fríggjadagur 17. januar 2003síða 7
‹ fyrra síða allar 15 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
12
Nr. 11 - 17. januar 2003
Nr. 11 - 17. januar 2003
13
Zakarias Wang
Í sambandi við orðaskifti um at gera
undirsjóvartunnil til Suðuroyar verður ført
fram, at hetta er nakað, sum sjálvandi
hevði verið ógvuliga gott at fingið, men
tað má bíðja til vit einaferð í framtíðini fáa
betri ráð.
Raksturin av ferjunum
Tann, sum sigur soleiðis, sigur harvið, at
vit hava ráð til tær rakstrarútreiðslur, sum
vit í løtuni hava av at hava ferjur siglandi
millum oyggjarnar. Útreiðslurnar av at
hava hesar ferjur er í løtuni umleið 100
milliónir krónur um árið. Ganga vit út frá
hesum talinum, so hava vit eftir 10 árum
eina útreiðslu upp á eina milliard til
ferjurnar og eftir 20 árum er talan um tvær
milliardir ella tvey túsund milliónir.
Hetta vil siga, at kosta hesir tunlar 2
milliardir, og vit bíða tjúgu ár við at gera
teir, so hava vit til raksturin av ferjunum
nýtt eins nógv, sum tað kostar at gera
tunlarnar.
Minni rakstrarkostnaður av tunlum
Tað sum er fyrimunurin við tunlum er, at
rakstrarútreiðslurnar gerast minni. Tá teir
í Vardø fingu tunnilin í 1983, vísti tað seg,
at tað var nóg mikið við eini hálvari ársløn
til at gjalda fyri at ansa eftir tunlinum.
Men verður bummgjald kravt, so gerast
hesar útreiðslurnar størri, og tað er helst
orsøkin til, at nevndin í Vágatunlinum
roknar við, at rakstrarkostnaðurin kemur
upp á 7 milliónir. Ein so høgur rakstrar-
kostnaður er tí fiktivur. Veruligi rakstrar-
kostnaðurin liggur helst um einar fýra
milliónir krónur.
Rakstrarútreiðslurnar av teimum mest
umráðandi tunlunum
(Vágar-Streymoy, Eysturoy - Borðoy,
Streymoy - Sandoy, Sandoy - Stóra
Dímun, Stóra Dímun - Suðuroy) kemur tí
at vera um 20 milliónir krónur um árið. Vit
fáa tí eina sparing í rakstrinum upp á 80
milliónir um árið.
Fígging við lánsbrøvum
Hetta er mikið gott, men hvussu skulu vit
fíggja íløguna, tær 2,2 milliardir, sum
hesir tunlar kosta?
Ger landið íløguna, so fær landið nakað
av pengum fyri at selja tær ferjur, sum
verða óneyðugar. Nýggi Smyril kann helst
seljast uttan stórvegis tap, men ikki kann
roknast við meir enn einum 400 milliónum
fyri sølu av øllum hesum skipum.
Sostatt eru 1800 milliónir eftir at fíggja.
Ein møguleiki er at vit hava so stórt
avlop á fíggjarlógini tey trý árini, sum
arbeiðið tekur, at vit kunnu gjalda hetta so
hvørt. Men 600 milliónir um árið í trý ár
eru nógvir pengar, serliga tá vit øll
byggiárini skulu gjalda tær 100 millión-
irnar til raksturin av ferjunum.
Ein annar møguleiki, sum verður nýttur
í mongum londum, er at borgararnir lána
landinum pengar. Hetta verður eisini í ein
ávísan mun gjørt hjá okkum, tí landið
selur lánsbrøv, sum geva eitt sindur hægri
rentu enn tað, sum fólk fáa fyri at seta
pengarnar í sparikassar og banka. Fingu
fólk at vita, at tey við at keypa hesi
lánsbrøv kundu fíggja eitt so gott tiltak,
sum hesir undirsjóvartunlar eru, so kann
ikki útilokast, at tey høvdu vilja verið við
til at fíggja hesum setningi við at keypt
lánsbrøv, sum vóru markaði til hetta
endamál.
