mikudagur 11. desember 2002síða 7

12 Nr. 238 - 11. desember 2002 Nr. 238 - 11. desember 2002 13 Í gjár var ein stórur dagur, fyri ikki bara Vágoynna, men fyri allar Føroyar. Undirsjóvartunnilin er, hóast parta- felagsform við óneyðugari umsiting, eitt stórt frambrot í føroyskari samferðslusøgu. Hetta er fyrstu ferð síðan brúgvin við Streymin varð gjørd miðskeiðis í sjeyti- árunum, at miðstaðarøkið í Føroyum verður víðkað. Lat okkum hugleiða eitt sindur um føroyska samferðslu og flokkmentalitet. Fyri góðum 10 árum síðani gingu – primert havnafólk – og savnaðu undirskriftir móti undir- sjóvartunnilinum. Svend Aage Ellefsen, táverandi lands- stýrismðaur í samferðslumálum gjørdist ársins ulka, ti hann noktaði at taka ímóti hesum undirskriftum. Sjálvandi skuldi Svend Aage Ellefsen havt tikið ímóti undirskrift- unum, og tað skerst ikki burtur, at ráðini ikki vóru til undirsjóvartunnilin, júst meðan kreppan var uppá tað hægsta. Men hvørji vóru argumentini tá? Argumentini vóru fyri ein stóran part ikki, at tunnilin skuldi útsetast, ti ráðini ikki vóru til tess. Argumentini vóru, at "tað var púra vilt" og "tað búgva bara tvey túsund fólk i Vágum". Undir allari kreppuni varð grenjað um, hvussu vilt tað var við hesum undirsjóvartunnili. Hetta bleiv eisini mangan endurgivið í donskum fjølmiðlum sum eitt ørvitisprojekt av teimum heilt stóru. Ein yvirgang var ringt at finna ein tann einasta unga persón í Havnini, ið tordi at siga hart, at undirsjóvar- tunnilin var ein skilagóð íløga fyri Føroya land. Hvat vilja vit siga við hesum? Hetta vísir, at vit føroyingar eru herviligir at fylgja einum ráki, ið ikki altíð er líka vælfunderað. Tað vísir seg, at er rákið sterkt ein veg, so eru tey fá, ið alment tora at siga nakað annað. Undir- sjóvartunnilin var einmælt samtyktur á Føroya Løgtingi í 1988. Trý ár seinni vóru ógvuliga fáir politikarar, ið alment tordu at halda fast um tað skilagóða í ætlanini, hóast ráðini ikki vóru til tess júst tá. Nú 10 ár seinni finnur man ongan, ið heldur, at undirsjóvartunnilin er eitt ørvitisprojekt, hóast nógv munnu vera tey, ið róptu upp um hetta. Alt var ikki púra vilt í 80’unum, hóast nógv var. Á sama hátt er ikki alt so gott og sunt, ið verður framt í dag, hóast nógv er. Føroyingar mugu læra at føra ein fjølbroyttan dialog um mál, heldur enn at hoppa uppá eitt "alt ella einki" rák. Hetta kenna vit eisini frá fullveldismálinum. Ongastaðni er felagsnevnarin lægri millum føroyingar, enn tá tað ræður um samferðslu og lønir hjá øðrum. Ein dagur sum í gjár minnir okkum á farna tíðir, tá sam- ferðslunetið var hægst prioriterað í landinum við risa- íløgum uttan brúkaragjaldi – hugsið bert um Oyggjar- vegin og brúnna um Streymin. Føroyingar kunnu allir gleðast um hetta samferðsluframbrot, men her skal ávarast ímóti at síggja tunlar sum rakstrargøgn, ið skula gjalda seg sjálvan aftur við til dømis bummpengum. Teir gjalda seg sjálvan fleirfalt aftur til samfelagið í spardari bíðitíð og tryggari farleið. Trivnaður og trygd kann ikki gerast upp í pengum, og tí skal ein landsvegastubbi heldur ikki síggjast isolerað. Byrjar man konsekvent uppá slíkt , so er framtíðin ikki bjørt hjá útjaðarnum. DAGSINS MEINING Sosialurin Undirsjóvartunnilin eitt samferðsluframbrot VIÐMERKINGAR Sosialurin Stovnaður: 1927 Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller jan@sosialurin.fo Blaðstjóri: Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Fíggjarleiðari: Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo Finnbjørg Nattestad finnbjorg@sosialurin.fo Durita Simonsen durita@sosialurin.fo Blaðfólk: Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo Heri á Rógvi heri@sosialurin.fo Ingrid Bjarnastein ingrid@sosialurin.fo Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo Solby Eliasen solby@sosialurin.fo Jón Brian Hvidtfeldt jonbrian@sosialurin.fo Dagfinn Olsen dagfinn@sosialurin.fo Ingi Rasmussen ingi@sosialurin.fo Ítróttur: Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Myndamenn: Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo Sosialurin í Norðoyggjum: Postsmoga 231 Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík tel. 458686 fax 458687 e-post: klaksvik@sosialurin.fo Sosialurin í Suðuroy: tel. 375364 fax 375464 tel. 220727 e-post: aki@sosialurin.fo e-post: dagfinn@sosialurin.fo Sosialurin í Eysturoy: Postsmoga 143, Saltangará tel. 447820 fax 4449520 tel. 225429 e-post: vilmund@sosialurin.fo Rullandi redaktionin: tel. 220507 Uppseting/prent: Uppseting: Hestprent Prent: Prentmiðstøðin Útgevari: Sp/f Sosialurin Avgreiðsla: Mán.-frí. 8-16 Argjavegur 26, Tel. 311820, Fax 314720 Postadressa: Postboks 76, 110 Tórshavn E-mail: post@sosialurin.fo lysing@sosialurin.fo lysingartorg@sosialurin.fo Blaðið verður prentað mánadag-fríggjadag klokkan 1400 Lýsingar Freistir: Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir Týsdagsblaðið Mán.kl. 10 Frí. kl. 15 Frí. kl. 12 Frí. kl. 12 Mikudagsblaðið Týs. kl. 10 Mán. kl. 15 Mán. kl. 12 Mán. kl. 12 Hósdagsblaðið Mik. kl. 10 Týs. kl. 15 Týs. kl. 12 Týs. kl. 12 Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10 Mik. kl. 15 Mik. kl. 12 Mik. kl. 12 Leygardagsblaðið Frí. kl. 10 Hós. kl. 15 Hós. kl. 12 Hós. kl. 12 Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og áðrenn ásettu freistir. Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð. Stødd: Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm. Innsent tilfar Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl- an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið. Hergeir Nielsen 30. september fingu vit uppskotið til løgtingsfíggj- arlóg fyri 2003 á tingborð. Bjarni Djurholm, lands- stýrismaður í vinumálum, hevði tá havt allar møgu- leikar, men onga loysnir funnið á Vágs havn og onga loysnir funnið á tunnils- sambandinum Øravík Hov. Ikki eitt klovið oyrað setti hann av til hesi mál, tá ið hann slepti teimum, og lat tey upp í hendurnar á løg- tinginum. Síðani løgtingsfíggjar- lógaruppskotið loysnaði úr landsstýrinum, hevur meirilutin í fíggjarnevndini arbeitt víðari við tí. Hesin meiriluti umboðar landsstýrisflokkarnar, hesin meiriluti hevur samskift við sínar flokkar, og tað er haðani uppskotið kemur framaftur á tingborð. Har situr eingin Bjarni Djurholm, og annars eingin av teimum andstøðumonn- um, sum landsstýrismað- urin er so forliptur í. Landsstýrismaðurin er skilliga firtin yvir, at Suð- uroyggin fekk eina loysn tvørturyvir høvdinum á honum. Harafturat er hann ovur- firtin yvir, at hann ikki náddi í sjónvarpið at boða frá henni. Har vit onnur gleðast yvir, at málið er loyst, leik- ar landsstýrismaðurin í, tí at sjónvarpið