leygardagur 31. januar 1987síða 7

Nr. 13 — 31. januar 1987 Framhald av síðu 3 kvinnan at vera við. Tað er hon bara sloppin í ein- um feri, siga álitiskvinnan og varaálitiskvinnan. — Vit hava eisini kravt at fáa vaktarskipan. Tað verður bara gjerdur ein ar- beiðsseðil, siga tær. Sum demi nevna tær, at miku- dagin varð seðil hongdur upp fram til hálvan febru- ar. Hvussu tær eftir tað skulu arbeiða, fáa tær ikki at vita enn. Arbeiðið er heldur ikki lagt til rættis. Tað er ikki so, at hver hevur sítt arbeiðseki. Tær fáa at vita fyri hvenn dag, hvat tær skulu gera. Álitiskvinnan heldur sjálv ikki, at hon hevur víst seg at vera ósamar- beiðshugað. Hennara ar- beiðseki er kekurin, men mangan hevur hon tikið eina hond í bæði við rekt og eðrum fyri at fáa ar- beiðið at ganga betur. Vísa altíð til Kjartan Kristiansen Álitiskvinnan og varaálit- iskvinnan siga, at gingið ikki verður eftir sáttmál- anum. Leiðslan vísir altíð bara á, hvat Kjartan Kristiansen sigur. Kommunala felagið nýt- ir sáttmálan hjá hinum Starvsmannafelagnum. Á einum fundi við tað felag- ið gav sosialdeildarleið- arin Eyðun Jensen lyfti ff — "”— <———— —————— —— —— ———————ð——IJ———Ú óferur, og harmuligt verð- ur tað, um vit fáa spillu í hetta. Bergholsgerðin ímillum Oyrareingir og Kaldbaks- born hevur eisini verið nógv umredd. Eg havi fleiri ferðir vist á, at Fólkaflokkurin er fyri miðsavning í hesum samfelag. Teir, sum í veruleikan- um standa og stýra hesum miðsavningarpolitikki, teir eru ikki býttari enn so, at teir síggja, at kemur ferðsluæðrin norðuryvir at verða góð og lagalig, og tað verður hon við einum bergholi, so missa teir tamarhaldið á hesum pol- itikki. Tá opnast óánaðir meguleikar, t.d. vil Vág- oyggin fáa eitt ógvuliga nógv betur samband, Norðeysturoy vil fáa tað, og Norðstreym vil fáa tað. Vinnan í Havnini vil fáa betýðiliga sterri megu- leikar til at arbeiða uttan fyri Havnina. Og megu- leikarnir hjá tí almenna at decentralisera verða mun- andi, munandi ektir. Eg havi fyrr víst á, hvussu ið Fólkaflokkurin nýtir sínar tingmenn og toppkandidatar til at skapa spjaðing uttanum Havnina og harvið syrgja fyri, at hetta samband ikki kemur igjøgnum. Vit hava sæð vágating- mannin, hvussu hann hev- ur elikað í. Hann átti verið skilagóður nokk at sæð, at Reglugerðin fyri álitisfólk ... Verður álitisfólk hótt við at verða upp- sagt, skal hetta beinan- vegin boðast felagnum við frágreiðing um or- sekina. (Brot úr $4) 85 Álitisfólkið hevur skyldu til at ansa eftir, at lógir, sáttmálar, fyri- skipanir mattíðir v.m., ið eru galdandi fyri ar- beiðsplássið sum heild, verða yvirhildin, og skal virka fyri best meguligum samarbeiði limanna og leiðslunnar millum. um, at vikuskiftisarbeiði skuldi vera sambært sátt- málanum. Men Kjartan Kristiansen segði nei, fingu tær at vita frá leiðsl- uni. Lenin er ógvuliga lítil. Tær, sum ikki hava kveld- og náttarvakt, fáa lægri len enn ein erindagenta á almennari skrivstovu. Men tær á Ellisheiminum hava ikki kravt lenar- hann verður misnýttur. Sama er at siga um hinar, ið halda seg fram at. Flokkurin á Tingi hevur havt ikki minni enn 2 lóg- aruppskot ímóti. Annað varð at koyra tunnilsgerð- ina til Norðstreym aftur- um aðrar tunnilsgerðir og nú tað seinasta lógarupp- skotið. Tað var at syrgja