mikudagur 11. desember 2002síða 10

18 Nr. 238 - 11. desember 2002 Nr. 238 - 11. desember 2002 19 Fólk, ið fáast við siða- bundi handverk í Føroyum, eru ikki í iva um, at føroyskt handverk kann fáa eina bjarta framtíð. Hetta varð staðfest eftir stóra stevnu í Íslandi, har føroyskt handverk og ikki minst føroyski báturin skaraðu framúr STEVNA Heri á Rógvi Tað ber ikki til at siga ann- að enn, at føroysku luttak- ararnir á West Northern art and craft framsýningini í Íslandi. Framsýningin, sum óivað eisini kann kallast fyri ein stevna, varð hildin í Laugardalshøllini í Reykja- vík í døgunum 20-25 nov- ember. Sum navnið eisini sigur, so snúði stevnan seg um handverk – listahandverk av øllum sløgum. Tiltakið varð hildið á fyrsta sinni, hóast okkurt líknandi hevur verið fyrr. Stevnan varð hildin í Reykjavík, men tað var Akureyrar kommuna, ið eigur heiðurin fyri at fáa til- takið upp á beinini. À stevnuni varð dentur lagdur á Útnorður londini Føroyar, Íslandi og Grøn- land. Hesi trý londini fingu mesta gólvplássið. Hini luttakandi londini vóru: Kanada (North Terri- tory), Norra, Svøríki, Dan- mark, Finnland, Áland og Baltisku londini. Stevnan hevði í alt um- leið 10.000 vitjanir, og semja var um, at tiltakið út- frá skuldi endurtakast. Føroyska ferðalagið taldi sekstan fólk. Tær fýra, Randi Vang, Poula Søren- sen, Jórun Vang og Anna Louis Joensen hava tikið alla fyrireiking í sambandi við ferð og stevnu upp á seg. Fyrireikingarnar fóru ígongd fyrst í juni mánaði, greiða tær frá, tá vit hittast til eitt prát í hugnaliga um- hvørvinum í kjallarinum í Tilhaldinum í Havn. —Tað hevur verið gjørt út av áhuga. Tað hevur ver- ið strævið, og illa hevur gingið at fingið nakran stuðul, siga tær. Øll handverk Í allar mátar legði stevnan dentin á at vísa eitt so breitt úrval av handverk og hand- verkslutum sum gjørligt. Tey ymsu londini høvdu sjálvandi ógvuliga nógv ymiskt at sýna fram. Nógvir lutir á stevnuni vóru eisini til sølu. Frá føroysku fyrireikar- unum frætta vit, at flest øll høvdu hug at rósa føroying- ar. Ikki minst fyri klædna- pløggini. —Hyggja vit eftir prísun- um, so vóru vit langt eftir tey baltisku londini. Men fyri desing og góðsku fingu vit góð skoðsmál. Eitt nú varð havt á orði, at føroyingarnir vóru langt frammanfyri íslendingar- nar. Hyggja vit eitt sindur eft- ir, hvørjir føroyingar vóru við, so var eisini her lagt dent á breiddina. Miðpunktið á føroyska bátinum var føroyski bátur- in. Feðgarnir Marius Clem- entsen og Jóan Petur Clem- entsen høvdu strekt kjølin á einum báti, áðrenn teir komu og á stevnuni arb- eiddu teir so við at gera bát- in lidnan. Elisabeth Kruse og Guð- run Ludvig eru báðar designarar, og tær sýndu nakað av teirra nýggjasta fram. Tær vístu bæði vørur úr skinni og bundnar vørur. Inga Maria Vang og Anna Mortensen og Dania Dan- ielsen frá Pau vístu moder- nað klædnapløgg úr ull. Susan Johansen og Mi- kala Gullklett høvdu hond- Føroyskt handverk vakti Feðgarnir Jóan Petur og Marius Clementsen høvdu strekt kjølin á hesum føroyska bátinum, áðrenn teir komu til Íslands. Teir dagarnar, framsýningin vardi, smíðaðu teir bátin. Fólk fingu so møguleikan at síggja í verki bátasmíð handverkið í Føroyum. Við sær aftur til Føroya høvdu teir tvær bíleggingar — frá tveimum konum úr Norra og Íslandi. À myndini sæst økið, ið før- oyingar fingu at húsast á stevnudagarnar. Hundrað fermetrar vórðu tillutaðir føroyska partinum av tiltaki- num. Ása Hátun vakti kanska meira enn nakar annað ans av føroyingunum í Íslandi. Hon sýndi fram nógvar av sínum egnu lutum, og hon helt ein fyrilestur um før- oysku ullavinnuna í Føroy- um. Sagt verður, at hon rún- arbant stóran skara í Lauger- dalshøllini við sínum egna stíli. ans í Íslandi Dania Danielsen t.v. og Anna Mortensen frá Pau sýndu fram á stóru framsýningini í Íslandi. Tær eru vorðnar kendar í Føroyum fyri teirra design og vørur. Guðrun Ludvig sýndi veitslukjólar og annað fram, ið hon formgevur og bindur sjálv Súsan Johansen (avmyndað) og Mikala Guldklett sýndu fram bundnar barna- troyggjar, ið tær báðar hava latið úr hondum bundnar barnatroyggjur við sær til Íslands. Borgny Patursson og Diana Borgnyardóttir frá Snælduni vístu ymiskt hjá teimum fram. Andras Joensen sýndi fram húsarokkar og aðra trælist. Sjúrður Poulsen vísti prýðislutir úr horn og træ, ið hann hevur gjørt. Prýðislutir úr silvuri frá Finni Olsen og 3´aranum vóru eisini við. Ein tann best umtókta á allar stevnuni var Ása Hátún. Hon bæði vísti fram, lærdi frá sær og helt fyrilestur um siðvenjuna innan ullavinnuna. Høvuðsyvirskriftirnar í fyrilesturinum vóru hesar: Um mentanarliga førningin frá forfedrunum, søguliga og handaliga. sum í tídini eftir 2. veraldarkríggj var hóttur. Men sum nú í nýggja ártúsundinum tykist at vera í sterkari menning, sum henda stevnuframsýn- ing bar bod um. Báturin Sum nevnt vóru feðgarnir Jóan Petur og Marius Clementsen við á stevnuni fyri at vísa føroyskt báta- smíð. Teir vaktu kanska meira enn nakar annar ans. Tá íslendska Morgunblaðið, ið er mest lisna blaðið í Ís- landi, var á vitjan, so valdi blaðið at fokusera uppá før- oysku feðgarnar. Áhugin frá stevnugestunum bilar heldur einki. Við sær aftur til Føroya høvdu teir báðir tvær bí- leggingar. Ein kona úr Norra og ein kona úr Ís- landi vildu hava teir báðar at smíða sær bátar. Hóast tað kravdi nógva tíð og nógva orku, so eru teir føroysku fyrireikararnir ógvuliga væl nøgdir. —Vit sóu serliga, hvussu stórur áhugin er fyri før- oyskum handverki, og hvør dygdin á handverkinum er. Útfrá áhuganum at døma, so er eingin ivi um, at før- oyskt handverk og føroyski lutir kundu sligið ígjøgnum uttanlands, um rætt varð borið at, siga føroysku fyri- reikararnir. Tær ynskja at takka Fitur, Nora, Nordisk Ministerråd, Atlantic Airways og Norð- urlandahúsið fyri stuðulin. Her eru nakrir av lutunum hjá Ásu Hátún avmyndaðir. Hóast hon er komin væl til árs, so smæðist hon ikki burtur við at royna nýggjar leiðir. C M Y K 19 18