týsdagur 7. apríl 1987síða 7
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 41 — 7. apríl 1987
Vilja hava ringveg nú
— at brúka bratta, tronga getu sum partvísan ringveg og
skulagøtu sum hin partin, ber ikki til longur nú ferðslan
er vorðin so fantastiska nógv og hartil tung.
Skulagøtur og trongar, brattar gotur eiga ikki at verða brúktar sum gjognumkoyrandi ringvegir
Tann stóra útbyggingin,
ið er farin fram í Havnar-
dali (Norðasta Horn) úti í
Flatnagerði, undir Fjalli,
Handilsskúlin í Markna-
gili, ídnaðareki vestan fyri
Velbastaðvegin og eisini
útbyggingin uppi i
Hoyvik hevur ført vid sær
stóran ferðsluruðuleika i
Dalagetu og Varðagetu.
Tað var í 1981, at allir
íbúgvarnir í Dalagetu og
partvís síðugetunum
gjørdu vart við ferðsluó-
skilið í getuni. Vit heittu
tá á Tórshavnar komm-
unu um at fáa gongubreyt
í Dalagetu. Gongubreyt
fingu vit stutta tíð aftaná
hesa áheitan og eisini kom
gongubreyt í parti av
Varðagetu tá, og hóast
gongubreytin í Dalagetu
varð illa >ferðslutekniskt<
frágingin, so var hetta
álíkavæl ein góð hjálp tá.
Seinni er so ådurnevnda
útbygging farin fram, og
ætlanir eru um nógv fleiri
útbyggingar.
Skilið var ringt í 1981
og nú vit hava 1987 er
talan um stóran ferðslu-
ruðuleika í Dalagetu og
Varðagetu.
Tunga ferðslan
Tunga ferðslan av Oyggj-
arvegnum (Hundsara-
botni o.a.) í Vesturbýin og
í Havnardal og eisini út-
grevsturin o.a. úr Hoyvík
kemur øll í Varðagetu-
Dalagetu og víðari úteftir,
antin tað er til útbygging-
ina, til ídnaðareki, ella til
tyrving í Havnardali. Tá
ið hesar getur eru alt ov
trongar til hesa nógvu og
tungu ferðslu, hevur tað
havt við sær, at GONGU-
BREYTIRNAR verða
tiknar við sum koyri-
vegur, tá ferðslan er nógv,
og hóast at lóg er fyri, at
ikki má koyrast við bili á
gongubreyt, so er hetta
dagligur kostur. At so har-
afturat Dalageta er ógvu-
liga brett ger, at tunga
ferðslan fer fram í lágu
Havnar
Arbeiðsmannafelag
Frá mánadaegi 13. apríl hevur skriv-
stova felagsins fingið nýggjar upp-
og afturlatingartíðir:
Månadag til friggjadag:
9.30—16.00
Hósdag tó:
9.30—
18.00
Opið í døgurdatimanum — sum pen-
ingastovnarnir.
Nevndin
gearunum og hetta gevur
ómetaliga nogvan larm,
ristingar og bensinosa til
húsini, ið liggja kloss í
vegin.
Manga síggja vit ov
nógv lastaðar lastbilar í
Dalagetu, og hetta hevur
við sær, at klettar, grót,
grús o.a. dettur av last-
unum til stóran ampa fyri
fólk og aðra ferðslu. Hetta
førdi eisini til eina ómeta-
liga syrgiliga vanlukku
fyri ikki so langari tíð
síðan.
Ferðslan annars
Síðan er at nevna alla hina
gjøgnumkoyrandi ferðsl-
una, út í Vesturbýin, í
Marknagil, út í Flatna-
gerð, undir Fjallið,
Handilsskúlan, ídnaðareki
vestan fyri Velbastaðveg-
in, út á Norðasta Horn
o.s.fr. Her hevur útbygg-
ingin gjert, at tey fólk, ið
har hava sett búgv, í bili
skulu til og frá arbeiði,
koyra bern síni í skúlar-
nar, barnagarð og veggu-
stovu í Varðagetu, og
tann ferðslan kemur fyri
stersta partin í Dalagetu.
Eisini skal nevnast, at
síðan Húsageta varð
stongd, er ferðslan serliga
í Varðagetu, men eisini í
Dalagetu nógv ekt.
Steðan í Dala- og Varða-
getu er í dag ótolandi.
Skúlagetur og trongar
brattar getur eiga ikkia at
verða brúktar sum gjegn-
umkoyrandi ringvegir.
Hetta er livsfarligt fyri øll
tey bern, ið hava sína
dagligu gongd her, sum
búgva her, ella ganga í
skúla, barnagarð og
veggustovu í Varðagetu.
