hósdagur 13. februar 2003síða 9
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
16
Nr. 30 - 13. februar 2003
Nr. 30 - 13. februar 2003
17
Havnar Hornorkestur
helt um vikuskiftið
100 ára føðingardag
so tað sang eftirí
FØÐINGARDAGUR
Orð:Heri á Rógvi
Myndir: Finnur Justinussen
Havnar Hornorkestur há-
tíðarhelt um vikuskiftið
100 ára føðingardagin við
stórari konsert í Norður-
landahúsinum.
Sjálvur dagurin er kortini
ikki fyrr enn í dag – hós-
dagin. Dagurin hevur verið
hildin á ymsan hátt. Kon-
sertin í Norðurlandahúsin-
um var størsta almenna til-
takið. Spælt var fyri at kalla
fullum húsi, og hetta er
sjálsamt í tílíkum høpi, sig-
ur formaðurin, Kári Olsen.
Leygarkvøldið var eisini
ein veitsla fyri innbodnum,
har eini hundrað fólk lut-
tóku. Í føðingardagsárinum
hevur orkestrið havt tvey
onnur tiltøk: Eitt skotskt
orkestur var á vitjan í sep-
tember mánað; síðst í nov-
ember
spældi
Havnar
Hornorkestur fyri eysturoy-
ingum í Mentanarhúsinum
í Fuglafirði.
30 leikarar manna van-
liga Havnar Hornorkestur,
men á konsertini vóru 32.
Umframt
tónleikararnar
var mæti tónleikarin John
Wallace
eisini
við
á
konsertini Unga føroyska
stórtalentið Dávur Juul
Magnussen
var
eisini
solistur.
Dávur
Juul
Magnussen spælir trom-
bone,
og
hann
hevur
vunnið
sær
heiður
í
kappingum uttanlands.
Fleiri
av
leikarunum
høvdu fingið sær eitt
sindur av bláum liti í hári.
Eitt frískligt stig, hóast
kombinatiónin við gráum
og bláum ikki rættiliga
kom til sjóndar.
Skráin leygarkvøldið var
blandað við mest av løttum
horntónleiki.
Millum
annað var onkur marsjur
var á skránni, eitt sindur av
kendum løgum fyri horn-
orkestur og eisini Òlavur
Riddararós og Stígum Fast
vóru
arrangerað
til
hornorkestur hetta kvøldið.
Vit skulu ikki her fara at
siga, hvat støðið á konsert-
– Í Havnar Horn-
orkestri kunnu øll
vera við, sum duga at
spæla og lesa nótar.
Og tað er nógv torfør-
ari at fara burturúr,
enn tað er at koma
uppí, sigur Kári
Olsen, formaður fyri
Havnar Hornorkestur
PRÀT
Heri á Rógvi/
Finnur Justinussen
Formaðurin í Havnar Horn-
orkestri eitur í dag Kári
Olsen, og hann hevur verið
limur í orkestrinum í næst-
an tretivu ár. Aftanfyri seg
hevur hann og fleiri av eldri
limunum eina rúgvu av
konsertum, uttanlandsferð-
um og ikki minst venjing-
artímum.
Hann letur væl at støðuni
hjá aldargamla hornork-
estrinum.
– Í Havnar Orkestri
kunnu øll vera við, sum
duga at spæla og lesa nótar
og kenna seg trygg við at
spæla saman við øðrum í
einum felagsskapi, sigur
Kári Olsen.
Tilgongdin til Havnar
Hornorkestur kemur frá
Musikskúlanum í høvuðs-
staðnum. Kári Olsen sigur,
at Musikskúlin ger eitt stórt
og munagott arbeiði, sum
gagnar
Havnar
Horn-
orkestri nógv.
Tilgongdin hevur verið
góð seinnu árini – bæði
hvat viðvíkjur fólki og
støði, heldur Kári. Upplær-
ingina hava spælararnir
fingið úr Musikskúlanum,
so tað er ikki neyðugt í
orkestrinum.
Skulu vit trúgva Kára
Olsen, so er tað ikki bara
sum at siga tað at halda
uppat í Havnar Horn-
orkestri.
– Tað er nógv torførari at
fara burturúr, enn tað er at
koma uppí. Tað er stuttligt
at spæla, og tað er kanska
heldur ikki so lætt at finna
nýggjar leikarar, sigur Kári
Olsen.
Við hundrað árum á baki
hevur orkestrið eisini savn-
að sær nakrar fastar tættir.
– Vit hava skipað fyri
nógvum tiltøkum sjálvi, og
vit hava eisini onkrar
traditiónir, m.a. ein tann
elsta traditiónin, sum er
Føroyum í dag – at spæla í
kirkjuni á jólum. Tey vita
ikki reiðiliga, nær hetta er
byrjað, men í nógv, nógv ár
hevur hetta verið fastur
táttur, sigur Kári Olsen.
Aldursforsetin í Havnar
Hornorkestri í løtuni er
Brynjálvur Mikkelsen, sum
í løtuni upplivir sekstiárini
fyri aðru ferð síðani seksti-
árini.
Havnar Hornorkestur tel-
ur vanliga tretivu leikarar,
og tey tvær ferðir um vikun
at venja saman.
Bakar Hansen
Skulu vit nerta eitt sindur
við søguna og upprunan til
Havnar Hornorkestur, so er
upphavsmaðurin meira enn
nakar annar Bakar Hansen.
– Tað er Bakar Hansen
fyri at takka, at vit Havnar
Hornorkestur varð sett á
stovn. Hann dugdi at undir-
vísa, og hann spældi øll
ljóðføri sjálvir. Hann vildi
hava næmingar, og so við
øktist áhugin fyri at spæla
millum manna.