hevur dittað sær til at tosa við ein ting- mann, sum, tá uppskotið frá landsstýrismanninum kom fram, segði seg vera ónøgd- an við prioriteringina av íløgunum. Suðuroyggin hevur nú fingið eina loysn, sum vit øll fegnast um. Eina loysn, landsstýrismaðurin ikki var førur fyri at koma við, tá ið hann hevði møguleikan fyri at koma við henni. Í staðin fyri at gleðast, so leikar hann í, og sigur seg sjálvan og fleiri andstøðu- menn fram hava bjargað íløgunum í Suðuroynni. Hergeir Nielsen eigur ongan lut í nøkrum sum helst, ja, hann hevur bein- leiðis mótarbeitt framburð- inum í Suðuroynni, heldur landstýrismaðurin fyri. Hetta og annað møsn kennir hesin fjølmiðla- fiskeraði landsstýrismaður seg kallaðan til at bera fram í berari øði, tí hann ikki slapp í sjónvarpið við tí úrsliti, ið fíggjarnevndin saman við okkum øðrum var komin til. Mær vitandi hava, hvørki eg sjálvur ella nakar annar, tikið nakað frá landsstýris- manninum. Tann loysnin, ið funnin er, kravdi ikki nógvan tekniskan førleika í fyrstu atløgu, og als ongan peda- gogiskan, so har var ikki so nógv brúk fyri Bjarna Djurholm. Talan var fyrst og fremst um ein góðan vilja, og um skilagóðar raðfestingar, sum landsstýrismaðurin vónandi fer at lata vinnu- málastýrið og landsverk- frøðingin umsitað á skyn- samiligan hátt. Skilja vit landstýris- mannin rætt, so heldur hann seg eiga monopol upp á tíðindastovnarnar, og tað fatan hava helst fleiri havt í fleiri ár. Antin tað er útvarp ella tað er sjónvarp, vit tendrað, so fáa vit júst hendan landsstýrismannin 9 av 10 ferðum. Nú er hann vorðin firtin, tí hann ikki er komin upp á 10 av 10 ferðum. Sjálvur fari eg at nýta høvið til at takka øllum góðum kreftum, íroknað landsstyrismanninum, fyri at vit eru komin á mál við hesum íløgum. Fjølmiðlafikseraður landsstýrismaður BÓKAÚTGÁVA Tíðindaskriv Hellan er ein skaldsøga, men samstundis meira enn tað. Hon sigur eina søgu, men ikki uttan at seta spurnartekin við trúarlív og -læru hjá bæði leikum og lærdum, og hon er í tráð við vísdómsorðini sum Prædik- arin ber fram, at einki er nýtt undir sólini. Upprunaliga er skaldsøg- an svensk, skrivað av svenska biskupinum Bo Giertz (1905-1998), um svensk kirkjulið í trimum tíðarskeiðum, við góðum hálvthundrað ára millum- bili. Søgan er um prestarnar í sóknini, og viðurskiftini teirra millum, og við fólkið á staðnum. Vit fáa nógvar góðar og rámandi persóns- lýsingar, sum ikki eru okkum ókendar, og vit fáa fatan av, at gjøgnum allar tíðir eru nakrir spurningar, sum vit øll, meira og minni, stríðast við, tó uttan altíð at koma til sama svar. Vit lesa eisini um, hvussu prestar og onnur, bæði í andaligari armóð og í yvir- andaligheit, møta Guðs náði, og fáa møguleikan at byrja av nýggjum. Hellan kann onkuntíð órógva og arga okkara moralsku áskoðan, m.a. tí at onkur prestur kann drekka sær eitt glas, men helst er tað tilvitað, tí stórur dentur verður lagdur á treytaleysu náði Guðs, sum hvørki er uppiborin ella treytað av okkara gerning- um, men júst er náði. Hetta kann óiva av onkrum skil- jast sum ein umbering fyri ikki at ganga so høgt upp í lívsførsluna. At bókin í støðum kann tykjast í so kirkjutrúgv, og er ikki sørt litað av hug- sjónum høvundans, tekur ikki dýpdina og dygdina frá henni. Hellan kann lesast bert sum ein skaldsøga, men hon hevur eitt hægri mál, enn