mikudagur 18. desember 2002síða 3
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
4
Nr. 243 - 18. desember 2002
Nr. 243 - 18. desember 2002
5
JÓLAHÝRUR
Vilmund Jacobsen
Hesi bæði høvdu einki
ímóti at eta súpan saman í
pyntaðari húgvu, nú tað
stundar til jóla. Húgvan er
ein hálvur gummibóltur,
sum er festur við lastiki
niður um øsið. Bólturin er
farin í helvt, tí hundurin
hevur tugt hann so til við
sínum hvølpaspæli.
Kira, sum er hálvur
labradorur og ein serstak-
liga fitt tík, spílar eyguni út
fyri at fáa sín (stóra) part av
kjøt-og mjølbollunum í
borðiskinum.
Frensurin, Sim, sum er
eitt góðdýr, tekur tað meira
róligt. Hann "snubbar" sær
ein bita upp úr borðiskinum
av og á, oftast ein kjøtbolla,
men nýtir annars friðin, nú
Kira í hesi løtu ikki hevur
stundir at spæla "hund" og
gera fortreð.
Tey bæði einast sera væl í
sama húsi, men tað kann
vera eitt sindur strævið hjá
Sim viðhvørt, sum bara er
ein stórur kettlingur.
Kira er ikki ársgomul enn
og spælir við Sim megin-
partin av degnum - sum við
eina ullinta "dukku". Gerst
spælið alt ov harðligt, kem-
ur fyri, at klórnar á Sim
stinga undan, og tá "græt-
ur" Kira sum eitt barn - og
verður meira ansin.
Eru tey úti, og hundurin
er í bandi, rýmir Sim sjáld-
an frá Kiru.
Eitt sera fitt "par" á 8
beinum...
Á jólum er friður …
Ein fitt mynd, Kira og Sim, í
pyntaðari húgvu. Tey eta
súpan. Kira spílar eyguni út
fyri at fáa sum mest. Sim
tekur tað meira róligt.
Mynd: Vilmund Jacobsen
Martin Joensen, orða-
og tónasmiður, hevur
savnað mangar av
sínum kendastu,
vakrastu og bestu
sangum á eina
savnsfløgu. Sangir, vit
øll kenna, og kunnu
syngja við og kanska
eisini nikka sam-
tykkjandi. Tí bæði løg
og orð fara innum og
gera vart við seg, tá
ein leggur Áraløg í
fløguspælaran
TÓNLEIKAUMRØÐA
Dagfinn Olsen
Listamaðurin Martin Joen-
sen hevur síðstu 20-30 árini
gjørt vart við seg. Serliga er
tað sum tónlistamann vit
kenna hann, men Martin er
fjølltáttað listafólk, og um-
framt at smíða orð og løg,
so er hann eisini myndlista-
maður og hevur í mong ár
havt egið grafiskt virki. So-
leiðis hevur hann oftast
fylgt útgivnum verkum all-
an vegin og hevur eisini átt
kápu og kápumyndir. So-
leiðis er eisni, nú Martin
hevur savnað saman sangir,
honum dámar væl, og givið
út undir heitinum Áraløg.
Flestu
av
sangunum
kenna vit væl, men ikki eru
teir áður komnir á fløgu.
Teir eru nú fløgutøkir. Um-
framt eru eru nakrar nýinn-
spælingar.
Vestmenningur og
Kræklingur
Martin Joensen byrjaði tíð-
liga at gera vart við seg á
føroyska tónleikapallinum.
Í heimbygdini Vestmanna
leikti hann við Fox og øðr-
um. Hann skrivaði lagið,
sum stendur sum stinnasti
varðin yvir rockin í sjeyti-
árunum, nevniliga Svarti
Ravnur, sum Kræklingar
spældu inn í 1976.
Staddur niðri í Danmark í
lestrarørindum eftir hetta,
er Martin óivað komin í
mangt gott tónleikalag, tí
heimkomin er hann ein av
trimum oddamonnum í
bólkinum Vestmenn. Niels
Olsen og Ólavur Højgaard
eru við, umframt hjálp frá
nógvum góðum kreftum,
mangar við rót í Vest-
manna, t.d. Jóhannus á
Rógvu Joensen og Rúna á
Heygum. Seinni koma eis-
ini brøður hjá Niels uppí
bólkin, sum gjørdist ein hin
best umtókti í áttatiárunum
og frameftir. Kanska er
hann tað enn, um enn bólk-
urin ikki er so virkin nú.
Bólkurin gav út nakrar plát-
ur og fyri ikki so mongum
árum síðani kom eisini ein
fløga.
Fløgutøkir
Martin fekk eisini stundir
at fáast við annað enn Vest-
menn. Hann gav í 1985 út
egið kassettuband, Morgun.
Heitislagið
nýtist
ikki
nakra longri frágreiðing.
Hvørt mansbarn kennir lag-
ið. Martin gjørdi sangleikin
Skuggagestir og hann gav
eisini út bandið Blátt í
støðum (1993).
Martin hevur verið virkin
og hevur eisini verið á
onkrari savnsfløgu í sam-
band við kappingar og til-
tøk, á nýggju fløguni er eitt
úrslit við, nevniliga Tilukku
frá mær.
Nýggju innspælingarnar
eru serliga úr Skuggagest-
um, men annars eru Ára-
løgini úr fleiri útgávum
millum ár og dag. Og nógv-
ar eru at velja í.
Hetta er kærkomið savn,
tí Martin Joensen er virkin
tónleikari, sum hevur givið
okkum nøkur av best
dámdu og vakrastu løgum
seinnu árini. Hetta sæst eis-
ini aftur, um vit t.d. hyggja
í Grønu Bók, har hann er
væl umboðaður.
Við nýggju savnsfløguni
eru fleiri av teim altíð
grønu hjá Martini eisini
vorðnir fløgutøkir. Her er
eitt tyssi av nøkrum av
bestu sangblómum seinnu
mongu árini. Martin dugir
bæði dygdina í løgum og
orðum og orðini fara innum
og gera vart við seg.
Martin hevur, saman við
Árna Joensen, spælt nýggji
innspælingarnar inn, men
annars eru løgini tikin av
undanfarnum útgávum, har
talan eisini er um dygdar-
góðar tónleikarar, sum vit
kenna frá so mangari út-
gávu.
Tey 17 løgini byrja við
Morgun og enda við Um
songartíð. Og tað er hósk-
andi, tí her eru áraløg til ein
róður kring allan sólarring-
in. Og vert er at leggja fløg-
una á og leggja sær í geyma
lagið: Lat meg goyma teg.
Teir klassisku og altíð grønu
í Martin Joensen savninum
C
M
Y
K
5
4