týsdagur 29. mai 1990síða 18

- = Eg fari at ynskja tykkum norðingum og øllum Føroya fólki, at UTIU UM & vera CP)? , Í Í 3 MY HUT KIG í 4 í i i p } $ 4 % + x x x % x 3 % i ; k : eði 3 ð pápi har 1S ðra vinnu, r við skarðsbátinur hir klaksvíkingar skjótir at minnilig SSU koma eftir. Hvør minnist ne ikki nøvn sum Karin K, cesse Elsa F og undan teimum Polo? Eg minnist enn Navigare necesse tann serliga luktin i lastini Sum aðrar bygdir i Føroy- á Polo, tå ið hon kom úr um hevur Klaksvikin altid Svøriki vid stokkum og allar góðar kreftir fara at neyðugu og best í } ] I { i É£ J í FILS x Ti 1 angi ( í Á r Fr ( gg da il r Y r KKA x 3 x K fi i 10 I kk r bt bæd tatjall orð la 1 ið € 11 ri >r rgni Eg standi 10 1.1 ikki sert, 324 sum tann ung! maðurin l Lukas 15,22 og fari eg at biðja stevnufólkið hava mær til góðar at tað kanska verða í so nógvar endurminningar Tá ið eg sum smádrong- a 3 oO y rød £ i ti i x 1 KVEg É } 1 x t KUC Oc ( in € iðu ð á ] leppa standa her. Í víkingur, Robert Joensen, herfyri var tilnevndur heiðursdoktari við Fróð- skaparsetur Føroya At vaksa upp í Klaksvík í fimtiárunum var sjálv- andi nakað annað enn í dag. Til dømis svumu vit í hylinum úti í Grev, men yrs = Sv S ið ( t x ) Do +? 1 x ry € 5 Of r arngli ) bóltsvellir o.s.fr. og altíð hevur Klaksvíkin verið við á odda, ja, onkur held- ur kanska at tað líkist kapping við onkran annan bý. Men hyggja vit at vágsbenum, sæst, at onki er bygt har og taki eg tað sum tekin um stórt vit, at ikki verður bygt nakað har, fyrr enn man veit, hvat tað rætta er. Ikki er heldur vert at leypa fram- av, eftirkomararnir skulu eisini gjarna hava hevi at seta sín dám á býin. Eg havi júst verið í 25 ára veitslu saman við hin- um realistunum frá 1965, á fremmandum máli kall- að jubileum. Hornorkestr- ið aftan fyri meg her hev- ur nýliga havt 40 ára jubi- leum, og er sum so mang- an fyrr við til at seta sín dám á Norðoyastevnuna. Í orkestrinum situr ein av føstu studlunum, Alex Sólstein, skúlastjórin. Hetta gevur mær hevi at siga nekur orð um tað, mær dámdi allarbest í Klaksvík, nevniliga skúl- an. Mær dámdi so óvan- liga væl at ganga í skúla, Snorri Fjallsbak, rektari heldur rødu i Vágstúni Børnini og tey ungu settu sín serliga dám á haldið eee % t 7” 4 u Í 4 x í erl 3 Ikk OVV íðir F Úlar læra nar. Tó skal eg nevna, at ið var Jógvan Joensen, sum læt dyrnar upp til ta spennandi verðina, har tú metir rhombum og kord- um, determinantum og diskriminantum og íkki minst x, hetta x'ið, sum so mong sýnast at hava so torført við at læra at kenna. Mainhard Johansen læt upp fyri tí enska og Símun Hansen fyri tí týska, hes- in maður, sum er kendur fyri sítt megnarverk um segu og ætt norðinga. Tí sterstu avbjóðingini kom Ella Leivsgarð við, hon ætlaði at vit ell skuldu læra Regin Smið uttanat. Vit hvukku við, 130 er- indi! Hvat hugsaði hon fyri sær? Men tað gekk, vit lærdu tað og vóru errin av tí. Hon visti, at næm- ingar skulu hava avbjóð- ingar, gjarna stórar av- bjóðingar. Eitt summar stóð har ein nýggj hædd við serút- gjørdum stovum til alis- frødi, evnafrødi og lív- frødi. Hvat var tad spenn- andi at ganga har, og Mikael Matras visti alt um hesar løgnu verur, sum lógu í formalin- glesunum. Danskt lærdu vit eisini væl og virðiliga, langt út- yvir tað, sum heimastýris- Framhald á síðu 20 Ungdómurin el okk- ara hesta tilfeingi! SS FEE Ga Á Se Kø 3