týsdagur 29. januar 1991síða 17

Nr. 19 — 29. januar 1991 Síða 17 SL farin undir at fyrireika aðalfund Aftan á samráðingar í 7 vikur, hava vit fingið nýtt landsstýri. Hvat teir hava nýtt hesar 7 vikurnar til, mugu gudarnir vita. Í samgonguskjalinum er onki ítekiligt um, hvussu okkara sterstu vandamál, arbeiðsloysið, fiskivinnan ella uttanlandsskuldin, skulu loysast. Tað noyð- ast vit at bíða eftir í tolni, men tey fyrstu uppskotini úr nýggja landsstyrinum vísa longu hvenn veg tað ber. Spekulantarnir, sum í 80-árunum tóku milliardir í uttanlandslánum til rentuspekulatión, sleppa at eiga sín rentufrádrátt. Hetta verður tó lutvíst steðgað framyvir, men afturfyri fáa teir stóran skattalætta, meðan tey minni mentu, ið ikki hava spekulerað í rentum, fáa nakrar molar. Og so hava teir tann markleysa frek- leika, at grunda henda »skattalætta« á afturhald í lenarkrevunum hetta valskeiðið. Teir reiðarar, ið uttan at seta eitt oyra í sjálvir, hava fingið skip til gávis við veðhaldum og studn- ingi, skulu nú hava upp- aftur meira við at upp- heggingarstuðulin gerst skattafríur. Og hesin upp- høggingarstudul = hevur ikki skert veiðutrýstið á nakran hátt, hóast hetta sigst vera endamálið. Nú tjóðveldisflokkurin í andsteðu roynir at markera seg, so skerst ikki burtur, at óansæð um teir eru tjóðveldis, javn- aðar ella opnir borgarligir flokkar, so kenna teir bara eina gongda leið úr sjálv- skaptu kreppuni, at lata tað arbeiðandi fólkið bera byrðarnar. Munurin mill- um rík og fátek gerst al- samt sterri. Hesum mótmælir Sosi- alistiski Loysingarflokk- urin harðliga. Flokkurin dugir ikki at finna nakað veruligt demokrati ella fólkaræði í núverandi partapolitisku skipan. Flokkurin stuðlar ellum einstaklingafrælsi. Hann styðjar alt opið og alment orðaskifti í ellum samfe- lagsligum málum. Og hann vil virka fyri, at fólk- ið fær meiri hevi til at taka beinleiðis steðu í øll- um slíkum málum av sam- felagsligum og búskapar- ligum týdningi, so hvert tey stinga seg upp. Flokkurin metir tað partapolitiska stríðið, ið nú kemur til sjóndar á tingi, í skipan av lands- stýri og í tí umsitingarliga arbeiðinum yvirhevur sum lítið semuligt, og í mongum føri beinleiðis skaðiligt, tí tað forðar fyri einum veruligum upp- byggingararbeiði á tí bú- skaparliga og tí samfe- lagsliga økinum. Sosialistiski Loysingar- flokkurin er farin undir at fyrreika aðalfund seinast í mars. Fram til aðalfundin verður stevnuskrá, verk- ætlan og skipanin av flokkinum kjakað. Flokk- urin setur sær sum mál at gerast serfreðingur á øll- um samfelagsligum økj- um. Við hetta lag kann flokkurin noyða núver- andi flokkar á tingi at fá- ast við politikk, fram um tann partapolitiska og persónliga sjónleik, ið nú fer fram. Hevur tú hug at hjálpa flokkinum við hesum, og tekur tú undir við stevnu- miði floksins, tað óhefta, sosialistiska samfelagið, so lima teg inn við at gjalda 200 kr. á giro nr. 64467, ella set teg í sam- band við flokkin. Sosialistiski Loysingarflokkurin Reynagøta 6 100 Tórshavn tlf. 12325 BILRØKT Plåtu- og Sproytuverkstaður Ger bil fyri fólk úr bygd og í bý Pf. BILRØKT ví Simin í Dali Akranesgeta 11 - Tlf. 15556 OKKARA GÓÐSKA - TÍN TRYGD lesarabrøv Frá Norðoya Fornminnafelag Ársaðalfundur felagsins verður í sangstovuni í Skúlanum