týsdagur 28. januar 2003síða 10
‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 18 - 28. januar 2003
19
18
Nr. 18 - 28. januar 2003
havt brúk fyri einum manni
afturat fyri at loysa Hans
Marius frá aðrari av teim-
um tungu uppgávunum –
bæði at vera einasti gittar-
spælarin og sangarin í bólk-
inum.
Teir fingu eisini tvær
gentur á pallin við nøkrum
sum líktist eini kiksaðari
Luciu-gongd við einum
tendrara–
líka
til
tær
sprændu eld úr munninum,
og Flux dundraði við sínum
rocktónleiki. Tá var lív í.
Flux spældi sum ein
finalubólkur, og hóast Hans
Marius í løtum var eitt
sindur ótryggur við sangin-
um, var tað ikki trupult at
hoyra dygdirnar hjá bólk-
inum. Men kapping hevur
við sær vinnarar og taparar,
og hetta kvøldið mátti Flux
tíverri lúta.
Blues Treo brúsaði
Ungu
menninir
í
S.C.A.T.G.O.H
spældu
rocktónleik í eitt korter, og
tað bar til at hoyra, at teir
høvdu tikið seg nógv fram,
síðani teir fyri tveimum
árum síðani royndu seg í
Prixnum. Men framførslan
kundi tó ikki bera teir í
finaluna, tí kappingin var
hørð.
Teir fingu tó møguleikan
at vísa, hvat teir duga til, og
hvat teir fáast við, og tann
møguleikin varð nýttur til
fulnar.
Headache Blues Treo var
triði bólkurin á pallinum,
og teir høvdu bestu fram-
førsluna á kvøldinum, tá ið
tað snúði seg um tær reint
tónleikaligu dygdirnar. Tað
vórðu teir eisini løntir fyri,
hóast teir ikki fingu lív í
áhoyrarnar ella komu við
nøkrum nýskapandi tón-
leiki.
Teir spældu frágera væl,
og teir báðir ungu gittar-
spælararnir, Uni og Búi,
sum høvdu sjónligu leiklut-
irnar í bólkinum, vóru bæði
hugtakandi og dugnaligir.
Teir kundu spæla sær á eini
grund, sum løgd av tveim-
um royndum tónleikarum.
Tað var góður bluestón-
leikur, men teir fóru ikki so
nógv yvir í rocktónleikin,
sum
møguleiki
kanska
hevði verið fyri, emn tað
bilti einki, tí bluestónleikur
er góður og alt ov sjáldan at
hoyra í Føroyum.
Nú fáa teir møguleikan at
spæla seg í finaluna, tá ið
2’ararnir fara at kappast í
mars mánaði.
Gulli setti punktum
Eftir at MC Hár hevði
spreitt kærleika millum
áhoyrararnar, var tað Gulli
Johansen, sum skuldi seta
punktum, og tað gjørdi
hann við einum umgangi av
hørðum
rocki.
Human
Chaos kallar hann seg, og
hesaferð hevði hann lagt
seg eftir nakað meira melo-
diøsum rocktónleiki enn
áður.
Men kanska hevur Gulli
júst sínar dygdir í tí veru-
liga harða rockinum, og um
hann hevði havt ein bólk at
spælt undir hjá sær, er tað
ikki óvist, at hann kundi
gjørt seg galdandi. Forritan
av tónleiki er loyvd, men tá
ið tað snýr seg um rock-
tónleik, hevði verið betur
við livandi tónleikarum at
spælt undir.
Eitt slepst tó ikki undan,
og tað er, at Gulli brennir
fyri sínum tónleiki. Hann
ger sær ómak við búna og
framførslu, og tað er gott at
síggja.
Og so bar tað enn eina-
ferð til at staðfesta, at tað
slepst ikki undan smáu
tøkniligu mistøkunum, har
mikrofonirnar ikki verða
koyrdar frá, tá ið tær skulu,
og ljóðblandingin fer út av
lagi í løtum. Hetta merkti
fyrstu løtuna hjá Gulla.
Gitingar og prát
Eftir at allir bólkarnir
høvdu verið á pallinum var
sum vanligt tutlast um,
hvør fór at vinna. Tríggir
bólkar gingu aftur í hesum
prátinum, og nógv høvdu
ilt við at taka tveir fram um
tann triðja.
MC Hár hevði eina
pakkaloysn, sum stóð sterk
í myndini. Headache Blues
Treo spældi sera væl. Og
Flux gjørdi enn einaferð
vart við seg. Kappingin
kom eisini at standa millum
hesar tríggjar bólkar, og
hóast tað var tætt, skuldu
plaseringar setast á, og tað
varð eisini gjørt.
MC Hár nummar 1, og
Headache
Blues
Treo
nummar 2.
Kærleikin var størstur, og
gjørdist hann ov stórur, bar
til at linna pínuna eitt sind-
ur við brúsandi treo.
– Onkur helt, at eg
var fullkomiliga
svakur, men fólk
tóku sum heild sera
væl ímóti mær,
sigur Gulli Johan-
sen, sum fór á pall-
in sum indianari
GULLI
Eyðun Klakstein
– Um tú stavar navnið
hjá mær aftanífrá, so
fært tú eitt gott indian-
aranavn, sigur Gulli Jo-
hansen – ella skulu vit
sagt Illug.
