leygardagur 15. februar 2003síða 7

12 Nr. 32 - 15. februar 2003 Nr. 32 - 15. februar 2003 13 Eftir ein steðg í oljuleiting og oljuvónum verður nú aftur varpað ljós á undirgrundina á landgrunninum, báðumegin markið. Risastóra oljufelagið ChevronTexaco fer fyrst í apríl mánað undir eina rættiliga avgerandi boring , skamt frá markinum. Og longu tveir mánaðir eftir tað, beint í kjalarvørrinum á hesi boringini, fer so ein annar oljurisi í aljóða oljuhøpi, Agip í gongd. Talan er um eina boring í føroyskum øki og eina í bretskum. Men fyri føroyingar og feløgini, sum leita eftir olju á okkara landgrunni hevur boringin í bretskum øki sera stóran týdning. Tí øll boring á Atlantsmótinum báðumegin markið er við til at geva nýggja vitan til alt økið og skal harvið betra um møgu- leikarnar at raka við oljukeldur í undirgrundini. Texaco, nú ChevronTexaco er ein gamal kenningur í Føroyum. Felagið var millum fyrstu oljufeløgini, sum tíðliga í 90-unum fóru at vísa okkara landgrunni ans. Tað var við í boringini í Lopra og í flestu av kanningunum her. Felagið var eisini eitt tað fyrsta til at seta seg niður í Før- oyum. Tað skuldi so ikki eydnast felagnum at fáa leiti- loyvi í 2000 og varð endin eisini tann,.at Texaco tók seg úr tí føroyska økinum. Men trúgvin uppá Atlantsmótið var kortini so stór, at felagið ikki gav skarvin yvir. Tað satsaðI alt uppá at fáa tey bestu loyvini í 19. Útbjóðingar- umfarinum í bretskum øki og fekk tey, so gott sum. Hóast bert tvær oljukeldur framleiða á Atlantsmótinum millum Føroyar og Bretland eftir nærum 170 boringar, so hava fleiri av stóru oljufeløgunum ikki minst vónina til hetta stóra økið. Og tað er so komandi boringin hjá ChevronTexaco eitt gott dømi um. Borað verður longu í apríl og liggur boristaðIð miullum føroyska markið og verandi framleiðandi oljufeltini á bretskum øki, Foinaven og Schiehallion. Ikki so langt frá, inni á okkara egna landgrunni, er Agip farið at leggja síðstu hond á fyrireik- ingarnar til sína fyrstu boring her. Eisini Agip hevur verið virkið í økinum leingi og nú skal tað so til at vísa um- verðini, um tað hevur gjørt sítt heimaarbeiðI betri enn onnur oljufeløg ella tað verður hepnari enn tey, sum hava roynt og einki ella ov lítið funnið. Stórur áhugi og spenningur var í Føroyum , tá oljufeløgini fóru undir sínar fyrstu boringar. Helst vóru vónirnar ov stórar, tí hagtølini vísa, at tað skulu borast nógvir brunnar, áðrenn tú rakar í blett. Nú ChevronTexaco og Agip fara at bora hvør sínu megin markið og stutt frá verandi oljuframleiðandi keldum eigur tað so avgjørt at hava okkara stóra áhuga. Tí vil væl til og hava feløgini lúrt hini oljufeløgini, sum ikki raktu í blett, av og betri vita, hvar tey skulu seta borin í, so kann tað henda, at Føroyar innan nakrar fáar mánaðir eru vorðin oljutjóð ella eru komnar nógv nærri hesum máli. Eitt oljufund í bretskum øki hevur so sanniliga eisini stóran týdning fyri okkum. Tað kann fáa oljufeløg, sum ikki eru virkin her í dag, at vísa eini komandi 2. Umfari á landgrunninum ans. Tað fer at kveitkja nýtt lív í vónirnar, sum hóast nógvar turrar brunnar, kortini ikki eru deyðar. Ein og leitað varð vestan fyri Hetland í nærum 20 ár, áðrenn fyrsta oljan sprændi, á sama hátt eiga vit at vísa tol, tó at vitanin og tøknin í dag er nógv betri enn fyrr, og tí hava vit alla orsøk til at halda, at eydnan fer at