leygardagur 21. desember 2002síða 13

24 Nr. 246 - 21. desember 2002 Nr. 246 - 21. desember 2002 25 Vinningarnir fullu soleiðis: 1. Apex ferðaseðil frá Atlantic Airways Manijeh Elsa Modi, Mýrusnípuvegur 8, Tórshavn 2. Karamellur Gunnar Eysturoy, á Fløtti 3 Tórshavn 3. Karamellur Joan Eilin Johansdóttir á Strondum 4. Karamellur Tinna Petersen, Lynggøta 4 Tórshavn 5. Karamellur Kára Petersen Vestmanna 6. Karamellur Karin Eidesgaard Hansen Eiði 7. Vikuskifti á Hotel Vágum Astrid Magnussen, Lítla Tvørgøta 1, Tórshavn 8. Karamellur Napoleon Joensen, Marknagilsvegur 80, Tórshavn 9. Karamellur Rúni Vesturklett, Mouritsargøta 14 Hoyvík 10. Karamellur Lív Reginsdóttir Kvívík 11. Karamellur Janny Gudmundsen Sandav. 12. Karamellur Ella Joensen Kollafirði 13. Fartelefon frá Kalli Birita Joensen, J. Paturssonargøta Tórshavn 14. Karamellur Símun Joensen, Villingardalsvegur Tórshavn 15. Karamellur Duruta Tóradóttir Klaksvík 16. Karamellur Elinborg Miðberg, Grannatún Saltangará 17. Karamellur Sigurð Torfinsson Sandavági 18. Karamellur Anna Maria av Reyni, Undir Heygnum, Tórshavn 19. 5-túrakort Vágatunnilin Jógvan Edvard Joensen, Slættalíð 12, Tórshavn 20. 5-túrakort Vágatunnilin Hans Pauli Danielsen, J. Noløesgøta 25, Tórshavn 21. Vikuskifti á Hotel Vágum Jensia av Steinum, Dalavegur 45 Tórshavn Fleiri vinnarar hava boðað frá og fingið sínar vinningar, men summir eru eftir enn. Hóast roynt hevur verið at fingið samband við vinnararnar , hevur tað ikki í øllum førum eydnast. Heitt verður tí á tey um at seta seg í samband við formannin í SÍF á tlf. 33 38 43 ej Vunnu undir Sundinum Í samband við stóra renni- og gongutil- takið undir Vest- mannasundi sunnu- dagin 8. december, var eisini burturlut- ing. Summir vinn- ingar eru ikki heint- aðir enn, sigur Sandavágs Ítróttar- felag VINNINGAR Sandavágs Ítróttarfelag liggur enn inni við nøkrum av vinningunum, sum lut- aðir vórðu burtur í stóra tunnilstiltakinum sunnu- dagin 8. december. Fólk, sum hava vunnið, kunnu venda sær til formanni í SÍF á tlf 33 38 43 og fáa at vita, hvar vinningarnir kunnu heintast. Tríggir prestar okkara hava sama føðingardag, sum Martin Luther FØÐINGARDAGAR 10. november er ein ser- ligur dagur. Ikki bara tí, at teir tríggir prestvígdu lutheranarnir, Erland Beder, prestur, Hans J. Joensen, bispur og Martin Restroff Jacobsen, prestur, hava føðingardag, men hendan dagin varð eisini Martin Luther. SANGLØTA Sunnukvøldið kl. 20.30 fer sangkórið í Siloa, sum júst hevur givið eina fløgu út, at hava eina sangløtu í Siloa. Og við tað at vit nú eru komin so tætt at jólum, fer kórið at syngja jólasangir hetta kvøldið. Har verður bæði nýtt og gamalt tilfar, og sungið verður bæði á føroyskum og enskum. Kórið fer bæði at syngja uttan ljóðføri og saman við orkestri. Á ljóðførini spæla: Jóhannes Simonsen klaver, Bárður á Lakjuni bass og tvørfloytu, Arni Zachariassen guitar, Jóhan á Lakjuni trummur og Martin Simonsen urgu. Eins og áður stjórnar Eyð- un á Lakjuni kórinum. Eisini fer sangbólkurin "Salt", ið er mannaður við ungfólki úr Eysturoynni, at syngja nakrar sangir sunnukvøldið. Sangkórið í Siloa bjóðar øllum at steðga á við jóla- stákinum eina løtu og koma til eina hugnaliga løtu í Siloa við góðum sangi og einum drekkamunni aftaná. Jólasangløta við Siloa-kórinum