leygardagur 26. januar 1991síða 13

Nr. 18 — 26. janaur 1991 Toppurin mundi tó vera, at fólk kom at keypa bensin mitt um náttina á jólum. Stjólu dunnur Dunnur høvdu tey eisini uttanfyri húsini, og heldur ikki var altíð, at tær fingu frið. Onkuntíð varð onkur av teimum stolin um náttina. „Einaferð, eg kom út, sat ein og roytti eina dunnu, meðan ein rann eftir einari aðrari," minnist Páll. „Kortini var tað so sanniliga eisini stuttligt vidhvørt, og ein kann eis- ini siga, at tær uppliving- arnar, ið fylgdu við tí nú fyri ein part eru í handl- inum í staðin," heldur hann. Nú annað rok Síðani Landskrona-sigurin hevur tó verið eitt sindur v rok! aftur - næstan dag um nátt vidhvørt. „Ja, her hava verið sera nógv tíðindafólk síðani," ur Páll. ,Sjålvt um kað av tíð e ngur ikki long tíð nillum, at onkur ringir ta letur hoyra frá sær á hált iaa Her i ítróttarhandli sínum í SyOrugøtu, Sparta Sport, legg- ur Páll taktikkin, landsliðið skal fylgja í komandi dystum. eina fatan av, hvussu her er," sigur hann. „So tað kann í rættiliga stóran mun eisini verða eitt rættiliga umfatandi PR-arbeiði at vera føroyskur landsliðs- venjari." Øll vilja práta Ta0, sum Påll annars held- ur vera at størstu broyting- ina, sum kom i kjalarvørr- inum av Landskrona-dyst- inum, er at øll nå vilja pråta vid hann, hvar hann so kemur. „Sjálvt fólk, eg ongantíð í lívinum havi sæð fyrr, koma og heilsa uppá og kunnu práta heilt leingi vid meg, sum høvdu vit kenst i fleiri år,” sigur hann. „Tað tykist kanska eitt sindur løgid í fyrstuni, men tað er kortini sera hugnaligt." Men tað er ikki bert fólk, sum vilja práta. Eis- ini eru komin nógv brøv uttan úr heimi, millum annað úr Italia, Eysturtýsk- landi, Onglandi og Bulga- Fá. Egnan handil Fyri trimum árum síðani byrjaðu Maigun og Páll við einum ítróttarhandli Handilin, 10 kallast Sport, liggur í ranum hjá ommu n i Sydrugøtu, og har arbeiða tey bæði tvey TAX r ein rættiliga stór í at hava handil nar Cru rt HO NUUK Í einum vini. Hugskotið til navnið Sparta Sport fingu tey frá Sparta er býurin, har allir luttakar- arnir á olympisku leik- unum í Grikkalandi í gomlum døgum savnadust undan leikunum, so navn- ið er ikki bert eitt tilvild- arligt navn, sum er valt, tí tað ljóðar væl. Ikki bara fótbóltur Men tað ger tað nú eina- ferð, og Páll viðgongur eisini, at tað er lættari at brúka í sambandinum við øll tey uttan fyri landa- mørkini, hann hevur hand- ilsligt samskifti við, enn um handilin æt ltróttar- handilin í Gøtu ella okkurt líknandi. „Tað at hava hendan handilin er eisini eitt sind- ur avvekslandi, tí tó snýr alt seg ikki bara um fót- bólt," heldur Páll. ,Gjøgn- um handilin kemur ein jú í samband við ymisk ítróttarfólk og feløg kring um í landinum, og ikki er sørt, at hesi eisini kunnu koma við góðum hugskotum ul okkara." Øll familjan við „Tað hevur verið sera gott at verða so væl stuðlaður hesa tíðina eftir Lands- krona, nú so nógv er hent, sum eg eri vorðin tað," sigur Páll. „Ikki bara Mai- gun, men øll familjan her hevur verid vid, og tad hevur fløvad.” Niggju åra gamli sonurin er eisini sera áhugaður i ti, sum fer fram við lands- liðnum. Eisini hevur hann fingið Stuttleika burturúr, at lang- omman