leygardagur 7. november 1987síða 6

Telefon 118 20 Argjavegur 25, 3800 Argir Postsmoga 76, 3800 Torshavn Utgevari: Ábyrgdarblaðstjóri: Fyritaksstjóri: Blaðfótk: Ljósmyndari: Uppseting: Prent: Lastbilar og vanlukkur HVØNN dag koma fleiri bil- ar til landid. Hetta merkist ikki minst i Havnini, har vit dagliga uppliva proppar i ferðsluni og langar ferðslu- rødir næstan allar tíðir á degnum. Fyri bert stutt síð- ani var slíkt næstan óvan- ligt. ANTIN okkum dámar tað ell aikki, so sær tað út til, at vit eru noydd til at góðtaka alla hesa nógvu ferðslu, tí fáur er hann ella hon, ið íkki hevur okkurt akfari sjálvur. MEN kortini er tað okkara rættur at finnast at, um ikki ferðslan gongur sum hon skal, t.v.s. um bilførarar ikki taka hædd fyri, at tað eisini eru fólk til gongu og fólk á súkklu í ferðsluni. Tey eiga eins góðan rætt at brúka ferðsluæðrir sum einhver bilførari. MEN tiverri tykjast mangir bilførarar ikki at duga nóg væl at virða onnur enn seg sjálvan. Hetta síggja vit ikki minst, tá hjartkyptar mammur við barnavognum ella eldri fólk til gongu taka dyk á seg og skunda sær burtur frá vegnum og gongubreytini. Orsøkin: ein oddagrein lastbilur, fullur av stórum gróti, kemur ýlandi móti teimum ella aftarfyri tey. Ferðin er kanska einar 70 80 km um tíman og koyrt verður í tættbygdum eki. Mong eru tey, sum hava fingið hjartabankan aftan á at hava sæð og hoyrt hesar stóru lastbilarnar koma drønandi framvið. OKKARA áheitan er til teir bilførarar á lastbilum, sum koyra í tættbygdum øki. Latið vera við at koyra so skjótt. Tann dagin, tit hava koyrt eina mammu og eini tvey børn yvir, tå er ov seint at klóra sær í nakk- anum og spyrja, hvat hendi. Hugsið tykkum um í dag. Í morgin kann vera ov seint. Og síðani til løgregluna. Tit eru samsekir, henda slíkar vanlukkur, tí tit síggjast einki gera fyri at steðga hesi fulikomiliga vanvittugu lastbilakoyringini í tætt- bygdum øki. Eru tit í iva, tå komið ein dagin út á Argir, krógvið tykkum aftanfyri okkurt húsahorn og eyg- leiði tá lastbilarnir, sum full- fermdir við gróti koma koyrandi við 80 km. ferð framvið skúlanum. jamú 6 nr 4007 7. november 1987 Vidmerking til greinina i Dagbladnum hin 2. nov. 1987 undir heitinum »Skemdargerå å Tvøroyri« Eg veit ikki hvussu nógv vit, ið ein hevur, tá ið hann kallar ein annan fyri vitleysan. Eg haldi tað siga so nógv, tá ið tú skrivar ein vanlig byrsa (heglbyrsa) ber 70 metrar. Tað mátti tú T.V. sum sjó- maður vitað betur. Grundin til at eg skeyt hundin er, at eg uttan íhald havi verið álopin av hesum hundi, tí eg vitji ofta grannan til henda hund. men kortini uttan úrslit havi eg ringt til myndugleikarnar, og eisini sjálvur verið á Sýsluskrivstovuni og meldað henda sama hund, tí eg var bangin fyri honum. Og eg veit at hesin sami hundur hevur ikki bert lopið á meg, men á fleiri aðrar. Hetta kann Sýslu- skrivstovan á Tveroyri váttað. So eg ivist í, at hetta er tann góði hundurin í um- reddu grein. Tú nevnir eis- ini í grein tíni, at eg havi steinað hundin, ið plagdi at liggja á trappuni, hetta er beinleiðis ósatt, tí allir hinir, ið hava meldað, hva teir so eisini steinað ella tað ið verri er. Eg kom heim frá arbeiði hendan dagin uml. kl. 17.00. Og eg gangi vestur gjøgnum mølina. Tá ið eg bangin, og somuleiðis gekk tolið út. Eg