bert at stytta um stundir. Hon kann lesast av øllum, og øll hava brúk fyri, og kunnu fáa gott av, at venda teimum spurningum, bókin tekur upp. Bókin er álvarsom, men avgjørt ikki keðilig at lesa, tí hon er als ikki uttan humor. Samanumtikið ein sera góð bók, viðkomandi og hugvekjandi. Og at vit hava fingið hana á egnum máli, er bert at fegnast um, og eg vil mæla øllum til at lesa hana, havandi í huga orð Paulusar í 6. kapitli í Rómverjabræv- inum. Hellan - Eitt slag av eini andaligari trilogi í einari bók! Schandorff Vang Eg havi fyrr funnist at kringvarpsskattinum - og harvið eini hækking av sjónvarpsgjaldinum. Tá heitti eg á mentamála- ráðharran um at leggja ÚF og SvF saman í ein stovn. Hesa meining havi eg styrkt eftir avgerð mentamálaráð- harrans um at hækka hyggj- aragjaldið og eisini eftir viðmerking Mikkjal Helmsdals í bløðunum í farnu viku. Sjálvandi kunnu tey á SvF ikki vera ónøgd við eina hækking av hyggjara- gjaldinum - eini meirinn- tøku á umleið 5 mió. kr. - uttan so mikið sum at rætta hond frá síðu. Sjálvandi leggur tað trýst á stovnin. Umleið 2/3 skal brúkast til loypandi tøkni- íløgur, og kravi er enn um- leið 3 mió. kr. fyri at halda somu framleiðslu. T.v.s. at hesar 3 mió. kr. skulu brúkast til lønir - ella hvussu? Tí sama framleiðsla má merkja tað sama sum líka nógvar endursendingar og líka nógv útlendskt tilfar. Eg haldi als ikki vit kunnu liva við hesum! Ljóspunktið í viðmerking Mikkjal Helmsdals er: ”…hevði niðurskurðurin av bæði starvsfólkahópinum og virkseminum verið so ógvusligur, at rættast hevði verið at tikið málið upp, hvørt tað yvirhøvur gevur eina meining framhaldandi at hava eitt alment føroyskt sjónvarp.” Tað er júst tað! Er yvurhøvur nøkur sum helst meining at hava SvF sum egnan stovn í framtíð- ini? Lat okkum nógv heldur fáa lagt ÚF og SvF í ein og sama stovn. Tað fyrsta vit høvdu spart var ein stjóra- løn, tað næsta er ein niður- skurð í umsitingini til minst 2/3 av tí hon samlað er í dag - og so eru bæði út- varps- og sjónvarpsfólkini før fyri at gera bæði sløgini av sendingum (flestu hava álíkavæl arbeitt á báðum stovunum), og helst hevði ikki verið neyðugt við øll- um fólkunum, sum í dag eru á stovnunum. Munnu ikki einar 5 mió. kr. longu vera spardar her? Samanlegging krevur fleksibilitet hjá starvsfólk- unum, men við víðkaðum møguleikum fyri at breiða seg fjølbroyttari, trúgvi eg, at ein samanlagdur stovnur hevði havt nøgdari starvs- fólk - og størri møguleika fyri at yvirliva við sama samlaða hyggjara-/lurtara- gjaldi, sum vit hava í dag - og enntá kanska við nakað minni. Fleiri eru tey, sum høvdu valt SvF frá um møguleikin var fyri tí. Eg eri ein av teimum heilt fáu, sum bert havi SvF at taka til, men eg eri fyri langari tíð síðan vorðin troyttur av endur- sending av endursending- um, og uppafturtøkur av sjónvarps raðsendingum og gomlum filmum. Hygg bara í SvF m.a. 14. december, tá verður sendur filmurin ”Eitt jólaævintýr” og 15. december ”Tá jóla- menn eru ringast”. Nær vóru hesir filmar sendir seinast? Í fjør? Eg meini tað! Kringvarpsskattur - enn einaferð Svenning Borg Vágur Tillukku við væleydnaða skatta- og avgjaldspoli- tikkinum, tit hava lovað Føroya fólki skattalætta, men ongin skattalætti er at hóma, men eitt økt skatta- trýst er veruleiki. Sjónvarpsgjaldið, sum jú er ein