Tríggir prestvígdir lutheranarar - Tað er ógvuliga týdningarmikið, at kristniboðskapurin stongir seg inn gjøg- num sjálvt teir tjúkkastu fongsuls- múrarnar, tí vónin er týdningarmikil. Tað er týdningarmikið at siga, at tað er ljós, sjálvt um heimurin er myrkur. Dupulta kærleiksboðið “ger móti næsta tínum soleiðis sum tú kundi hugsað tær, at hann gjørdi móti tær” er ein sera grundleggj- andi boðskapur hjá Jesusi, eisini nú vit halda jól sigur Ólavur Rasmussen, sóknar- prestur PRESTAPRÁT UNDAN JÓLUM Orð og myndir: Jan Müller 2. sunnudagur í advent var ein serligur dagur fyri prestafeðgarnar, Petur Martin Rasmussen og Ólav Rasmussen. Henda dagin varð fyrsta langabbadóttir og abbadóttur teirra doypt í Havnar kirkju. Tað var so tann yngri av prestunum, sum hevði prædikuna henda sunnudagin og tí eisini dópin. Hon varð doypt Óluva Johanna Jørginsdóttir Enghamar, eitt navn, ið gongur aftur í báðar ættir og í bæði kyn langt aftur í tíðina. Ólavur, sum í dag er prestur í Hvalba, legði sær leiðina til Havnar henda sunnudagin. - Beinta, dótt- urin, vildi, at eg skuldi doypa abbadóttrina. Danski presturin í Dómkirkjuni segði við meg, at tað var gamaní at fáa kirkjuna og at eg skuldi gleða meg til at sleppa at doypa abbadóttr- ina, tí tað upplivilsi at doypa síni abbabørn, hevði hann sjálvur havt, og tað var fantastiskt. Og tað var ein stór løta, stuttlig og rørandi leggur Ólavur aftr- at. Faðirin, Petur Martin, sum hevur eitt langt lív sum prestur aftan fyri seg, varð eisini í Dómkirkjuni henda minniliga dag, nú fyrsta langabbadótturin skuldi doypast. Hetta høvið gav okkum møguleika at seta tveimum prestaættarliðnum stevnu at tosa um kristindóm, jól, eyðmýkt, frelsu, fordøming oma. Vit spurdu Petur Martin, ið herfyri fór frá sum prestur á Tvøroyri, hvussu tað kenst at lýða á prædiku hjá soninum, tá man sjálvur hevur lagt prestakragan! - Tað er hugaligt, og eg havi ikki skomm av honum. Og so duga teir yngru prestarnir nakað, sum vit eldru prestar ikki duga - at fáa sagt tað meira við- komandi til fólk. Teir hava arbeitt meira við tí. Vit kanska arbeiddu meira við teimum gomlu bíbilsku málunum. Hvat er ein góð prædika! Petur Martin hevur verið prestur í 40 ár og heldur fyri, at teir eldru prestarnir hava lært nógv gjøgnum eitt langt lív. Ein høvuðs- kjarnin í prestayrkinum er væl prædikan. Men hvat er ein góð prædika: Petur Martin: - Fólk skulu gjarna fara eitt sindur glaðari út úr kirkjuni, enn tá tey komu í kirkju, tí tey fáa at vita nakað, sum tey kunnu taka út við sær í gerandislívið. Nú er tað ikki undirvísing vit hava fyri, men tað er ein boð- skapur, sum tey koma at bera við sær út aftur í lívið til og millum síni med- menniskju. - Er tað soleiðis, at fólk kanska skulu kenna seg frelst, tá tey fara út aftur úr eini kirkju, ella er tað meira tað at hava lært nakað ella fingið nakað at hugsas um? - Tað er ikki lærarafunk- tiónin og heldur ikki hitt. Eg skal ikki broyta nakað menniskja. Líkamikið, hvør tað er, sum kemur í kirkju, skulu tey fáa ein boðskap, og so mugu tey sjálvi um, hvat tey gera við hann, nær sagt. Men tey skulu gjarna fáa okkurt at hugsa um. - Tað eru tey, sum siga, at kirkjurnar eru vorðnar so óviðkomandi og prædikur- nar so keðiligar, at fólk lata seg heldur draga av samkomum, har talararnir