týsdagur 27. mars 1990síða 7

SORA Nr. 42 — 27. mars 1990 Eitt av vallyftunum hjå Jógvan Sundstein var, at eitt tad fyrsta, hann før at gera sum løgmad- ur, var at innkalla fiski- vinnufeløgini til fund at tosa um, hvussu viður- skiftini = hjá vinnuni skuldu loysast. Henda innkalling er ikki komin enn. Annars gerst tað meira og meira greitt, at tilsegnin frá samgong- uni um at feløgini hjá fiskivinnuni skuldu verda eftirspurd i vid- gerðini av framtíðar fiskivinnupolitikkinum, hevur bert verið lótir. Vit fingu jú eisini váttað i Litlatingi frá sam- gonguleidarunum, at teir løgdu einki petti i hvat vinnan hevði at føra fram vidvikjandi upprit- inum. Og nú hoyrdu vit i út- varpinum friggjadagin, at samgongan var komin i slika tidarneyd, at tad var ivasamt um feløgini fingu stundir at sleppa vid i vågerdina av ætl- aðu lógaruppskotunum. »Loysnin« hjá fiskimåla- rådharranum var tann, at uppskotini skuldu leggjast fyri tingið og fiskivinnuráðið í senni, so viðgerðin kundi fara fram samstundis. Hetta minnir eitt sind- ur um gamla skiparan, sum víst ikki vildi fiska sunnudag, men sum koyrdi fólkið at ríva um í staðin. Fyri tó at halda eitt sindur heilagt gav hann boð um, at lestur varð lisin aftan á dog- urða sunnudag. Tá var onkur, sum helt fyri, at nakrir kundu fara at ríva um, meðan hinir lurtaðu eftir lestri, ti »so gekk alt í senn«. Hetta undirstrikar bert hvussu lítið feløgini verða mett. Øl vita, at tá hetta landsstýrismál er lagt fram á ting, er tað eisini í hovuðsheitum av- gjørt. Ti vil onnur við- gerð av slíkum málum bert vera viðfáningur. Nú verður drúgva við- gerðin av fiskivinnuráð- num nýtt sum páskot fyri hesi ætlaðu manna- gongd. Men tað er heilt greitt, at hevði sam- gongan havt nakran sum helst áhuga fyri medvirkan frá vinnufe- logunum hevði einki ver- ið til hindurs fyri, at landsstýrið innkallaði fe- løgini til fundar. Í minsta lagi kundi tað verið gjørt, so skjótt uppritið var framkomið. Men síðan 9. febr. er hálvur annar mánaður farin og ikki eitt kis er hoyrt úr Tinganesi. Nú fáa vit at vita, at ráverubýtið skal setast í vérk um ein mánaða, og ein heilt nýggj prísáset- ing um tveir mánaðar. Hvussu »holla« við- gerð, vit kunnu rokna Landsstýrið heldur fiskivinnufeløgini ri gjøldur! vid i hesum målum, kunnu vit meta um út frá viðgerðini av fiski- vinnuráðnum. Hetta mál er sera »banalt« og ein- falt. Hóast hetta kann roknast = við nærum tveimum mánaðum frá tí hetta mál varð fram- lagt og til ráðið er komið at »virka«. Hóast hesa drúgvu viðgerð er ikki eydnast at avgreiða hetta mál uttan beinleið- is brek. Sum tá sagt verður, at Feroya Maskinmeistara- og Motorpassarafelag skal velja eitt umboð í ráðið. Tað finst einki felag í landinum við navni. Og nú skulu mál, sum eru fleiri ferðir so umfat- andi, koyrast igjøgnum uppå somu tid, umframt tad at vinnan skal fyri- reikas eg uppå tær heilt kollveltandi broytingar, sum ætlanin er at fremja. Fyri at koma aftur til uppskotið um fiski- vinnuráð. Vinnufelegini, sum hetta uppskot um- fatar, hava ikki so frægt sum fingið tað uppskotið til ummælis. Og nú mánadagin 26. mars hava felegini fingið boð um at velja umboð í ráðið. Og landsstýrið skal helst hava fráboðan tann 27. mars ella longu dagin eftir. Men feløgini hava framvegis ikki frætt orð frá landsstýr- inum um hverjar upp- gávur