á Ziskatrød mikukveldið kl. 19.00. Aftan á verður dunnuspæl. Nevndin Aðalfundirnir í Pf. Húsið, Pf. Pressan av 1981 og Pf. Sosialurin, ið 20.12.90 vórðu lýstir til at vera 16.1.91, verða á Argjum 2.2.91, kl. 17.00. Nevndirnar ” javnadarpolitikarar sum Ben Gurion, Golda Meir, Moshe Dayan o.s.fr. hevdu ongantíð droymt um at samráðst við yvir- gangsfelagsskapin PLO. Tað er júst tað Ísraels steða til PLO sum ger at landið verður skírt stív- rent av m.a. Sosialinum. Tá samráðingar skulu fara fram er spurningur: hver skal umboða hvenn? Føroya Landsstýri hevði ikki droymt um at fert samráðingar við Týskland um umboðið æt Bader Meinhof. Ella um Mafian umboðaði Italia. Ísrael hevur ongantíð noktað at ført samráðingar við pale- stinar, hóast Sosialurin pástendur hetta, men teir hava noktað at tosa við PLO. Sosialurin tykist ikki at fata munin. Vit onnur fata hetta betur nú enn nakrantíð áður. PLO hevur fert eitt effektivt propaganda- kríggj í Europa, har m.a. Sosialurin hevur luttikið sum 5. kolonna. Við hinari hondini hevur PLO framt yvirgangsatsóknir á sivil- mál í Ísrael sum t.d. skúl- ar, barnagarðar, bussar o.s.fr. Um okkara leiðir hevur eitt nú svenski javnaðarflokkurin lopið á leistum fyri Yasser Ara- fat. Sveríki skal jú um- boða neutralitet, frið og diplomatiskt diplomati, samstundis sum tað al- menna rekur stóran vápnaídnað. Hetta er dupultmoralur við lít. Av og á hevur Yasser Arafat gjert eitt rend til Sveríkis fyri at mussa for- sætisráðharran. Hesin skandinaviski sjarmu offensivur hjá Arafat hev- ur eydnast sera væl, les bert Sosialin. Seinasta Arafat var í Stokholm fekk danska sjónvarpsum- boðið ein klump í hálsin. Her var ein sannur friðar- ápostul á síni regluligu ferð, við einum heilt nýggjum hugburði. Vit fingu at vita at Arafat viðurkendi rætt Ísraels at vera til. Hetta hendi eftir at ein blaðmaður bað hann svara ja ella nei uppá, um hann viðurkendi rætt Ísraels at vera til sum tjóð. Arafat játtaði og so varð Ísrael skírt stívrent. Heimafturkomin fekk Arafat trupulleikar. Hann hevði, sum rætt var, brot- ið grundlógina í PLO charter frá 1964, og sum ikki einaferð tók hvast orðaskifti seg upp í PLO. So skjótt Arafat er burtur úr Europa er opportunist- urin í honum horvin og so síggja vit úlvin í seyða- klæðum. Eftir seinasta sjarmu- offensiv á okkara leiðum, kvitteraði PLO við at loypa á eina ísraelska baðistrond. Spurningurin er: Hvenn Arafat skal ein trúgva uppá? Tann, sum tveitir um seg við »fridar- kossum« í Stokholm, ella tann Arafat sum tekur lógvatak við Saddam Hussein í Bagdad og róp- ar: »Heilagt — kriggj«. Henda spurning hevur ein óivað ongantíð sett sær á Argjum, men spurningur- in er harafturímóti við- gjørdur í Tel-Aviv og Je- rúsalem. Og ísraelar, íroknað arbeiðaraflokkin, kenna muruna í PLO. Ein ST fundur mátti flytast úr New York til Geneve fyri at ein terroristur kundi luttaka — ein maður sum hevur tveitt seg í fevning- in á Saddam Hussein. Hetta er altjóða politikkur tá hann er allarbestur og teir mongu feroyingar, sum hava gjøgnumskodad henda sjónleik, eru smb. ávísa keldu, tey mest in- tolerantu menniskju, ið finnast á hesum klettum. Sosialurin skrivar eisini, at í eygunum á mongum føroyingi eru arabarar djór. Sum ísraelsvinur eri eg óivað pr. ávísa