Gulli er nakað fyri
seg. Ein einmansherur,
sum tekur tónleikin hjá
sær í størsta álvara.
Hann hugsar nógv um
design og konsept til
tónleikin hjá sær, og
hesa ferð tók hann øll á
bóli, tá hann kom ríð-
andi inn á gittara sínum
sum indianari.
Human Chaos ella
kanska Gulli dansar við
úlvum.
– Eg hugsi eisini um,
at fólk skulu hava okkurt
fyri eyguni, tá ið eg
spæli. Mær dámdi sera
væl hugskotið, at eg
skuldi vera indianari, og
eg tók av beinan vegin,
sigur Gulli.
– Onkur helt, at eg var
fullkomiliga
svakur,
men fólk tóku sum heild
sera væl ímóti mær.
Bleytari
Gulli hevði broytt tón-
leikin hjá sær eitt sindur
hesaferð. Fyri tveimum
árum síðani spældi hann
enn harðari rocktónleik,
men hesaferð var tað
meira melodiøst.
– Eg valdi at gera tón-
leik, sum fleiri fólk
kunnu lurta eftir, men
tað er framvegis ikki
langt frá tí tónleikinum,
sum eg vanliga spæli,
sigur Gulli.
Hann var væl nøgdur
við sín framførslu.
– Eg spældi so væl,
sum eg kundi. Eg fekk
góða móttøku frá áhoyr-
arunum, men kanska
dómararnir ikki dámdu
tað fult so væl, sigur
hann.
–
Umstøðurnar
í
Fuglafirði vóru sera
góðar.
Vónar at sleppa at
spæla
Gulli hevur seinastu
árini givið fleiri fløgur
út við sínum tónleiki.
Hann kundi eisini hugs-
að sær at givið eina
nýggja fløgu út, men
hann dugir ikki at siga,
nær tann næsta fløgan
kann væntast.
– Nú vóni eg, at eg fái
møguleikan at spæla á
onkrum
konsertum
næstu tíðina, sigur hann.
Ein møguleiki er, at
hann og onkrir aðrir
bólkar fara at ferðast til
nakrar konsertir kring
Føroyar.
MC Hár stakk snútan
fram um allar hinar
bólkarnar í fyrsta
Prix-umfarinum.
Einfaldi boðskapurin
um at elska, sum
bólkurin hevur gjørt
til sítt vørumerki,
fekk dómararnar at
forelska seg í MC Hár
hetta fyrsta Prix-
kvøldið í ár
1. UMFAR
Eyðun Klakstein
Einki við síðuna av ella
oman fyri kærleikan.
Og eingin við síðuna av
ella oman fyri MC Hár.
Soleiðis má niðurstøðan
verða, eftir at fyrsta inn-
leiðandi Prix-umfarið var í
Fuglafirði leygarkvøldið.
Seks bólkar og einstak-
lingar bjóðaðu seg fram,
men bert ein kundi standa
eftir sum vinnari.
Soleiðis er kapping. Hon
er spennandi, men eirinda-
leys. Hon gevur, men hon
tekur eisini. Flux stóð eftir
mest sjónligi taparin hetta
kvøldið, men fyri at onkur
kann fegnast um ein sigur,
mugu nógv syrgja um eitt
tap.
MC Hár kundi fegnast,
og hóast teir í Headache
Blues Treo ikki rættiliga
kundi lyfta hendurnar upp
um høvd, so kundi teir í øll-
um førum taka hendurnar
upp úr lummanum, tí teir
fáa ein kjans afturat í hálv-
finaluni miðskeiðis í mars.
Dygd í hvørjum hári
MC Hár er meira enn
nalvin á Niels Una og
bringuskeggið á Allani. Tað
er ein bólkur við tveimum
sangarum, tveimum rappar-
um og fýra tónleikarum.
Ein væl mannaður bólkur,
sum ger nógv burtur úr
tónleikaligu
útsetingini,
framførsluni og tí visuella
partinum.
Jú jú, har eru eisini tey
tingini, sum er vorðin MC
Hár traditión – og kanska
klisjéir. Niels Uni og Allan
skulu úr klæðunum, reyð
hjørtu ganga aftur, og
klædningarnir eiga fast
pláss. Men tónleikaliga
hevur bólkurin førka seg
eitt sindur seinastu tíðina,
og tað er spennandi. Nýggir
tónar eru at hoyra, og
Rókur
Jakobsen
hevur
fingið sentralan leiklut
saman við hinum sangar-
anum, Eyðun Ásason.
Dynamikkurin
er
tó
framvegis til staðar. Niels
Uni og Allan rappa, og
meðan sangararnir syngja,
lata teir seg noyða við leik-
lutin sum stripparar.
Fyrsti sangurin hjá MC
Hár hetta kvøldið eydnaðist
ikki væl. Vokalurin hvarv í
tí ógvusliga ljóðinum, og
teir báðir frálíku sangarar-
nir ljóðaðu eina løtu sum
tvær neyðarsligar kórrødd-
ir.