vera við okkum og feløgunum her arbeiða nógv skjótasri enn royndirnar hinumegin markið. Nú seta vit øll vónirnar til ChevronTexaco og Agip. DAGSINS MEINING Sosialurin Oljan aftur á dagsskránna Sosialurin Stovnaður: 1927 Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller jan@sosialurin.fo Blaðstjóri: Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Fíggjarleiðari: Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo Finnbjørg Nattestad finnbjorg@sosialurin.fo Durita Simonsen durita@sosialurin.fo Blaðfólk: Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo Heri á Rógvi heri@sosialurin.fo Ingrid Bjarnastein ingrid@sosialurin.fo Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo Solby Eliasen solby@sosialurin.fo Jón Brian Hvidtfeldt jonbrian@sosialurin.fo Dagfinn Olsen dagfinn@sosialurin.fo Ingi Rasmussen ingi@sosialurin.fo Ítróttur: Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Myndamenn: Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo Sosialurin í Norðoyggjum: Postsmoga 231 Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík tel. 458686 fax 458687 e-post: klaksvik@sosialurin.fo Sosialurin í Suðuroy: tel. 375364 fax 375464 tel. 220727 e-post: aki@sosialurin.fo e-post: dagfinn@sosialurin.fo Sosialurin í Eysturoy: Postsmoga 143, Saltangará tel. 447820 fax 449520 tel. 225429 e-post: vilmund@sosialurin.fo Sosialurin í Vágum: 360 Sandavágur tel. 333820, 220507 fax 333720 e-post: edvard@sosialurin.fo e-post: vagar@sosialurin.fo Uppseting/prent: Uppseting: Hestprent Prent: Prentmiðstøðin Útgevari: Sp/f Sosialurin Avgreiðsla: Mán.-frí. 8-16 Argjavegur 26, Tel. 311820, Fax 314720 Postadressa: Postboks 76, 110 Tórshavn E-mail: post@sosialurin.fo lysing@sosialurin.fo lysingartorg@sosialurin.fo varp@sosialurin.fo Blaðið verður prentað mánadag-fríggjadag klokkan 1400 Lýsingar Freistir: Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir Týsdagsblaðið Mán.kl. 10 Frí. kl. 15 Frí. kl. 12 Frí. kl. 12 Mikudagsblaðið Týs. kl. 10 Mán. kl. 15 Mán. kl. 12 Mán. kl. 12 Hósdagsblaðið Mik. kl. 10 Týs. kl. 15 Týs. kl. 12 Týs. kl. 12 Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10 Mik. kl. 15 Mik. kl. 12 Mik. kl. 12 Leygardagsblaðið Frí. kl. 10 Hós. kl. 15 Hós. kl. 12 Hós. kl. 12 Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og áðrenn ásettu freistir. Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð. Stødd: Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm. Innsent tilfar Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl- an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið. Sjúrður Skaale Jan Müller stendur einsa- mallur fyri øllum odda- greinunum, sigur Sosialur- in. Eingin uttanfyristand- andi hevur nakra ávirkan. Jan er á odda! Men er veru- liga eingin aftanfyri? Nógvir og fjølbroyttir pennar, sum skriva úr øll- um herðashornum. Tað er tað, sum eyðkennir Sosial- in. Sum ger Sosialin til eitt so frálíkt og fjølbroytt tíð- indablað. Maðurin aftanfyri, er fyrst og fremst Jan Müller. Og hann eigur uppibornan stóran heiður fyri at hava gjørt Sosialin til tað blað, hann er. Eingin ivi um tað. Men so er tað tað polit- iska. Tað partapolitiska. Eitt eru tær mangan einsíð- ugu lýsingarnar av einum máli. Eitt annað eru tær manipulerandi samrøður- nar, Jan Müller tekur sær av. Tú veitst at endamálið ikki er upplýsing, men partapolitikkur, tá