mikudagur 16. januar 1991síða 17
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 10 — 16. januar 1991
Síða 17
og framyvir - fortrey
eftir útflutningi.
Málið er, at framleiðarin
skal fáa tann prís, ið ein-
um vælriknum garði terv-
ar til at klára seg, og at
brúkarin fær góðar verur
til rímiligan prís.
At samskipa hesi bæði
endamál krevur, at pen-
ingurin verður styrdur og
oyramerktur eftir tervi
(t.v.s. eitt slag av útjavn-
ing/studningi/prísstý-
ring).
At fremja landbúnaðar-
1. Prísstýring
2. Framleiðslu- og mark-
naðarstýring
3. Innflutningstálmandi
tiltek
4. Virkan fyri rationellum
raksti av gerðunum.
Endamálið við fram-
leiðslustýringini er, at
landbúnaðurin bert fram-
leiðir ta veru, sum mark-
naðinum tervar. Fyri at
tálma ovurframleiðslu, ið
ikki slepst av við, verða
gjørd ymisk tiltek, eitt nú
framleiðslukvotur, prís-
stýring v.m.
Her er eisini spurning-
urin um at placera fram-
leiðsluliðið rætt, t.e. at
mjólk verður framleidd,
har tað egnar seg best,
kjøt, har tað egnar seg
best, (garðastedd og flutn-
ingur) og annað út frá tí.
Politikkur um búsetan
og bygdamenning hevur
eisini sín leiklut í hesum.
Mest nýtta stýringsam-
boð, grannalond okkara
nýta til innflutning eru:
1. Tollur
2. Kvotur á irnflutta
mongd
3. Innflutningsgjald
4. Tekniskar forðingar.
Av tekniskum forðing-
um kann nevnast reglur
um verumerking, reglur
um tilsetningsevni og
reglur av heilsufreðis-
ligum orsøkum. Í Feroy-
um er t.d. bann fyri inn-
flutningi av livandi djór-
um (sjúkuberarum), men
tað er í lagi at innflyta
feskt kjøt av hesum djór-
um. Ísland gongur enn
longur við eisini at banna
innflutningi av feskum
matverum (skal verða
kókað ella konserverað á
annan hátt).
Tað, ið her hevur verið
nevnt, er galdandi høv-
uðspolitikkur í Norður-
londum, ið eru uttan fyri
EF. Stýringin er sjálvandi
meira útgreinað og við
nógvum frávikum, men
meginreglan er gjøgnum-
gangandi tann sama.
Landbúnaðarpolitikkur
innan EF er bygdur á
tríggjar meginreglur.
Einum samlaðum
marknaði/felagsmarknaði.
Framleiðarin innan EF er
tryggjaður framihjårætt
innan EF. Kostnaðvr ella
útreiðslur av landbúnað-
inum eru felags.
Málsetningurin er at
tryggja framleiðarum
hóskandi inntekur, og at
teir hava fyrsta rætt at
selja á heimamarknaðin-
um.
Hvert ár verður ásettur
ein lágmarksprísur og eis-
ini tann prísur, ið ynski-
ligt er at uppnáa. Mun-
urin á hesum EF minsta-
prísi og heimamarknaðar-
prísinum verður útjavn-
aður við tolli á innflutn-
ingi; hetta er galdandi fyri
ávísar verubólkar, ella tær
verur, ið eru av áhuga fyri
EF-londini sjálv at fram-
leiða og harvið verja.
Aðrir verubólkar eru ikki
tollaðir ella hava lágan
toll, tí EF ynskir at inn-
flyta hesar verur so bíliga,
sum meguligt. (Hetta er
ofta í sambandi við Gatt
sáttmálar). Tílíkar verur
og tær verur, sum eru
framleiddar innan EF, fáa
so serligan eykastudning.