Íløgan afturgoldin í 2045
Í løtuni letur landskassin 3,4% í rentu fyri
lánsbrøv. Siga vit, at tær 80 milliónirnar,
sum vit spara við ikki at hava ferjurnar
siglandi, skulu nýtast til at gjalda rentur og
avdrátt av hesum láni, so verður myndin
henda:
ár
lán
renta
avdráttur
2006
1800
61,2
18,8
2007
1781,2
60,6
19,4
2008
1761,8
59,9
20,1
2009
1741,7
59,2
20,8
2010
1720,9
58,5
21,5
2011
1699,4
57,8
22,2
2012
1677,2
57,0
23,0
2013
1654,2
56,2
23,8
2014
1630,4
55,4
24,6
2015
1605,8
54,6
25,4
2016
1580,4
53,7
26,3
2017
1554,1
52,8
27,2
2018
1526,9
51,9
28,1
2019
1498,8
50,9
29,0
2020
1469,8
49,9
30,0
2021
1439,8
48,9
31,0
2022
1408,0
47,9
32,0
2023
1376,0
46,8
33,2
2024
1342,8
45,6
34,3
2025
1308,5
44,5
35,5
2026
1273,0
43,3
36,7
2027
1236,3
42,0
38,0
2028
1198,3
40,7
39,3
2029
1159,0
39,4
40,6
2030
1118,4
38,0
42,0
2031
1076,4
36,6
43,4
2032
1033,2
35,1
44,9
2033
988,3
33,6
46,4
2034
941,9
32,0
48,0
2035
893,9
30,4
49,6
2036
844,3
28,7
51,3
2037
792,7
27,0
53,0
2038
739,7
25,2
54,8
2039
684,9
23,3
56,7
2040
628,2
21,4
58,6
2041
569,4
19,4
60,6
2042
508,8
17,3
62,7
2043
446,1
15,2
64,8
2044
381,3
13,0
67,0
2045
314,3
10,7
69,3
2046
245,0
8,2
71,8
2047
173,2
5,9
74,1
2048
99,1
3,4
76,6
2049
22,5
0,8
23,6
Her er fortreytin at vit gjalda tað sama í
lánsgjaldi, sum vit í 2002 hava goldið fyri
ferjurnar.
Vit vita jú, at nakrar ferjuútreiðslur vera,
sjálvt um tær stóru hvørva. Tað man fara
at vera seinur dagur, vit sleppa frá at hava
skip siglandi til Mikines! Hesar útreiðslur
eru tó ikki so stórar, og siga vit, at vit um
trý ár fara frá hinum ferjunum, so bendir
alt á, at sparingin av tí til ta tíð fer at vera
væl hægri enn tær 100 milliónirnar.
Hin vegin er rentan metlág í løtuni. Men
fer rentan upp, so er tað eitt úrslit av
inflatiónini í samfelagnum, og so fara allir
prísir upp, eisini rakstrarútreiðslurnar av
ferjum.
Tað er sjálvandi long tíð til 2049, men vit
kunnu í hvussu er siga, at gera vit einki, og
samfelagsgongdin heldur fram, so koma
vit í hesum tíðarskeiði at fáa stórar út-
reiðslur til rakstur av ferjum.
Undir teimum fortreytum sum her eru
settar fram ber tað til at staðfesta, at vit við
at ganga hesa leið fáa ókeypis tunlar, tí tað
vit skulu gjalda fyri teir skuldu vit goldið
allíkavæl í rakstri av ferjunum.
Tað er tí eingin fortreyt fyri hesi íløgu at
vit finna olju ella at okkurt óvæntað gott
hendir okkum. Talan er bert um at nýta
pengar, sum vit allíkavæl nýta til rakstur av
samfelagnum, á ein skilabetri hátt enn teir
verða nýttir sum er, og hetta átti ikki at
verið so nógv at ivast í.