spurn- ingarnir líkjast hesum: "Nú er Høgni Hoydal jú ein maður, sum er ódemo- kratiskur og diktatoriskur av lyndi. Hvat heldur tú um tað?" Og so er tað oddagreinin í blaðnum. Ofta er hon sak- lig. Men viðhvørt verður hon latin upp í hendurnar á nøkrum javnaðarsoldatum sum ikki tora ikki at stíga út í ljósi sjálvir, men sum tann vegin fáa luft fyri sínum persónligu frustratiónum og innikleimdu aggressión- um. Og tað er mangan pín- ligt at lesa. Kendir menn Trupulleikin er, at hesir menn ikki eru heilt ókendir. Tí verður í politiska um- hvøvinum altíð gitt um, hvør hevur skrivað hvat. Tað skrivaði eg um hós- dagin. Eg setti orð á ill- grunan um, at oddagreinir- nar um alt rokið á menta- málaráðnum kanska eru skrivaðar av einum limi í teirri setanarnevndini, sum Annlis Bjarkhamar hevur sett til viks. Oddagreinin í Sosialin- um svarar mær sama hós- dag. Eg veit ikki hvør huldumaðurin er hesaferð, men hann sigur, at hesar oddagreinir ikki eru at samanbera við dulnevnd lesararøv, tí ábyrgdarblað- stjórin stendur fyri teimum. Altso Jan Müller. Og lagt verður afturat: "Tað er eingin uttanfyristandandi, sum sleppur at siga okkum, hvat vit skulu meina". Hetta er ikki so. Flest øll vita, at menn, sum starvast aðrastaðni enn á Sosialin- um, skriva nógvar av blað- sins oddagreinum. Og tað er sera nógv sum bendir á, at tað nettupp er onkur "uttanfyristandandi", sum hevur gjørt av, hvat hevur staðið í oddagrein- unum um hetta góða setan- armál. Men ókey. Lat okkum siga, at tað er ábyrgdar- blaðstjórin, sum stendur fyri øllum. At eingin dik- terar honum nakað. Siga vit tað, hanga millum annað hesir spurningar í luftini: Ivamál Hvussu kundi Jan Müller, beint eftir at landsantikvar- urin var settur og áðrenn nakar uttanfyristandandi (!) visti nakað sum helst um málið, gera tað greiðu nið- urstøðu, at Annlis hevði borið seg skeivt at, og at embætismenninir høvdu borið seg rætt at? Var or- søkin ikki tann, at onkur, sum ikki starvast á Sosial- inum, gjørdi av, hvat blaðið skuldi meina? Mikudagin stendur so- leiðis í oddagreinini: "Løg- maður umboðar landsins mest tignarliga sess, og bert hann kann steðga tí PRO- SESS, sum byrjaði við vrakaða føroyska umsøkj- aranum og sum nú tykist halda fram millum em- bætismenninar í menta- málastýrinum". Tilsipingin er ikki at fara skeivur av. Veit Jan Müller nakað sum onnur ikki vita, tá hann setir fram eina so grova og ærumeiðandi samanber- ing? Og hvaðani veit hann tað? "Tað er nú upp til løg- mann at avgera lagnuna hjá føroyska umsøkjaranum og helst eisini lagnuna hjá embætisfólkum" sigur Jan Müller eisini í blaðnum mikudagin. Tað er skriva týsmorgunin. Hvaðani visti Jan Müller henda morgun, at størv hjá embætisfólkum eru í vanda? "Øll tey, sum í greinum og brøvum royna at seta ljóskastaran á nakrar em- bætismenn og gera teir til syndabukk, gloyma heilt amatøraktiga leiklutin hjá teirra politiska arbeiðs- gevara. Hesi fólk gera seg sek í einum møguligum justitsmorði," stendur eisini í blaðnum mikudagin. Hvussu kann Jan Müller vera so fullkomuliga vísur í, at tað ikki eru hesir em- bætismenn, men Bjark- hamar, sum hevur gjørt nakað skeivt? Jan mælir eisini til, at løgmaður sker ígjøgnum til frama fyri embætismenn- inar, og "statuerar eitt ek- sempul". Veit Jan ikki, at løgmaður er hamrandi ógegnigur í hesum máli? Hví vil eitt óheft tíðinda- blað hava ein