hósdagur 27. februar 2003síða 7
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
12
Nr. 40 - 27. februar 2003
Nr. 40 - 27. februar 2003
13
Teir hava álit á fiski-
vinnuni eisini í fram-
tíðini. Bæði í Sørvági
og Leirvík. Sørvingar
hava keypt tveir
trolarar úr Leirvík, og
teir, sum selt hava,
skulu byggja nýtt
FISKIVINNA
Edvard Joensen
Sørvági: Tað var umbýti á
bryggjuni í Sørvági seinna-
partin týsdagin. Reiðaríið
hjá Vesturvón tók í móti
partrolarunum Stjørnuni og
Polarhavi frá reiðarínum
hjá Osmundi Justinussen í
Leirvík. Sum part av keyp-
inum fóru teir í Leirvík
avstað aftur við Akraborg
og Varðborg frá sørving-
unum.
Nú Polarhav og Stjørnan
eru keyptir til Sørvágs,
hava teir eisini skift navn.
Báðir hava fingið gomul
sørvágsnøvn. Polarhav eit-
ur nú Vestursøki, og Stjørn-
an eitur Vesturleiki.
Tað er væl av fólki á
bryggjuni í Sørvági. Slot-
andi út efir firðinum standa
tey. Summi sita í fjálga bil-
inum, meðan flestu kortini
standa uttan fyri. Práta. Um
fiskiskap, veður og vind, og
ikki minst um tað, tey eru
komin til. Teir báðar trolar-
arnar, sum reiðaríið hjá
Vesturvón hevur keypt úr
Leirvík.
Polarhav
og
Stjørnuna, sum nú eita
Vestursøki og Vesturleiki.
Tað tykjast sørvingar vera
nøgdir við, tí hetta eru
nøvn, teir kenna aftur.
Inni á skrivstovuni hjá
Vesturvón er ikki minni
góður hýrur. Borðreitt er
við smurdum breyði og
onkrum leskandi afturvið.
Fólk eru kát og tað legst til
alla tíðina.
Høvuðspersónarnir, um
vit kunnu siga so, keypari
og seljari, ganga íkring og
heilsa upp á fólk, sum
støkka inn á gólvið. Og
onkur gongur í heilum og
tosar í fartelefon, hóast
hoyrilíkindini
eru
sera
vánalig her úti.
Býtishandil
Reiðaríið hjá Vesturvón átti
fimm skip, áðrenn hesir
báðir seinastu trolararnir
vórðu keyptir úr Leirvík.
Flaggskipið Vesturvón, og
so tvey ísfiskapør, Akranes
og Dragasund, eins og
Akraborg og Varðborg.
Nú Vesturleiki og Vestur-
søki koma í flotan hjá Vest-
urvón, verða teir »býttir
um« við Akraborg og Varð-
borg. Soleiðis at skilja, at
hesir báðir ganga inn í
handilin og flyta til Leir-
víkar. Hvat annars er við í
handlinum av pengum,
vilja hvørki keypari ella
seljari siga nakað um.
Ólavur Petersen, reiðari í
á Vesturvón, sigur, at
manningarnar fylgja við
øllum fýra skipunum. Báð-
ar vegir.
Vesturleiki og Vestursøki
koma bara til Sørvágs at
vísast fram og taka ís. So
verður farið avstað aftur
beinanveg í somu vinnu,
sum teir hava verið. Tað vil
siga til vanliga ísfiskavinnu
undir Føroyum. Og tá tann
tíð kemur, fara teir eisini at
fiska gulllaks, sum teir áð-
ur hava gjørt.
Tað er ikki tað, at teir
ræðast fyri, at tað ikki skal
bera til við Vesturvón, at
teir nú eru farnir at leggja
seg eftir ísfiskatrolarum
undir Føroyum, sigur Ólav-
ur Petersen. Men gott er
altíð at hava fleiri bein at
standa á, heldur hann.