fyri, at tann peningur, ið nýtast skal til hetta virk- semið, tað vil siga partur av avlopi landskassan, ið er bundin til tunnilsgerðir, at nú skuldi tann lógin eis- ini broytast. Prikkurin yvir i-ið, og tað átti at gjørt nógvar av hesum bygdafólkafloks- monnum eitt sindur foyar, tað er nú, at fólkafloks- borgmeistarin í Havn sig- ur »bumsnei« fyri, at tunnilin skal koma. Eg kenni Poul Michel- sen rættiliga væl og hann er ein av teimum fólka- floksmonnum ein kann hava respekt fyri, hann veit, hvar hann vil og er rættiliga kontantur, so hansara meining um at siga nei til tunnilin, hana taki eg í fullum álvara. Og eg undirmeti ikki hansara styrki í Fólkaflokkinum. Tað, sum hann sigur, skal nokk verða tann linjan, ið Fólkaflokkurin í grundini byggir á. Skulu vit virka fyri ein- ari javnari útbygging av hesum samfelag, so er at * standa saman og taka $6 Álitisfólkið hevur rætt og skyldu til at tingast við deildar- og stouns- leidsluna um øll tílík mál, sum av felagnum eru legd til tess. Er álitisfólkið ikki negt við avgerð leiðslunnar, skal tað leggja málið fyri felagið. Viðmerkingar til $8 ... Eisini hava álitis- fólkini — í arbeiðstíðini — rætt til at met aá teimum meguligu skeiðum v.m., sum eru neyðug fyri teirra dag- liga virki sum álitis- fólk. hækking. — Vit hava bara kravt okkara rætt, siga tær. — Tað verður altíð reypað av, hvussu bíligt Ellisheimið verður drivið. Tað ber væl til, tá vit skulu gjalda, siga álitis- kvinnan og varaålitis- kvinnan. randi tingini i teirri radfylgju tey eiga. Lat okkum taka hevuðsferðsluæðrirnar, lat okkum skapa megu- leikar fyri desentraliser- ing og ikki lata okkum er- kymla av villum uppskot- um her og har. Vit skulu nokk koma til bæði Vestmannasund og vit skulu nokk koma til flogvell, men skulu nokk koma til tunnilsgerð til Gásadals, men lat okkum taka eitt í senn. So er tað Jógvan Sund- stein, formligi formaður Fólkafloksins, ið skrivar um samstarv við Javnað- arflokkin og er eitt sindur firtin um teir meguleikar, ið eru ella sum rættari sagt, ikki eru. Eg skilji ikki, at hann skal vera firtin. Hann veit ógvuliga væl, at Javnað- arflokkurin droymir ikki um, ja, eg vil siga, tað kemur ongantíð uppá tal at samvinna við ein Fólka- flokk, sum er domineraður av Óla Breckmann og hansara »Fascistoidu idé- um«, og eg kann vissa bædi formannin i hesum flokki og allar teir vinnu- livsmenn, sum eru i flokk- inum og ið stuðla hann i allar mátar, um, at orsek- in til, at flokkurin er uttan ávirkan, er fyri mesta partin at finna í einum persóni. Stutt og greitt. Síða 7 Stjórapolitisk nalvaskoðan í heimliga dunnuhylinum SUM KETTA upp úr hevdatrogi bar Útvarpið eini stórtíðindi sein- asta fríggjakveld. Áðrenn nakað annað varð borið lurtarunum, inn- lendis sum útlendis, kavaði út- varpsmaðurin í heimliga dunnu- hylin. Í móruvatninum hitti hann tveir ívnar steggjar. Við sær úr díkinum hevði tann eyðmjúki út- varpsmaðurin eitt bræv, og í tí stóð, at útvarpsstjórin (les Jógvan Arge?) og sjónvarpsstjórin (les Finnbogi Isaksen?) ikki halda, at útvarp og sjónvarp skulu leggjast saman! GRUNDGEVINGIN hjá teimum er m.a., at stovnarnir nú eru komn- ir í eina fasta legu hver sær, og teir siga, at pláss er ikki at hyggja sjónvarpshús við útvarpshúsið. Har er bara pláss