Vit, ið búgva í hesum
larmi, ristingum og
bensinosa hava í fleiri
Harrans ár bíðað eftir
ringvegnum, og vit halda,
at fyri at fáa livilig kor í
hesum parti av býnum,
má ringvegurin koma NÚ.
Ingrið H. Dalsgaard
Dalageta
Annaðhvort -
ikki bæði
Ý
AM
| (TT Ferðslutrygd
Síða 7
Dyreforsøg på
mennesker
På Københavns Universi-
tet på Amager skal man
bare følge et skilt, hvor
der står »Dyrestaldene«,
så vil man komme til en af-
låst dør hvor ikke hvem so
helst må komme ind. Jeg
har været der inde på Uni-
versitetets årlige »Åben
hus dag«. Her blev vist
frem hundredevis af rot-
ter, fisk og et tomt bur,
hvor en abe havde været i.
Disse forsøgsdyr er un-
der Psykologernes kon-
trol, som ikke har nogen
form for lægelig uddannel-
se til at vurdere, hvornår
disse forsøg går over
grænsen til mishandling.
Det værste ved disse dyre-
forsøg er, at oplærings-
mønstret bliver brugt di-
rekte til skolebørns indlæ-
ringsform og lærerens
måde at opdrage dem på.
Børn er ikke rotter, men
selvstændigt tænkende
væsner, der er bevidst om
deres eksistens.
Det har i mange år væ-
ret brugt på psykiatriens
patienter.
For enhver der er fortro-
lig med Psykologiens Hi-
storie, er denne frem-
gangsmáde helt klart en
variant af eksperiment
med rotten i prøvekassen,
overført til menneskelige
væsner. Ved de oprinde-
lige dyreforsøg blev labo-
ratorierotten anbragt i en
kasse, derved udstyret
med en lille messingstang,
som gav efter for et meget
lille tryk, og som når den
blev trykket ned udløste
en madkugle i en bakke.
Rotten lærte at trykke på
stengen for at få noget at
spise. Ved lignende eks-
periment lærte katte at
slippe ud af sådanne
»skinnerboxe« (en lystæt
stålbox med kunstig lys
og er TV-kamera i, op-
kaldt efter en mand, der
opfandt den, ved navn
Skinner) ved at aktivere
en udløsningsmekanisme.
En anden og endnu
mere ubarmhjertig type
dyreforsøg med mennes-
ker er ESB (elektrisk
stimulering af hjernen);
den slags eksperimenter
Tit ringja
med levende mennesker
finder i disse år sted ved
adskillige Psykiatriske
Forskningscentre i USA.
Med dette indgreb søger
man at kontrollere men-
neskers adfærd ved kirur-
gisk at indsætte mikro-
elektroder i bestemte dele
af hjernen og stimulere
den med elektrisk strøm.
Endnu en gang er en me-
tode, der tidligere an-
vendtes på aber, katte,
hunde og tyre blevet over-
ført til levende mennes-
ker. Da der ikke er nogen
følelse i hjernen, kan man
indsætte de hårfine led-
ninger, selv i de dybest lig-
gende centre, og siden
bringe hjernecellerne til at
reagere på > elektriske
strømme eller fjernkon-
trollerede radiosignaler,
uden at den kontrollerede
person bliver klar over det
— han handler (eller reage-
rer) i den tro, at han gør
det spontant og af egen fri
vilje. Idet de benytter sig
af offentlighedens voksen-
de voldsfrygt, retfærdig-
gør de hjernemanipulere-
de videnskabsmænd deres
radikale program med for-
sikring om at ESB kan
frembringe midler til at
kontrollere kriminelle og
aggressiv adfærd.
Den på forhånd givne
antagelse, at en Psykiater-
Elite skulle besidde jurid-
isk eller moralsk ret at af-
gøre, hvem der behøver at
blive genstand for en
sådan kontrol, og til ved
tvang at inplantere den,
indicerer i sig selv hvor-
ledes de ser på deres egen
rolle i det, som Floyd
Matson kalder »vision om
en teknologisk videnskab-
lig fremtid«. I dag findes
der en helt præcis viden-
skab til at hjælpe krimi-
nelle ved at kommunikere
med personen, men den
får ikke lov at blive brugt,
fordi Psykiatere og Psyko-
loger stadig hersker i
danske og amerikanske
fængsler med disse
barbariske metoder.
Jørgen Petersen,
Amagerfælledvej 37,3
t.v. 2300 Kbh. S
vit skriva
Ringið tei:fon
Mm ID 11820