Í 1903 varð Thorshavns
Musikforening sett á stovn
við nøkrum fáum leikarum,
sigur Kári Olsen.
Síðani tá er nógv, m.a.
navnið. Havnar Hornork-
estur hevur millum manna
verið rópt fyri hetta at kalla
alla sína tíð, men formella
navnið hevur verið eitt
sindur ymiskt millum ár og
dag, men tey nógvu seinnu
árini hevur navnið verið
bara verið Havnar Horn-
orkestur.
Orkestrið fekk og hevur
enn bretskt snið, og fleiri
ferðir hava bretar verið á
vitjan
fyri
at
stjórna
kórinum.
Tað hevur ikki eydnast
okkum at fingið hendur á
talinum av leikarum, sum
hava spælt í orkestrinum
tey hundrað árini, men
hetta tal má vera nakað
høgt, tí eitt sindur av
útskifting er ikki at sleppa
uttanum.
Føðingardagur í stórum stíli
ini var, men áhoyrararnir og
tónleikararnir lótu væl at,
og tað taka vit so eisini
undir við.
Gávur
Sum vera man til eitt tílikt
fekk Havnar Hornorkestur
eisini onkra gávu og heils-
anir.
Frásøgumaðurin
hetta
kvøldið, Heini Davidsen,
bar fram heilsur frá m.a.
Ova Carlsen, fyrrverandi
leikara í Havnar Horn-
orkestur. Fleiri av fyrrver-
andi limunum í orkestr-
inum vóru eisini at síggja í
Norðurlandahúsinum.
Tórshavnar
Kommuna
hevur givið Havnar Horn-
orkestri fleiri gávur. Fyri
uttan at stuðla í sambandi
við nýggjasta innkeypið, so
hevur kommunan eisini
latið Íslagrið ella Íshúsið til
venjingarhøli hjá orkestrin-
um. Àður hevur Havnar
Hornorkestur vant á Skans-
anum. Farast skal undir at
innrætta hølini, og til hetta
endamálið fekk orkestrið
75.000 kr. frá kommununi.
Men størstu gávuna á
100 ára degnum hevur
Havnar Hornorkestur givið
sær sjálvum við góðum
fíggjarligum stuðuli fleiri-
staðni frá.
Fyri kortum fekk ork-
estrið spildurnýggj ljóðføri,
og hesi eru kostnaðarmikil
at fáa hendur á, men tað er
stríðið vert, haldi øll í
Havnar Hornorkestri.
Sostatt skuldi grundarlag
verið fyri, at tey ungu og
eldri spælandi møta nýggj-
um tíðum og avbjóðingum.
Vit fara mestur at hoyra
nógv og meira til bláu
hornspælararnar úr Havn.
Eitt gott høvi
Orkestur fyri øll
Ovasta røddin í Havnar
Hornorkestur, formaðurin
Kári Olsen, heldur støðuna
hjá orkestrinum vera góða,
og nógv er í væntu
Tvær ferðir um vikuna hittast tey í
hornorkestrinum til venjingar.
Leygardagin fingu tey so møguleikan
at vísa, hvat er komið burturúr
John Wallace ivaðist
ikki í at koma til
Føroya at spæla,
hóast hann hevur
roynt mangt størri og
meira hábærsligt høvi
PRÁT
Heri á Rógvi/
Finnur Justinussen
Á hundrað ára degnum
hevði Havnar Hornorkestur
eisini megnað at fáa ein
rættiliga stjørnuleikara til
Føroya at spæla á konsert-
ini.
53 ára gamli John Wal-
lace er víðagitin fyri sítt
spæl við serliga kornettini,
og hann hevur ríka tón-
leikaliga fortíð aftanfyri
seg, har hann hevur spælt
við nógvum mætum tón-
leikarum, orkestrum og
dirigentum. Millum annað
hevur hann spælt í The
London
Symphony
Orchestra, og hann hevur
spælt kring allan heim.
Í løtuni er hann rektari á
The Royal Scottish Aca-
demy of Music and Drama.
– Tað var Andras Olsen,
sum eg havi undirvíst í
London, ið spurdi meg, um
eg ikki hevði hug at koma
til Føroya at spæla, og tað
vildi eg ógvuliga fegin,
sigur John Wallace, tá vit
hittu
hann
beint
eftir
konsertina leygardagin.
Andras
Olsen
hevur
nomið sær útbúgving á
Royal Academy of Music í
London. Andras er sonur
Kára Olsen, formann fyri
Havnar Hornorkestur.
– Eg byrjaði sjálvur í ein-
um orkestri sum hesum, og
eg haldi, at hetta er gott og
stórt høvi at koma til Før-
oya. Eg nýtti tað eisini at
spæla saman við orkestrin-
um, sigur John Wallace.
Við sær til Føroya hevði
hann eisini konu sína. Tey
bæði fóru av landinum
aftur mánadagin.
John Wallace hevði á
vitjan síni eisini Master
Class á Musikskúlan, og
hann nýtti eisini høvi til at
leggja tónleikarum lag á og
geva góð ráð.
Víðagitni skotski tónleikarin John Wallace setti sín serstaka
dám á konsertina hjá Havnar Hornorkestri leygardagin.
Ungi og evnaríki trombone spælarin Dávur Juul Magnussen
Dirigenturin í Havnar Hornorkestri hevur verið tann sami tey
nógvu seinnu árini – Ove Olsen. Hann stóð sjálvsagt á odda fyri
orkestrinum á konsertini leygardagin
Andras Olsen spældi við
Havnar Hornorkestri
leygardagin við einum av
teimum nýggju skínandi
ljóðførunum
C
M
Y
K
17
16