fekk mær fatur á byrsuni og patrónunum. Og tá ið hundurin var uml. 8-9 metrar frá mær, skeyt eg bæði skotini, og veit eg, at hundurin var deyður við annað skotið. Eg legdi kortini við einari patrón afturat og skeyt, fyri at vera vísur í ollum. Eg rann síðani heim og ringdi beinleiðis til Sýslu Mannin og meldaði hetta, (hetta kann Sýslumaðurin vátta). Síðani fór eg út aftur í bátahylin og fekk hundin á sjógv. Eg segði áðrenn at hundurin var naskur, men harvið er ikki sagt at hundurin ikki fekk bæði kyllingar og annað gott!!! Alt hitt viðvíkjandi at drukna hundin o.a. er tað reina óndsinni av grein- skrivaranum. Eg skal sitera enn eina- ferð, har skrivarin bein- leiðis sigur ósatt: CC „Hetta hendi sum sagt um hálvgum seks tíðina og bert uml. ein hálvan tíma seinni kemur maðurin aftur frá útróðri. Hundurin hevði verið heima beint áðrenn, fyri at fáa sær eina skál av vatni, og er so helst farin oman- aftur tá hann hevur hoyrt bátin ... CC< CC slut. Eisini skrivar tú, at hundurin var heitur, tá ið hann varð tikin upp av sjónum. Hetta er ósatt, tí hetta var uml. tríggjar tímar aftaná at hann var skotin, og tað vita vit, tá .ð hundurin hevur ligið so leingi í sjónum deyður, er hann ikki heitur. (ja, meguliga um tit hava obduserað hann, merkja tii hita). Somuleidis skriv- ar tú, at eg áður havi verið meldaður til legregluna. Um tú bert hevði tímað at kannað hetta, hevði tú fingið hetta avsannað á Sýsluskrivstovuni. Hvussu nogvar klagur hevur tú t.d. fingið bert uppá henda hund??? Tú nevnir eisini foreldur míni, hetta haldi eg sigur alt ov nógv um teg, lítil- látin. Lat hetta verða mill- um okkum báðar. Ikki er neyðugt enn at skriva meira um hetta mál, men kortini er nokk av matum tilfari til enn. Eg veit, at tað eru fleiri við mær, ið vita, at eg havi gjørt løgregluni eina tæn- astu í hesum feri, tí vita vit øll, eisini tú, at hund- urin skal vera inn á eins ogn, og ein naskur hundur skal vera í bandi. Tú endar grein tína við at siga, at tú hevur mist svevnin í fleiri nætur av eri komin vestur í báta- Hvussu kann hundurin = hesari hending. Eg kann hylin, siggi eg h hjå hava hoyrt húsbónda sin bert siga eitt — tú manst P.V. Hann kemur beinan- tá ið hann hevði verið hava mist svevnin fyrr. vegin ímóti mær og blívur deyður í uml. ein hálvan S.N. nakað naskur. Nú bleiv eg = tíma??? eila meir??? rs g g ud 1 : 1 . - Framhald av síðu 2 fakfelagsrørsluna, og tað at teir koma við einum Nokk av ósemju — Vilhelm Johannesen tosar um eina íslendska fyrimynd. Í Íslandi hava v eina royndarskip n, ið Kal vera fyribils fram til mai mánað næsta ár. Vit hava bara hoyrt um hesa minstulønarskipanina, men einki er nevnt um, at i Islandi eisini er ein ar- beiðsloysisskipan fyri øll. So vit hava bara fingið hálvan sannleikan. Eg landi eru líka fegin um minstulenarskipanina, og hví skulu vit so glaðbeint taka eftir íslendskum? Vit eiga at gera okkara egnu —— áttu politikararnir at sæð. Osemju hava vit nóg mikið av í fakfelagsrørsl- uni. Eg skilji heldur ikki, slíkum uppskoti uttan at hava tosað við fakfelogini, sigur Ingeborg Vinther. randi | S Ún | veit eisini, at ikki øll í Ís- hevur fund í dag kl. 14 í kantinuni í Stu- Í skipan, , ; , ; | dentaskúlanum við Getugjógv. Vinther 14 — Ein skipan, sum bara sigur Ingeborg ein part SU