ógegnigan mann til at avgera eitt mál? Kann orsøkin vera, at blað- ið hevur størri áhuga í tí sannlíka úrskurðinum hjá tí ógegniga Kallsberg, enn tað hevur í sannleikanum og rættvísinum? Tann ógegnigi løgmaður- in er sambært Jan Müller enntá "tann einasti" sum nú kann bjarga starvsfólka- politikkinum. Men tað passar ikki. Hetta er eitt púra upplagt mál fyri um- boðsmannin. Fær hann øll skjøl í málinum, kann hann fáa sannleikan fram, og gera eina óhefta niður- støðu. Hví vil Jan Müller ikki hava eina óhefta nið- urstøðu? Tunga skyldan hjá Jan Tað hugsi eg nú, at hann vil kortini. Eg trúgvi ikki, at hann hevur skrivað hesar greinar. Sannleikin er helst, at tað man kennast sum ein tung skylda hjá Jan Müller at leggja navn til alla ta eitr- andi materiuna, sum teir dulnevndu javnaðarskri- bentarnir mangan kroysta úr sær. Menn, sum sita í sínum skýmaskotum og kasta eftir fólki, sum standa úti í ljósinum. Tað er stórt spell, at Jan letur seg trýsta til hetta. Tí maðurin hevur gjøgnum nógv ára ótroyttiligt stríð skapt eitt frálíkt tíðinda- blað. Hann hevur betur uppiborið enn at standa sum tann steinurin, ið ryggleysir, sosialdemokrat- iskir huldumenn krógva seg aftanfyri. Eigur at fáa avleiðingar Í Oddagreinini mikudagin sigur Jan Müller(?) eisini, at Fregnir eisini hava prent- að dulnevndar greinar. Tað er rætt. Og tað er skeivt. Fregnir dragast í so máta við sama trupulleika sum Sosialurin. Tað átti ikki at komið fyri. Tað havi eg fleiri ferðir sagt við blað- stjóran, Jonhard Mikkel- sen. At enda vil eg siga, at eg havi ikki ánilsi av, hvør hevur gjørt hvat í málinum um hesa góðu starvssetan. Men fyri ein uttanfyri- standandi (!) sær tað út sum um, at onkur hevur misnýtt sítt vald. Og valdsmisnýtsla eigur ikki at vera góðtikin. Hetta málið eigur at fáa avleiðingar fyri tann ella teir ella tey, sum hava mis- nýtt valdið. Antin tað so er Annlis Bjarkhamar, ella tað eru embætismenninir, ellar tað er báðir partar. Hvør tað er, kann eg ikki vita. Kanska eru allir pástand- irnir, sum hava staðið í Sosialinum, púra rættir. Tað kann eg heldur ikki vita. Líka so lítið sum Jan Müller kann vita tað. Jan Müller á odda Jóannes Eidesgaard Týsdagin hevði Dimma- lætting forvitnisliga grein av Tummasi í Dali um økis- menning við heitinum "Suðuroyggin letur nógv meira, enn hon fær." Grein- in bygdi á eina lýsing av peningarenslinum millum Suðuroynna og meginøkið, sum Magni Laksáfoss, bú- skaparfrøðingur hevur stað- ið fyri. Niðurstøðan hjá búskaparfrøðinum er greið: Suðuroyggin letur á leið 100 mió. kr. meira, enn hon fær árliga úr landskassan, sum so kunna brúkast aðra- staðni í landinum. Alt í alt er greinin sera áhugaverd og upplýsandi. Og sjálvandi er tað áhuga- vert at vita, at suðuroyingar lata 100 mió. kr. meira, enn teir fáa úr landskassanum. Hetta gevur eina kenslu, har vit kenna okkum væl og als einki hava at smæðast fyri. Men innast inni, so trúgvi eg, at flestu suðuroyingar høvdu hesa kenslu framm- anundan. Tað hevur nú tí- betur ongantíð ligið til okk- ara, at vit ikki hava kent okkara týdning og okkara rætt í hesum samfelag. Men rætt er, at seinastu tíðina hava enntá landsstýrisfólk borið uppá mál, at íløgur- nar, sum nú koma Suður- oynni til góðar, eru kanska meira enn tað, sum Suður- oyggin átti at fingið. Men hetta er rong tala, tí tá slíkt verður sagt, so má hyggjast eftir, hvussu