hósdagur 11. juli 1991síða 3
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 129 — 11. juli 1991
Síða 3
Lærararnir á Argja skúla, verður umsókjari settur sum varastjóri
Hann náði okkum
Ólavur Petersen, formað-
ur í skúlanevndini á
Argjum, dylur illa, at
umsgkjarin til starvið
sum fyribils varaskúla-
stjóri er ikki tann rætti:
persónligu eginleikar
hansara tala hart ímóti.
Hóast viðurskifti lærar-
anna mótvegis skúla-
nevndarformanninum eru
alt annað enn hjartalig
(»Hann koyrir ov nógv
solo<), so eru lærararnir
við Argja skúla púra
samdir við Ólavi Peter-
sen i, at einasti umsøkj-
arin er ikki rætti per-
sónurin til starvið sum
varaskúlastjóri.
- Vit skilja væl, um so
er, at Mortan (skúla-
stjórin) hevur biðið um
JU
——
Regin av Steinum, umsøkjari til varastjórastarvið
Óhugnaligt og lítið mansligt
at sleppa undan at fáa
umsøkjaran sum vara-
mann, siga lærararnir.
Onga undirtøku
Lærararnir siga tað
treyðugt hart, men leggja
heldur ikki fingrarnar
ímillum, tá teir so út-
tala seg. Skal tað sigast
stutt, so er umsøkjarin
eitt reglu-knarr og ein
illbirtil, ið stingur kilar
millum starvsfelagar
heldur enn stuðlar upp
undir felagsskapin mill-
um lærararnar.
- Var atkvødugreidsla
millum teir umleið 25
lærararnar á skúlanum
um setanina, so fekk um-
søkjarin í mesta lagi
tríggjar atkvødur: sína
egnu og so tær frá konuni
og svágrinum, siga lær-
arar vit hava tosað við
um málið.
Longu tíðliga í ár var
tað greitt, at varaskúla-
stjórin skuldi á skeið.
Fleiri høvdu hug at
søkja, men sleptu ætl-
anunum, tí >okkurt óbe-
hagiligt fór púra vist at
verða burturúr<, sum ein
av lærarunum tekur til.
Kæruskriv
Og so varð. Skúlaneyndin
hevur verið so altrá eftir
at sleppa undan umsøkj-
aranum, at hon bara setti
ein annan uttan at hava
tryggja sær eina umsókn
frammanundan.
Og hetta var gloypibiti
fyri einasta umsøkjaran,
siga lærararnir: straks
bað hann álitiskvinnuna
gera eitt skriv, har lærar-
- at starvsfelagar fáa seg til at siga sovorðið, tá teir ikki siga
tað við meg beinleiðis. Regin av Steinum heldur eisini, at tað
Regin av Steinum, lærari.
Tað er maðurin, sum
skúlanevndin á Argjum
vil sleppa undan at seta
sum varaskúlastjóra í
eitt ár.
Sjålvur skilir hann ikki
minsta vetið av, at hann
er vorðin miðdepil í hes-
um málinum.
- Eg havi einki gjørt
uttan at søkja eitt starv,
sum var lýst leyst at
søkja, sigur Regin av
Steinum.
Målid vent vid!
Hann visir å, at kjarnin i
málinum er, at skúla-
nevndin hevur brúkt eina
óregluliga mannagongd,
og tí er tað Gskiljandi, at
hann skal verða vorðin
høvudsevnid.
- Tå tad, sum er hent,
kann bera til, hvat ber so
ikki til, spyr Regin av
Steinum og leggur aftrat,
at málið er óhugnaligt,
tá hugsað verður um, at
talan eisini kundi verið
um setan av einum var-
andi varastjóra.
Regin av Steinum sig-
ur, at tá starvið varð lýst
leyst á skúlanum søkti
hann, men tað gekk
merkiliga long tíð, áð-
renn nakað frættist aftur
í málinum, tí skotbráið
at søkja var sera stutt.
Tímalærari settur
Hann hevur sínar hugs-
anir um, hvat fram er
farið, men vil ikki siga
meira um tað.
- Síðani frættist, at
skúlanevndin hevði sett
ein tímalærara, sum ikki
hevði søkt, og tað var
gjørt hóast útvið helvtin
av lærarunum á skúlanum
eru yvirlærarar, sigur
Regin av Steinum, ið
saman við konuni hevur
hægsta starvsaldur á
skúlanum, og næsthægst-
an yvirhgvir.
Nítjan ár eru síðani
Regin av Steinum varð
læraraútbúgvin í Dan-
mark. Eitt ár starvaðist
hann á donskum skúla,
áðrenn flutti til Føroya.
Sagt sína hugsan
- Eg havi lært, at ein
skal hava virðing fyri
annara meiningum, og at
ein skal siga sína meining
á røttum stað til rætta
tíð, og hesa lívsáskoð-
anina havi eg roynt at
liva upp til, eisini á
Argja skúla, og tað er
kanska ikki lika væl
dámt av øllum, sigur
Regin av Steinum, ið ikki
kom upp á tal sum vara-
skúlastjóri hóast hann
var einasti umsøkjari.