Tað hevur gingið væl hjá
teimum báðum pørunum,
sum teir eiga framman-
undan, og teir hildu tað
vera skilagott at endur-
nýggja, so tað gamla parið,
borgirnar báðar, verða nú
skiftar út.
Ólavur Petersen sigur, at í
fjør fiskaðu Akranes og
Dragasund fyri góðar 25
milliónir krónur, og Akra-
borg og Varðborg fyri góðar
16 milliónir. Stjørnan og
Polarhav lógu upp aftur
nakað væl hægri, veit hann
at siga. Einar 36 milliónir
ella so.
Byggja nýtt
Reiðaríið hjá Stjørnuni og
Polarhavi fer at byggja tvey
nýggj skip, sigur Osmund-
ur
Justinussen,
reiðari.
Hóast hesi bæði skipini nú
eru seld, er kortini eingin
byggisáttmáli undirskriv-
aður. Men samráðingar eru
í gongd ymsar vegir. Einar
tríggjar skipasmiðjur eru
inni í myndini, sigur hann.
Teir nýggju trolararnir,
sum smíðaðir verða, fara at
líkjast hesum báðum, sum
nú eru seldir til Sørvágs,
sigur Osmundur Justinus-
sen. Hann sigur, at roknast
skal við, at tað ganga 14
mánaðar, frá tí sáttmáli er
undirkrivaður, til skipini
kunnu vera klár. Ta tíðina,
ella í hvussu er part av
henni, fara Akraborg og
Varðborg so at fiska upp á
loyvini hjá Stjørnuni og
Polarhavi. Tá so nýggju
skipini koma, fáa tey hesi
loyvini umframt eitt triðja,
sum er tað hjá Brillant, sum
reiðaríið eisini eigur, sigur
hann.
Osmundur Justinussen
sigur, at grundin til at selt
verður nú, áðrenn nakað
annað er undirskrivað, er
tann, at nú var boðið her, og
keypararnir vildu fegnir
hava skipini beinanveg.
Strekkja bryggjuna
Fólk er á gongd eftir
bryggjuni. Skipini koma
inn eftir firðinum. Vestur-
leiki undan. Hann leggur
inn fyri bryggjuna og melur
so eftir gomlum siði tríggj-
ar ferðir við sólini, áðrenn
lagt verður at framman fyri
Akranesi og aftan fyri
Akraborg, sum liggur inn-
anvert ísvirkið og landar
upsa.
Ólavur Petersen stendur á
bryggjukantinum og tekur í
móti og ynskir teimum væl-
komnum. Bundið verður,
meðan Vestursøki, sum
hevur ligið á firðinum og
snarað við sólini, leggur at
aftanfyri. Landgongir verða
gjørdar tilreiðar, og fólk fer
umborð a forvitnast.
Tað liggja nú fimm skip
við bryggjuna í Sørvági
samstundis.
Vesturvón
varðar - so ella so - av teim-
um øllum, hóast Akraborg
júst er seld øðrum.
Fólk eru til arbeiðis á
saltfiskavirkinum, og inni á
fiskamóttøkuni arbeiða teir
av allari makt við at fáa
fiskin frá Akraborg til
høldar.
Tað er liviligt á havnar-
lagnum í Sørvági, og borg-
arstjórin, sum komin er at
taka í móti nýggju skipun-
um, stendur við einum
saligum smíli og er væl
nøgdur við gongdina
Teir vænta fong í dag
Flaggskrýddur leggur
Vesturleiki, sum fyrr æt
Stjørnan, at bryggjuni í
Sørvági, meðan Vestursøki
verður signaður yvir á
firðinum
Mynd: Edvard Joensen
Ólavur Petersen, reiðari, er væl hýrdur, nú flotin verður endurnýggjaður
Mynd: Edvard Joensen
Fitt var hon og arbeiðs-
som, unga gentan,
sum kom í handilin
hjá Kjølbro á
Biskupsstøð í
1957. Hon var
bóndadóttir úr
Fuglafirði,
dóttir Olgu f.
