leygardagur 24. mars 1990síða 12

Skulabørnini í Tucsupaya sungu og dansaðu fyri føroysku gestunum Dagbók úr Bolivia Í oktober í fjør vóru tær triggjar, Heidi Andreasen, Anita Frederiksberg og Elin Lindenskov úr Dagsverksbólkinum hjá LFU og Randi Meitil, sum var tolkur, á ferð í Bolivia. Elin skrivaði dagbók á ferðini og vit hava fingið loyvi frá henni at prenta nakrar síður úr bókini. Elin skrivar um vitjan í einum silv- urnámi, einari spennandi ferð, fýra tímar, inni í fjallinum. Hósdagur 26. oktober 1989 Nåmini í Potusi Fad er kalt akna í morgun, so vit leypa upp úr seingini, lata okkum væli. Eta morgunmat og avstad ) bussi. Beint áðrenn, bussurin fer, møta vit danska parinum t eisini hittu í Sucre. Tey biða okkum fara ð Edvardo, hann skal vera heilt fantastiskur til at greiða frá Fá id vit koma oman, fara vit at leita, ganga aftur og fram , klokkan nærkast hålvgum niggju og tá fara buss- Nu er bert eitt at gera, fara inn á turistaskri unir. stovuna og Spyrja, hvar vit finna Edvardo. Hann er her, ein ungur maður, ið má vera Edvardo, rættir okkum hvor sín seðil at útfylla, navn, adressu og fødidag. Og so bussin Tá ið vit hava hoyrt eina lítla lotu, steðgar bussurin beint við ein marknað. Edvardo biður okkum fara út og keypa hvor sín åtlan posa av coca. Tað skulu vit hava við til námsarbeiðararnar. Og so aftur at koyra, niðan eftir stóra fjallinum Cerro Rico, ið einaferð var mkt av silvuri, í dag er næstan einki jallinum er ein standmynd av Jesusi i. eftir. Ovast uppi á litt tekin um sponsku kolonitíðina. Fjallið , á vegnum koyra nógvir stórir lastbilar kona leitar í € lunga, ið mest líkist idunga, eftir ir m. Her er ikki nógt VM n hesir ginurin ne ir sil urt sæ um steinin, so vit oll kunnu stggja han Fyrr for nóg i £ f tiat lé 11 ruskinum. tá lið fu mineralun lag er sjáldsan in nid, gjøg eitt ið I I ( g lan t ' dir Var ar } nn LØR - , hirt á Í n £ gg garðin og kjalkan. Vit ? é gg gg nd ndarliga lump ; Blod P rasøg?r r nar ) , ms ett Se S0Sialurin teir ikki eru meira enn seinast í 20- og fyrst í 30 árunum. Teir eru í arbeiðsklæðum, væl bott allastaðni, og hava eitt turriklædi um munnin. Turriklæðið minnir um >ban- dittar« í søgunum. Livialdurin hjå nåmsarbeidarunum er um 35 år. nógu- ir teirra doyggja at teir kalla tað. Námssjúka er dustið, teir anda niður í lunguni, til lung- námssjúku, sum uni ikki orka meira. Turriklæðið, teir hava fyri munnin, skal verja teir móti alt ov nógvum dusti. Tilíkt arbeiði hevdi aldri verið góðkent av Arbeiðseftirlitinum heima hjá okkum, og vit skilja heldur ikki, at teir klára hetta arbeiðið. Næmingar í barnaskúlanum í Tucsupaya. Skúlin h. bara fimm flokkar og eftir fimta flokk hava børnini lít! og ongar møguleikar at utbigva seg meira. Men komandi skúlaár verða kanska átta flokkar í s} mum og tá unglingarnir koma úr 8. flokki kunnu ualda fram í handverkaraskúlanum, sum skal by« IUOUILN Ur F Oroyun Nr. 41 — 24. mars 1990 | Hesi námini, vit eru inni í, eru privatogn. Her verður alt gjort við hond. Í teimum almennu námunum hava teir maskinur at bora við, maskur fyri munnin og el- lampur á hjálmunum. Lonin har er fastlogd, meðan teir, ið arbeiða her inni, ikki fáa lon, fyrr enn teir hava funnið mineralini. Tað hendir seg, at ein námsarbeiðari arbeiðir upp í 12 mánaðir, uttan at finna nakað og tá er eingin lon Vit reisa okkum og fara aftur til gongu, upp og niður gjognum smá hol í hesum fjalli, ið er sum ein ostur, fullur av holum. Summastaðni klára vit ikki at standa upprættar, men mugu grulva fram eftir steinunum. Eina staðni standa tveir menn og hogga, sveittin rennur av teimum, og fyri hvort hogg, hoyrist eitt øgiligt suff, teir hava beran yvirkropp. Fyri okkum kann hetta kall- ast rættuligt trælaarbeiði, og vit skilja ikki, at nakar ger hetta. Vit hitta eisini fjallagudin, id er ein dukka, kkist ein- ari kanin ella tiltkum. Rundan um gudin liggja siga- rettir, cocabloð, serpentinir eru vundnar um hann. Og smáir dollarar eru eisini har. Hetta eru offurgávur. Tað er umráðandi at offra til fjallagudin, so tað gera vit eis- ini. Festa í eina sigarett og geva honum hana í munnin. hann fær eisini cocabloð. Hesin fjallagudurin verjir fjall- ið, og um ein ikki virðir fjallið, skal gudurin nokk hevna seg. Ein ógvuliga ríkur maður gjørdi eina ferð eina ringa gerð móti gudinum, hann átti fleiri stórar bilar og annað. Bradliga ein dagin fór hann á heysin, og tá var tað fjallagudurin, id hevndi seg, fortelur ein námsarbeið- ari Um ein vanlukka hendir inni í fjallinum, siga arbeiðar- irnir, at nú hevur við li gjørt eitt ella annað móti gudinun 4 ? f seg Vit eru eini 12 fol erðalagnum. Einaferð standa , 1 tur V ! 7 1 í r 3 Få f ir 1 { ? t t m r Dr Komnar út aftur "tu sólir 7 ð er alt ov bjart og r i ? f 14 á seta okkum rbeiðið 4. ap! nu ringja tlf. 10220 millum