at koma í nær
námind av at skapa spenn-
ing íaftur.
Tað var serliga í verju-
partinum og so í skjót-
álopum, at StÍF vissaði sær
sigurin, tá Neistaverjan ferð
eftir ferð var um ein háls av
longu útkøstunum og kviku
vongspælarunum hjá StÍF.
At gestirnir heldur ikki
megnaðu at fáa nakra
serliga ferð á spælið gjørdi
heldur ikki uppgávuna hjá
StÍF alt ov trupla, og við
bert
einum
veruligum
skjútta á liðnum var hótt-
anin útifrá eisini ov lítil til
veruliga at ræða StÍF, sum
stútt og støðugt koyrdi
sigurin heim seinastu trý
korterini eftir ógvusligu
byrjanina.
Toppdystur í Vági
Soleiðis er nú lagt upp til
oddadyst, tá StÍF um viku-
skiftið vitjar í Vági. Ein
støða, sum fáur mundi
ímynda sær, tá kapp-
ingarárið byrjaði, men tað
er kortini ein støða, sum nú
er veruleiki.
Og sum StÍF hevur spælt
seinnu dystirnar, so eru tær
eisini helst tað liðið, sum
kann geva VB harðastu
mótstøðuna. Eitt er, at liðið
hevur tríggjar góðar út-
lendskar leikarar, men við
góðu úrslitunum kemur
sjálvsálitið av sær sjálvum
yvir á lokalu leikararnar, og
nú hesar eisini hava eitt ára
royndir í bestu røðini, eru
tær munandi betri førar fyri
at seta seg ígjøgnum, og tað
er eisini tað, sum tær nú eru
í ferð við at gera.
Neistin tykist hinvegin
muga ásanna, at í løtuni er
liðið kanska ikki betri enn
til eitt pláss miðskeiðis í
røðini. Breiddin í hópinum
er ikki hin sama, sum hon
onkun tíð hevur verið, og
eitt nú merktist tað væl
hesaferð, at Súna Mørk er
burturstødd. Tað er hon
eisini til komandi dystin, tá
Neistin vitjar Tjaldur, og
hetta líkist í løtuni vera ein
lykladystur fyri bæði liðini.
Ein dystur, sum í stóran
mun fer at gera av, hvørt
liðini skulu vera við í heið-
ursmerkjapuljuni, tá farið
verður undir endaspælið.
Dysturin í tølum
StÍF-Neistin 25-17 (15-9)
Málskjúttar:
StÍF:
Asta Petrauskiene
10(3), Alina Olaru 6, Poula
D. Olsen 4, Anna B.
Danielsen 4, Anna Maria
Berthelsen 1
Neistin: Simona Dziugyte
8(3), Rakul Augustinussen
4, Susan Brockie 2, Lív
Sørensen 2(1), Mildrið Ja-
cobsen 1
Brotskøst: StÍF 4, Neistin 5
Útvísingar: StÍF 2
Dómarar úr Tjaldri: Trygvi
Mortensen & Kári Hansen.
StÍF-Neistin 25-17 (15-9):
StÍF bjóðar av
StÍF-Neistin 28-27 (13-11):
Í evstu
løtu
Hóast StÍF heilt leingi hevði heilt gott tak á Neistanum, so gjørdust seinastu minuttirnir nakað væl meira spennandi, enn teir á
heimaliðnum høvdu ætlað
27
26
Nr. 215 - 8. november 2002
VÍF snøgt sagt hølv-
aði Kyndil av, tá stóri
klassikarin í føroysk-
um manshondbólti
var á skránni miku-
kvøldið
MANSHONDBÓLTUR
Jákup Mørk
Tað var rættiliga lagt upp til
stórdyst í Vestmanna miku-
kvøldið. Kyndil kom á vitj-
an, og tó at hesir dystirnir
ikki hava havt sama undir-
haldsvirðið tey bæði sein-
astu árini, sum teir oftani
hava havt, so tóktist vend
vera komin í í so máta.