Kanningarnar eru gjørdar
Men ber tað yvirhøvur til at gera hetta verk
eftir trimum árum frá nú av, sjálvt um tað
er fullkomin semja um, at tað loysir seg?
Skulu vit ikki gera alskyns kanningar
áðrenn farið verður undir arbeiðið, og taka
tær ikki langa tíð?
Her skulu vit minnast til, at jarðfrøði
savnið í nógv ár við almennara fígging
hevur kannað grótið í Føroyum, og tann
sum vil lesa bókmentirnar, har hesar kann-
ingar eru lýstar, sær hvussu umstøðirnar
eru. Vit vita t.d. at strekkið frá Sandoynni
til Suðuroyar er verri at arbeiða í enn undir
Vestmannasundi. Jóannes Rasmussen, sáli,
varð spurdur hvat hann helt um at gera
tunnil til Sumbiar. Hann svaraði, at kundi
ein tættur tunnil gerast hagar, so kundi
tunnil eins væl gerast hvar tað skuldi vera
undir sjónum. Tann arbeiðstakari, sum
hevur hug til at bjóða upp á at gera tunnil
til Suðuroyar, kann tí fara ein túr til
Sumbiar at síggja, hvat ið honum er í
væntu.
Vandin við ov nógvum kanningum
At nógv verður betri av at gera stórfingnar
og drúgvar kanningar er eisini ivingasamt.
Nógvar kanningar vórðu gjørdar áðrenn
bjóðað varð út undir Vestmannasundi.
Úrslitið var, at arbeiðstakararnir roknaðu
við trimum stórum lekum, men teir komu
bert fram á ein. Áðrenn teir gjørdu tok-
tunnilin undir Stórabelti vóru nógvar
kanningar gjørdar. Tá teir arbeiddu, komu
teir fram á ein so stóran leka, at sjógvur
floymdi inn í tunnilin, og arbeiðið varð
seinkað eitt hálvt ár. Aftaná vísti tað seg, at
hesin lekin kom frá einum av kanningar-
holunum. Tað skuldi verið tett aftur, men
tað høvdu teir gloymt!
Henda framløga er ein roynd til at lýsa
hvat ið rætt er at gera so sum støðan er í
dag. Eins og allar aðrar royndir til at líta út
í framtíðina kann hendan hava síni lýti, tí
fortreytirnar kunnu í roynd og veru
broytast. Útbjóðingin kann gerast dýrari,
men hon kann eisini gerast bíligari. Tað
kann taka longri tíð at gera arbeiði, men
tað kann eisini taka stytri tíð.
Hvat siga stóru fyritøkurnar?
Av tilvild kom eg herfyri at tosa við ein
mann, sum arbeiddi hjá einari av teimum
heilt stóru entreprenørfyritøkunum. Eg
helt, at nú var høvi til at at fáa at vita um
tað var rætt, sum eg førdi fram í míni grein
fyri jól, nevniliga at hesar fyritøkur høvdu
hug til at fara niður við prísinum so sum
støðan nú var. Hann játtaði hesum og
segði, at eingin av teimum stóru byggi-
fyritøkunum hevur nakað sum helst at gera
í løtuni. Bjóðaðu vit eitt so stórt arbeiði út,
so fóru teir allir at fara so langt niður í prísi
sum møguligt fyri at fáa entreprisuna, og tí
høvdu vit ein sera góðan møguleika í
løtuni.
