leygardagur 23. juni 1990síða 6

Síða 6 Zouleika Lahmar, sum er ættað úr Tunesia. ørkymladi trygdarfólkini, tá hon hósdagin handaði Margrethu Drotning eitt bræv Trygdarmaðurin hjá Marrehu Drotning var kvikur at rykkja Zouleika burtur, tá hon á bryggjuni í Leirvík fór til drotningina við brævinum. Men tað eydnaðist henni kortini at handa brævið Zouleika er 23 ára gomul, Brahim 25. - Sleppa vit ikki at verða her, so fara vit sjálvandi, men vit kundu hugsað okkum at verið her, siga tey Trygdarfélkini hjá drotn- ingarhjúnunum vóru kvik at toga Zouleika Lahmar burt- ur, tá hon á bryggjuni í Leir- vík mikudagin fór yvir til Margrethu Drotning við einum brævi. Men Marg- retha Drotning fekk kortini brævið. Og hon skuldi eisini kunnað lisið tað,tí tað var skrivað á fronskum, heldur Zouleika. Zouleika hevur búð her í næstan eitt ár. Fyrst ein mánað í Havn og síðan í Leirvík. Maður hennara, Brahim, kom fyrst til Føroya, eitt hålvt ár undan henni at arbeiða. Síðan fór hann aftur til Tunesia, har tey giftust og avgjørdu at flyta til Føroya. Zouleika hevur arbeitt á Snælduni á Strondum, men 1. juni noyddist hon at gevast, tí virkið hevði ov nógv fólk. Zouleika hevur síðan spurt seg fyri um at fáa annað arbeiði, men arbeiðs- loyvi hennara er bara til at arbeiða á Snælduni. Skal hon í annað arbeiði, má hon søkja av nýggjum um ar- beiðsloyvi, og tað tekur nakrar mánaðir at fáa. Uppihaldsloyvið er tó í lagi. Maðurin Brahim arbeiðir á Frost í Leirvík. Tað er neyvan nakar ar- beiðsgevari, sum torir at taka útlending uttan ar- beiðsloyvi í arbeiði, tí fær løgreglan frænir av tí, fær arbeiðsgevarin stóra bót. Zouleika og Brahim hava eitt sindur ilt við at skilja, hví tað skal taka so langa tíð at fáa arbeiðsloyvi, ið nú bara verður givið fyri fáar mánaðir í senn, sjálvt um arbeiðsgevarin sigur seg hava arbeiði fyri longri tíðarskeið. Kriminalpolitiið upplýsir, at tað tekur ein til tveir mánaðir at fáa svar hjá Nr. 98 — 23. juni 1990 útlendingi í Føroyum, og tað er stutt sammmett við at søkja úr Føroyum um ar- beiðsloyvi i gðrum londum. YRKJA OG TEKNA Zouleika og Brahim trívast sera væl í Føroyum. Nógv betri enn í Tunesia, har hann hevði verri lønt arbeiði á einum sjúkrahúsi, og hon ikki hevði annað arbeiði enn í summarfrítíðini í onkrum handlum. Men tað er ikki bara ti, tey vilja vera her. Tað er so róligt og frítt alt í Føroyum, og teimum dómar fólkið og veðurlagið. Tey hava vinfólk her, og í frítíðini fæst hann við at yrkja, og hon teknar. Zouleika skilir ikki, hví trygdarmaðurin hjá drotn- ingini skuldi taka soleiðis í hana, tá hon gav henni brævið. - Tað lá einki aftanfyri. Ég vildi bara siga Marg- rethu, hvussu deiligt hetta landið er, sigur Zouleika. randi