hósdagur 2. oktober 1986síða 14

íAindahlaA tíðindablaðið Gjerdi feroyingum fyri skommum samdegur róði Ove to 4 4! Joensen ir Førovum tú men áðrenn Danmarkar nesa royn róði tvær KUNNUET, nann Hetlands gavst síðani ferðir og Ove Joensen: Eg kendi vónloysi hesar báðar ferðirnar. Torferast var at koma heimaftur, tí eg kendi at eg hevði svikið stóra álitið, sum fólk hevdu havt á mær Kortini havi eg ongantíð verið illa viðfar- in, tó at onkur hevur glepsað eitt sindur Einu ferðina á Norð- oyarstevnu fyri tveimum árum síðani, spurdi ein maður, hvat eg bilti mær inn at liggja og rógva millum londini og gera fer- oyingum fyri skommum. Tá bleiv eg so óður, at eg kundi givið honum ein beint frammaná, men til alla lukku vann nólsoyar- báturin róðurin júst í Síða 14 < ; 19 Ert tú trúgvandi? eis ur 978, (prát LV | hl x r av i! & Uk x ma sva g trúgvi upp á Gud, mer £ ikki av Guds bestu ør somu letu. So glaður aftur og gloymdi fad er ikki var eg alt um mannin spurningur um min person Handilsligt misbrúk Síðan Ove Joensen setti fótin í land á Langelinju tann 12. august og fram til 20. september, hevur hann verið keyptur at umboða Idé fyritøkuna í Danmark Hann hevur vitjad eitt og tvey stød um dagin, skriv- að autugrafar, hildið reður, róð við »Dianu Victoriu«, — uttan ihald hvenn dag. Hann hevur ikki havt stundir at rinda meðina av sár, aftaná roysnisverkið Hvussu nógv Ove hevur fingið burturúr peningaliga, veit hann ikki, men skilligt er at hann hevur savnað fólk sum síðan hevur givið handilsligan vinning til teir, su hava fyrireikað — antin tað var Tivoli, ein havnavígsla í Nibe o.s.fr í håpatali, Ove hevur fingið len fyri arbeiði sítt, men hvussu henda upphæddin svarar til tað, sum ymsu fyri- reikararnir hava fingið, er ikki lætt at meta um. Demi er havnavígslan í Nibe. Har mettu menn, at eini 1500 fólk fóru at savn- ast, men tá Ove var við og tað avtornaði, hevdu 500 fólk lagt leiðina higar. Fyri hetta fekk Ove Joen 6.000 Hann sen krónur var staddur í Nibe í hálv- anannan tíma! Heldur tú ikki, at tu handilsliga hevur verið misbrúktur? Nei, tað haldi eg ikki Eg skrivaði undir sátt mála við Idé fyritøkuna, áðrenn eg fro avstað so eg visti, hvat eg gjørdi. Tann stuðul, sum eg persónliga havi fingið frá Birgiri Andreasen hevur verið so góður, at eg neyvan hevði klárað ferðina, uttan hans- ara hjálp Her hugsi eg serliga um tann menniskjansliga stuðulin, skoytir Ove uppí. Fyri Feroyar — Eg gjørdi ferðina fyri at gera vart við Feroya land, og vit mugu ikki gloyma tann týdning tað hevur T.d. havi eg alla staðni havt Merkið við mær eg havi verið. Tá eg kom í Limfjerðin, setti ein týsk fyritøka seg í samband við har meg. Ein messa skuldi NAVAF vera í Herning og MVM Deutsch Diesel spurdi, um Hann hevur spælt sær við kvinum, er komin væl frá tí, og skal ikki royna fleiri aubjóðing- ar av slíkum slag, heldur mamman. teir Kundu seta DUT bat min skuldi jaivur í hvat eg skuldi rera av, hava fyri ómakin Eg havi ongantíð verið á Philipsoyggjunum, men havi altíð hoyrt, at konufólkið har er serliga vakurt Eg svaraði, at eg ynskti mær at fara til Philipsoyggjarnar. Urslit- ið er, at eg havi fingið ferðaseðil og hotellpláss í Manila í 14 dagar og skal á h eimferðini um Hong- kong, har eg skal vitja í átta dagar, um framt 10.000 krónur í lumma- peningi Tað er greitt, at ein stór fyriteka í Týsklandi, sum kanska ikki vist um føroyar frammanundan, hevur góðar meguleikar at umboða Feroya land, sam- stundis sum eg fáa nakað burturúr, persónliga. — Hetta er fyri mær tað mest týdningarmikla við ferðini — nevniliga at gera umheimin kunnugan við Feroya land. Annars sigur Ove, at hann er leiddur av at ganga í klæðum við bú- merkjum á, og at hann er fegin um at slepp: vanlig klæði aftur H an? eið so nógv, a eit hvat anr gera 1 tad Gåvurnar kostn adarmikla: tt steyp t.d. frå Hirtshals bvi er i virdi mett at kosta 80.000 krónur. Soleidis eru nóg domi, men í reiðum pen- ingi kunnu gávurnar ikki metast. Nr. 1 10 — 2. oktober 1986 Hvat fert takast við? Eg fari heima, men ein ferð fu nu at fyribils at vera til Australia verður helst veruleiki Mamman Nei, nú verður tú heima! Byggja svimjihyl havi lovað Nólsoy, at Eg børn- unum i tey skulu fåa ein svimjihyl, so her verdur okkurt at tak- ast við. Tað er rætt mamma sigur. Eg noyðist eisini at hugsa um for- eldur míni. Nú havi eg giv- ið teimum nógvar avbjóð- ingar okg tey eru ikki heilt ung longur. Tað noyðist eg eisini at hugsa um. — Hver eigur Ova Joen- sen, nú ferðin er at enda komin? — Mamma og pápi eiga meg, tað er greitt. Hvussu framtíðin enn fer at mynda seg, so hoyri eg heima her. Men nú noyðist eg at finna mær eina konu, sigur Ove og brosar. Telefonin hevur kimað áhaldandi meðan vit hava prátað. Onkur vil lána pening, onnur vilja hava Ova við seglskipi á ferð kring heimin, o.s.fr. sum henda dagin er, at ein pláta skal gevast út til har yrktir um Ova Joensen, skulu verða inni- haldið. Hver skal hava á- góðan, veit Ove Joensen ikki, og tá vit royndu at fáa hetta uppklárað, eydn- aðist tað ikki, áðrenn blaðið fór til prentingar. Seinasta nyggja jólar, sangir Dagny Joensen