Klein úr
Gjógv og
Hans Joen-
sen. Tað
mundi ikki
vara leingi, til
Finnur og hon
fingu gott eyga
hvør á øðrum, og
tey fylgdust frá
vársins tíð, til hon nú
andaðist. Bæði vóru tey
av somu rót. Ommurnar -
Apolonia frá Gjógv og Karin á Biskupsstøð vóru
systkinabørn og langabbadøtur Nólsoyarpáls. Tá Finnur
fór til Keypmannahavnar at nema sær útbúgving, fór
Apolonia eisini. Hon hevði gingið á handilsskúla í Klaks-
vík og fór at arbeiða í handli á Stroynum í Keypmanna-
havn. Fór tú inn har at hitta hana fyri meira enn 40 árum
síðani, var tað fyrsta tú varnaðist, at hon hevði fingið tað
professionella høviska atburðarlagið, ið skuldi til, til at
røkja uppgávuna sum seljari. Hetta eyðkendi hana alt
lívið, at hon dugdi at tosa, liva og virka millum øll
menniskju, samstundis sum hon var trúføst og kjølfest í tí
mentan, hon hevði við sær heimanífrá. Her verður hugsað
um arbeiðsmentanina. At duga at leggja tilrættis, at taka
upp slakt, baka, binda, seyma, brodera, vaska og ala upp
børn og vera ópøst á at líta.
Apolonia og Finnur giftust í 1965 og settu búgv á
Biskupstøð í Klaksvík. Tey fingu 5 børn: Turið, Hanus,
Eyðun, Øssur og Ólavur.
Apolonia var heimaarbeiðandi burturav. Børnini vóru
væl kálvfødd bæði til likams og sálar, og gera mun, har
tey eru. Tað tóktist endaleyst, hvat henda kona megnaði,
sum húsmóðir, mamma og kona og altíð væl til passar og
ómóð. Har var ikki bert pláss fyri egnum børnum, men
øllum hinum í familjuni.
Mong vóru bilsin, tá Apolonia fór at arbeiða í køkinum
á sjúkrahúsinum í Klaksvík, tá børnini vóru undankomin.
Djørv sum hon var, stóð ikki á at fara undir útbúgving. Tí
gekk hon í skúla í Danmark, tá tey høvdu silvurbrúðleyp.
Hon kom aftur við flottum prógvi. Hildin var
rimmarveitsla - bæði høvdu fylt 50 og havt
silvurbrúðleyp - og síðani hevur hon m.a. skipað fyri
brúðleypum hjá synum, ið ikki verða gloymd.
Føroysk klæðir hevur hon gjørt til børn og
ommubørnini - 6 í tali. Hon megnaði at gera klæðini klár
til øll ommubørnini jólaaftan í fjør. Tað rakk hon, og hon
hevði sín seinasta arbeiðsdag á Klaksvíkar Sjúkrahúsi 2.
jóladag, hóast hon var alt annað enn frísk. Ein góður og
virkin gerandisdagur gjørdist brádliga til lívskvøld.
Meðan vit í nánd av Apoloniu hava havt ilt við at fóta
okkum yvir skelkin, hevur hon eisini her verið kletturin
og hin stilla hetjan.
Eftirkomarar Karin og Jógvan Kjølbro’s eru fyri stóran
part búsett uttanfyri Klaksvík og burtur í stóru verð.
Øllum dáma at vitja aftur á steinarnar. Her hevur heimið
hjá Apoloniu og Finn verið staðið, har øll samlaðust og
sótu væl - seinast, tá minnisvarðin yvir J.F.Kjølbro varð
avdúkaður í fjør.
Vøkur var hon, sum genta og menniskja, tá hon sum
blaðung kom til Klaksvíkar, og vøkur var hon, nú hon lá
á deyðastráð. Ein uggi var tað, at Finnur og børnini øll
kundu vera um hana alla tíðina og fylgja henni heilt at
Gylta Liðnum.
