týsdagur 22. september 1987síða 3

Nr. 107 — 22. september 1987 — Glað omma lakkar paradis Sama dag, sum eystur og vestur skrivaðu segu, hevði eitt dagblað her á landi tíðindi av heilt ødr- um format. Boðberin hjá Feroya raskastu plakat- klistrarum og kórklappar- um, visti at siga, at Omma Ludvík varð sungin í Kví- víkar kirkju. Sjálvandi las eg hesa festligu grein, sum við nekrum rættingum sakt- ans kundi staðið í barna- hladnum ella i sunnudags- s«Ulatidindi. Men her er ein hjålp- andi hond til tann arbeiðs- sama stílskrivaran á Dag- blaðnum. Sjálvt um fleiri fólk fáa navnið á prent, so hevði pennahaldarin onki kristiligt navn at seta undir greinina. Táið kristiligt magasin á Dagblaðnum ikki longur eigur fotograf í post- distriktinum Kvívík- Skæling, so er ongin mynd av gudstænastun- um, sum blaðið annars slær so stórt upp. Um stundir vóru til interviews áðrenn greinin fekk tjúkk- ar stavir og svertu, so kundi kanska eisini onkur barnamynd pyntað uppá seguna. Men fyrst og fremst hevði tað glett nógvar lesarar, um greinin hevði meira av bíbilskum sannleika. Sjálvur havi eg verið í kirkju tvær ferðir hendan seinasta mánaðin — og burturúr hesum, næstan líka mirakulest, sum Jes- us mettaði tey 5000 fólk- ini í oyðimerkini, gevur Dagblaðið eini illa fyri- komnari lesarafjøld kraft av nyggjum. Ikki eiti å umsorgan. Vónandi fáa hinir 36.665 kirkjugangar- arnir í Feroyum sama innivist í tíðindastovuni hjá »demokratimonopolin- um« á Traðarvegnum. Herfyri var eg til dópin hjá míni egnu dótt- ir, sum tíverri ikki dugir at lesa greinina hjá Barna- vininum Mikla. Organist- urin spældi (eisini til út- gangsbenina), vit sungu úr sálmabókini, prestur talaði — og afturat hesum spældi eg guitar til >Barn- ið og várið< og »Sangur til frælsid«. Vónandi er óskírdi greinskrivarin (sum ikki heldur at streingjainstru- ment bera semiligan tekst) immunur, tá ið falskir profetar klórast eftir ofrum, og vónandi ger hesin sami ikki meira fortreð enn gagn við at vilja sleppa upp í part millum islamiskar fanatik- arar, sum messa „Allah — Allah< móti heilaga stað- num Mekka. Men hann skal hava frítt at fara! Bara pennahaldarin góð- tekur, at onnur fólk vilja liva í frælsum londum, har loyvi er at syngja og spæla uttan chikanu, út- spilling ella handteku. Teimum feroysku bern- unum dáma væl sang og tónleik. Kunnu tey sita heima við hús og hoyra Ommu Ludvík sunnudag- ar seinnapart i kveðuljóm- unum, so trúgvi eg, at ein miskunnsamur Gud fyri- gevur, um Hann ikki dámdi, at hesin sami sang- urin varð sungin til barna- gudstænastu í Kvívíkar kirkju sunnudagin 13. sept. uml. klokkan hálv- gum fýra. Í somu gudstænastu sungu børnini eisini >Og Jesus bróður besti (orgul), »Ver hjá mær oh Gud« (guitar), tey lyddu å prædikuna — og sótu framvegis å kirkjubonkin- um, tå ein hålvvaksin genta las útgangsbenina. I greinini i Dagblaðnum stendur »at onkur kvívík- ingur rýmdi á rystandi beinum«. Eg sá ikki hend- an gamla protestantin seta kós ímóti Kingo sála, men bernini vístu góðan skikk at sita til klokkarin hevði ringt níggju ferðir. Fyri tíðina hevur Fólkaflokkurin so stóra undirteku, at onkur burdi verið í rúgvuni, ið legði blaðfólkunum lag á, so at sannar, trúverdigar greinir stóðu lesaranum í boði. Hóast drúgt sóping- ararbeiði, so hevði ein góð byrjan verið eitt minsta- krav av sannleika á forsíð- uni. Men førarin í at- kveðutali (og globalari skomm) hevur tíverri nógv at innheinta. Frænd- ur spældi jú ongantíð í Kvívíkar kirkju — og Sida3 — Eg haldi at tað er meira guff i segunum um Bedstemor And enn í Ommu Ludvik. Men kanska feroyingar skuldu átt síni egnu teknuseriublød, so fantasiurin hjá skrivandi fekk pláss, har hann hoyrdi heima. So kundu vit í framtíðini skilt ímillum bleðrutekst og journalistiskar greinar segan um rýmda organist- in var somuleiðis órímilig og sum so mangt annað í- spunnin. Spell at í hesum annars so góða landi eru tað nekur, sum liggja við marruni um næturnar og hugsa um brúnar hundar og fjalla- revar, so at Ole Lukgje fær eyka arbeiði. Undan fólkatingsvalinum hevði Fólkaflokkurin so nógv uppá hjartað — og tíggju dagar seinni ruddaði. Omma Ludvík forsíðuna. Gud viti hvat okkara fyrsta valda fólkatings- umboð syngur fyri bern- unum í tí stóru verð. Góðan vetur .... Steintór Rasmussen til alla familjuna Ferðafólk streyma til Íslands Ferðafólkatalið í Is- landi hevur aftur í ár sett met. Frá 1. januar til 1. september hevdu knappliga 100.000 ferðafólk vitjað Ísland. Í fjor var talið 86.000, og tað var met — tá. Hetta eru tey út- lendsku ferðafólkini. Men íslendingar ferð- ast eisini sjálvir og nógv meira enn í fjer. Til 1. september vóru yvir 90.000 íslendingar til landið, ella umleið 20.000 fleiri enn somu tíð í fjør.