defini- tión arabarahatari. Hetta er nógv fyri at lesa. Fyri umleið 10 árum síðani gisti eg 5 dagar á einum arabiskum hotelli í Jerúsalem. Hetta hotell varð rikið av palestinar- um. Tað var sera áhuga- vert at koma á tal við teir og hoyra teirra sjónarmið um viðurskiftini har niðri. Ein tænari, sum eg tosaði nógv við, greiddi mær frá at hann eisini búði í Eysturjerúsalem áðrenn juni 1967. Men satt at siga, so kendi hann seg nógv tryggari nú Ísrael hevði tikið allan býin. Men teir tosaðu ikki ov hart um sínar kenslur av ávísum grundum. Ein slikur palestinari kann verða lagdur undir at sam- arbeiða við Ísrael og beta við lívinum. Ein hópur av palestinarum í Ísrael er dripin av »brødrum« sín- um av tí at teir ikki vilja dansa eftir pípuni hjá PLO. Enn hava vit tilgóð- ar at hoyra ST fordema hesi dráp. Eg kann ikki annað enn harmast mínar fryntligu vertir í Jerúsa- lem, at teir ikki eiga onnur umboð í altjóða familjuni enn terroristar. Eg kann lata Sosialin vita, at eg av hjarta ynski ollum arabarum mans- semilig kor at liva undir og eg haldi tað vera ógvu- liga næsadjarvt skoðsmál blaðið gevur fleiri av landsmonnum sínum. Sosialurin sigur, at Ísra- elska hersetingin er trumfurin hjá Saddam Hussein í Kuwait. Bretski verjumálaráðharrin sigur soleiðis: »Iraq hersetti ti at teir lupu á. Ísrael her- setti tí teir vórðu álopnir<. Meira einfalt kann tað ikki sigast. Fara vit aftur til mai 1967, so vóru Gaza-geirin, Vestariáarbakki og Golan- heyggjarnir á arabiskum hondum. Hetta eru ekini stríðið stendur um í dag. Tá var laga manni hjá arabisku »eindini« at seta eitt ríki á stovn uttan at spyrja nakran eftir, tí nú hevði ein fult ræði á hes- um økjum. Men ístaðin fyri at hjálpa palestinar- um við at seta sítt ríki á stovn, blokeraðu londini israelskar havnir fyri at draga landið út í kríggj. Nú skuldi Ísrael týnast. Úrslitið av 6 daga kríg- num kenna vit øll. Síðani varð farið til ST at kæra um »imperialistiska her- setingarvaldið<. Sama hendi í 1973, tá ið Ísrael varð álopið á tí hei- laga Jom Kippur sabbat- inum. Eftir henda bar- daga heilsaði ísraelska javnaðarkvinnan Golda Meir ST við hesum orðum: „Vit vórðu álopin. Orsaka at vit vunnu«. Sosialurin eftirlýsir dialog. Hetta er eisini púra rætt. Israel er ikki lýtaleyst. Men eg ivist í um tann miðeysturvitan, ið Sosialurin leggur fyri dagin, er úrslit av verulig- um inniliti og sakligum dialogi, heldur enn fruktir- nar av antiísraelskari propagandamaskinu. Eg havi verið áhoyrari á politiskum fundi í Feroy- um og hoyrt javnaðarval- evni tikið Ísraelska samfe- lagið til innteku fyri javn- aðarpolitikk. Eg meini heldur ikki at hetta var gjørt av rettum. Ísrael er, sum áður nevnt eitt fólka- ræði. Ein stórur partur av framleiðslutólunum er ikki á privatum hondum. Meginparturin av land- búnaðarverunum kemur frá ídnaði, har arbeiðsfólk- ið hevur avgerðarrættin. Hesin idnadur hevur givið stórt avkast. Hverki mergsúgvandi stórkapi- talisma ella alment pamp- araveldi hava fest retur í Ísrael. | Kommunistiskir planøkonomar hava mangan í síni armóð evundað hesum. Onga- staðni í heiminum hava partar av tí politikki, sum er niðurfeldur í stevnu- skrá javnaðarfloksins ver- ið gjøgnumførdir við betri úrsliti enn í Ísrael. Samfe- lagsskipanin hjá grannum —