leygardagur 20. desember 1986síða 19

å i! Nr. 145 — 20. desember 198 ——MWIWW:WWIwC/lTTICZELLOS:OILLLS2 nn ——— ikki nógv til gestir. Sjálvur haldi eg at hesi fjallahotell ikki hevdu so stóra vitjan á sumri, men heldur á vetri tá fólk úr ymsum londum leita hagar til at standa á skíð um. Hetta hotellið átti eitt stórt savn av fornum brúks og prýðislutum, eisini gomul klæðir. Ja, ell kjallara hæddin var fylt við fornum lutum, og alt lá, stóð ella hekk frammi. Tað sást at her var skil á, og eisini fylgdi við okkum maður, sum væl dugdi at greiða frá ellum Tað var sagt okkum, at hetta var hitt stersta savnið av sínum slagi (privatsavn) í landinum Tað kundi verið stuttligt at sagt frá eini hending, meðan vit vitjaðu savnið. Vit komu fram til ein heldur merkiligan lut, rundur við fleiri tindum. Nú bað savns verðurin okkum gita, hvat hesin lutur varð brúktur til? Hann, ið gitti beint, skuldi fáa frítt at drekka uppi erva Tað var skjótt, at ein av okkum, ella vóru tað kanska tvev. sum svaraðu rætt. Hetta var nevnliga eitt jarn sum brúkt varð at stíva prestakragar við. Savnsverð urin varð ikki lítið bilsin. Hetta hevði hann helst ikki roknað við. Tá vit komu út aftur, spurdi eg hesi bæði hvussu tað bar til, at tey kundu svara so beint? Jú kvinnan var systur ein prest, og maðurin ja hann hevði verið har summarið fyri og tá var sami spurningur frammi. Men bæði vóru tey fráhaldsfólk, so hetta gjerd ist ikki nakar dyrur umgangur fyri hotellið. Aftaná vitj i stórari stovu har undir an á savninum fingu vit kaffi hald var livandi tónleikur FARVÆL Í LJÓSARI SUMMARNATT Men daga nir gingu skjótt og mánadagurir fl t L var síðsti dagur okkara á »Kamben«. Tey flestu vildu áðrenn farið varð hetta skuldi laga seg nevnliga fáa nakrar tímar i Bergen imborå aftur á »Norrønu«. Un var neyðugt at fara frå hotellinum kl. 3.00 um nåt tysdag. Hetta vóru øll samd um var besta loysni Við náttverðaborðið mánakveldið handaðu vit verts fólkunum stóran urtapott sum tekk fyri hesar hugni ligu dagar. Felagsformaðurin bar fram eina tekk frá okkum ellum fyri hesar ógloymandi dagar, og vertsfolk ini ynsktu okkum góða ferð og vónaðu at síggja okkum aftur komandi summar. Tað hevði verið stuttligt at vera saman við okkum, legdu tey afturat Hópur av mati stóð frammi, so vit kundu fáa mat pakka við okkum. Tá náttverðin var etin varð sangurin „Nú dagurin at enda er“, sungin, og so fóru fólk frå borði til at pakka ella fáa sær ein blund. Vit skuldu jú avstað kl. 3.00 um náttina. Svevnur varð helst ikki nógvur, tí viðferið skuldi eisini fáast í bussin Men vit vóru so øll ferðabúgvin til ásettu tíð. Verstfólkini oll vóru uppi fyri at siga farvæl, og í hesi ljósu mið summarnáttini stóðu tey og veittraðu farvæl Nú gekk leiðin aftur móti Bergen Vit koyrdu nú sama veg aftur, sum tá vit komu, og hin bussurin var sum vanligt beint í helunum. Eina góða stund varð koyrt fram eftir slettum, men so fór at halla oman við lít. Oman brekkuna eru sniðgetur, men sum sagt ein góður partur av vegnum er innilokaður, og gott er at koyra her. Aftur varð farið yvirum Hardangerfjerðin v ið fergu, og fyrsti rættiligi steðgurin var á kaffistovuni við foss- in. Hóast árla á morgni var kaffistovan opin. Hetta hevði Ásmundur syrgt fyri, ti hann í góðari tíð hevði avrett við starvsfólkið um at tey skuldu lata upp óv- anliga tíðliga fyri okkara skuld. Nú kom ein drekka- Kamben tíðindablaðið munnur væl við, og eisini var hevi til at rera beinini eina ? 