viðhvert hevur tik- ið sær av at práta við so kend tíðindafólk í ítróttar- verðini sum Per Høyer Hansen frá Tipsblaðnum og onnur við. „Tá dystirnir móti Eyst- urríki og Danmark vórðu spældir, lá verfaðir á Ríkishospitalinum, so vermóðir mín var við til báðar," sigur Páll. Páll avmyndadur í Itróttarparkini al ið danska landsliðs - - Yvirhøvur er familjan, Påll er komin uppi i Gøtu, sera fótbólts- og ítróttar- áhugað. Nevnast kann, at abbi Maigun var stjórnarlimur í GI í mong ár, og eisini hevur Hans Leo í Bart- alsstovu, ið er nærmasta familja, verið á lands- liðnum. Varð av ongum At Páll kom til Gøtu, komst av, at GI um tað mundi hevði íslendskan venjara. Tað var Gisli Magnús- son, Sum eisini er ættaður úr Vestmannaoyggjunum. Hann hevði biðið Páll koma til Føroya at spæla við GÍ. „Jú, meiningin var, at eg skuldi spæla, men tað varð so av ongum ta ferðina,“ sigur Páll. Seinni fekk hann tó møguleikan at spæla vid GI og enntå ger- ast meistari við liðnum. Íslendingar í Gøtu Undan Gisla hevði Kjart- an Másson — somuleiðis íslendingur — verið í Gøtu sum venjari. Og í 1981 og 82 var enn ein íslendingur, „Bjøssi“, venjari hjá GI. »Bjøssi” fekk annars stóran týdning fyri Páll, ið ikki heldur smæðist við at viðganga tað: „Hann hevði eina sera góða ávirkan á meg, og eg má siga, at tað nokk mest var hann, ið gav mær tað sparkið, ið skuldi til, so at eg tók á meg at byrja við fyrst at venja tær yngru deildirnar í GI," sigur hann. Annars er Páll yvirhøvur glaður fyri at hava fingið høvi ul at hava verið saman vid nøkrum av frægastu venjarum føroy- inga, Johan Nielsen, Peturi Simonsen, Sverra Jacob- sen og ødrum, sum Påll sjálvur sigur tað: „Tað hevur verið ein góður skúli." Tekur tað róligt Honum so líkt, tekur Páll tað sera róligt, tá framtíðin kemur uppá tal. „Enn er ikki nøkur púra endalig avtala gjørd við FSF um komandi tíðina, ti onnur ung skulu verða av- klárað fyrst," greiðir hann frá. „Men verður tað til tað, so eri eg avgjørt áhug- aður at halda fram eitt sindur aftrat." Fyri nú móti endanum at seta vinkulin eitt sindur á fótbóltin, spyrja vit Páll, hvørji framtíðarútlit hann metir vera hjá landslid- num: Otrúligt bragd „Ja, fyrst haldi eg, at ein kann sláa fast, at sigurin í Landskrona framvegis er nakað, ið eg haldi vera eitt ótrúligt bragd av spælar- „Sjálvt fólk, eg ongantíð í itv- inum havi sæð fyrr, koma og heilsa uppá og kunnu práta heilt leingi við meg, sum høvdu vit kenst i fleiri ár. Tað kanska tykist lógið, men er tó hugnaligt" ÆG] Síða 13 viku- $KIfTIO: unum á landslidnum,” sig- ur venjarin. „Nógv er gjørt burturúr hesum, og tað eisini av réttum, og eg haldi ikki, at tað fer at bera til at gera nóg nógv burtur úr, hvussu stórt hetta bragd teir var. Men kappingin er ikki liðug enn, so tí mugu vit enn halda bæði beinini á jørd- ini, tí hetta er alt komið so skjótt og óvart á." Páll heldur, at fær lands- liðið eini tvey stig aftrat í hesi kappingini, hóast tað sjálvsagt er torført, so er málið við EM-luttøkuni rokkið og væl og virðiliga tað: „Vit mugu nú bara taka eitt stig í senn, so eri eg vísur í, at vit kunnu prógva, at hetta ikki bert var eitt upplop, men nak- að, ið kann fáa varandi virði í framtíðini."