leygardagur 30. november 2002síða 9

16 Nr. 231 - 30. november 2002 Nr. 231 - 30. november 2002 17 Hans Jørgensen 10. desember er søguligur fyrst av øllum Vágafólk fyri, men eisini fagnaðar- dagur fyri allar føroyingar. Hetta gjørdist dagurin, sum veruliga prógvaði, at oyggjaland okkara í flestu førum kann bindast saman í eina jarðfrøðilga eind, har flest allar farleiðir verða skipaðar í eitt felags sam- anbundið vegarkervi. Eg segði í áðni "Fagn- aðardagur". Tað er kortini við ymissum kenslum, tú fagnar hesum degi. Vit vita, at við tí stóra framburði og øllum fyrimununum hjá okkum, ið vilja ferðast úr og í Vágar, eru eisini mannalagnur, sum verða settar til viks. Fólk, ið missa arbeiði ella verða fyribils sett at røkja aðrar deyðadømdar rutur nær ella fjar frá tí arbeiðsplássi, tey so trúliga røktu fyri okkum ferðafólk. Vit mugu ásanna, at fátækt er okkara fólk, tá framburðurin fyri okkum, so harðliga skal raka trúgv- astu teknar okkara. Hesar, sum í ringum og góðum líkindum hjúklaðu um okkum umborð á strand- farskipum okkara um land- ið alt. Eg fari við hesum at takka manningunum á Sam, Ternuni og á avloys- araskipum teirra fyri fram- úr góða tænastu. Tit hava uttan undantak víst, at tit vóru uppgávuna vaksin. Eg kendi meg altíð væl um- borð hjá tykkum. Ja, kendi meg í mongum førum sum part av "familjuni". Ser- stakliga kendi eg hetta, tey bæði árini, eg dagliga sigldi um Sundið. Vit plagdu ofta at siga við "stamborðið" fyrsta túr á morgni á veg til Havnar, at tað fór at vera saknur ikki longur at møt- ast og á ein góðan og posi- tivan kunna byrja dagin í salongini á Ternuni. Tað kom meira enn so fyri onkuntíð, at einstakir av manningini ikki vóru so morgunfrískir, men kundi nakar krevja tað av teimum, sum lítla og onga náttar- hvíld høvdu fingið, tí flúgvarar komu í úrtíð ella onkur vágamaður/kona júst skuldi á sjúkrahús á nátt- artíð? Alt hetta er nú bara søga. Men eingin góð framtíð uttan eina góða søgu at minnast aftur á. Við vón um, at Føroyar vísa tykkum ta virðing og ta tøkk, tit hava uppiborið eftir góða, trúgva og virði- liga tænastu, fari eg enn eina ferð at takka tykkum hjartaliga fyri alt gott. Men eg fari ikki minni hjartaliga at biðja eftir, at tit fáa eina góða og virðiliga viðferð hjá avvarandi myndug- leikum, nú samferðslan um Vestmannasund gerst søga. Vit eru fleiri, ja mong, sum av hjarta ynskja tykk- um og familjum tykkara eina bjarta framtíð. Tit gjørdu lív okkara lættari. Takk fyri tað. VIÐMERKINGAR Til Løgmansskrivstovan Tinganes boks 64 110 Tórshavn att.: Anfinn Kallsberg, løgmaður/Ingibjørg Berg, ráðgevi Tórshavn t. 27.11.2002 Tykkara mál nr. 240- 0008/2002,- skriv dagfest 13.11.2002 Grundleggjandi vilja vit staðfesta, at bestu úrslitini og besta samstarvi millum fakfeløgini og almenna myndugleikan, er beinleiðis treytaður av góðum sam- skifti, góðari kunning og virðing fyri hvørjum øðr- um. Og dømir eru eisini um, at júst slík leið ber frammá. Tá Løgmaður bjóðaði til fundar 11.11. á Hotel Før- oyum, roknaðu vit við, at her fóru stig at verða tikin til, at fáa eitt gott arbeiðs- lag upp at standa. Men ør- kymlandi var beinanvegin, at í innbjóðingini til fundin - 04.11. - , vóru mál tikin fram, sum beinleiðis eru sáttmálabundin (eftirløn, útbúgvingarskipanir t.d.) og onnur, sum liggja í øðrum ráðum til avgreiðslu (barsilskipanin, LÍV t.d.). À fundinum 11.11. fingu vit tó nøkur upplýsandi og góð innlegg/frágreiðingar frá væl fyrireikaðum fak- fólkum um nøkur grund- leggjandi viðurskiftir í samfelag okkara - skattur og eftirløn, men tó skal leggjast afturat, at hetta at draga so nógv fólk í arbeiðstíðini at fáa innlegg um viðurskiftir, ið fyri hesi fólk eiga at verða sjálv- fylgja, er nærum at mis- brúka løgmansembæti. Men beint áðrenn fund- urin endaði og lítið av tíð var eftir, varð lagt fram ein ætlan um at skipa ein verk- ætlanarbólk, sum skuldi telja 10 fólk, - har 3 umboð frá fakfeløgum skuldi seta seg saman við 3 umboðum frá arbeiðsgevarum, og ein- um umboði úr ávikavist Løgmansskrivstovuni (for- maður), Almannaráðnum, Vinnumálaráðnum og Fíggjarmálaráðnum. Tað er onki at taka seg aftur í, at flestu luttakarar- nir kendu seg at verða tiknan á bóli, tí her varð løgd fram eina ætlan, sum greitt vísti, at løgmaður ikki hevði megna at fáa politiska baklandið hjá sær uppá pláss, og nú royndi at skumpa óloystar sam- gonguspurningar yvir á ætlaða verkætlanarbólkin. Vit kunnu taka sum dømi eftirlønarspurningin, sum seinastu fimm árini hevur renka millum ein, tveir, og tríggjar landsstýrismenn og nú er aftur á blonkum pappíri hjá løgmanni (á aðrari síðuni) og málið um LÍV, sum hevur eina greiða løgtingsamtykt at halda seg til og sum løgmaður á ólavsøku boðaði frá, skuldi setast í verk beinavegin. Her hongur ikki saman. Var ætlanin við fundinum at luttkararnir skuldu fáa ein ábending um, hvat løg- maður veruliga ætlaði við hesum tiltakið, skuldi kunningin um hetta verið send út í góðari tíð framm- anundan og tíð skuldi verið avsett á fundinum til at skifta orð um hetta og uttan iva høvdu flestu longu tá kunna lagt sína støðu fram til hesa ætlan løgmanns. Men her varð alt skunda ígjøgnum og vit føldu okkum at sita eftir á berum. Í skrivinum 13.11. verður roynt at taka samanum ætlanina, sum varð "løgd fram" á fundinum 11.11., men torført er at finna eina greiða leið ella greiðan leist í hesi ætlan, men haraftur- ímóti helst ein staðfesting av, at løgmaður hevur tikið mál til sín, sum sambært verandi byggnað liggja beinleiðis undir øðrum ráðnum. Tað sær eisini út sum, at løgmaður hevur misfata sína uppgávu, tí,- hvørjar heimildir hevur løgmaður, at draga mál, ið hoyra heima hjá øðrum pørtum á arbeiðsmarknaðinum undir seg. Okkara svar er, at løg- maður skal seg burtur frá hesum. Soleiðis sum almenni bygnaðurin í dag er upp- bygdur, er okkara adressa bert á einum staðið,- Fíggj- armálaráðnum, meðan onki avgerðarsamstarv kann fara fram mótvegis øðrum ráð- um, - her slepst ikki tvørt- urum mark ! Ein trupuleiki hjá okkum hevur tó allatíðina verið, at starvsfólkamál liggja í tveimum ráðum,- sáttmála- parturin í Fíggjarmálaráð- num og starvsfólkamál hjá løgmanni. Hesi mál hoyra sjálvsagt nattúrliga saman, men vit mugu ásannað, at í fleiri førum, tá starvsfólka- mál eru endaði á løgmans- skrivstovuni, so er ongin avgerðarmyndugleiki her, men bert leysar