4 Lund Tad var ikki tað heilt stóra prátið i bussinum henda Tey flestu vóru heldur lin, og royndu at fáa Men nú kaffi var komið niðurum og vit morgunin sær ein blund aftur sessaðust. fóru vit aftur undir at syngja og skemt ast Vegurin norður móti Bergen er ógvuliga smalur steðum. so trongligt er at koma fram, men vit høvdu ar góðar bilstjórar. og alt gekk í besta lagi uttan 15.00 Í Bergen er hópur av handlum, so nú at keypa tinganest Sjálvur hevði eg hverki hug ella heilsu til at reika runt á teim trongu og mangan ójevnu getunum í Bergen Men Rosenkrantz Hotell lá stutt frá bryggjuni, og har bar til at fara inn á eitt hugnaligt kaffiteria og seta seg at bíða við einum kaffimunni. Tey flestu vóru troytt, ta tev komu oman aftur á bryggjuna, har »Norrøna« nú lá Fiskatorgið í Bergen verður nógv vitjað av ferðafólki, og mong úr okkara bólki høvdu eisini leitað sær hagar Har er jú stórur marknaður og nógv at síggja. Men sun heild fýltust tey á, at verurnar vóru ov dýrar Nú var so nógv útliðið, at ein mátti hugsa um at fara umborð. Vit fóru upp hegar trappur og komu inn í stóra móttekuhell. Her var hópur av fólki, men væl gekk hjá okkum at koma umborð, og finna kemrini, har vit skuldu sova Nú vóru vit ell komin umborð aftur á Norrenu í ollum góðum, og ikki vardi leingi til bógskrúvan segði frá, at vit vóru í ferð við at leggja frá landi. | BABYLONSKUR MELDUR Rættiliga nógv ferðafólk var umborð hendan túrin, og tað var ein »babylonskur« meldur uttan um ein Men nú varð boðað frá yvir háttalaran, at okkara bólkur skuldi hittast til fundar uppi í >The Viking Club«. Her fingu vit m.a. at vita, at okkum stóð í boði at eta ein góðan degverða í tí stóru matarhellini fyri ein serstakan sámu- liga prís. Hetta vóru ell fegin um sjálvandi Klokkan 18.00 vóru vit ell komin saman í matarhøll ini, og hetta var so síðstu ferð á hesum sinni, at Vit 90 í tali høvdu høvi til at vera sama... Borðhaldið var ógvu lig ur vórðu hildnar, og serstakliga fekk Asmundur sina tekk. sum hann eisini hevði uppiborið. Skemtiligt var hetta borðhaldið við lít. Tey flestu vildu jú fegin liga hugnaligt við nógvum og góðum mati. Stuttar rød storu vera vart vid, at tey vóru vælnøgd við ferðalagið Aftaná at borðhaldið var liðugt, var tað, sum fólkið bar veitsludåmin við sær utaftur. Ferðalagið hevði ong 4 * off minn an hug at skiljast so, tey sessaðust í størri ella minn! bólkum og hildu áfram við at práta og skemtast Nú høvdu handlarnir eisini latið upp, og onki er at iv ast í, at keypshugurin var stórur. Hvar ein kom fram metti ein ferðafólki við plastpostum, sum stóðu á tambi Uttanfyri bankan stóð langur hali av fólki, sum skuldi veksla pening, og kassagenturnar høvdu eisini úr at gera Hetta kveldið gjørdist eitt sindur longri, tí klokkan var flutt ein tíma aftur, men nógv vóru tey, sum einki høvdu ímóti at fáa ein tíma meira hetta kveldið, tí uppi í „Viking Club« var veitslurómur Men tað vóru eisini mong, sum vildu hava tað meira friðarligt, og tey hildu mest til í smáum bólkum víða hvar á tí rúmliga dekk Onnur sótu inni á Jú her tóktist pláss inum, har hevi var til at sessast kaffiteria við einum kaffimunni vera fyri øllum sjálvt um nógv ferðafólk var við á ferð- ini Einaferð aftaná midnátt varð steðgað í Lerwick í Het landi. men hetta visti eg onki um, tí eg var langt síðan innternaður og svav tá. Eg var rættiliga snimma á fótum mikumorgunin hin 28. juni, og fór eg beint út, fram á upplýsingardekkið fyri at forvitnast. Her sást lítið og einki til ferðafólkið, men starvsfólkið var farið í gongd við at rudda upp og dustsúgva, vit skuldu jú vera inni kl. 15.00 sama dag. Nú var bara at gera seg til og leita upp á kafeteria fyri at eta morgunmat. Hetta var so síðsti dagurin av ferð okkara, og ein var jú komin at kenna nógv fólk úr hinum ferðalagnum Hugnaligt hevði tað verið, men tíðin fór nú at styttast, so best var at takka fyri seg og siga farvæl. Skipið kom Mr og ikki var sørt at lín hin feroyska land nærkaðist skjótt landi Norronu. tå! kon nnan og igrunnin t y 51 ER | -—) pe y y þv Á "> » øm ps ør pr t bara eina hitt vidføri A Ferðagót s Var eInkli a alt vælvart í bus hondtasku, og skuldi liggja Sum eina eykatænastu hevði Ásmundur boðið sær til bussinum til vit komu vestur í Vágar bussurin skuldi fylgja okkum vestur og koyra okkun hús, alt fyri eitt heilt sámuligt eykagjald. Hetta var »Service« við lit =>