nógvar íløgur mongu seinastu árini eru komnar til oynna. Og hin vegin aftur, er tað rætt við øllum hesum "cost benefit" tosinum, tá tað snýr seg um at halda nakrar grundleggjandi tænastur við líka í landinum. Vit skulu hava skúlar, sjúkra- hús, vegir, berghol og ferj- ur. Hetta eru bara partar av føroyska veruleikanum. Sjálvur haldi eg ikki tað er rætt, at vit fara undir fleiri slíkar lýsingar sum henda, Magni Laksáfoss hevur gjørt, tí eg dugi ikki at síggja, at tað kann tæna nøkrum endamáli. Vit mugu ikki enda í tí støðu, at vit fara at seta økir í landin- um upp móti hvørjum øðrum. Vit mugu ikki enda í tí støðu, at vit siga, at hetta økið gevur einki, og tí fær tað einki og so øvugt. Øll økir eiga sín náttúrliga part av ágóðunum. Boðskapurin Men tvey viðurskifti vóru serliga áhugaverd í nevndu grein. Tað fyrst var stabba- mynd nr. 2, sum vísti mið- alaldurin í ymisku økjun- um. Henda vísti, at miðal- aldurin í Suðuroynni var 38,5 ár, og er hetta lutfals- liga høgt samanborið við restina av landinum. Og or- søkin er sára einføld hon, at seinastu 25 árini, meðan miðnámsskúlin hevur verið í oynni, eru lutfalsliga nógv ung farin til víðari lestur, men av tí, at einki munandi av førleikakrevjandi størv- um eru í Suðuroynni, so koma flestu teirra snøgt sagt ikki aftur. Hetta er ein politiskur trupulleiki, sum nakað kann gerast við. Og tað er júst tað næsta í greinini, sum eg haldi er serliga á- hugavert. Búskaparfrøðing- urin mælir til, at lands- stovnar og alment virksemi verður flutt til Suðuroynni. Hetta hevði skjótt og brátt bøtt um høga miðalaldurin, tí tá høvdu mong av teim- um ungu flutt aftur í oynna. Búskaparfrøðingurin sig- ur, at hetta er rætta leiðin sæð út frá einum búskapar- frøðiligum sjónarmiði, men eisini tí, at á henda hátt fæst mest nytta burtur úr besta tilfeinginum, sum landið eigur, nevniliga arbeiðs- megini. Harumframt sigur Magni Laksáfoss, at slík politisk stig at flyta lands- stovnar og almenna umsit- ing til eitt nú Suðruoynna, vil gera, at kappingarførið hjá vinnuni í mun til út- lendsku kappingarneytar- nar ikki versnar, sum tað annars ger, um vit fram- haldandi miðsavna alt í meginøkinum. Harumframt er munandi lættari at fáa bæði ansing og bústað fyri rímiligan kostnað. Fyri okkum politikkarar er boðskapurin greiður: Førleikakrevjandi størv út um landið, tað er vegurin fram. Og hetta kunnu bert politkkararnir taka sær av. Tað verður ikki lætt og neyvan í fyrsta lagi serliga populert, men er viljin til staðar, so ber hetta til, meira enn so. Tá fyrstani kunnu vit tosa um, at nú er komin gongd á eina veru- liga økismenning. Vegir, berghol, havnir, ferjur og ferðaseðlaprísir eru neyð- ugir karmar ella fortreytir - førleikakrevjandi størv er sjálv økismenningin. VIÐMERKINGAR Hvør var so boðskapurin hjá Magna Laksáfoss um økismenning? Jan Müller blaðstjóri Í tveimum fylgjandi grein- um leggur Sjúrður Skaale undirritaða undir líkt sum ólíkt. Hann skuldsetur und- irritaða at geva dulnevnd- um lesarabrævskrivarum loyvi at misbrúka odda- greinsplássið í blaðnum. Henda niðurgerðing og hunddálkan av undirritaða talar sítt greiða mál og er á so lágum støði, at hon átti ikki at verið svarað. Men tá ákærin, dómarin og avrætt- arin Sjúrður Skaale ger hetta til eitt mál um mín persón og illtonkir ónavn- givin fólk fyri at skriva skendskar og hatursfullar oddagreinir í