orðingar, eins og sigast má um tann higartil orðað starvsfólka- politikkin frá løgmans- skrivstovuni,- leiðbeinandi orðingar, uttan nakran avgerðarmyndugleika tá á stendur. Vit hava fleiri víst á tað óheppna í hesum og hava mælt til, at sáttmálaviður- skiftir og starvsfólkamál eiga og mugu liggja undir einum "hatti". Hetta verður tí eisini eitt av høvuðs- málunum, ið vit vilja hava loyst, nú nýggjar sáttmála- samráðingar standa fyri durum. Vit fara tí at mótmæla og átala, at løgmaður nú helst ætlar at ganga mótsatta vegin og draga mál til sín, sum undir ongum umstøð- um hoyra heima har. "Vit standa spyrjandi", sum politikarar eru vanir at málbera seg. Tað er eisini fyri okkum fullkomuliga ógreitt hvat beinleiðis ætlanin er við einum slíkum verkætlanar- bólki á núverandi støði,- hvat er hugsanin við einum "arbeiðssettingi íroknað raðfesting av evnisøkjum og tíðarætlan, at leggja fyri politiska støðutakan", hvønn myndugleika skal bólkurin hava, um bólkurin verður samdur ella um hann ikki verður samdur, hvørjar verða avleiðinging- ar av hesum, vil hetta ávirka verandi sáttmála- ásetingarnar, hvør skal skera ígjøgnum og hvussu við spurninginum "at seta smærri bólkar av umboðum og serfrøðingum at viðgera ymisku evnisøkini, at fylgja upp og hava eftirlit við arbeiðnum, at góð- kenna uppskot frá smærri bólkunum og leggja fyri politiska myndugleikan til støðutakan ", skal bólkurin (ella bólkarnir) hava po- litiskan leiklut ella ?? Her eru so ógreiðar og fløkjasligar ætlanir, at tað als ikki ber til at taka støðu til hetta á núverandi støði, og harafturat er alt sum bendir á, at tey blonku ørkini hóast alt ikki eru blonk á báðum síðum, tí vit fáa ikki annað burturúr hes- um, enn at hetta tiltak í fyrsta umfari er eitt "jarnbrot" til at loysa inn- anhýsis samgongutrupul- leikar og tann spurningin fara vit undir ongum um- støðum út í. Taka vit so ætlanin við bólkasamsetingini, so skal hesin telja tíggju fólk, harav løntakarasíðan skal manna trý av hesum,- hvørji skulu hesi vera, frá hvørjum feløgum, hvør skal taka stig til at velja tey? Vit vita, at fakfeløg hava ymsar ásetingar á nógvum økjum, t.d. á eftirlønar- og tyggingarøk- inum,- nøkur hava góðar avtalur onnur eru í byrjan,- hví skulu so ikki øll sjónarmiðini hjá feløgun- um umboðast, tá arbeiðs- gevarasíðan (almenna og privata) frammanundan hevur avgerðandi leiklut. Her hongur ikki saman og kemur ikki uppá tal, at vit (fakfeløg) kunnu fara inn í slíkt ódefinerað arbeiði. Niðurstøða okkara er tí, at vit fara ikki inní hetta arbeiði,- tað krevur eina nógv greiðari og betri upp- lýsing, hvat veruliga ætl- anin er við einum slíkum tiltaki, áðrenn vit kunnu viðgera hetta í álvara og fara vit eisini at ávara ímóti, at vit verða gjørd til "kastibløkur" fyri at fáa innanhýsis samgongupolit- iskar kabalur at ganga upp. Harafturímóti fara vit at heita á løgmann at nýta orkuna á hesum øki, at skipa øll starvsfólkavið- urskiftir betur, við at leggja alt sum hevur við starvs- fólkaviðurskiftir at gera undir eina leiðslu, har veru- ligur myndugleiki er til- staðar. At enda skulu vit gera vart við og endurtaka, at umráðandi er við góðum og uppbyggjandi samstarvi