týsdagur 2. juni 1987síða 8

Síða 8 Haldor Hansen 15. mai var Haldor Han- sen, yvirvrakari 60 ár. Haldor kenna mong ser- liga frá politiska vellinum. Hann varð fyrstu ferð valdur á ting í 1958, ta ferðina Javnaðarflokkurin vann 3 tingsessir og gjørdist stersti flokkur við 8 tinglimum. Síðani varð Haldor afturvaldur fleiri ferðir og hevur hann sitið á tingi til 1980, sam- anlagt í 18 ár. Haldor Hansen kom á ting í eini tíð, sum var so nógv eðrvísi sammett við nútíðina. Samfelagið var á mongum økjum lítið fram- komið sammett við onnur samfeløg. Tað var iki minst á samferåsluøki- num hann gjerdi sín lut galdandi. Hann hevði sera góð evni at tala so menn fataðu tað, hann vildi siga. Haldor megnaði at síggja mong av teimum málum framd, sum hann serliga bardist fyri. Hann helt ikki steðuna vera haldbara fyri oyggjasam- felegini, um broyting ikki kom í og útbygging varð gjørd á samferðslugki- num, tí so leingi tað ikki hendi, fingu vit ikki lut í teimhentleikum, sum onn- Nr. 62 — 2. juni 1987 ur framkomin samfelog hevdu. Fyri valdemi sítt var Haldor ein íðin talsmaður, hann setti fetur í spenni at fáa vegagerðina til Oyragjógv framda — og tað var ikki tað hevi hann ikki brúkti, at siga frá hvenn týdning flogmálið hevði fyri samfelagið, fyri framburðin hjá okkum. Hann hevur verið ein góður legtingsmaður og álitismaður á fleiri økjum. Tillukku! Tórolvur Mohr Olsen Í dag, 2. juni, verður Tór- olvur Mohr Olsen, leg- tingsmaður, á Sandi, 60 ár. Tórolvur er ættaður av Tveroyri, men búsettist á Sandi. Hann hevur verið sjómaður, fiskimaður nógva av tíðini, hevur ver- ið nógv í Grenlandi, men tá ið Jóan Petur Davidsen legði frá sær sum leg- tingsmaður í 1970 stillaðu sandoyamenn Tórolv upp. Hann varð valdur á ting og hevur verið tingmaður síðani, uttan nov. 1978—nov. 1980. Sum legtingsmaður er Tórolvur mettur sum ein sakligur politikkari, hann hevur sjálvsagt síni ser- ligu målsøki, og tey eru m.a. fiskivinna og sam- ferðsla. Hann er álitismað- ur Javnaðarfloksins í fiskivinnumálum og ser- liga hevði tað sín týdning í 70-árunum við stóru broytingunum, sum tá vóru innan fiskivinnuna. Hvar hjart hansara ligg- ur, tá talan er um at byggja út oyggjarsam- feløgini, er einki at dylja yvir. Hann kemur eisini at síggja fruktir av arbeiði sínum, tí ikki verður leingi áðrenn stórbroyting í samferðsluviðurskiftu- num við Sandoynna er veruleiki. Hesa feðingardagsgáv- una unna vit feðingar- dagsbarninum, sum annars ikki er heima sjálv- an feðingardagin. j.1. Jóannes á Kjalnesi farin Fríggjadagin 29. mai andaðist Jóannes Han- sen, á Kjalnesi, Kollafirði, á Landssjúkra- húsinum, 84 ára gamal. Hann var føddur 30. juli 1903. Við Jóannesi er eitt sjáldsama livandi menniskja farið; tað var altíð ein fragd at koma á tal við hann, og tað var tað sama at siga um konuna, Súsonnu, sum doyði fyri nekrum árum síðani. Jóannes á Kjalnesi var fiskimaður burtur- av; tá hann legðist uppi hevði hann verið á sjónum í meira enn 40 ár — og seinri árini var hann heldur ikki serur, — bátin hevði hann og so leingi hann var mentur var hann á floti. Tey síðstu árini gjørdust tyngri hjá honum, hann gjerdist lamin, men mentist nakað aftur, og tú sást hann meira enn so, tá okkurt var á vási og hann var so frægur at hann kundi fara. Jóannes var álitismaður allastaðni har hann var; umborð á skipi, sum arbeiðsfor- maður, sum vrakari. Ein aðalumboðsmaður fyri fólk okkara. Hann var m.a. í Grenlandi sum leiðari hjá KGH í Holsteinsborg og Arsuk, har hann lærdi teir at viðgera fisk, vaska og salta. Hetta hevur Jóannes greitt frá í sera áhugaverdari samreðu í Sosiali- num. (Jóhann Mortensen tá Jóannes fylti 80 ár í 1982). Jóannes var fulltikin í ollum tí, hann tók sær fyri, kendur av føroyingum víða um. Hann hevur so mangan fortalt um politisku seguna, soleiðis sum hon kom at vera hjá honum. Í langt áramál var hann valevni hjá Javn- aðarflokkinum í Norðurstreymi. Hann visti væl hverja uppgávu hann hevði fingið, tí, sum hann sjálvur greiðir frá, var ilt at fáa fólk at taka undir við javnaðarpolitikkinum í teirri tíðini, men Jóannes sá tað sum upp- gávu sína at verja henda politikk — og varð hann ikki valdur, so kom tað onkrum eðrum til góðar. Soleiðis var Jóannes. Hann var trúgvur móti vinum sínum — politiskum sum eðrum — og teir vóru mang- ir, víða um. Tað var sjáldan hann ikki var at síggja, tá flokkurin hevði fund ella stevnu — og tá talaði Jóannes. Reddin er nú tagna, men tað hann so trúliga og dúgliga sáddi við sáttligu, men avgjørdu framferð síni, hevur munað. Í heiminum hjá Jóannesi og Súsonnu er nú eskukalt, men heimið hjá teimum fer enn eitt langt skeið at verða minnisvarðin um hesi bæði fólkini, ið so væl dugdu at vera nakað fyri onnur. Vit eru mong, sum eru takksom. Vit goyma minnið teirra — friðhalgað verður minnið um Jóannes á Kjalnesi. jl i £