týsdagur 12. mars 1991síða 11

Nr. 49 — 12. mars 1991 Síða 11 V4-tolini í drátti nr. 883, 9. mars 1991. Tølini: 12 — 43 — 67 63 47 33 — 07 — 22 — 87 — 99 — 86 88 — 61 — 29 — 03 — 45. Vinningur: 35.460,00 kr. Vinnarar: Fyra vinnarar: ein år Hoyvik, ein år Haldarsvik, ein av Strondum og ein úr Leirvik. Eykavinningur: Eitt vikuskifti fyri tvey i Reykja- londini verða vid í einum felagsskapi — um tað verður EF ella EFTA ella okkurt triðja, tað skal eg ikki gera meg klókan uppá í dag — so verður tað ómetaliga týdningarmik- ið, at Norðurlond standa saman. — Svøriki ætlar sær upp í EF, og Noreg fylgir møguliga við. Fær tað av- leiðingar fyri okkara stødutakan? — Tað er ilt at siga. Eg havi hoyrt, at ætlanir eru frammi um at skipa eina samvinnu millum Feroy- ar, Ísland og Grenland á stjórnarsteði. Tað heldi eg kann hava stóran týdn- ing. Um Ísland og Noreg fara upp í EF, so verða vit sera illa fyri einsamallir, og hvat tað fer at enda við, veit eg ikki. Men eg haldi tað er sera umráð- andi at fáa hetta umredda samarbeiði millum Fer- oyar, Ísland og Grenland at virka og helst átti eisini Noreg at verið við, soleiðis at hesi fýra londini hevdu eina felags steðu til tað, sum verður gjørt. Her kemur allur fiskiskapurin í Norðuratlantshavi, ið øll fýra londini eru partur av, inn í myndina, og tað hevði verið gott, um vit vóru samdir um tann poli- tikk, sum har verður lagd- ur. Hetta hav er jú okkara felags lívsgrundarlag og eru vit sjálvi best fer fyri at verja tað. Sjålvstøduga umbodan! Vit spurdu Anfinn Kalls- berg, hvussu tad kennist at koma her å Christians- borg og síggja Merkið veitra við síðuna av hin- um norðurlendsku flogg- unum — og síðani fara inn á Christiansborg fyri har at vera partur av tí donsku umboðsnevndini! — Eg má siga, at eg kendi meg sera væl at koma á trappuna á Christiansborg og síggja tað feoroyska flaggið veitra har og minst líka stórt sum hini. Men tað líkasum kelnar eitt sind- ur, tá ein sær hvussu lítla ávirkan ein í veruleikan- um hevur í norðurlendsk- um samarbeiði. Tað er kanska ein bati á veg, tí m.a. hava ungmannafeløg- ini í ellum Norðurlondum hildið fund, har tey eru komin til ta niðursteðu, at tey sjálvstýrandi økini eiga at fáa sjålvstøduga umboðan í Norðurlanda Ráðnum, og tað haldi eg vera sera positivt. Hetta skal hava tí at sodna og um fýra-fimm ár eru vit limir. Tað er ikki so langt vekk. — Heldur tú tað hevur tydning fyri eina sjålv- RR støduga umbodan í Norð- urlanda Ráðnum og at vit sum tjóð koma at standa meira sjålvstødug í mill- umlanda samarbeiði, at sambandsflokkurin ikki er við longur, hverki á fólka- tingi ella í Tinganesi! — Tað hevur sjálvandi stóran tydning. Eg trúgvi eisini, at samgongan mill- um javnaðarflokkin og fólkaflokkin fer at megna tað, sum eingin onnur samgonga hevur gjørt, nevniliga at fáa okkum okkara ríkisrættarligu viðurskifti nógv meira av- klárað enn tey eru í dag. Og tað meti eg at vera nakað sera positivt við hesi samgongu. Hetta at tað eisini bara eru tveir flokkar, sum stýra, ger tað nógv lættari at koma á mál í eitt nú hesum spurninginum, sigur An- finn Kallsberg í samreð- uni. vík vid 3.000 kr. í lummapeningi. juni 1991. — er fleksibul avtalu. gerðarheimið. tlf. 18300. Eftirviðgerðarheimið Jónas Broncksgøtu 42 Avloysari fyri leiðaran Vegna farloyvi er starvið sum avloysari fyri leiðaran á eftirviðgerðarheiminum í Jónas Broncksgøtu 42 leyst at seta 1. Talan er um fyribilsstarv byrjandi 1. juni 1991 og eitt ár fram. Arbeiðið er lið í alkoholviðgerð og neyð- ugt er tí, at tann, ið settur verður — kann arbeiða sjålvstødugt — kann seta