leygardagur 18. januar 2003síða 4

6 Nr. 12 - 18. januar 2003 Nr. 12 - 18. januar 2003 7 Formaðurin í Føroya Fiskimannafelag kennir seg útihýstan úr Útvarpi Føroya, gongur fram av sein- asta úrskurðinum hjá Umboðsmanninum. Óli Jacobsen kærdi ein útvarpsmann, sum ikki nevndi Fiskimannablaðið í morgunsendingini. Umboðsmaðurin heldur ikki grundar- lag vera fyri pástand- inum um sensur, men átalar málburðin AVGERÐ Ingi Rasmussen Tann morgunfríski útvarps- lurtarin hevur kanska lagt til merkis, at tátturin at lesa upp úr bløðunum í send- ingini »Góðan morgun Før- oyar« er tikin burtur. Talan var um ein stuttan tátt hvønn morgun, har verturin í morgunsending- ini las yvirskriftirnar hjá dagbløðunum upp. Orsøkin til, at harmleysi tátturin er tikin av, er ein álvarslig kæra til Løgtingsins um- boðsmann frá Óla Jacob- sen, formanni í Føroya Fiskimannafelag. Tað, ið byrjaði sum eitt pinkumál millum útvarps- mannin og Óla Jacobsen, endaði sum ein frágreiðing upp á 31 síður frá umboðs- manninum, har svar omaná aftursvar endaði úti á ein- um síðuspori, ið til endans snúði seg um, at Óli Jacob- sen helt uppá, at Fiski- mannafelagið tilvitað varð útihýst frá Útvarpi Føroya. Til endans troyttaðist út- varpsstjórin so mikið nógv av málinum, at hann tók táttin av skránni. Frábað sær grenj Alt byrjaði um morgunin 23. mai 2002, tá útvarps- maðurin Hilmar Jan Hansen las upp úr bløðunum sum vant. Hann hevur eftir øllum at døma ikki fingið FF-blaðið í hendurnar hendan morgunin, og tí lesur hann ikki upp úr tí eins og úr hinum bløðunum. Tað fær Óla Jacobsen at senda eitt hvassorðað faks til tíðindamannin, har hann skrivar: »Hetta finni eg meg ikki í. Tí krevji eg, at FF-blaðið fær somu um- røðu sum hini bløðini við fyrstkomandi høvi, t.v.s. uppundir tíðindasendingina kl. 9.« Útvarpsverturin gerst skakkur, tá hann fær stung- ið faksið í hendurnar. Hann fer í sinnisstøðu til telduna og sendir Óla Jacobsen eitt persónligt skriv, har hann greiður frá, at hann sam- vitskufult plagar at taka bæði FF-blaðið og Trúboð- an við í sendingina, hóast hann ikki metir tey at koma undir tíðindabløð. Men hendan morgunin var blaðið ikki komið honum í hendi. Síðan leggur hann hvass- liga afturat: »Og nú, tá eg kortini sendi tær hesar reglur, vil eg gjarna frábiða mær meira grenj um hetta. Hvørja ferð eg eri vertur, royni eg samvitskufult at fáa fatur á øllum teimum ú- tkomnu bløðunum – stórum sum smáum – fyri ikki at nakar skal vera fyri mis- muni. Hetta telefaksið hjá tær stinkar langan veg av innbillaðari forfylging, sum eg einki kenni til og ei held- ur brýggi meg um at hoyra um.« Fyri hetta svar fær út- varpsmaðurin seinni eina átalu frá stjóranum, Jógvan Jespersen. Fær átalu Svarskrivið er ovboðið fyri Óla Jacobsen, sum eisini áður hevur kært Útvarpið fyri landsins hægsta kæru- stovn: Løgtingsins um- boðsmannin. Óli Jacobsen kærir hesaferð fyri, at Út- varpið ikki nevndi FF-blað- ið í umrøddu sending, og at útvarpsmaðurin svaraði ófólkaliga aftur. Hann førir eisini fram, at Fiskimanna- felagið hevur verið útihýst ella í øllum førum fyri mis- muni, tá tað ræður um at koma til orðanna í Útvarpi Føroya. Eitt langt brævaskifti fylgir síðan í málinum, har pástandir verða lagdir om- an á pástandir, og svar fylgir svari. Til endans skerir Joen H. Andreasen, umboðsmaður, ígjøgnum og finst at bræv- inum hjá útvarpsmannin- um. Hann staðfestir, at orðalagið í aftursvarinum til Óla Jacobsen »als ikki og undir ongum umstøðum kundi góðtakast, og tók hann tí undir við, at starvs- fólkið hevði fingið eina átalu fyri hetta«. Aðrar av- leiðingar fær málið ikki, tí útvarpsmaðurin er farin úr føstum starvi á ÚF. Umboðsmaðurin helt hinvegin onki grundarlag vera fyri sjónarmiðinum, at Fiskimannafelagið skal hava verið útihýst í Útvarpi Føroya. Tað skjalatilfar, sum liggur í málinum, vísir tvørturímóti, at Fiski- mannafelagið javnan verð- ur nevnt í tíðindasending- unum. Onki tíðindablað Í sínari