Eitt annað, sum er ivingasamt, er hvørt
tað ber til at nýta Stóru Dímun sum støð í
arbeiðinum. Henda oyggin er lítil, og ringt
er at koma til hana. Men hann segði, at tað
var ikki óhugsandi at eins og tað í góðum
veðri eydnaðist NCC at seta maskinur á
land sunnan fyri Fútaklett, so kundi tað
sama verið gjørt á eystursíðuni á Stóri
Dímun. Har kundi eitt arbeiðspláss verið
slættað, og haðani bar til at gera ein tunnil
upp til tyrlupallin á oynni, so tilfar kundi
fáast til og frá. Hetta var ikki serliga lætt,
men var ein møguleiki, og vinningurin var,
at tað bar til at koma ta longu leiðina
millum Sandoynna og Suðuroynna eftir
hálvari tíð. Fyri slíkar fyritøkur sum hesar
eru tíð sum kunnugt pengar, og fyri okkum
er tað eisini umráðandi at fáa eitt gott
samferðslukervi so skjótt sum gjørligt.
Einki at drála eftir
Tað er tí nógv sum bendir á, at rætta løtan
at bjóða tunlarnar til Sandoynna og Suður-
oynna er nú, og at hetta arbeiðið verður
útboðið saman við Norðuroyatunlinum, so
at hesir tríggir tunlarnir verða lidnir í 2006.
VIÐMERKINGAR
Nær er rætta løtan?
Seinastu tíðina hevur
Rógvi á Rógvu savnað
saman brøv og
undirskriftir fyri
nýggjum tónleikahúsi
í Havn, sum bert skal
vera fyri tónleikin, og
tað hevur Havnin ikki
átt, síðani Perlan varð
tikin niður fyri 20
árum síðani
UNDIRSKRIFTIR
Theodor E. D. Olsen
Í ár eru 20 ár liðin, síðani
Tórshavnar býráð gjørdi av,
at taka Perluna niður. Síð-
ani hevur høvuðsstaðurin í
Føroyum ikki átt eitt spæli-
stað, har tónleikurin eigur
fyrsta plássið.
Hetta munnu nógv hava
harmast um, men nú ætlar
Rógvi á Rógvu sær at gera
nakað við málið. Hesar
seinastu dagarnar hevur
hann neviliga arbeitt við
savna undirskriftir ella
rættari sagt brøv inn frá
fólki, sum hann í gjár ætl-
aði at handa Býráðnum.
Talan er nevniliga ikki um
eina heilt vanliga innsavn-
ing av undisskriftum. – Tað
er so lætt bara at skriva
undir, og tí gjørdi eg av at
biðja fólk skriva eitt bræv
ístaðan. Tá meina tey, tað
tey siga, sigur Rógvi á
Rógvu, ið tey flestu munnu
kenna sum trummusláara í
m.ø. Plúmm, Føstufressum
og Enekk.
Byrjaði sum teldubrøv
Hóast brøvini ikki hava
verið so leingi ávegis –
Rógvi sendi tey fyrstu
teldubrøvini fyri einari
viku síðani – so hevur hann
longu fingið svar frá fleiri
enn
hálvtannaðhundrað
fólkum, sum hava sent
honum
bæði
áheitanir,
yrkingar, rím og ævintýr.
Hesi skuldu øll latast inn til
Tórshavnar Býráð í gjár.
Gott fyri landskassan
Rógvi á Rógvu hevur sjálv-
ur verið virkin tónleikari í
eini 25 ár, hevur búð í m.ø.
Íslandi og Danmark og
spælt við hvørjari kleyv í
Føroyum, sum hann sjálvur
tekur til. Hann sigur, at í
Íslandi eru umstøðurnar hjá
tónleikarum góðar, og í
niðri í Danmark eru tær
sera góðar. Í Havnini er tó
einki stað, har til bert at
lurta eftir tónleiki. - Hetta
er ikki bert keðiligt fyri
tónleikararnar, men eisini
fyri áhoyararnar, sum ikki
altíð at lurta, tí umstøður-
nar eru so vánaligar, sigur
Rógvi á Rógvu. Ætlanin
hjá stigtakaranum er at gera
eitt stað fyri ølkl sløg av
tónleiki. Tað skal bara ikki
vera eitt matstað, barr ella
dansistað, tí tað heldur
hann, at havnarfólk av nóg
mikið av frammanundan.
