týsdagur 25. februar 2003síða 6

10 Nr. 38 - 25. februar 2003 Nr. 38 - 25. februar 2003 11 okkum øllum og hvussu vit troyta tað heldur enn júst at vilja troyta eitt møguligt oljutilfeingi. Tað tosaðu Herálvur Joensen frá Olju- málaráðnum og Rúni Han- sen frá Statoil meira um. Og við sær til samkomuna hevði Statoilstjórin fyrsta oljufilmin, sum er gjørdur í Føroyum, um ta fyrstu olju- boringina nakrantíð. Eftir tað tosaði blaðstjórin á Sosialinum, Jan Müller um samfelagsligar avleiðingar av eini møguligari olju- vinnu. Hann helt fyri, at tað eru vit sjálvi, sum gera av, hvussu avleiðingarnar skulu vera, uppá gott og ilt. Føroyskur matur, føroysk olja og loksins føroyskur tónleikur. Ungu og ediligu tónlistafólkini Sigrid Ras- mussen og Teitur Lassen bergtóku bæði útisetar og gestirnar heimaífrá hesa ógloymandi løtuna - við sínum inniliga, hjartaliga og hugvekjandi sangi og tónleiki. Hon lesur tónleik í bretska høvuðsstaðnum, hann riggar til at koma á altjóða tónleikamarknaðin við spennandi og vælljóm- an di fløgu. Hóast løtan var stutt so sungu tey seg beint inn í tey føroysku hjørtuni við sínum vøkru fostur- landssongum. Tað var annars John Raj- ani, føroyski sendimaðurin á donsku umboðsstovuni í Londum, sum beyð væl- komin til kvøldið, ið valt varð at kalla eitt evnis- og hugnakvøld. Hann greiddi frá, at Sendistova Føroya í Bretlandi byrjaði sítt virk- semi 1. september 2002. Tað hendi eftir at Sofus Poulsen fór frá sum føryskt umboð í Aberdeen eftir drúgva og óføra tænastu. Tá gjørdi landsstýrið av at seta á stovn eina sendistovu í London. John Rajani, sum saman við familju síni eftir øllum at døma, hevur funnið seg væl til rættis í tí nýggja stórbýar umhvørvinum langt heimanífrá og sum longu er farin í gongd við nógvar spennandi og fyri føroyingar týdningarmiklar uppgávur, fegnaðist um stóru luttøkuna. Hann vísti á, at sum sendistova hava tey ikki ábyrgdina av at taka sær av slíkum kvøldi men vildi man gjarna stuðla undir og hjálpa teim- um, sum taka stig til slíkt. Tað hava undanfarnu árini verið sjálvbodnir føroy- ingar, sum búgva í London, ið hava virkað sum savn- andi fyri føroyingar í Bret- landi, nevniliga Marjun Joensen King, Helgi Joen- sen og Louis Apol Wil- son.Við felagsskapinum FISC, Faroe Island Solida- rity Committie hava tey roynt at tala søk Føroya í Bretlandi, eitt nú við at greiða frá, hvussu grinda- dráp verður skipað í dag fyri harvið at ganga ímóti teimum bólkum í Bretlandi, sum royna at steðga grinda- drápi. Tey hava so eisini skipað fyri árligu samkom- unum fyri føroyingar, og vóru tey eisini øll hjástødd til løtuna. Har vóru so bæði ung sum eldri. Nýggi sjómans- presturin , sum er settur í Hull, Hjørdis Kjærgaard, var har, har vóru føroying- ar, sum hava búð í Bret- landi meginpartin av sínum lívi og har vórðu mong ung, sum nema sær útbúg ving í Bretlandi. Tiltakið varð stuðlað av eitt nú Statoil, Smyril Line og Restorffs. Danska sendi- stovan lat høli til kvøldið. Fleiri ættarlið vóru umboðað Sigrid og Teitur settu sím dám á Borðreidd var við tí allarbesta føroyska viðskeranum Tvey glað fólk - Harry Wilson og Ása Schrøder Ingun í Skrivarastovu saman við børnum sínum FØROYINGAKVØLD Jan Müller Sum serstakan gest til før- oyingakvøldið í London nú um dagarnar hevði tað eydnast at fáa sjálvan Eyð- un Elttør, landsstýrismann í olju- og umhvørvismálum at røða og hugleiða. Og tað gjørdi hann eisini væl og virðiliga. Segði seg vera veruliga glaðan fyri at vera í London og tosa við før- oyingar her búleikast og hugleiddi hann yvir sam- vinnuna, sum hevur verið millum Føroyar og Bret- land gjøgnum tíðirnar. Frá tí at niðursetufólk úr Írlandi komu til Føroya, tá so frægir menn sum Nóls- oyar Páll fóru við full- fermdum skipi úr Onglandi til Føroya men ikki spurdist aftur - tá bretar hersettu Føroyar og vóru móttiknir við opnum ørmum - til ís- fiskatíðina, tá føroyskir bátar avreiddu í Bretlandi og til dagin í dag, har ein sera spennandi avbjóðing í eini komandi oljuvinnu stendur fyri framman. - Vit vita ikki, nær og hvussu nógv vit finna av olju. Men her liggur ein ótrúliga stór avbjóðing framman fyri okkum, og vit skulu taka væl ímóti henni sannførdi landsstýrismað- urin fjøldina av føroying- um. Og hann helt fram: - Tað eru óavmarkaðir møgu- leikar í tí, sum liggur bæði í fiskivinnu og í oljuvinnu. Vit kunnu menna okkum, gera okkum betri á skúla- økinum og vit kunnu lyfta okkum mentanarliga uppá eitt sera høgt støði í sam- bandi við eina oljuvinnu. Eyðun Elttør, sum er ein av trúgvu stuðlunum hjá Brøðrasamkomuni, kom eisini inn á andaliga økið, har vit somuleiðis fingu so nógv frá okkara grannum eitt nú í Bretlandi, haðani fólk komu til Føroya og sum fingu stóran týdning fyri okkara andaliga og mentanarliga lív og sum gjørdu okkum ríkari . Eyðun Elttør helt tað vera eina dygd fyri eitt fólk, at tað fer burtur í onnur lond at nema sær kunnleika og royndir og so koma heimaftur við einum førn- ingi, ið aftur kann koma so mongum øðrum av sínum landsmonnum til góða. Einki var at ivast í, at landsstýrismaðurin kendi seg so ómetaliga væl mill- um sínar landsmenn, úti- setarnar í London. Og hann kundi tí heldur ikki í síni eyðmýkt lata vera við at taka í egnan barm sum politikari: - Á politiska øk- inum er eisini neyðugt at hugsa um, hvussu onnur hava tað. Hvat er tað man er settur til sum politikari ! Er tað ikki at hugsa og fjálga um onnur, so tey koma at hava tað gott. Hann nam við tað at fáast við politikk sum ein atburð - hvussu tú ber teg at móti tínum næsta, móti øðrum menniskjum. -Tað merkir m.a., at vit skulu hátta okkum skilagott fyri, at onnur skulu hava tað gott , og at vit skulu liva saman í einum góðum landi og eisini tit sum útisetar her í Onglandi. Við hesum orð- um vónaði landsstýrismað- urin, at útisetarnir ikki gloymdu sítt heimland - sum heldur ikki vildi gloyma teir. Elttør setti sín dám á: Fegnaðist um samvinnuna við Bretland Eyðun Eltør „útfoldaði“ seg fyri teimum mongu føroyingunum Eini 70 fólk vóru við til hugnakvøldið á donsku sendistovuni Annika Hoydal var komin til London at vitja beiggja sín Kjartan C M Y K 11 10