týsdagur 3. november 1987síða 4

Nr. 125 — 3. november 1987 Ein dagur á Gullfaks A — 2. Trygdin »Tykkara bátur er nummar seks! verið á enn tey hava VELKOMMEN TIL Gullfaks A — Tá vit komu umborð, fingu í ;t »Sikkerhetsinstruks for dagsbesøkende« — Vælkomin umborð. Hendir nakað, so skulu tit fara til bát nr. 6! Hetta eru umleið tey fyrstu orðini, vit hoyra, tá vit koma inn í ta nossligu komu- og fråfaringarhøll- ina. Vit sleppa av við bjarg- ingarbúnarnar, tað er ein lætti. Men vit sleppa ikki at gloyma alt um trygd. Tá vit eru komin niður í bio- og samkomuhellina á fyrstu hædd fáa vit fyrst eina frágreiðing um trygdarviðurskiftini á Gullfaks A, áðrenn vit hoyra um kubikkmetrar og krónur við nógvum nullum aftanfyri. Vit fáa at vita, hvussu brandávaringin ljóðar og hvussu hátalararnir ýla, tá fólk skulu rýma av pallinum. Thor Dahl, trygdareftir- litsmaður, greiðir frá, at oll, sum fáa arbeiði á Gull- faks, sleppa ikki út, fyrr Gronlendsk familja vann Foroyaferð Tað loysti seg væl hjá familjuni Falksen úr Nuuk i Grønlandi at vitja ferðamannastevnuna i Nuuk i september. Sum øll onnur vitjandi, keyptu tey eisini atgongumerki. Atgongumerkid var sam- stundis ferðaseðil til eina Feroyaferð, og tá drigið varð. gjerdust tey tey hepnu. Anthon og Ane Falksen hava nú verið í Feroyum saman við sínum fýra bernum, Margretu, Vittus, Marthu og Konrad og tey hava ferðast víða. Tey hava verið í Suður- oy, í Vágum, í Klaksvík og víða um á Streymoynni og í Eysturoynni og eru tey sera fegin um ferðina. Ikki minst takkað verið teirri ferðaskrá, sum Ferða- mannamiðsteðin legði til rættis. Beint áðrenn tey fóru úr Føroyum aftur, tók Kalm- ar hesa myndina av eini vælnøgdari grønlendskari familju drugvum skeidi i landi. Gestir skulu hava leið- beining í tveir tímar, áðrenn teir fáa ferðaseðilin til tyrluna. Hetta varð kortini ikki álagt okkum Promilluroynd Rúsdrekka er bannað, tó verður selt »Lettøl« tá dansur er, fáa vit at vita seinni. Og tað er ikki bara bannað at hava við sær rúsdrekka í lummanum ella taskuni. Hevur tú rús- drekka í blóðinum, slepp- ur tú heldur ikki gjøgnum eftirlitið á Fleslandi. Tú mást ikki hava drukkið seinastu átta tímarnar í frítíðini. Eru efíirlitsfólk- ini í iva, biðja tey teg blása í eitt alkometur. Tað avdukar promilluna. Og promillumarkið er lágt. Heldur ikki heilivágur sleppur gjøgnum eftirlitið Hann verður tikin og sendur sjúkrasystrunum á pallinum at umsita. Vit fáa at vita, at vit kunnu taka myndir, bæði inni og úti. Men ikki alla staðni úti sleppa vit at brúka blitz. Tí ansingar- skipanin kennir ikki mun á blitzglampa og eldloga. Vit kunnu tí vænta at verða undirdíkt í vatni ella skúmi, brúka vit blitz í námind við eitt ansingar- »eygn«. Aleksander Kielland verður ikki nevndur hesa letuna og ongin spyr um hann. Ikki til fánýtis Hóast strongu krøvini henda Gullfaks A, enn í samsvarandi idnadi trygdar- óhapp á men ikki fleiri á landi, fáa vit at vita. Nógv lítil óhapp hava verið, Gullfaks A kom út á feltið í mai í fjør, síðani álvarslig maður men bara ein vanlukka. Ein breyt mjednina. Um tað er fyri at minna fólk á at ansa eftir ella bara reklama ella bæði tvey, at ein talva við upp- lýsingum um arbeiðsskað- ar hongur í komu- og frá- faringarhøllini, har øll síggja hana fyrr ella seinni, veit eg ikki. Tá vit vóru har, segði henda talva, at í septemb- er 1987 var bara hendur ein skaði á Gullfaks A. Or- sekin var, at eitt amboð var skeivt brúkt. A slíkum steðum verða skaðar kalt og kyniskt umroknaðir í mista ar- beiðstíð. Men skaðin í sep- tember kostaði ikki nógvar mistar dagar. Hvussu nógv hann kostaði í menniskjanslig- um virðum, sigur talvan ikki petti um. hd Stoltleikin hjá norsku oljuvinnuni er hesin bjargingar- báturin, sum er gjørdur serliga til Gullfaks A. Tiggju slíkir bátar eru á pallinum og hver tekur 74 fólk. Tað vil siga, at slepst ikki til fimm bátar, er framvegis pláss fyri allari manningini í hinum fimn.. Bátarnir hanga undir pallinum, 30 metrar yvir hav- inum. Teir raka havið við 90 km/t ferð. Fólkini sita í trygdarbeltum hver í sínum stóli og bera tey rætt at, sleppa tey snikkaleys frá tí hoga fallinum og harða brestinum. Bátarnir eru vardir móti eldi, so skuldi havið logað uttan um pallin, kunnu teir sigla úr vandaøkinum til supplyskipini, sum taka fólkið upp.