hósdagur 11. juli 1991síða 5

Nr. 129 — 11. juli 1991 Sød Bíða vid ætlanum - Fyrst fara vit til Íslands at arbeiða í summar. Hvat vit so fara at gera, vita vit ikki. Vit hava tíðina fyri okkum og leggja ongar ætl- anir enn, siga Beinta og Marianna, sum í summar hava tikið åvikavist stud H Í Stoffalág í Havn ganga Marianna Heinesen og Beinta Ellingsgaard og gera seg út til at fara av land- inum. Leygardagin fara tær til Íslands, har tær gjøgnum Nordjobb hava fingið ar- beiði til 30. september. Beinta og Marianna eru millum tey mongu, sum í ár hava tikið students- og HF- prógv. Tær eru 19 ára gamlar og prógvini skulu sjálvsagt brúkast til onkra útbúgving í framtíðini. BÍÐA VIÐ AT ÆTLA Men hvør útbúgvingin skal vera, hava tær ikki gjørt sær greitt enn. Beinta hevur hugsað um onkra útbúgv- ing, ið gevur arbeiði í sjúkrahúsverkinum ella okkurt við livfrødi. Mari- anna kundi hugsað sær at lisið føroyskt á Fróðskap- arsetrinum. Ella sosialráð- geva. Ella blaðfólkaútbúgv- ing. Men beintleiðis ætlanir HH hevur hvørgin. - Tað er ikki neyðugt at hava neyvar ætlanir longu nú. Vit eru ungar, mangt kann broytast, og hevur tú ætlanir, og tær ikki kunnu fullførast, verður tú bara vónsvikin, sum Marianna tekur til. FINGU TAÐ SAMA Tær søktu báðar Nordobb um at fáa arbeiði í Íslandi. Tær valdu heldur Ísland enn Svøriki og Danmark, hagar tey flestu fara. Marianna søkti um at fáa arbeiði á gisungarhúsi, Beinta søkti um arbeiði á ellis- og rgktar- heimi. Tá av tornaði, fingu tær báðar arbeiði á sama ellis- og røktarheimi i Reykjavik. Frammanundan høvdu tær biðið um at sleppa at búgva saman, og tær vóru so hepnar at fáa eina íbúð at búgva í fyri seg sjálvar. ents- og HF-prógv GLEÐA SEG Tað gleða seg négv ul at fara. Marianna hevur verið í Íslandi áður og fekk tá brell at vitja aftur. Málið, veit hon, er skjótt at læra so frægt, atein skilir. Tær hava fingið at vita, at månadarløn teirra verður 4500 krónur, men møguleikarnir fyri yvirarbeiði eru góðir, og tað gevur eyka løn. Alt hetta eru tær sera væl nøgdar við. Tað var ikki, tí einki ar- beiði fekst her, at Marianna og Beinta valdu at fara utt- anlands, og ikki bara fyri at vinna pengar. Báðar høvdu hug at sleppa burtur eina tíð og royna at arbeiða undir ødrum umstødum. Tær hildu kortini, at hetta var tað rætta, ti tær kundu ikki vera visar í at fáa nakað arbeiði í summar í Føroyum. Hvørg- in royndi tó at søkja nakað í Føroyum. LÍV OG GÓÐAR DAGAR Síðan tær fyri trimum vik- um síðan fingu síni prógv, hava tær havt lív og góðar dagar. Tey hava havt veitslur og vitjað stevnur. Men nú fara tey flestu, sum ikki vita sær nakað fast at fara ul, at hugsa um, hvat gerast kann. Beinta og Marianna hava ikki greiða mynd av, hvussu stendur til við at fáa arbeiði í Føroyum. Arbeiðsloysi er, og tað er nógv torfgrari enn áður at fáa arbeiði, men genturnar hava ikki mist mótið av tí. Fleiri av teirra vinfólkum hava fingið ar- beiði, men ikki øll. Ein stórur partur kundi hugsað sær at arbeitt eina id, áðrenn tey fara at útbúgva seg víðari. Men tað eru eisini nógv, sum ikki tíma at royna at søkja arbeiði her, tí tey hava ongar vónir um, at tað fer at eydnast. Summi fara ella eru longu farin til Danmark- ar, tí tey vænta, har verður frægari at fáa okkurt at tak- ast við. Nøkur hava eisini søkt um arbeiði í sðrum londum. Tær vita um nøkur, sum fara út at fjaðka, men ikki fleiri, tí tað kostar ikki sørt. KENNA. IKKI FRAMTIÐINA Beint og Marianna halda, tær áttu at skrivað seg upp onkrastaðni, áðrenn tær fóru av landinum, og biðið um arbeiði, ti tær kunnu ikki verða vísar í at fáa nakað beinanvegin, tá tær koma heimaftur. Men, hinvegin, hvor veit, um tær ikki kunnu fáa arbeiði í Íslandi í heyst. Tað vil tíðin vísa. Báðar eru fegnar um, at tann strævna royndin í Hoy- dølum er av. Men sam- stundis er tað vid sorgblidni, tær biðja tí tíðini farvæl, ti samanhaldið millum næm- ingarnar á skúlanum var so gott. Sjálvt um tey flestu noyðast at gera síu ítarsta Fyri trimum vikum siðan fingu Marianna (v.m.) og Beinta høvdid. Nú fara tær út í verðina húgvuna á Mynd: Kalmar fyri at fáa gott úrslit, ið skal til fyri at sleppa inn á flestu lærustovnar, hava tey eisini havt stundir til at liva. - Vit fåa at siggja, hvussu verður. Nú fara vit fyrst til Íslands fyri at uppliva nakað nýtt, siga javnaldr- arnir á veg út í verðina. randi