hósdagur 10. juli 1986síða 9

Nr. 77 — 10. juli 1986 | fyri eystan Tá ið Helena og Hanus gera eitt slank inn í norska bók- mentaheimin, fara vit við teimum. Stød verða vitjað, har norskir rithevundar hava livað sterri ella minni part av lívi sínum. Vit hoyra um lív teirra — uppvøkstur og av- rik. Nú er ikki longur talan um ferðafrásagrir, men um mentanarligar góðbitar, sum á ongan hátt minka um virðið av bókini. Tverturímóti kann tað væl hugsast, at onkur nettupp tí setir kósina eystureftir. Mælast kann til at hava >Ferðaminni úr Norra« við ímillum vidførid, tá farið verður til Noregs. Bókin er av- gjørt eisini verd at blaða í hjá henni ella honum, sum hevur áhuga fyri norskum bókmentum. Serliga verða teir rithøvundar vidgjørdir, sum hava ávirkað okkara egnu. »Ferdaminni úr Norra< kostar 80 krónur í bókabúð- unum. verið týðuligari viðmerkt. Hver frásegnin er býtt sundur í minni petti, sum í einum blaði. Hetta haldi eg vera frálíkt. Tú kanst alt fyri eitt gera tær greitt, hvat innihaldið er, og meguliga velja burtur ímillum. Hóast vit á hend- an hátt kunnu leita okkum fram á nógv staðarnevn og nógvar persónar, so hevði tað helst verið ein stór hjálp, um eitt evnis- yvirlit eisini hevði verið. Poul Nybo nevndi í Dimmalætting, tá ið hann ummælti bókina, hvussu spell tað var, at tær Prestagarðurin á Eidsvold, (1813-1895) vaks upp. mongu góðu myndirnar, sum verið hevdu í Dag- blaðnum, tá ið greinarnar vórðu prentaðar har, ikki vóru við í bókini. Eg haldi, at eg fari at taka undir við honum. Tó skal tað sigast, at bókin prentlistaliga er ógvuliga snotulig. Kortini kann eg ikki lata vera við at fýlast á, at inngangar- nir til frásagnirnar kanska í nóg so stóran mun tykj- ast at endurtaka tað, sum greitt verður frá seinri. Minst í einum feri trúgvi eg talan er um umbrót- ingarfløkju, nevniliga á s 61-62. har m.a. Camilla Collett Feroysku eyguni — føroyska hugsanin 4 ferðir verður farið á land í Bergen. Tvær ferðir verður eisini farið av aftur landinum hendan vegin, meðan Helena og Hanus hinar báðar aðru ferðirnar halda leiðina fram til Dan- markar og Sveríkis. Bert í einum feri koma tey aðra- staðni frá til Noregs, og fara tey eisini tá av aftur landinum í Bergen. Ferðir- nar vórðu gjerdar í 1975, 1976, 1978, 1979 og 1983. Tað eru feroysk eygu, ið hyggja, feroysk oyru, ið lurta — og aftanfyri alt banka tvey føroysk hjørtu. Vit fáa fleiri ábendingar um hetta. Hóast tey sjálvsagt hyggja við blíðum eygum at nábúgvanum í eystri, so hava tey alla tíðina í huga, um nakað samband er við Feroyar, t.d. hverja ávirkan onkur persónur hevur havt á feroysk viðurskifti. Tað kann vera onkur rithevundur, Hús- frúgvin, Olavur kongur ella onkur sidaarvur, ið tykist at vera meinlíkur. At tú nú kanst ogna tær eina feroyska bók um breðratjóðina, ger, at vit ikki longur noyðast at síggja alt ígjegnum fremmand eygu — tað veri seg norsk ella donsk. Vit hava havt Helenu og Hanus A. Samuelsen í Noreg, og er komin ein fitt bók burturúr, sum er ráði- lig at hava við sær, um leiðin gongur hagar Kanska tú hava lisið bókina, kanst siga sum norska blað- mannaskaldið A.O. Vinje »Ålt er sum fyrr, men aftanå at det er meir forklaarat so Dagsens Ljos meg syn- tes meire Djart« kl. Málningur av Henrik Ibsen (1828-1906), tå ið hann er uppå sitt besta i 1877. Sigrid Undset (1882-1949) verdur gjølla vidgjørd i bókini. Tað munnu ikki vera nógv, sum vistu av, at hon eina ferð hevur verið í Feroyum. Aasmund Olavsson Vinje (1818-1870) — skald, mál- maður og blaðsstjóri á blaðnum »Dølen«.