millum partarnar á ar- beiðsmarknaðinum, ongin ivi um tað, - bert spell, at fyrsta stigið frá løgmans- skrivstovuni ikki legði upp til eitt meira greitt og seriøst endamál og kunnu vit ikki taka endaliga støðu til slíkt virksemi, fyrrenn tað er greitt, hvørja hugsan, ætlan og endamál tit hava sett tykkum fyri við hesum. f.v. Gunnleivur Dalsgarð, formaður Starvsmannfelagið mótmælir Samferðsla um firðir og sund søga Heystardagur Lotið trilkar kølnar Heystdagur komin í garð Blóman á bøi urtagarði følna er Foldin fagra klæðist annan búna Jarðarurtin í heystar- vetrarsvøvnin fer. Mannalívið somu lagnu eigur Frá mansins sáði í kvinnukviðið grør Sprettur úr móðurlívi kæra barn Blómar millum móðir faðir vana tú gævið tær untist fagra fríða lív. Tó tann dagur altíð koma má Lívssól tín í vestri standa vil Tá skal dagur tín væni langi Í sólarseting mildu lýsa sterkur Sov so væl til uppreisnardagin ljósa Rituvík Eyðálvur Kári Nielsen Løgmaður á fleyg Til at heiðra løgmann, sum fylti 55 ár herfyri, hevði Fólkflokkurin lítla samkomu í flokshøl- unum á Gamla Apoteki. Sum siður er, fekk føðingardagsbarnið eisini eina gávu FØÐINGARDAGUR Myndir: Fólkaflokkurin Floksfelagar løgmans hildu, at hann skuldi fáa eina føð- ingardagsgávu, sum hann hevði brúk fyri. So teir valdu eitt gamalt, føroyskt veiðiamboð. Í samband við, at Vágatunnilin letur upp, verður skipað fyri svimjing um Vestmannasund sunnudagin 8. december Á BLOTAN Edvard Joensen Ætlandi verður skipað fyri svimjing um Vest- mannasund sunnudagin 8. december. Svomið verður av Streymoynni, og málið er við ferjulegu- na við Oyrargjógv. Ein av fyrireikarunum, Erlendur Simonsen, sig- ur, at vestfalskyrrindi eru í Vestmanasundi klokkan tíggju minuttir í tólv sunnudagin, og ætlanin er at leggja frá landi klokk- an hálgum tólv. Farið verður úr Vest- manna við báti nakað fyrr, og siglt verður suður um Egilsnes, har fyrst verður farið upp á land og síðan lopið aftru í havið og svomið yvirum. Erlendur er vanur at skipa fyri slíkum túrur. Hann plagar at standa fyri svimjing um Nólsoyar- fjørð. Tó veit hann ikki nágreiniliga, hvussu leingi roknast kann við, at ein túrur um Vest- mannasund tekur, men hann er nógv styttri enn túrurin til Nólsoyar. Komast kann á land í Vágum, har ein nú kemur at landi, og so verður runnið á Oyrargjógv, har sjálvt málið er. Nærri verður lýst um svimjingina í komandi blaði. Tey, sum ætla at lut- taka, skulu tekna seg á teldupostadressuni hjá Erlendi Simonsen sum skjótast. Adressan er: erlendur@post.olivant.fo Fara at svimja um Vetmannasund Løgmaður er øgiliga spentur. Hann væntar eina stóra kanón Nú hevur han eina hylling á, hvat hetta er. Men gevararnir hava ikki grunað, hvat hann sjálvur ætlar at brúka gávuna til Jørgen og Keldu-Jógvan sýnast ovfarnir, meðan Løðu- Jógvan blandar seg uppí So vísir løgmaður, hvussu ein fleygingastong verður brúkt, samstundis sum hann avdúkar, hvat hann í veruleikanum ætlar at brúka hana til. Hon skal nevniliga ikki brúkast til lundar á Viðareði í fyrsta umfari, men til at taka óstýriligar samgongumenn, helst tjóðveldismenn á flogi, við. Og tað heldur Jógvan við Keldu vera eitt gott hugskot. C M Y K 17 16