Men so í næsta sanginum
gekk alt upp í eina hægri
eind. Sangurin »Undrandi«
var kanska besti sangurin á
kvøldinum. Skiftandi frá
rappi og rocki til eitt mjúkt
poppniðurlag legði sangur-
in eitt nýtt grundlag undir
framførsluna. Og frá hesi
løtu koyrdi MC Hár sigur
heim.
Eldfimu Flux
Flux hevði fingið heiðurin
at leggja fyri hetta kvøldið,
og teir komu væl frá síni
framførslu. Teir vóru ó-
væntað væl fyri, hóast teir
ikki hava verið so virknir
seinasta árið, sum teir
plagdu at vera.
Nýggir rocksangir við
góðum og tungum gittar-
ljóði. Ein gjøgnumførd
framførsla. Og ein góð
rocktrio, sum kanska hevði
Eg saknaði eitt spark
MC Hár í finaluna og Headache Blues Treo í
umfarið, har 2’ararnir skulu spæla um eitt
finalupláss. Soleiðis var tað. Eg fari ikki at siga, at
eg kann mótmæla hesi avgerð. Eg eri kanska ikki
samdur, men eg skilji, at dómararnir valdu soleiðis.
Eitt, sum eg kundi hugsað mær var, at vit fingu at
vita, hvørjar grundgevingar dómararnir høvdu fyri
at velja soleiðis sum teir gjørdu. Tað vóru kanska
teir best spælandi bólkarnir, sum endaðu á teimum
báðum fremstu plássunum, men tað vóru kanska
ikki hesir bólkar, sum høvdu tey bestu løgini.
Allir bólkarnir høvdu okkurt, sum gjørdi teir til
tað, teir eru. Men eg saknaði nakað nýtt hetta
kvøldið, okkurt sum eg ikki havi hoyrt ofta áður.
Onkrir bólkar vóru óskrivað bløð í føroysku
tónleikasøguni, men ikki nakað, sum heimurin ikki
hevur hoyrt áður á onkran hátt. Tað eru garvaðir
menn, flest allir, sum vunnu. Onkur garvaður var
eisini millum teir, sum ikki vórðu nevndir at enda.
Tað er eitt sindur hugstoytt, at Flux ikki er í eini
Prix Føroyar finalu, men vit mugu ásanna, at Flux
kanska ikki hevði sína bestu framførslu. Saknaði
eitt lag frá teimum, tú veist, eitt lag sum veruliga
sparkar meg í reyvina. Eg krevji ikki ein »Mr.
Headless 2«, men tað tóktist, sum vóru løgini so
mikið nýggj, at teir kendu tey ikki til fulnar sjálvir,
og tá er tað kanska trupult at spæla tey sannførandi
fyri øðrum.
MC Hár vóru topp tunaðir, teir spældu ótrúliga
væl, tað hekk saman og var tætt (tight), men
kanska sangirnir tóktust eitt sindur sum »gomul
tíðindi«. Eitt sindur popputari kanska, men ikki
nøkur serlig progressión. Hetta er tó eisini ein
spurningur um persónligan smak. Headache Blues
Treo spældu syrut blues. Teir spældu spik hamrandi
feitt, men eisini her saknaði eg løg, sum veruliga
vildu nakað. Men einstøku framførslurnar vóru
superbar. Stuttligt at síggja E.N. Debess luttaka.
Tað, sum mær kanska dámdi allarbest á
kvøldinum, vóru Gulli og Søren Søgaard. Teir
meintu tað, teir gjørdu, við lív sál og øllum tí, sum
til hoyrir. Prix Føroyar er kanska ikki besta høvið
at spæla einsamallur, men tað var sku feitt.
Ein vinmaður mín segði við meg handan pall:
»helviti, sum hetta er kapping«. Og tað er tað, tað
er. Til eina kapping verður alt meiri tilgjørt, eitt
sindur meiri pátikið, eitt sindur meiri show. Og tað
er fáir bólkar í Føroyum, sum eru showbólkar,
kanska enntá bert ein, og tí klæðir tað teimum ikki
at brúka showklisjéir. Tað er eitt sindur keðiligt, at
sálin og hjartað tykjast at verða sett longur aftur í
raðfestingina, men soleiðis má tað helst vera, um
tú skalt gera teg galdandi. Eg veit ikki.
Hetta kvøldið vunnu royndirnar. Eg bíði enn eftir,
at reyv mín verður sparkað av sonnum.
Petur Pólsson,
tónleikari og yrkjari
Ugh, ugh, Illug
Hárfínur kærleiki vann hjørtuni
Tónleikurin var ikki so harður, sum hann onkun-
tíð hevur verið, men Gulli var framvegis nakað fyri
seg
Mynd: Álvur Haraldsen
Tað var dygd í hvørjum hári, tá ið MC Hár spældi seg í Prix-finaluna
Mynd: Álvur Haraldsen
Uni R. Debess var hugtakandi og dugnaligur oddamaður í Headache Blues Treo
Mynd: Álvur Haraldsen