- Teir flestu tónleikararnir
í Havn hava hugsað um ávís
hús, men tað allarbesta
hevði verið at bygt nýtt.
Hetta hevur ikki bert týdn-
ing fyri upplivilisini hjá
fólki, men eisini fyri hand-
ilslívið í býnum, ferða-
vinnuna og harvið eisini
landskassan. Tá politikarar
bjóða gestum hendanvegin,
er menatnin ofta tað fyrsta
teir sýna fram, men hon
hevur ikki altíð so góð kor,
heldur Rógvi á Rógvu.
- Vit hava ein stóran og
góðan musikkskúla, men
ongan pall at framføra á.
Hinvegin hava vit ongan
listaskúla, men t.d. málarar
hava høli at sýna fram í,
vísir Rógvi á, sum sigur seg
fegnast um eitt hús sum
Mentanarhúsið í Fuglafirði,
men ikki heldur, at eitt
líknandi hús í Havn eigur at
rekast á sama hátt, tí tað
skal
ikki
rekast
á
kommersiellum,
men
listaligum grundarlagi.
- Vit hava bíðað í tjúgu ár
síðani Perlan varð tikin nið-
ur. Hetta var ein sorgar-
dagur fyri okkum í Plúmm,
minnist Rógvi aftur á, og
griðir frá hvussu stoltir teir
sum smádreingir vóru av at
sleppa inn hagar. Í dag telj-
ast teir millum Føroya
fremstu tónleikarar og fleiri
av plúmmarunum hava
skapað sær eina yrkisleið
sum musikarar uttanlands.
Men kanska ein nýggj Perla
fer at síggja dagsins ljós,
um Tórshavnar býráð sýnir
Rógva og hansara hug-
flogsríku brøvum og undir-
skriftum vælvild.
Nýggja Perlu í Havn
Í ár eru 20 ár síðani, at Perlan var umskapað til eiin grasvøll. Nú
hevur Rógvi á Rógvu tikið stig til eitt nýtt tónleikahús í Havn
Mynd: Jens Kr. Vang
Gjáranáttina kom
eldur í tað søguliga
kollegiið Regensen í
Keypmannahavn.
ELDSBRUNI
Árni Joensen
Um trýtíðina gjáranáttina
fekk løgreglan í Keyp-
mannahavn boð um, at
eldur var í Regensen við
Krystalgade. Ein maður,
sum var komin framvið,
kendi royk í nasunum og
varnaðist, at eldur kom upp
ígjøgnum takið.
Løgreglan og sløkkiliðið
komu skjótt á staðið, og tey
lesandi fingu boð um at
fara út alt fyri eitt. Níggju
fólk, trý búfólk og seks
sløkkiliðsmenn, máttu á
sjúkrahús til kanningar fyri
roykeitran, men annars
hendi eingin fólkaskaði.
Leiðslan hjá sløkkilið-
num segði í gjár, at bygn-
ingurin hevði ikki fingið
stóran skaða. Nakað av
takinum skal skiftast, og
nøkur rúm hjá teimum les-
andi skulu umvælast.
Regensen er næstelsta
kollegiið í Danmark. Tað
fór í gerð í 1618 og varð
tikið í nýtslu í 1623. Eldur-
in í gjár er ikki tann fyrsti,
sum hevur rakt Regensen. Í
1728 fór kollegiið illa av
eldi, men varð endurreist í
árunum frá 1731 til 1749. Í
1908 varð tað bygt út, og í
dag er pláss fyri 99 lesandi
har.
Síðani 1971 hava kvinnur
eisini havt loyvi at búgva á
Regensen, sum lærdi há-
skúlin í Keypmannahavn
hevur umsjón við.
Eldur í Regensen
C
M
Y
K
13
12