grundgeving fyri, at FF-blaðið ikki altíð varð nevnt, segði Útvarpið, at talan var ikki um eitt tíð- indablað. Hesum er Um- boðsmaðurin ikki samdur í, og tí eigur FF-blaðið at verða nevnt á jøvnum føti við hini bløðini. Hvussu er og ikki. Úr- slitið av hesum at síggja til lítla máli er, at nú verður onki blað lisið upp í morg- unsendingini longur. Tá útvarpsverturin fekk morgungron Hilmar Jan Hansen og Óli Jacobsen. Tveir bersøgnir menn í hørðum orðadrátti førdu til, at landsins hægsti kærustovnur, Løgtingsins umboðsmaður, fekk úr at gera og at ein lítil og ósekur táttur í morgunsendingini hjá ÚF var tikin av skránni. Danski umboðs maðurin knýttur at tí føroyska Fólkatingsins um- boðsmaður verður setiumboðsmaður í Føroyum. Tað merkir, at Hans Gammeltoft Hansen tekur yvir, tá Joen H. Andre- asen er ógegnigur SETIUMBOÐS- MAÐUR Ingi Rasmussen Í teimum førum, har Løgtingsins umboðs- maður kennir seg at vera ógegnigan at taka eina støðu í einum máli, fer danski umboðs- maðurin at traðka til og gera kanningar og úr- skurð í Føroyum. Hesa avtalu hevur for- mansskapurin hjá løg- tinginum tikið stig til. Føroyar eru eitt lítið samfelag, og tí er skjótt, at ein lítil stovnur sum Løgtingsins umboðs- maður kemur í eina støðu, har ógegni kann koma upp á tal. Við teimum royndum, sum eru gjørdar í ymiskum málum, har løgfrøðilig tvístøða hevur verið, helt formansskapurin tað ikki vera skilagott, at farið var út til føroyskar advokatar at finna ein avloysara. Fólkatingsins umboðs- maður hevur stóra virð- ing millum manna, og tí varð fyrispurningur sendur til hansara at vera umboðsmaður í Føroyum eisini, um tað fellur soleiðis, at før- oyski umboðsmaðurin kennir seg ógegnigan. Danski umboðsmaðurin hevur játtað, og sostatt verður hann sonevndur setiumboðsmaður í Før- oyum. Skipanin við umboðs- manni, sum er galdandi í londum kring allan heim, er sprottin úr donsku skipanini. Hans Gammeltoft Hansen er umboðsmaður í Danmark. Neyðugt verður hjá løgtinginum at fara út um landamark eft- ir kanningarstjórum eina aðru ferð, heldur Finnbogi Ísakson, fyrrverandi løgtings- formaður. Núverandi løgtingsformaður, Edmund Joensen, heldur hinvegin, at tað varð skipanin, ið vann, tá løgtingið tvingaði Jørgen Nicla- sen frá, og tí verður kanningarstjórin at finna í Føroyum LØGTINGSKANNING Ingi Rasmussen Advokatar siga seg himpr- ast at taka av, um løgtingið heitir á teir um at gera eina kanning fyri seg eina aðru ferð. Tað var ein av táttunum í málinum um Jørgen Nicla- sen. Hann noyddist frá, tí ein kanningarstjóri, sum løgtingið setti, kom til ta niðurstøðu, at hann var farin út um sínar heimildir. Men ivi varð sáddur um kanningina hjá kanningar- stjóranum, og tað fekk bikarið hjá advokatum at flóta yvir. Fyrrverandi løgtingsfor- maður, sum setti Turið Debes Hentze, heldur hetta vera stak óheppið. Í síni føstu klummu í Fregnum rør hann framundir, at tað kann gerast neyðugt at fara uttanlands eftir einum løgfrøðingi, sum tímir og torir. – Tað er ilt at meta um, hvønn skaða viðgerðin av hesi kanning hevur voldað upp á longri sikt. Eg havi stúrt fyri, at løgfrøðingar fóru at himprast við at átaka sær arbeiðið at gera eina kanning eftir ta mis- tonkiliggering, sum Turið Debes Hentze hevur verið fyri. Ein mistonkiliggering, sum sigur, at tann, sum verður settur upp á pláss, hevur evsta orðið at siga um, hvat er rangt, og hvat er rætt, sigur Finnbogi Ísakson. Hann hevur lagt sær í geyma, at tveir løgfrøðing- ar hava sagt Sosialinum, at teir høvdu aftrað seg við at tikið eina kanningarstjóra- uppgávu á seg – Avleiðingin av øllum hesum fær illa verið annað enn, at neyðugt verður hjá løgtingsformanninum at fara út um landamark at finna løgfrøðingar til slík arbeiði. Tí, krevur lands- stýrismálanevndin, at ein kanningarstjóri skal setast, so hevur løgtingsformaður- in skyldu til at seta ein, sigur FInnbogi Ísakson. Ta skylduna røkir Ed- mund Joensen, løgtingsfor- maður í løtuni. Hann