skattur, er hækkað úr 1500 kr.upp í 2000 kr., hettar skulu Føroyingar gjalda, sjálvt um teir ikki hyggja at SVF, tí teir hava aðrar sjónvarpsstøðir at hyggja at, og har halda teir seg fáa meira fyri peningin. Hví ikki lata føroyingum hava frælsi til at velja sjálv- ir, um teir vilja gjalda fyri at síggja SVF, tað kann ger- ast við at keypa ein kassa og eitt kort frá SVF, tann sum ikki er áhugaður at hyggja at, tí sum SVF hev- ur at bjóða, keypir sær ikki henda kassa, og er tí ikki tvingaðaur at gjalda fyri nakað sum hann ikki hygg- ur at. Serstakliga góðar tíðir hava verið í Føroyum nú í nøkur ár, men hesar góðu tíðir hava mest sum bert verið fyri tað almenna, hjá tí vanliga fólkinum verður bara minni og minni eftir av hvørjari forvunnari krónu, sjónvarpsskatturin er eitt talandi dømi um hettar, nú arbeiðir føroy- ingurin meira fyri tað al- menna enn fyri seg sjálvan, hetta má vera tað, sum sit- andi samgonga kallar fyri frælsi. Til Føroya Landsstýri Marjus Dam Løgtingsmaður Sambandsfloksins, Vágarnar Tíðin gongur og stórar broytingar eru hendar við farleiðini um Vestmanna- sund. Í dag verður seinasti túr- urin sigldur, og sjóvegis farleiðin avloyst av føstum sambandi. Sum ein av teimum, ið hevur nýtt hesa farleið nógv, fari eg at takka tykk- um fyri eitt gott arbeiði. Tit royndu altíð at gera tykkara besta. Fyri tey sjúku vórðu tit ein trygd, tá tit um kvøldi og á náttartíð fluttu sjúklingar um sundið. Ser- stakliga minnast vit teir av manningunum, ið fórust av vanlukku. Túsund tøkk og alt gott ynskist tykkum framyvir. Eg vil eisini nýta høvi at ynskja tykkum eini Gleði- lig Jól og eitt av Harranum signað og gott Nýttár. Tøkk til manningarnar um Vestmannasund Hvat vilja Astrup og Javnaðarflokkurin? Rúni Hentze, løgtingsmaður Fyrst í 90-unum flutti Før- oya Banki alt sítt EDV-sam- skifti til Danmarkar, og vandi var fyri, at Elektron var niðurlagt. Tá tók tingið ta avgerð, eftir uppskoti frá Finnboga Ísaksoni, at for- bjóða at persónsupplýsing- ar vóru fluttir av landinum. Hetta forðaði fyri, at tann vitan og tann førleiki sum føroyingar høvdu uppbygt fór fyri skeyti. Henda av- gerð førdi eisini til, at Før- oya Banki mátti flyta sítt samskifti heim aftur. Eg havi ikki hoyrt annað enn rósandi orð fyri ta avgerð, ið tá var tikin. Elektron yvirlivdi og hevur ment seg síðan eins og áður. Fyri eini tíð síðan fái eg eitt bræv sendandi frá Før- oya Banka, sum spyr um eg vil hava mínar flytingar gjørdar gjøgnum eitt ið kallast PBS í Danmark. Eg helt tá, at hetta var ein løgin spurningur. Hví skuldu mínar rokningar knappliga flytast gjøgnum eina danska skipan? Tað fyrsta, sum rann mær til hugs, var tann, eftir míni fatan sera ódámliga avgerðin, sum Føroya Banki tók fyrst í 90- unum, tá hann flutti alt sítt EDV-samskifti av landi- num. “Er ætlanin nú aftur at flyta EDV-virksemið av landinum og taka grundar- lagið undan Elektron?” var mín fyrsti tanki. Tá eg har- aftrat ikki var ónøgdur við mína avgreiðslu í banka- num, so sum hon var farin fram, gav eg bankanum boð um, at mínar flytingar ikki skuldu gerast gjøgnum PBS. Í seinastuni hevur tjak verið í bløðunum um hetta sama evni. Tað sum hevur eyðkent kjakið er, at tað er bankin, sum gjarna vil sleppa av landinum við sín- um virksemi. Eg havi ikki lagt merki til nakra ónøgd hjá kreditorum ella debitor- um við verandi skipan. Tvørturímóti hava kreditor- ar givið til kennar, at teim- um ikki dámar, at av- greiðslan verður flutt. Tað vil v.