leygardagur 9. februar 1991síða 7

Nr. 28 — 9. februar 1991 Síða 7 Eli Lassen um fiskaloysið undir Føroyum: Fiskirannsoknarstovan Hesi seinastu årini hevur nógv verið tosað um fiska- loysi undir Føroyum. At kalla allir stovnar eru hóttir, og hjá mongum sjó- manni ber illa til at fáa endarnar at rókka saman, ti úrtgkan er so lítil. Orsgkin til, at so er vorðið, verður søgd at vera ovurfisking, og tí hevur m.a. upphøggingarstudul verið latin fiskiskipum, so flotin — og samstundis veiðutrýstið — minkar. Eitast kanningar Men eisini eru tey, ið hava aðrar tankar um, hví stand- urin er so ringur undir Føroyum. Ein av hesum Lassen, sjómaður: „Tað kann ikki vera rætt, at kanningarskip frá Fiski- er Eli Myndirnar tala fyri seg! | rannsóknarstovuni liggur og fiskar av grimd undir Føroyum, tá tað skal eitast at gera kanningar," sigur hann. „Her hugsi eg um Magnus Heinason." Eli Lassen hevur sjálvur verið við Magnusi Heina- syni í tvey ár — frá septem- ber 1981 til september 1983. Skuldu herja á „Tá var tað fleiri ferðir so- leiðis, at boð vórðu givin um, at komu vit í fisk, so skuldu vit herja á, og fiska tað, sum kundi fåast,” sigur hann. „Tað var nokk so, at Fiskirannsóknar- stovuni vantaði pening, og at tí ráddi um at fáa sum mest burturúr." Frá teirri tíðini, hann var við, veit hann um mong dómi um, hvussu farið varð fram: „Vit gjørdu einaferð tveir blálongutúrar vestan- fyri Føroyar — fingu 97 tons annan túrin og 92 hin," greiðir hann frá. Á hesum trimum myndunum eru prógv um, hvussu illa farið er fram umborð á Magnusi Heinasyni, tá hann hevur verið í toski á Norðhavinum. Myndin longst til høgru vísir, hvussu fullur posin var, tá hann kom inn. Hann stóð at bresta, og vóru einir 800 kassar av stórum toski í. Men so tók ein av yvir- monnunum og spretti posan í millumstykkinum upp, so tann deyði fiskurin lá eftir og fleyt á sjónum, sum myndin niðanfyri vísir. Har ørvurin er settur, sæst opið, ið kom í posan, tá sprett varð. Og á teirri lítlu myndini omanfyri standa nakrir av manningini — ið bert gjørdu eftir boðum — á ti, ið eftir var í posanum, tá hann varð hálaður inn. Restin fór í havið. Fiskur, sum snellubátarmnir á Norðhavinum skulu havt fiskað. „Tað vil siga, at vit tingu einar 2.000 kassar hvgrja ferð." Hesar royndirnar høvdu eittans endamál, og tað var at kanna, hvør meskavídd kundi nýtast til blálongu, hevur sjálv skyldina men tað var líuð á túr- unum, ið bendi á, at hetta varð kannað, heldur Eli. Yvir 2.000 kassar „Eina aðra ferð fingu vit yvir 2.000 kassar av gýt- ingarførum kongafiski eft- ir einum ella tveimum døgum. Og tað må sigast at vera toppmålt, tí konga- fiskurin hevur eini átta ár, áðrenn hann gýtir av sær sjálvum," sigur hann. „Nú gekk so Fiskirannsóknar- stovan á odda við at drepa og oyða. Eg minnist, at tað På lå tjúkt lag av livandi yngli og fleyt å dekkinum. Tad var okkurt um ein fót til tjúktar." Hann sigur, at hevði hendan oyðingin ikki farið fram tá, hevði kongafisk- urin kanska skula gýtt aft- ur nú. Eingin fiskur eftir Eisini, tá Magnus Heina- son var í toski, var atburð Framhald á síðu 8