greiðar linjur — er samstarvsáhugað/ur Lønar- og setanarviðurskifti sambært Skrivlig umsókn skal sendast til: Al- mannastovuna, Postboks 196, 110 Tórshavn, áðrenn 25. mars 1991. Brævbjálvin skal vera merktur: Eftirvið- Áhugað fáa nærri upplýsingar um lønar- og starvsviðurskifti frá: Sven Lútzen, 16833 ella Karen Heinesen, tif. Skammast Útvarp Føroya eisini? Hví ikki siga, sum veru- leikin er, og rópa ein spaða fyri ein spaða, og ikki eina spón ella eina kvísl? Tað er burturvið, tá út- varpið fer at greiða frá, at fólk fáa arbeiðsloysisstuð- 111 ui Sum øll fólk vita, og út- varpið við, er arbeiðsloys- isstuðul slettis ikki nakað, sum finst í Feroyalandi, hverki so ella so, og heldur ikki nøkur arbeiðs- ivising. Tá nú útvarpið fer farið it møsna um arbeiðsloys- sstuðul, so má orsøkin til ið vera hon, at teir Kkammast við at kasta út im onnur lond, at nú eru so og so nógvir føroyingar komnir ella settir undir al- mennån forsyrgjaraskap, eru blivnir koyrdir undir almenna forsorg, olmussu- hjálp, tað veri seg kommunalan ella av sosialkontórinum, eisini nevnd Alma. Tí tað er sannleikin, sum føroyingum er fyri i dag. Olmussu hjálp ella ol- mussa, sum í dag verður rópt almannahjálp (for- sorg). Hví smæðist útvarpið at siga sum er, og brúka gamla feroyska orðið, ein olmussa ella olmussu- hjálp? Frægari var, um teir fóru at billa fólki inn, at nú vuksu bananir uppi í Sortudíki, ella at kokus- pálmarnir stóðu í fullum blóma í Kollafirði; tá er hetta helst at meta á sama stødi sum við arbeiðs- loysisstuðulin hjá útvarp- inum. Nei, greiðið tit heldur frá sum er, at nú eru so mong av Feroya fólki í varðveitslu av forsorgini. Skomm er tað. Ikki fyri fólkið, men fyri landsins stýrandi politik- arar, sum fram til dagin í dag hava tvíhildið um, at í Føroya landi var als einki arbeiðsloysi. Og eins og útvarpið skammast politikarar við at nevna orðið olmussu- hjálp, tí helst er almanna- hjálp og forsorg fínari og meira nútíðarhóskandi orð, men ikki føroyskt. Nei, tað er ein ótespilig steða, og ein stór skomm fyri eitt so stolt land og fólk, at vera komin í sum bert fyri knøppum 3 árum síðan var eitt tað ríkasta og besta landið at búgva í. Men nú sigst, at menn fara at taka upp, at eir fara at kanna og meta um, seta eina nevnd har, og eina har, — og síðan at endurskoða, — og miða fram ímóti, at kannast skal og síðan at endur- skoða, um tervur er á eini skipan av arbeiðsloysis- peningi fyri fólk, ið eru uttan lenandi arbeiði, og er land okkara helst ein- asta framkomna land í heiminum, sum er eftir- báturin mikli, tá tað snýr seg um at tryggja ta stóru fjøldina av fólkinum, tá tervur, sum nú, er fyri tí. Nú um dagarnar skrivar ein politikari i bleðunum og heldur fyri, at tað er betri at seta í verk arbeiði til allar hendur, enn at gera eina skipan við ar- beiðsloysisstuðli. Og síðani er hann so fegin um ta skipan við ol- mussuhjálp, sum nú er. Tað er bara óbegrípiligt, at ein politikari, og fleiri politikarar vid honum, ikki vita betur og fylgja betur vid i gongdini, sum fyriferst, og at tað er nak- að sum eitur upp- og niðurgangskonjunkturur í tí stóru verð; eisini rakar tað okkum í okkara lítla landi. Og so er tað, at ein fer at ivast í, um politikarar bara av prinsippi eru ímóti — ella teir við at nokta arbeiðsloysisstuðlul hava betri tamarhald á fakfelagsrersluni við tað, at um ein arbeiðsloysis- stuðul var, var ikki so lætt at ganga uttan um sátt- málar og fakfeløg. Nú er tað tíanverri so, at ar- beiðsgevarar frá hond geva sínum arbeiðsfólki valið ímillum at blíva ar- beiðsleys ella at fara niður Framhald á síðu 12