Sosialinum má eg tala at og greiða fólki frá, hvat hetta málið í veru- leikanum snýr seg um. Málið snýr seg um starvssetan av nýggjum landsantikvari. Tað byrjaði alt við eini samrøðu í SVF, har landsstýriskvinnan Annlis Bjarkhamar gjørdi greitt, at hon hevði avgjørt at seta annan persón í starv enn setanarnevnd heilar tvær ferðir hevði mælt henni til. Hetta var fyri mong óhoyrt og ikki minst fyri tann føroyska umsøkj- aran, sum fakliga setanar- nevndin also hevði mett verða best egnaðan til starvið. Hann heldur seg vera fyri órættvísari og skeivari viðgerð av lands- stýriskvinnuni og leggur málið fyri sítt egna felag, Magistarafelagið. Í sam- røðu við SVF sama kvøld kemur landsstýriskvinnan fleiri ferðir at nevna Fróð- skaparsetrið heldur enn Fornminnisavnið. Møgu- liga var hon mismælt men tað setti so eisini tankar í gongd hjá bæði oddagrein- skrivara og øllum teimum mongu, sum starvast í tíð- indaumhvørvin um, hvat møguliga kundi liggja aftan fyri alt hetta. Úrslitið av hesum var ein góð og siðilig men samtíðis avgjørd oddagrein í Sosi- alinum hósdagin 6. februar undir heitinum "Ódámlig starvssetan". Har loyvir blaðið sær at spyrja, tá landsstýriskvinnan ikki fylgir innstillingini, hvussu almennir stovnar fara at virða almenna setanarpoli- tikkin, tá landsstýrið ikki ger tað. Niðurstøða blað- sins er, at tað skal ein ónátúrliga góð grund hjá Annlis Bjarkhamar til ikki at seta mannin, sum hevur virkað á stovninum í mong ár, hevur ferð eftir ferð verið settur landsfornfrøð- ingur, og sum setanarbólk- urin við hægstu embætis- monnum í Mentamála- ráðnum hevur innstillað. Landsstýriskvinnan er aftur í Degi og Viku mána- kvøldið 10. februar Hon er opinskárað, og niður- støðan er tann, at hon nú fer at hyggja nærri eftir leik- lutinum og arbeiðinum hjá sínum embætisfólki í hes- um máli. Annonseringin í Degi og Viku varð henda: "Landsstýriskvinnan í mentamálum ivast í, um hægstu embætisfólkini í Mentamálaráðnum eru nóg dugnalig. Hon er ikki nøgd við innstillingarnar, sum tey gjørdu, tá hon skuldi seta nýggjan landsantikvar. Og nú fer Annlis Bjark- hamar at eftirmeta støðuna í Mentamálaráðnum". Fyri hyggjaran og eisini fyri undirritaða sum odda- greinsskrivara á Sosialinum gav hetta avgjørt stoff til eftirtanka. Nú skuldi ljós- kastarin setast á teir em- bætismenn, sum ikki høvdu givið landsstýriskvinnuni ta innstilling, sum hon ynskti. Nú búgva vit í einum fræls- um landi og má tað eisini vera loyvt oddagreinskriv- ara í Sosialinum at gera sínar analysur og niður- støður, uttan at verða skýrdur fyri tað ringasta og illtonktur fyri alt ilt. Tað hevur undirritaði gjørt í hundraðtals fyri ikki at siga túsundtals oddagreinum gjøgnum árini, og tað frælsi skal eingin Sjúrður Skaale sleppa at forða honum í. Í oddagrein okkara miku- dagin 12. februar tvs. eftir at landsstýriskvinnan hevði verið alment úti í Sjónvarp- inum og klárt latið koma til sjóndar, at nú stóðu em- bætismenninir fyri "tørni" róptu vit eitt hart varskó og gjørdu okkara niðurstøðu: at nú skuldu also embætis- menn gerast syndabukkar og revsast fyri mistøk og ódugnaskap hjá lands- stýriskvinnuni. Eg fari at heita á øll tey, sum lesa hetta aftursvar um at steðga á her og gera sær púra greitt, hvat atfinning- arnar og illtonkingin hjá Sjúrða Skaale fyrst og fremst snýr seg um. Mað- urin hevur ikki verið var- ugur við, at