USA hevur nakað líkn-
andi landbúnaðarpolitikk
sum EF. Kvotur eru á inn-
flutningi, hetta er serliga
galdandi fyri mjólkar-
verur, kjøt, sukur og
bummull. Mjólkarfram-
leiðslan fær stuðul frá
statskassanum og tann
vera, sum loyvt er at inn-
flyta, skal seljast fyri
ásettan lágmarksprís.
Nidurstøda:
Sum fyrr sagt, hava flest
øll lond reglur og lógir, ið
verja egna landbúnaðar-
framleiðslu.
Tað er eisini greitt, at
hóast tann feroyski land-
búnaðarpolitikkurin
hevur verið nakað leyst
orðaður á pappírinum, so
er tann ferdi politikkurin
nakað á leið tann sami,
sum hjá eðrum. At
tryggja íbúgvum/brúkar-
um landbúnaðarverur og
at tryggja framleiðarum
hampulig lívskor.
Okkara politikarar
mugu á sama hátt sum
aðrir verja feroyskan
landbúnað móti innflutn-
ingi av landbúnaðarver-
um á niðursettum (dump-
ing) prísi.
Her má eisini hugsast
um landsins rekt á bygd
og í býi. Bygdamenning,
nationalisma, — ella er
kvið bara saltfiskur?
Tað er sjálvsagt ikki
lætt at vera politikari, nú
samráðst verður við EF
um fríhandilsavtalur. Men
hesir mugu fáa at vita av,
at EF hevur innflutnings-
verju fyri egna landbúnað-
arframleiðslu, = herundir
ymiskar studningsskipan-
ir, so har skuldu vit staðið
nakað á jøvnum feti í nú-
verandi umsteðum.
tir og møguleikar
Ein log sum ikki
ann brukast
Arbeiðið, sum landsstýrið setti gongd i 1982 at endurskoða
t dóma heilt steðgað upp. Vit
jarðarlógina, er eftir øllum a
fingu eina lóg um fyrisiting av almennari jør
ð, men politiska
viðgerðin var at kalla eingin. Úrslitið er ein lóg, sum fyri ein
stóran part ikki kann brúkast,
á Føroya Jarðarráði í Búnaðarblaðnum.
Fíggjarvánirnar
Sparningarnar, sum nú
eru á ellum samfelagsekj-
um, ávirka sjálvsagt eisini
landbúnaðin. Tann skerda
keypiorkan fer kanska eis-
ini at raka handilin við
búnaðarverum.
Enn vita vit íkki,
hvussu fíggjarlegtings-
lógin fyri 1991 sær út,
men rímiligt er at rokna
við, at játtanirnar til land-
búnaðin verða skerdar, so-
leiðis at ávísir studningar
mugu lækkast.
Hverja ávirkan fær tað
á vinnuna, og hverji stig
skulu takast fyri at skerj-
ingarnar raka sum minst?
Studningsskipanir
og felags-
marknaðurin
Eitt stórmál, sum kann á-
virka okkara stuðulsskip-
anir, er, hvat úrslit fæst
við EF-samráðingunum.
Higartil hava samráð-
ingarnar gingið striltið,
men roknast má við einari
ella aðrari avtalu.
Vit eiga at fyrireika
okkum at at endurskoða
okkara studningsskip-
anir, uttan mun til, hverja
skipan vit fara at hava við
EF.
Verður skipanin, at ó-
tálmaður veruflutningur
verður millum Feroyar og
EF, verða meguleikarnir
hjá føroyska landbúnaðin-
um — sum vinna - smáir.
Kanska kundu vit tá
lagt okkum eftir at selt
EF landbúnaðarverur,
sum vit kundu sagt vóru í
„heimsins reinasta um-
hvervi< og soleiðis fingið
ein góðan prís.
Hverjar hesar verur
skuldu verið, ja, tað fáa
vit neyvan at vita uttan
kanningar- og royndarar-
beiði, sum eigur at fara í
gongd sum skjótast, um
so skal vera.
Jóannes Dalsgarð,
stjóri á Føroya
Jarðarráði
Royndarvirksemi
Royndarvirksemið hjá
landbúnaðinum hevur nú
so góðar umsteður at
virka undir sum ongantíð
fyrr.