tosa um frelsu og fortapilsi. - Tað skal eg ikki leggja meg út í. Tað er so ikki mín stílur. Eg skal bera henda boðskapin, og eg kann ikki gera meira. So mugu Vár- harra og tey sjálv um restina. - Hvat er tá fyri teg tann týdningarmesti boðskap- urin? - Nú fara vit at halda jól. Men eg haldi ikki, at vit í Vesturheiminum duga so væl at halda jólaprædikur. Tað eru nokk tey í eystur- europeisku kirkjunum, sum duga tað. Har hava jólini meira at siga. Jólaboðskap- urin er, at Gud blívur menniskja sum eitt annað menniskja ímillum menn- iskju. Vit duga betri at halda páskaprædikur. Jóla- haldið her hjá okkum er eitt sindur yvirgearað, og við- hvørt gongur tað ov nógv uppá tað hugnaliga. Tað er ikki altíð líka hugnaligt her í lívinum. Og tað skal eisini kastast ljós inn yvir skuggasíðurnar. Tey menn- iskju, sum liva á skugga- síðunum, skulu eisini hoyra henda boðskapin. Boðskap- urin er eisini til teirra. Jól og páskir - Skuldi tú tikið samanum tað besta frá øllum tínum prædikum gjøgnum eitt langt lív sum prestur, hvussu vildi tann prædikan ljóðað? - Eg kundi hugsað mær at lisið Jólaevangeliið og Páskaevangeliið. Páskirnar eru grundhátíðin, og páskir fóru tey at halda beinan- vegin aftaná alla Jesus- hendingina. Tað gingu 300 ár, áðrenn tey fóru at halda jól. Tað var ein serlig hend- ing í kirkjusøguni, sum gjørdi, at Jesus bleiv av- skrivaður sum eitt spøkilsi, sum ikki hevði nakað samband við hesa jørð. Og so fóru teir at leita eftir føð- ingardegnum, sum teir ongantíð funnu. Men so valdu teir hesa gomlu heidnu jólahátíðina, sum varð hildin, tá sólin kom uppaftur á himmalin. Eg haldi, at tað er eitt frálíkt val, so tað er ikki av ong- um, at vit tendra nógv ljós á jólum, og vit hátíðarhalda jólini. - Hvat metir tú so at vera kjarnan ella boðskapin í Jóla- og Páskaevangeli- unum? - Hann er tann sami, tá samanumkemur. Hann er lív og deyði. Og tað er jú okkara egna lív. Eg eri so oftani freistaður at endur- geva Grundtvig. Ein týskur heimsspekingur vitjaði hann og tosaði um mót- setningarnar her í verðini, og Grundtvig segði, at hann hevði bara eitt sett av mótsetningum, og tað er lív og deyði. Vit liva hetta lívið men við deyðanum fyri eygað. So hevur onkur sagt, at skulu vit doyggja eisini, so er ikki vert at liva, og tað er sikkurt rætt eisini. Hvat heldur Petur Martin so um kirkjuna og kristin- dómin, sum tey virka her á landi í dag - hava vit ein sunnan og góðan kristin- dóm? - Nú havi eg verið prestur so leingi, at eg havi upp- livað fólk undir møgu- ligum og ómøguligum um- støðum. Tú møtir fólki við ymiskum fortreytum. Summum fólkum væntar man nakað av og øðrum væntar man sær einki av. Men har havi eg mangan verið positivt bilsin av menniskjum, sum man kanska ikki hevði væntað sær so nógv av. Man kann ikki gera við, at man ger sær eitt bílæt av menn- iskjum. Og har man ikki hevði væntað sær nakað, har finnur man gullið, tá man er saman við teimum, kanska til ein barnadóp, kanska til eina jarðarferð ella til brúdleyp. Fólk, sum Prestafeðgar undan jólum: –Vit eiga at minnast dupulta kærleiksboðið eisini á jólum Faðir og sonur og tvey ættarlið av prestum. Petur Martin og Ólavur Rasmussen í Havnar Kirkju 2. sunnudag í advent, tá fyrsta langabba- og abbadóttirin varð doypt Framhald á síðu 26 C M Y K 25 24