landsstýris- kvinnan hevur verið í sjón- varpinum sum nevnt longu mánadagin 10. februar og sjálv róð framundir, at málið og málsviðgerðin kundi fáa avleiðingar fyri hennara egnu embætis- menn. Sum ein annar njósnari og ákæri, ið leitar eftir prógvum fyri síni heilaspunakendu konspira- tiónsteori heldur Sjúrður Skaale seg loksins hava funnið prógvið fyri, at tað er embætisfólk í Menta- málastýrinum, sum antin skrivar oddagreinar ella lekur til blaðið. Tí – hvað- ani visti blaðið, at lands- stýriskvinnan ætlaði sær at fara í holt við sínar embæt- ismenn annað enn internt úr Mentamálaráðnum! Hóast internetið er upp- funnið og verður dúgliga brúkt av eitt nú Sjúrða Skaale, nú hann skrivar tað mesta av sínum niðurger- andi greinum móti eitt nú undirritaða úr Danmark, so bendir alt á, at maðurin ikki hevur hoyrt sína lands- stýriskvinnu í SVF fara út alment við hesum, sum hann nú leggur Sosialin undir at hava fingið undir- honds vitan um. Hetta er langt úti. Her hava vit ein ákæra, ein dómara og ein avrætt- ara alt í sama persóni, ið hevur funnið sær nakrar fíggindar og sum heldur seg hava funnið prógvini, sum skulu brúkast til at fella dóm - men sum brád- liga og so dyggiliga gerst offur fyri síni egnu hatsku samansvørjing. Tað er álvarsligt fyri ikki at siga kriminelt at ill- tonkja onnur fyri at skriva nakað, ið tey ikki hava skrivað. Tað veit maðurin, og tí kemur hann út við hálvum illgitingum. Sjúrð- ur Skaale hevur altíð verið talsmaður fyri navngivnum lesarabrøvum og var Sosi- alurin fyrsta blað, sum gjørdi hetta galdandi. Tá nú sami Sjúrður Skaale ill- tonkir og insinuerar, at ávísur persónur í setanar- nevndini skal hava skrivað umrøddu oddagreinar, so avdúkar hann sín dupult- moral og sítt eftir øllum at døma feika lyndi. Um hann er so vísur í hesi síni søk, sum jú er kjarnan í báðum teimum óndsinnaðu grein- unum, hví nevnir hann so ikki viðkoman di persón við navni! Er tað ikki feikt at lata slíka illtonking standa eftir, soleiðis at allir persónar í hesi set- anarnevnd harvið eru undir illgruna og ákæru – fyri at leka ella skriva! Nú Sjúrður Skaale al- ment roynir at seta líkheits- tekin millum oddagreinar í Sosialinum og ávís embæt- isfólk í Mentamálastýrin- um men ikki torir at nevna tey við navni, tí hann er feikur, kundi verið spurt, hvussu tætt er millum hann og landsstýriskvinnuna, tá hann fer út við slíkum skuldsetingum. Tosa tey saman. Gevur hann henni góð ráð, tá henni tørvar tey osfr. Tað er fyri mær full- komiliga líkamikið, hvønn Sjúrður Skaale umgangs t, hvønn hann skrivar dul- nevnd lesarabrøv fyri , hesuferð ella hasuferð, hvønn hann gongur ørindi fyri. Eg má bara ásanna, at hesin annars so fryntligi og skilagóði persónurin er ikki tann eg kendi. Hvør, ið hevur hamskift hann og hvør hevur fingið hann at gera øll ting so persóns- fikserað og hvør hevur fingið hann at bryggja eina konspiratiónsteori fyri og aðra eftir, tað er mær og mínum arbeiði sum blað- stjóri á Sosialinum óvið- komandi, og eg veit tað heldur ikki. Tí fari eg heldur ikki at koma við nøkrum illgruna, tí slíkur er skitið og ómenniskjansligt vápn. Skrivingin hjá Sjúrða Skaale er tíanverri per-són- lig og tendentiøs. Hon er eyðkend av, at hann sær seg bæði sum ákæra, dómara og avrættara. Slíkir per- sónar eru vandamiklar fyri seg sjálvan og fyri demo- kratiið. Svar til Sjúrð Skaale C M Y K 13 12