Friður veri við minnum um Apoloniu.
Karin
Kletturin og hjartað
í familjuni
Apolonia Kjølbro
f. Joensen
22.03.1942 - 21.02. 2003
NØVN Í VIKUNI
Anfinn Norðfoss í Havn
hevur keypt tógvhandilin
Igloo í Sverrisgøtu í Havn.
Marita og Thordur Thor-
steinsson, sum hava rikið
handilin í mong ár, eru nú
givin við handlinum.
Annfinn Norðfoss er 49
ára gamal og havnarmaður.
Hann lærdi til krambakall
hjá Valdemar Lutzen í
Havn. Eftir at hann varð út-
lærdur í 1973, arbeiddi
hann eina tíð á heilsøluni
hjá Karni Winther á Eyst-
aru Bryggju. Har hitti hann
Poul Michelsen, sum eisini
arbeiddi har. Tá Poul byrj-
aði við síni egnu heilsølu í
1974, kom Anfinn at ar-
beiða hjá honum. Hann
arbeiddi sum sølumaður
hjá Poul Michelsen heilsølu
til 2002. Seinasta árið hev-
ur hann arbeitt sum sølu-
maður í Føroyum hjá
donsku fyritøkuni Arctic
Import.
Leygardagin
1.
mars
letur tógvhandilin upp aftur
í somu hølum við nýggja
eigaranum. Tógv verður
selt í smá-og heilsølu. Heil-
sølan eitur nú Sp/f Spuni.
Sólvá Funding úr
Funningi, ið hevur
búð í Danmark síðan
1965, er í dag býráðs-
limur í Vejen Komm-
une í Suðurjútlandi.
Hon er útbúgvin
sjúkrasystir og ar-
beiðir sum heima-
sjúkrasystir i Vejen
kommunu
BÝRÁÐSLIMUR
Magnus Gunnarsson
Sólvá Funding er fødd og
uppvaksin í Funningi. Hon
flutti til Danmarkar í 1965
og lærdi til sjúkrasystir í
Keypmannahavn, har hon
arbeiddi í 14 ár. Hon hevur
eisini arbeitt sum sjúkra-
systir í Holstebro og í Kold-
ing. Seinastu 16 árini hevur
hon arbeitt sum heima-
sjúkrasystir í Vejen Komm-
une. Vejen liggur í Suður-
jútlandi millum býirnar
Esbjerg og Kolding. Sólvá
sum í dag er 59 ára gomul,
hevur í mong ár verið limur
í
Socialdemokratiska
flokkinum. Til býráðavalið
í 2001 stillaði hon upp fyri
flokkin, og bleiv hon við
244 persónligum avkvøð-
um vald inn í býráðið í
Vejen Kommune, har hon
situr í sosialu nevndini.
Heilsumál hava hennara
stóra áhuga. Við sínum
uppvøkstri í Føroyum og
sínum arbeiði sum sjúkra-
systir, heldur hon seg hava
góðar fortreytir fyri at gera
eitt gott arbeiði innan
heilsuverkið
í
býnum.
Sólva er gift við djóralækn-
anum Niels Therkeldsen,
og eiga tey sonin Thomas
og dóttrina Signe. Tey
búgva í bygdini Gamst, 3
km uttanfyri Vejen. Eftir at
hava verið í silvurbrúdleypi
hjá beiggja sínum og vitjað
familju og vinfólk í Før-
oyum í eina viku, fór Sólvá
aftur til Danmarkar í dag.
Sólvá Funding býráðslimur
í Vejen Kommune
Sólvá Funding hevur búð í Danmark síðan 1965. Hon er í dag heimasjúkrasystir og býráðslimur í Vejen Kommune
Anfinn Norðfoss keypt tógvhandilin Igloo
Nýggi eigarin av tógvhandlinum Igloo, Anfinn Norðfoss saman við konuni, Gerd
C
M
Y
K
13
12