ø.o. siga, at tað eru bankarnir og ikki kund- arnir, sum vilja hava viður- skiftini broytt. Mín spurn- ingur er HVÍ. Í Fregnum 22. nov. fær Jørn Astrup Hansen tað at síggja út, sum um at orsøkin til at flyta avgreiðsluna av landi- num er at geva kundunum eina betri tænastu. Men seinni í greinini gevur hann til kennar, at tað dreygar seg um pengar, sum eru at spara fyri bankan. Men ringt er at fáa eyga á, hvar sparingin er, og hvussu stór hon er. Orðarætt sigur hann: “Under V&T (Eek- tron) har pengeinstitutterne ikke hidtil beregnet sig et særskilt gebyr for automat- iske opkrævninger”. Út- reiðslurnar hava ikki verið størri enn so, at rentumar- ginalurin hevur kunnað borið útreiðslurnar. Víðari sigur Astrup, at skal rentu- marginalurin “fastholdes, forudsætter det, at omkost- ningerne ved betalingsfor- midlingen inddækkes ved gebyrer.” T.v.s., at eftir at avgreiðslan er flutt av landinum, verður neyðugt at gjalda fyri flytingarnar og tað má so aftur merkja, at avgreiðslan verður dýr- ari, og at hesi “gebyrer” fara beinleiðis í danskan EDV-stovn. Hetta var so eitt sindur um, hvussu eg sum vanligt viðskiftafólk havi upplivað støðuna. Orðaskiftið á tingi um fyrispurningin hjá K. Magnussen um viðgerð av persónsupplýsingum var, sum eg upplivdi tað, meir ein viðgerð av landsstýris- manninum Høgna Hoydal enn av málinum. Høgni Hoydal vísti á, sakligur sum altíð, at tingið fyri ein- um ári síðan hevði samtykt lóg, sum í § 16 sigur, at meginreglan er, at persóns- upplýsingar skulu varðveit- ast og viðgerast í Føroyum. §17 loyvir so nøkrum und- antøkum eftir ávísum treyt- um, um tann skrásetti og dátueftirlitið geva loyvi. At enda verður í hesi § heimilað landsstýrismanni- num at áseta reglur um flutning av persónsupplýs- ingum, herundir at steðga ella avmarka flutningi til útlond. Eftir viðgerðini hjá rætt- arnevndini av hesi lóg at døma, er ongin ivi um, at nevndin er samd um, at byrgjast skal fyri,at pen- ingastovnarnir flyta sítt EDV-samskifti av landi- num, men nevndin vil ikki sjálv áseta í lógini, hvussu hetta skal fremjast, men áleggur landsstýrismanni- num at gera hetta við kunn- gerð. Tá so Høgni Hoydal skal fremja henda vilja tingsins í verki, eru javnaðarmenn í øðini og leggja Høgna Hoy- dal undir at taka tingið av ræðið! Vit vita, at trýstið frá peningastovnunum er hart at sleppa av landinum við EDV-samskiftinum, ja so hart, at tá dátueftirlitið noktaði bankunum at fremja hesa ætlan, bleiv trýst lagt á henda stovn, so hann at enda mátti geva loyvi. Hetta virkar eitt sind- ur ódámligt og minnir ikki sørt um støðuna í 1994. Hví peningastovnarnir eru so altráir at flyta sítt samskifti av landinum er líka óskilj- andi í dag sum fyrst í 90- unum. Hvør so enn orsøkin er, tykist tað løgið, at javn- aðarflokkurin so heilhjart- aður setir tingsins vilja til viks til frama fyri eina ógvuliga ivasama banka- ætlan, sum kanska kann føra til, at okkara egni data- stovnur bert verður ein rein avgreiðsluskipan. Hesin stovnur sum eftir míni meining hevur víst stórt hegni og nýskapan. Onki er at ivast í, at hesin stovnur kann vera eitt gott íkast til menning av eini framtíðar KT-vinnu í Føroyum. C M Y K 13 12