hósdagur 9. august 1990síða 4
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 4
Nr. 120 9. august 1990
Bakað í 50 ár
Kókubúðin er nú farin í søguna. Har eru ongar smákgkur,
rullukøkur, formakøkur, breyð ella annað gott longur at fáa.
Annefía og Andrias hava nú snarað lykilin um í bakarínum og
handlinum tey hava havt í Tréndargøtu síðani beint eftir krígg1ð.
y, sum av gomlum vana
ava leitað sær i Køkubud
ia í Tréndargøtu hesar
einastu dagarnar at keypa
ær breyð ella okkurt gott
ftur við einum drekka-
unni, eru komin til
estar dyr. Ein lítil lepi á
yrðini sigur frå, at Køku-
úðin er stongd.
Hetta er kortini ikki eitt
iv teimum frammanundan
ilt ov mongu fallittunum
vit uppliva i hesum døgum
rsaka av ringum tidum
Orsøkin er, at nú kennir
idrias í Kókubúðini seg
mikið komnan tl árs, at
tíð er at gevast. Hann
heldur seg hava I
handlað fyri seg. Í tí kann
eisini sigast, at nakað er í
Andrias hevur bakað í
samfull hálvthundrað ár.
Hann kom sum ungur úr
Gøtu til Havnar, og fór í
bakaralæru hjá Carl V
Fossá, og var útbúgvin
bakari í 1940. Eitt skifu
undir krígnum arbeiddi
hann fyrst hjá Palle Bager
og fór síðani ul Frants, til
hann 27. november 1947
fekk sær egið bakarí
vakað og
AT FAA SUM
FRÆGAST
BURTURUR
Tilfarið, ein fekk at baka
burturúr undir krígnum,
var ikki altíð tað besta, og
heldur ikki var nóg mikið
av øllum. Nógv var ration-
era so tad råddi um at fåa
sum frægast burtur úr ti
sum var, sigur Andrias,
sum millum annað minnist
aftur á tey hundraðtals sol-
datarabreyðini hann bak-
aði hjá Frants. Av køkum
var ógvuliga avmarkað.
Rómin ul køkurnar varð
borðin av garðinum hjá
Viggo Liitzen í Norðadali.
Skuldi ein hava tað vit
kallaðu fløtakøkur var ofta
neyðugt at bíleggja
frammanundan. So mikið
lítið var ul.
BYRJAÐI
SJALVUR
Andrias bakaði hjá
Frants til hann í november
mánað í 47 byrjaði sjálvur.
Hann greiðir frá, at eini
gomul hús vóru til sølu í
Fróndarggtu, sum hann
keypti. Húsini vóru tikin
niður, og Køkubudin bygd
ístaðin. Kortini ikki so stór
sum hon er í dag. Andrias
sigur, at fyrsta ovnin fekk
hann úr gamla bakarínum
hjá Kjelnes i Brigsnagøtu.
Hetta bakaríið var nidurl-
agt nøkur år framman-
undan og hann fekk ovnin
vid at taka hann nidur.
Hetta var kolfyrdur ovnur
og lagaður upp av múr-
steini. Riggaði væl, men
eitt knoss var. Hendan
ovnin hevði Andrias í
nøkur år til hann fekk ein
størri oljufyrdan ovn, sum
munandi lættari var at
arbeiða við.
DUNNUR OG GÆS
A JÓLUM
Men ovnurin var ikki
bert nýttur til køkur og
breyð. A jólum vóru tað
ikki bert piparngturnar,
sirupskøkurnar og jóla-
bollarnir, sum gjørdi
tað jólaligt í bakarinum.
Aðrenn fólk av álvara
fingu sær nýmótast bakar-
ovnar var mangur ein
jóladggurði stoktur í
bakarovninum í Kókubúð-
ini. Tá komu fólk við
Orð: Tórfinn
Myndir: Kalmar
hundrað ár