heldur kortini ikki, at tað er so rív- andi galið, sum hansara undanmaður ger tað til. – Eg haldi netupp, at løg- tingið syrgdi fyri, at tað var skipanin, sum vann. Hevði tað verið soleiðis, at kann- ingin hjá kanningarstjóran- um var tileinkisgjørd, so hevði skipanin verið tor- pederað, so kundi tað verið neyðugt at leita uttanlands næstu ferð. Men Tingið setti tingini upp á pláss, og tí vita kanningarstjórar eina aðru ferð, at teir verða tiknir í álvara, sigur Ed- mund Joensen. Sostatt bendir alt á, at eisini næsti kanningarstjór- in verður føroyingur. Um løgtingformaðurin finnur hann. Kanningarstjórar eftirlýstir Hugnaløta á Ellisheiminum í Vágum Vága Pensionistafelag skipar fyri hugnaløtu á Ellisheiminum í Miðvági sunnukvøld- ið. Fyrilestur og sang- ur verða á skránni ELDRAVIRKSEMI Edvard Joensen Vágar: Vága Pensionista- felag skipar sunnukvøldið klokkan 18.00 fyri hugna- kvøldi á Ellisheiminum í Miðvági. – Vit fara at savna pensi- onistar úr oynni á Ellis- heiminum, sigur Frits Jac- obsen, formaður í Vága Pensionistafelag. Har verð- ur fyrilestur og okkurt til undirhald. Heini F. Petersen í Sanda- vági fer at halda fyrilestur fyri pensionistunum um samferðslu og søguna um flutningin um Vestmanna- sund. Eisini verður sangur og annað til undirhalds, sig- ur formaðurin. Hann sigur, at tað eru 430 pensionistar í Vágum, men Vága Pensionistafelag hevur bara umleið 120 lim- ir. Tað heldur formaðurin vera í minna lagi, og kundi ynskt, at fleiri gjørdust lim- ir í felagnum. Vága Pensionistafelag er annars virkið á fleiri økj- um. Arbeitt verður bæði við dagtilhaldi fyri pensionistar og við at útrvega eldrabýli í oynni, sigur Frits Jacobsen. Hesi tiltøk eru saman við Felagskommununi í Vág- um, sigur hann. Dagtilhaldið hevur verið roynt á Ellisheiminum nú eina tíð, og tað hevur rigg- að væl, sigur hann. Arbeitt verður nú við at fáa fígging til framhald av hesum til- taki. Eisini er Vága Pension- istafelag við í einum ar- beiðsbólki, har millum onnur eisini fólk frá Ellis- heiminum og Felagskomm- ununi í Vágum eru við, sum arbeiðir við at fáa bygdar eldra íbúðir í Vágum. Frits Jacobsen er við í arbeiðs- bólkinum umboðandi Vága Pensionistafelag. Av øðrum størri tiltøkum, Vága Pensionistafelag hev- ur fyri í løtuni, er fyrireik- ing til stóra árliga Eldra- dagin. Hann verður í ár hildin fyrrapartin í august. Vága Pensionistafelag er hesaferð vertur, og har koma pensionistar úr øllum landinum á stevnu. – Tað eru ov nógvir pensionistar í Vágum, sum ikki eru limir í Vága Pensionistafelag, heldur formaðurin í felagnum, Frits Jacobsen Mynd: Edvard Joensen Fuglafjarðar Sjónleikarafelag: Fyrstu ferð í Mentanarhúsinum Í kvøld frumfram- førir Fuglafjarðar Sjónleikarafelag leikin "Fiskar á turrum landi". Hetta er fyrsta ferðin sjón- leikarafelagið fram- førir í nýggja Ment- anarhúsinum SJÓNLEIKUR Ingrid Bjarnastein "Fiskar á turrum landi" er heitið á sjónleikinum, sum Fuglafjarðar Sjónleikara- felag í kvøld frumframsýn- ir. Hetta er ein leikur eftir Árna Ibsen. Turið Sigurðar- dóttir hevur týtt leikin úr ís- lendskum til føroyskt. Sjónleikurin "Fiskar á turrum landi" gongur fyri seg í eini lítlari bygd í Ís- landi. Talan er um eina eldri konu, sum hevur ein ungan mann búgvandi, sum hon hevur tikið í fostur. Tvey ung úr Reykjavík koma at gista hjá konuni, og so fara hormonini í gongd. Høvundurin, Árni Ibsen, sum er íslendingur, hevur skrivað yrkingasøvn, films- handrit, tilfar til útvarp og sjónvarp, stuttfilmar, sjón- leikir og nógv annað. Hann hevur eisini fingist nógv við at týða leikir. Fuglafjarðar Sjónleikara- felag hevur nú valt at fram- seta leikin við fleiri ungum leikarum. Leikararnir eru Knútur - Kenneth Jørgen- sen, Emma - Marita Øre, Gudmundur - Áslakkur Nesá og Gudbjørg - Hanna Lassaberg. Magni Poulsen hevur leikstjórnað. Sum nevnt verður sjón- leikurin frumframførdur í kvøld, leygarkvøld, og heldur áfram helst til miku- dagin. C M Y K 7 6