Sosialurinarkiv
Sosialurin 1987-07-14, síða 3
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 14. juli 1987síða 3

‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 78 — 14. juli 1987 ferm om Bor toindabladid | i Síða 3 Í besta Rambostili Tríggir amerikumenn tóku leyg- armorgunin lógina í egnar hend- ur og bukaðu ein foroying av, ið saman við trimum ødrum kapp- aði endarnar framman á USS McCloy. Millum klokkan trý og hålvgum fýra leygar- morgunin fóru fýra fólk út á Molan. Tveir menn og tvær kvinnur. Tey høvdu sett sær fyri at kappa endarnar framman á USS McCloy. — Vit mettu at skipið var her i ólógligum ørind- um, tá skiparin ikki kundi avsanna, at kjarnorku- leðingar vóru umborð. Tí vildu vit vísa okkara ónegd við at kappa end- arnar, siga tey. Tá tey ikki vildu seta mannalív í vága, skuldu einans endarnir framman kappast. Hetta gekk sum smurt. Endarnir vóru bleytir sum sandkeka, siga tey. Lítla letu seinni lá gronin á USS McCloy 45 stig út frá Molanum, so allar Argir komu undan. Amerikanarar løgdu å Tey fýra fólkini vistu, at tey fóru at verða hand- tikin. Tá endarnir vóru kappaðir, byrjaðu tey tí at ganga fram við skipinum og bíðaðu eftir løgregluni. Komin fram til miðjuna í skipinum, lupu tríggir civilklæddir amerikanarar hannesen, art. Fýra fólk kappaðu tidliga leygarmorgunin endarnar framman á USS McCloy. Tá tey hevdu gjørt tað, lupu tríggir av manningini á og bukaðu tann eina av, meðan hini sluppu við blá- um merkjum. Legreglan kom stutt eftir og handtók feroying- arnar. Tey verða ell ákærd fyri herverk og fyri brot á politiviðtekuna. Slapp ikki at melda Maðurin, ið varð harðlig- ast bukaður, bað um at sleppa at melda ameriku- menninar fyri harðskap. — Eg bað fyrst um at sleppa at melda teir, tá eg varð avhoyrdur um morg- unin, og aftur áðrenn eg slapp út aftur dagin eftir. Men tað einasta svarið eg fekk, var at tað mátti bíða, tá tað var eitt annað mál, sigur maðurin. John Jo- hannesen, settur steðleið- ari, sigur, at fólk, ið bera seg soleiðis at, mugu rokna við at fáa knubs. — Tey hava ikki uppi- borið annað. Um vit skuldu = upptikið an- meldilsir um harðskap fyri slíkt tvætl sum hatta, steðgaði alt upp, sigur John Johannesen. Kenna ikki telefonina Hetta er eisini eitt ser- stakt mál, tí ameriku- menninir hoyra til her- valdið. — Legreglan kann byrja eitt mál, har fólk úr her- valdinum eru uppi í, og jålvgjørt er vælgjørt Hasi fólkini skulu vera glað fyri, at tey ikki vórðu blak- að í havið, sigur John Jo- settur stoðleið- síðani lata hervaldinum málið. Men tað krevur, at tað er nakað at byrja eitt mál uppá, sigur John Johannesen. Tað metti legreglan ikki tað var í hesum ferinum. — Hetta er ein so grov provokatión, at tað fer út um øll mørk. Tí taka vit ikki ímóti nekrum sum helst anmeldilsi, tá tey fáa ein yvir nakkan, sigur John Johannesen. — Hevdi tað ikki verið rættari, um ameriku- menninir ringdu eftir løg- regluni beinanvegin, ístaðin fyri at taka lógina í egna hond og byrja at buka? — Jú, men nú kenna teir ikki mannagongdina | akkuråt. Vita ikki hvussu alt hongur saman, ella hvussu teir skulu ringja, sigur John Johannesen. Ongin avhoyrdur å skipinum Ongin á USS McCloy varð avhoyrdur um tilburðin. Tað helt legreglan heldur ikki vera neyðugt. — Onki er at ivast í, at manningin handlaði í sjálvverju. Teir vórðu jú alla tíðina provokeraðir av tí bestemta fólkinum, ið var á Molanum, sigur John Johannesen. — Sum eg segði onkran av við hasum fýra. Tey skulu vera glað fyri, á teir føroysku menninar Teir vórðu syftir um koll Tveir vóru um annan, sum lendi á pannuni. Hin lendi á rygginum Amerikumenninir vildu ikki sláa kvinnur, so tær sluppu undan. Menninir vórðu nú sparkaðir í síðuna, búkin og ryggin, meðan teir lógu niðri. Teir gjerdu onga mótsteðu, men royndu at reisa seg. Tveir amerikumenn hildu seg til at buka tann eina mannin. Hverja ferð hann royndi at reisa seg, varð hann sligin niður aftur. Kvinnurnar royndu at leggja seg í millum, men vórðu skúgvaðar burtur. At enda varð tann eina eisini sligin. Stóðu bert og hugdu Meðan feroyingurin varð avbukaður, stóðu fleiri amerikanarar við land- gongina og hugdu. — Vaktarmaðurin royndi at rópa teir, ið nýttu harð- skap, umborð aftur, men teir aktadu ikki, siga kvinnurnar. Tá feroyingurin var væl og virðiliga bukaður, sendi vaktarmaðurin endi- liga fýra mans í land eftir harðskapsmonnunum Annar amerikanarnir fylgdi friðarliga við un borð, meðan hin skuldi dragast. Tá ein feroyingur nú rópti »Yankee go homes, sleit amerikanarin seg leysan aftur og náddi at slåa førovingin um koll einaferð enn. Amerikanararnir fóru nú umborð, og letu seinn kom legreglan og handtók feroyingarnar yn Dai Tidlige „A op a i USS Vol framman á skipinu Eir av foroyingunum varð a bukaður. (Foto: Kalmar) at tey ikki vórðu blakað i havið, sigur hann. Mað- urin, ið varð avbukaður, ætlar sær at melda amerikumenninar, hóast legreglan ikki enn hevur viljað tikið ímóti anmeld- ilsinum. Hann hevur í staðin vent sær til ein sak- ferara fyri at fáa hjálp í málinum. Dal-