Vestmenningar tykjast ikki
hava somu styrki í ár, sum
teir hava havt, meðan
Kyndil hinvegin rættiliga
hevur riggað til, so alt í alt
skuldu útlitini fyri einum
sera spennandi dysti so
avgjørt verið til staðar.
Spenningurin reyk
Tað var tó skjótt, at stórur
partur av hesum spenning-
inum hvarv. Eftir eina
hampuliga javna byrjan,
har liðini bæði royndu at
finna stevið, var tað nevn-
liga VÍF, sum brádliga byrj-
aði at draga frá, og hetta
hevði sína avgjørdu orsøkir.
Meðan VÍF hampuliga
skjótt fekk takið í álops-
spælinum hjá Kyndli, sum í
stóran mun varð miðsavnað
um strikuspælið hesa fyrstu
løtuna, so megnaði verjan
hjá teimum grønu snøgt
sagt ikki at koma inn í
dystin. Onkursvegna tókt-
ust leikararnir hava ta fatan
– hóast tað neyvan var
taktiska uppleggið - at
skilabest mundi vera at
standa inni og bíða. Og við
skjúttum sum eitt nú Inga
og Áka Olsen umframt Piti
Negru, so gest hetta ikki
órevsað. Serliga Ingi tóktist
vera væl fyri, og tað var
mest sum eftir vild, at mál-
ini fuku úr hondum hansara
uttan nakran livandi møgu-
leika hjá hvørki Lars Black
ella Johan Danielsen at
bjarga.
Hóttu við sorli
Eitt var, at verjuspælið hja
Kyndli ikki koyrdi. Liðið
hevur kanska ikki tí sterk-
astu verjuna í landinum, og
tí er tað kanska ikki so ofta
her, at teirra dystir verða
vunnir. Men so hvørt sum
dystirin leið, so gjørdist
eisini greitt, at heldur ikki í
álopspartinum var nóg gott
skil á. Tað kann annars
tykjast merkisvert, tá liðið
telir fleiri av bestu álops-
monnunum í landinum,
men sæð burtur frá inn-
spælingunum fyrstu tíðina,
so var tað merkisvert, at
Kyndil somikið sjáldan
megnaði at spæla tunt í
álopspartinum. Heldur ikki
tá Vestmenningar
vóru
bæði ein og tveir í undirtali
tóktist hetta á nakran hátt at
bila, tí bólturin varð aloftast
førdur alt ov seint runt.
Skilið var á leið hitt sama
eftir steðgin. Eina løtu fann
Eli Müller í VÍF málinum
eisini stórspælið fram, og
nú hóttu vestmenningar við
einum veruligum sorli.
Snøgt sagt alt tóktist bera
til móti einum mátt- og
mótleysum kyndilsliðið, og
var tað ikki fyri tað sann-
roynd, at teir seinatu løtuna
royndu seg við ymsum
snildum, so hevði VÍF uttan
iva vunnið dystin við enn
størri muni enn teimum
níggju, sum talan varð um.
Fyri VÍF var dysturin
fyrst og fremst ein staðfest-
ing av, at teir framvegis eru
týðandi partur í oddastríð-
num. Ein partur, sum rokn-
ast skal við, og har leikar-
arnir veruliga vilja ofra seg
fyri hvørjum øðrum. Ser-
liga var hetta sjónligt í fyrra
hálvleiki, har liðið fekk
seks av sínum sjey útvís-
ingunum, men har hinir á
vøllinum afturfyri stríddust
tað meira. Verður hugburð-
urin hjá leikarunum tann
sami til komandi nógvu
dystirnar, so er einki at
ivast í, at liðið aftur í ár fer
at hoyra til har, sum teir
sjálvir halda seg hoyra
heima. Tað er uttan iva
dyggur smeitur, at Sámal
ikki verður við aftur í ár,
men hinvegin verður fjalla-
klintrarin, Johnny Joensen,
helst skjótt aftur at síggja,
og vestmenningar hava
áður sýnt, at teir megna at
standa seg, hóast týðandi
leikarar sita uttanfyri.
