leygardagur 13. juni 1987síða 9

4 É Nr. 65 — 13. juni 1987 Framhald av sidu 7 meta um framtíðina. So var i 60-unum og 70- unum, tá undanfarnu hvítanesbátarnir = komu, og so er eisini nú í 1987. — Ein fer sjálvandi ikki undir slíkt ódnartak uttan at hava vónir um, at tað fer at ganga. Og tað, at vit eru so gott sum teir somu, ið hava mannað hinar Hvítanesbátarnar og sum nú saman eru farnir at byggja og skulu manna henda Hvítanes, ger, at eg eri bjartskygdur, tí við hesi manningini, sum hevur so nógvar royndir innan rækjuvinnuna, skal tað nokk fara at ganga. Tað er í hvussu so er ikki nokk at hava eitt gott skip. Roynd og álítandi manning er altavgerandi. Dánjal Pauli Danielsen er annars sera væl negdur við skipið og tað arbeiði, sum smiðirnir og aðrir handverkarar á Skála hava lagt í. — Hvítanes er best út- gjørda rækjuskipið í flot- anum, og eg haldi vit kunnu vera errin av, at hann er bygdur í Feroy- um, sigur hann. Fabrikkin er annars riggað eðrvísi til enn Sigrun Danielsen, gumma, Dánjal Pauli Danielsen, reiðari og Óli Zacharias- sen, stjóri, stutt eftir at Hvítanes varð navngivin á Skála hósdagin umborð á eðrum rækju- bátum. M.a. fara teir at pakka rækjurnar i 2,5 Síða 9 eskjur ístaðin fyri tær seg vanligu 5 kilo eskjurnar Etlanin er at teir Eisini hava teir flakalinjur = skulu selja lidnu vørurna umborð til at viðgera hjá Undanfarni Hvít veiðuna, so samanumtikið limur íFerova Fiskaselu skuldu meguleikar verið jan fyri at skinið fer at klára | Frá Føroya Landsskjalasavni Frá 1. juni til 31. august 1987 verður lesi | stova okkara, sum áður lýst, einans | opin månadag — friggjadag kl. 9— 16 | . Føroya Landsskjalasavn, | Debesartrød, 100 Tórshavn Tlf. 166 77 | L. É | f- "7 Avloysari | Sekt verður eftir avloysara til roknskap- arlíkning fyri tíðarskeiðið 1. august 1987 til 31. juli 1988. Umsøkjarar skulu hava roknskaparút- búgving og skeið í skattrætti. Løn samb. sáttmála millum Føroya Landsstýri og avvarðandi vinnufelag. Umsókn við prógvi verður send til Líkningarráð Føroya í seinasta lagi 22. juni 1987. Líkningarráð Feroya | trong? — Jú, men vit hava eisini spælt onnur verk. Fad, sum ræður um, er at nna okkurt, sum ljóðar æl og er gjerligt at pæla. So næstu ferð fara pæla okkuri heilt torterur at að torføra er at spæla hann so einfalt, at tað ljóðar, sum tað er einki yri. Vandin við kendum nleiki er júst, at fólk 1ava hoyrt hann á plåtu áður. Her ræður um at vera varin. — Samstundis skal skráin vera »åhoyrara- vinarlig« — bædi tad, at fólk tímir at spæla tónleik- in og at lurta eftir tí. Tí er bert at hava bæði kent og ókent á skránni. — Hver velur tónleikin? — Vit tosa um tað í felag og spæla ymiskt igjøgn- um, SO eg má finna javn- vág ímillum ambitiónir og so tað, sum gjerligt er at spæla. Vit jú til stuttleikar, men sum eg plagi at siga við tey: tað spæ la skal heldur ikki verða ot stuttligt Krevjandi at vera lærari i Føroyum — Er grundarlag fyri bædi symfoniorkestrinum og kamarorkestrinum? — Tad, tad veitst tu! Fleiri okkara spæla eisini vid i Symfoniorkestrinum, so vit studla — Symfoni- orkestrið venur jú ikki so ofta. Í einum lítlum or- kestri er lættari at arbeiða við tí praktiska. Vit hava verið virkin á lokalum spælt á ymsum bæði fylgi- stigi konsertum, spæl og sjálvi. — Tú hevur verið í Feroyum nú í eitt ár? — Ja. At flyta heim- aftur var næstan líka torfert sum at flyta niður á sinni. Nógv er at venja seg við. — At vera lærari í Fer- oyum setir krev: bæði at kunna undirvísa nýbyrjar- um — og eisini spæla krevjandi stykki. Tú mást duga bæði. Í Feroyum vilja vit hava eitt høgt tónleikarligt stødi. — Sjáldan vita nýbyrj- arar, hvat teir í roynd og veru fara undir. Og so ræður um ikki at keva áhugan hjá teimum! Byrjaði gamal — Tú vart niðri í 7 ár. Hevur tú ongantíð hugsað um at verið tónleikari uttanlands? Jú, hugsað um tað havi eg. Men ætlanin hjá mær var alla tíðina at koma heim aftur og undir- vísa, og her verðið eg verandi. Fyrr var eg bil- smiður. — Nær gjerdi tú av at fara at lesa tónleik? — Eg byrjaði at spæla klarinett 15 ára gamal. Áðrenn hevði eg spælt orgul og trummur. Men eg havi altíð fingist við tónleik og uppvaksin við tí, so tá er lættari at byrja so gamal. Tá ert tú eisini tilvitandi um hvussu seint tað gongur at læra seg Tað hugsa bern ikki altíð um. — Hvussu ber tað til, at tú knappliga fekst áhuga fyri klarinett? Teimum tervaði eina klarinett í GHM á eini musikkstevnu. Ég vandi so til stevnuna, inn í skápið við klarinettini til næstu musikkstevnu — soleiðis gjørdi eg, til eg var eini 18 ár. Tá fekk eg meira áhuga fyri tí. Forrestin, so gekk eg niðan til Verland at læra meg at spæla. — Ert tú negdur við árið, sum farið er? - Ja — bert tað, at eg havi ov nógv at gera: 3 orkestur og so 35 næming- ar — ymsastaðni! Tí gev- ist eg sum leiðari í Kamar- orkestrinum til heystar. Harumframt havi eg tikið diplom sum solistur her- fyri, so eg keði meg ikki. — Tað, vit hoyrdu fyri uøkrum árum síðani, at tónleikarar fáa ikki arbeiði í Feroyum — kunnu vit siga, at tað er sega í dag? — Tað kunnu vit gott siga — í ellum førum sum útviklingurin er í dag. |