- Men tað skuldi ikki
verið nakað forgjørt í at
sagt sína meining og als
einki brotsverk. - tvørt-
urímóti átti tað at verið
roknað sum ein dygd í
staðin fyri at vera falsk-
ur, leggur Regin av
arnir mótmæltu manna-
gongdini í sambandi við
setanina. Skrivi fekk
tríggjar undirskriftir.
- Hóast fólk vóru
fullkomuliga samd í
innihaldinum, so var
persónurin á muni, siga
lærarar. Eingin hevði hug
at skriva undir nakað,
sum kundi verða umsøkj-
aranum at frama, ja bara
hugsanin um viðkomandi
sum varaskúlastjóra var
nóg mikið til at fáa fólk
til at lata vera við at
skriva undir, er tann
greiða nidurstødan.
Ómansligt
Sum skilst er ikki nógv
gjørt frá lærarasíðu fyri
at fortelja viðkomandi
bart út, at hann er illa
lýddur. Lærararnir høvdu
seg eisini í hesum før-
inum undan og hildu, at
>tað var kanska best bara
at lata lærarafelagið taka
sær av málinum<, greiða
lærararnir frá, sum eisini
vilja vera ónevndir. So
varð borgfridur eina tíð.
Hóast lærararnir, vit
hava tosað við, hava hesa
stóðu til persónsspurn-
ingin, og hóast teir ikki
vildu undirskriva nevnda
mótmælið, so eru teir
sera forargaðir inn á
mannagongdina í skúla-
nevndini:
Oheppin privat-loysn
- Ólavur Petersen ger,
sum honum lystir, og tað
er samtykt, áðrenn nakar
í skúlanevndini fær um-
rátt seg, siga lærararnir.
Hevdi hann ikki start seg
blindan í sínum skjótu,
privatu loysnum, so
hevði eisini verið meira
enn tann eina umsóknin, -
ein áheitan á Tórfinn
Højgaard um at sýkja
hevði verið nóg mikið,
halda lærararnir.
- Nú skúlanevndin púra
óneyðugt hevur for-
fummað seg, eru vit farin
í summarfrí í Óvissu,
siga lærararnir, sum
leggja aftrat, at sama
hvat hendir í málinum,
so verður tað eins lítið
hugaligt at byrja aftur,
sum tað var á skúlanum
beint fyri summarsteðg-
in.
- Og guð náði okkum,
verður umsøkjarin settur
í starvið sum varaskúla-
starvið, siga lærararnir á
Argja skúla at enda.
ówh
er margháttligt og púra ógrundað, at hann er vorðin høvuds-
evni í hesum
Steinum aftrat.
Ómansligt
Hann er púra paff, tá vit
leggja fram ummælið,
hann fær frå nøkrum av
sinum starvsfeløgum.
- Eg finni ikki orð fyri
tí. Eg haldi tað vera
heilt óhugnaligt, at
starvsfelagar siga so-
vorðið alment uttan at
leggja navn við, tá teir
ongan tíð hava sagt tað
við meg, sigur ein skelk-
aður Regin av Steinum.
Vit sita og tosa
vanligt prát á lærara-
stovuni og eg havi ong-
antíð órað nakað tann
vegin, sigur hann.
Ókend lýsing
Sjálvur hevur Regin av
Steinum als ikki ímyndað
sær, at tað hevði riggað
so illa millum hann og
hinar lærararnar.
- Eg kenni ikki meg
sjálvan aftur í hasari lýs-
ingini og eg ivist heldur
ikki i, at tað hevði riggað
væl, og hví skuldi tað
ikki tað?
Annars heldur hann tað
vera margháttligt, at so
nógv verður gjørt burt-
urúr persónligum kvali-
fikatiénum:
Skal tað endiliga
vera, hvør skal so gera
av, hver måtistokkur
skal brúkast...? spyr
Regin av Steinum.
Politikkur uppii
Regin av Steinum hevur
illgruna um, at málið
eisini hevur eitt politiskt
aspekt. Hann hevur still-
að upp til bygdaráðsvali
og funnist at meirilut-
anum í Argja kommunu,
sum Ólavur Petersen
stuðlar.
Sjálvur hevur Regin av
Steinum latið lærarafel-
agnum málið upp í hendi
sína vegna. Enn hevur
hann einki fræu frá fel-
agnum.
- Visti eg av, at tað
fór at spæla soleiðis av,
so hevði eg ikki søkt,
sigur Regin av Steinum,
sum fekk frænir av, at
okkurt gekk fyri seg
uttan at hann visit av ti,
tá tað dró út vid sjálvari
setanini.
Hvat nú um tú ikki
verður settur. 1
starvið verður lýst leyst
aftur, og annar verður
settur í starvið
- Tað dugi eg ikki at
svara nú, men ein verður
sjálvsagt altíð vónbrot-
in, tá ein ikki fær eitt
starv, man hevur sekt,
sigur Regin av Steinum
at enda.
ówh