og heimildir ráðið kemur at fáa, og tess- vegna hverja uppgávu umboðini hjá felogunum skulu hava. Hetta kann bert vera ein váttan av tí sjónarmiði, at ráðið er bert ætlað sum ein táta til vinnuna. So kann kanska onkur spyrja, hví landsstýrið knappliga hevur fingið slíkan skund at seta ráð- ið. Jú, legtingsformaður- in hevur boðað frá, at hesum seinasta freist at leggja mál á ting er mikudagin 28. mars. Og fyri at landsstýrið ikki skal missa allarseinastu rest av myndini av ávirkan hjá feløgunum, vil tað í samband við framløg- una sleppa at siga ting- inum og almenninginum frá, at málini samstund- is eru send fiskivinnu- ráðnum til ummælis. Tí fáa feløgini ein dag at umráða seg í, so lands- stýrið skal kunna siga, at ráðið er valt! Tað kunnu feløgini nýtast til! Fiskimenn hava alla orsek til at stúra. Teir hava ongan góðan í sam- gonguni, serliga tá hugs- að verður um, at tveir av verandi samgonguflokk- um i. 1985 royndu at minka manningarstudn- ingin við 90% fyri at leggja tilsvarandi upp- hædd uppá reiðara- studningin. Niðursteðan er í stutt- um henda í steðu lands- stýrisins mótvegis felog- unum: Hevði samgong- an opinlýst boðað frá, at »vi alene vide«, hevði hon i hvussu er å hesum økinum verið reiðulig. Óli Jacobsen Síða 7 Eitt slag undir beltustaðið Svartaspilla er komin í Í 14. September blaðnum fyri 24/3-90 stendur eitt heldur lættisoppakent les- arabræv í sambandi við orðaskiftið um fiskivinnu- politikkin, sum farið er fram millum samgongu-og andsteðubleð í seinastuni: í serdeilisheit fylgjurnar fyri Sandoyar valdemi. Eg fari ikki at viðgera fiskivinnupolitikkin, kanska einaferð seinni, men steðgi eitt bil við sera primitiva óndsinnið í hes- um brævi. Tí hetta lesara- bræv roynir á óvanligan óndskapsfullan og primi- tivan hátt at seta kílar millum javnaðarfólk og einamest teir fýra javn- aðarmenninar, sum vóru valevni fyri flokkin her til seinasta løgtingsval. Hetta er óndsinnað og eitt slag undir beltustaðið. Ondsinnad, tí eingin av okkum fýra ella onnur álitisfólk javnaðarfloksins hava organiserað nakað sum helst illoyalt virk- semi, hverki móti hverj- um eðrum ella nøkrum eð- rum. Beint evugt av fleiri eðrum politiskum flokk- um, hevu hverki undan ella eftir løgtingsvaliåd ver- ið nøkur illsteða innan javnaðarflokkin í Sand- oynni. Vit fýra kendu og kenna treytirnar fyri at stilla upp, og innanflokka ræður fult demokrati. Vit akta avgerðir veljaranna, vitandi at veljarin altíð hevur rætt. Men vit vistu eisini tá og vita framvegis, at fremsta málið hjá ávísum fólkum politiskum vingluskeltum? hevur verið og helst er fram- vegis at knúsa javnaðar flokkin. Men hetta fer ikki at eydnast! Tað vanliga við hesum lesarabrævi er, at lága siktið við skrivingini og so kristna undirskrift, eingin torir at hevur tað onga leggja navn til I nú skjótt langa tíð hava vit her ekinum undrast yvir lesarabrøv og forsíðugreinar í blødun- um og onnur skriv í sam- bandi við onnur ment- unarlig tiltøk. Felags fyri alt hetta er tað lága per- sónspillandi steði, tað sera grunna mentunarliga virðið og so eingin kristin undirskrift alt huldu- mannaframfert Ikki tí, vit bera ikki ang- ist fyri javnaðarfólki ella javnaðarflokkinum, tí hesi eru vanliga sera væl at sær komin og gjegnum- skoða bæði óndskapin, lága steðið og primitiva rramhald á siðu 8