Sjálvt um ofta hevur
verið birt upp undir, sæst
einki til nakra veruliga
viðgerð av, hverjar hev-
uðsuppgávur hetta virk-
semið skal hava. .
Eg skal ti enn einaferð
endurtaka mina áskoðan,
sum er at vit fyrst av øll-
um hava bruk fyri roynd-
um, sum hava til enda-
måls at fåa at vita, hvussu
vit fåa meira, betri og fjøl-
broyttari grødi av før-
oysku jørdini, og her fyrst
og fremst fóður til neyt og
seyð.
Framleiðslan
Hvat viðvíkur fram-
leiðslu, eru vit enn í teirri
hepnu steðu, at vit ikki
framleiða meira av land-
búnaðarverum, enn vit
sjálvi nýta, og tá ofta bert
ein lítlan part.
Vit hava tí ikki somu
trupulleikar sum t.d. Ís-
land og Noreg, at sleppa
okkum av við tað, vit ikki
sjálvi kunnu eta ella
drekka.
Men vit mugu ansa okk-
um at henda steða ikki
verður ein koddi — og vit
ikki vakna, fyrr enn ov
seint er.
Mjólkarframleiðslan
togar nú móti 6 mió. lit-
rum. Eftir míni meting er
alneyðugt nú at viðgera
spurningarnar:
Hvussu nógv skulu vit
framleiða av mjólk og
mjólkarverum? Skulu vit
eisini framleiða smer og
ost?
Skulu vit framleiða alla
drekkimjólk og >flótandi<
mjólkarúrdráttir, ella ein
part, t.d. 95%?
Vandamálini fyri kjet-
framleiðsluna eru ikki tey
somu. Her er tað serliga
samskipanin av seluni,
sum er átrokandi neyðug
at loysa.
Tað er ikki givið, at ein-
asta rætta loysnin fyri tí-
líka samskipan er eitt
sláturhús í landinum. Nú
forboð móti ellum flutn-
ingi av livandi seyði mill-
um oyggjarnar er á veg,
tykist ein partur av
grundarlagnum fyri hesi
loysn at vera burtur.
Lóggeva
Arbeiðið, sum landsstýrið
setti í gongd í 1982 at
endurskoða jarðarlógina
frá 1937, er eftir ellum at
dema steðgað heilt upp.
Tað, sum kom burturúr, er
lóg um fyrisiting av al-
mennari jerð. Login varð
samtykt í 1988 og sett í
gildi 1. juni 1989.
Tann politiska viðgerð-
in av lógini var at kalla
eingin, og varð hon eisini
sett í gildi uttan neyðugt
fyrireikingararbeiði.
Úrslitið er ein lóg, sum
fyri ein stóran part ikki
kann brúkast.
Annað er so tað, at sam-
felagið — og ikki minst
landbúnaðurin — tey sein-
skrivar Jóannes Dalsgarð, stjóri
astu árini er so nógv
broytt, at tað er reiðiliga
ivasamt, um tað er rætt at
halda fram við festiskip-
anini í verandi líki.
Tað er átrokandi neyð-
ugt at endurskoða ta 50
ára gomlu lógina fyri
Jarðargrunnin.
Tað er ikki minni neyð-
ugt nú enn áður, at ein
landsplanlegging verður
sett í verk, sum m.a. greitt
ásetir, hvar landbúnaðar-
jørd er og skal vera.
Tað må farast undir lóg-
ararbeiði umfatandi alla
jerð — eisini ognarjerðina.
Hetta verður eitt trupult -
arbeiði og er ikki letuverk,
men er ikki minni átrok-
Havi nevnt nekur av
teimum málum, ið eru
frammi nú. Eyðvitað eru
tað nógv fleiri, ið koma
fram, so hvert eitt av hes-
um verða vidgjørd.
IR — [[[[[Z[[[————[——[[—[—[—[[[[[[f—