til at útbyggja útvarpið á. (Í klombrum kann verða spurt, um útvarpið longu skal byggjast út? Um so er, var út- varpsleiðslan ikki serliga fram- skyggin, tá útvarpið, sum tosað varð um í eini 15 ár, varð teknad!). Í staðin mæla teir máttmiklu stjór- arnir til at seta eina samstarvs- nevnd, sum helst skal samskipa skrá og onnur tiltek. HENDA ÁSKOÐAN kemur held- ur óvart á fólk. Hevur útvarps- stjórin ikki verið talsmaðurin fyri at útvarp og sjónvarp var ein og hin sami stovnur? Vóru ongi meira týdningarmikil tíðindi hetta kveld- ið? Hevur nakað fólk, nøkur nevnd ella nakað stýri biðið teir koma við síni hugsan nú? Er tað ikki van- ligt, tá brævið varð ætlað lands- stýrinum, at landsstýrið boðar frá, hvat stjórarnir halda, eins og tá frágreiðingar verða gjerdar fyri landsstýrið? Vísir henda steðan, sum stjórarnir vóru so altráðir at kunngera, kanska, at tir vilja órógva okkurt, sum landsins stýri ella útvarpsnevndin og sjónvarps- nevndin hava í umbúnað? MÁLGAGN Javnaðarfloksins skal ikki nú í stundini siga, um tað er rætt ella skeivt at leggja saman. Eitt er tó heilt givið, at skulu vit hava tveir góðar almennar fjel- miðlar, skulu vit hava tvær full- komiliga óheftar tíðinda- og pro- grammredaktiónir. Men tað er lítið at ivast í, at ein ávís samskipan er neyðug, soleiðis at sjónvarpið ikki sendir tilfar, sum er nógv meira hóskiligt til útvarp ella ovugt. ES nnrór —- HINVEGIN er tad rætt at kanna spurningin og onnur viðurskifti viðvíkjandi ÚF og SVF. Í hesum sambandi kundi eisini verið for- vitnisligt at spurt, hvussu gongst nevndini, sum skuldi kanna ver- andi reglugerðir og gera uppskot til bygnað í ÚF og SVF. Tað er kanska hesum arbeiðnum almennu tíðindastjórarnir vilja forpurra? STOVNARNIR eru í dag nærum óskipaðir eftir hvat skilst. Stjórar- nir hava alla ábyrgd sum redak- terar í samband við pressulógina. Teir hava alla ábyrgd av fíggjar- og starvsfólkaviðurskiftum eins og eðrum viðurskiftum. Tí kunnu vit sláa fast, at leiðslan (les valdið) er ógvuliga miðsavnað. Ja við lít. Og ein slík miðsavning fremur ikki júst trivnað, hugdirvi og er ikki í samsvar við vanligan demokrat- iskan anda. SAMSTARVSNEVND mæltu stjórarnir til. Tidin, síðan vit fingu alment sjónvarp, hevur víst, at tað er neyðugt við samstarvi. Ofta senda hesir fjelmiðlar nærum sama tilfar um somu tíð. Onkuntíð fær tann gløggi lurtarin ella síggj- arin varhugan av, at stovnarnir vilja vinna hverjum eðrum neisir. Eisini hava vit sæð, at fáfongd leiðslurnar forðaði fyri samsending løgtingsvalkvøldid í 1984! NEVNDIR kunnu avrika gott verk, men tær kunnu eisini gera ar- beidid stirvid. Vit hava i dag tvær nevndir — eina utvarpsnevnd og eina sjónvarpsnevnd. Formaðurin er tann sami, tí hansara starv skal vera at samskipa. Út frá hesi hugs- an hevði tað kanska verið á rættari leið at geva hesum nevndum sterri heimildir. Hver skal t.d. skera ígjegnum, tá útvarps- og sjón- varpsstjórarnir ikki kunnu semj- ast í samstarvsnevndini? OKKARA áheitan á landsins myndugleikar er tí ikki at taka brævið frá tíðindastjórunum fyri annað enn tað er — snævurskygd nalvaskoðan — men kanska taka tað við í tað nevndararbeiði, sum skal leggja hesar almennu stovnar undir sjóneyku. Og fáið hetta ar- beiðið í gongd áðrenn næsta streymskifti! Sos.