Júst hugburðurin tykist
hinvegin vera nakað, sum
teir í Kyndli av álvara skulu
arbeiða við. Liðið hevur í ár
víst, at teir væl megna at
spæla sum besta lið í land-
inum, men hinvegin hava
avrikini aðrar tíðir verið
merkt
av
líkasælu
og
kanska eisini ræðslu fyri
mótstøðumonnunum.
Til hendan dystin hevði
kiðið annars styrkt seg við
Jónleifi Sólsker, sum eftir
øllum at døma hevur útsett
ætlanirnar um eina pen-
sionisttilveru á øðrum liði.
Í longdini kann hetta væl
vísa seg suim ein góður
styrkur, tí Jónleif kann
bæði avlasta Jakob Jónsson
í miðspælinum, umframt at
hann dugir at halda ungu
leikarunum til. Men skal
liðið vera við í oddinum, so
krevst nógv meira støðu-
festi. Leikarar sum eitt nú
Høgni Klein og Finnur
Hansson sýna ov sjáldan, at
teir eru millum teir bestu í
landinum, eisini tá tað
gongur ímóti, og so noyðast
leikararnir eisini at hugsa
meira um verjupartin, skulu
teir gera sær vónir um at
toga seg longur uppeftir.
Dysturin í tølum
VÍF-Kyndil 37-28 (20-15)
Málskjúttar:
VÍF: Ingi Olsen 12, Áki
Olsen 10(2), Áki G. Olsen
6, John Zachariasen 4,
Daniel Rápa 2, Eli Müller
1(1), Agnar Joensen 1, Piti
Negru 1
Kyndil: Jacob Jónsson 7(3),
Finnur Hansson 5(1), Hans
Áki Dal-Christiansen 5(2),
Jónleif Sólsker 3(2), Janus
Einar Sørensen 3, Regin
Johannesen 2, Heini Bendt-
sen 2, Rúni Mohr 1
Brotskøst: VÍF 4, Kyndil 10
Útvísingar: VÍF 7, Kyndil 3
Dómarar úr Neistanum:
Kristian Johansen & Sámal
Hansen: Vestmenningum
dámdu lítið hørðu linjuna
fyrstu løtuna, men tá leik-
ararnir høvdu rættað seg til
eftir hesari, so tóktist dyst-
urin glíða uttan teir heilt
stóru trupulleikarnar.
1. Deild kvinnur
vunnin
tapt
mál-
dystir
v - j - t
mál
mál munur stig
1 VB
5
5 - 0 -0
122
99
23
10
2 VÍF
5
3 - 0 -2
117
104
13
6
3 StÍF
5
3 - 0 -2
126
127
-1
6
4 Neistin
6
2 - 1 -3
116
122
-6
5
5 Kyndil
5
2 - 0 -3
132
123
9
4
6 Stjørnan 5
1 - 1 -3
96
105
-9
3
7 Tjaldur
5
1 - 0 -4
102
131
-29
2
1. Deild menn
vunnin
tapt
mál-
dystir
v - j - t
mál
mál munur stig
1 VÍF
6
4 - 0 -2
186
152
34
8
2 Neistin
6
4 - 0 -2
168
150
18
8
3 StÍF
5
4 - 0 -1
148
131
17
8
4 Kyndil
5
3 - 0 -2
146
136
10
6
5 KÍF
5
2 - 0 -3
122
122
0
4
6 H71
5
2 - 0 -3
115
132
-17
4
7 Tjaldur
6
0 - 0 -6
140
202
-62
0
VÍF-Kyndil:37-28 (20-15):
Klassiskur stórsigur
Kyndil hevði til dystin fingið
Jónleif Sólsker inn aftur í
hópin, men heldur ikki hetta
hjálpti móti einum væl
tendraðum VÍF-liði
C
M
Y
K
26