mikudagur 17. juli 1991síða 8

Nr. 133 — 17. juli 1991 Hóast Sepp Piontek neyv- an hevði tær stóru orsøk- irnar til at smílast og vera í allarbesta hýri eftir dystin móti føroyska landsliðnum månakvøldid, læt hann ikki hetta rína við seg, tá hann á tíðindafundi aftaná saman við Páll Guðlaugssyni svaraði spurningum frá bæði føroyskari og turkiskari pressu. Tann fyrrverandi danski landslidsvenjarin, sum i 80'unum fekk danir vid til bædi EM i Frankariki og HM i Mexico, var sjålv- sagt ålvarsamur i sinum metingum av dystinum, men kortini var hann sera fryntligur og til reidar at svara øllum spurningum. Undirhaldandi dystur »Vit fingu ein góðan dyst her i kvøld, sum eg trúgvi, at bæði spælarar og áskoðarar kunnu vera væl nøgdir við,< segði hann. >Hetta var ein undirhald- andi dystur við góðum spæli, serliga í fyrra hálv- leiki. Sjálvur eri eg kanska ikki so glaður fyri úrslitið mína vegna, tí hóast gott tekniskt spæl fingu mínir spælarar einki burturúr. Turkiski landsliðsvenjar- in segði millum annað, at hann helt føroyska spælið serliga ganga væl í fyrra hálvleiki, men at teir før- oysku spælararnir allan dystin igjøgnum spældi væl og at urslitid var rætt- vist. Samstundis vidurkennir Piontek, at turkarnir ikki eru teir einastu, ið kunnu koam útfyri at >brenna seg« í Føroyum: Aðrir fáa trupulleikar »Eg ivist onga løtu í, at eisini onnur lið fara at fáa trupulleikar, tá tey skulu koma hendanvegin at spæla ímóti tykkara liði,< segði hann. >Tykkara lið spældi klókt, men fekk kortini fleiri ferðir víst, at bit er í álopinum. Tit hava ein sera góðan málmann, ið stóð seg væl hendan dystin, og tá so útispælar- amir samstundis hava sans fyri at fylgja løgdu ætlan- unum, virkar lid tykkara sera væl.« Sepp Piontek rósti før- oysku spælarunum fyri at spæla trygt og ikki lata seg lokka i Oføri, tá harðast leikaði á. Serliga segði hann seg Sepp Piontek, turkiskur landsliðsvenjari, eftir dystin: Ein sera uppgevandi Sepp Piontek í teirri løluni, dysturin varð avblástur. Neyvan mundi hann hava roknad við einum slíkumúrsliti móti føroyska landsliðnum. Mynd: Hilmar Jan hava lagt merki til fleiri av føroysku spælarunum — umframt målmannin — og nevndi hann serliga Kåra Reynheim, Jens Erik Ras- mussen og Abraham Han- Og hóast hann kanska ikki hevur minst ul øll tey føroysku troyggjunumm- ørini, so er valla nakað at ivast i, at føroyski spælar- in, sum bar nummar sjey å rygginum — málskjúttin Todi Jónsson — man sita fastbrendur í minni turk- iska landsliðsvenjarans. Gjørdu eingi mistek >Sum eg nevndi tað, er tað sera torført at móta føroyska landsliðnum i Føroyum, tí liðið vil fegið vísa nakað, nú teir nógvu | Aðrir enn vit fara ' at fáa trupulleikar moti førovingum »Tykkara lið spældi klókt, men fekk kortini fleiri ferðir víst, at bit er í álopinum. Tit hava ein sera góðan málmann, ið stóð seg væl hendan dystin, og tá so útisppælararnir sam- stundis hava sans fyri at fylgja teimum løgdu ætlanunum, virkar lið tykkara sera væl. Og tá tað so heldur ikki ger nøkur mistøk, er ikki so stuttligt at vera hin parturin.« heimligu áskoðararnir eru og hyggja,< segði Piontek. >Og tá liðið so heldur ikki ger nøkur mistøk, er ikki so stuttligt at vera hin part- urin.« Ein trupulleiki, ið kundi hugsast at ávirka turkisku spælararnar skeiva vegin, var vøllurin, men hóast Sepp Piontek mátti viður- kenna, at hansara spælarar ikki áður hvgdu spælt á graslíki, vildi hann ikki á nakran hátt geva vellinum skuldina fyri, at tað ikki eydnaðist Turkalandi at vinna. Alt tað besta — á Svangaskarði >Hinvegin, so eru mínir spælarar kanska ikki uppá "að besta júst nú, hóast hetta var besta manning, vit kundu stilla upp til ein slíkan dyst,< sigur hann. >Menn hava summarfrí, og landskappingin í Turkalandi er ikki byrjað aftur enn. Men sum eg skilji, hava tykkara spælarar eisini frí nú, so somu kor eru galdandi fyri liðini bæði.< Sepp Pioniek endaði á tíðindafundinum við at takka fyri, at teir kundu koma higar at spæla, og segði, at bæði hann og spælararnir høvdu verið glaðir fyri at verið her: »Eg vil ynskja føroyska landsliðnum alt tað besta framyvir — serliga í kom- andi EM-dystunum i heyst, sum eg vóni, at tit sleppa at spæla á egnum heimavølli.« hj. Føroytski liðskiparin Jóannes Jakobsen toyggir seg her fult út og fær bóltin av turkiska stórspælaranum Tanju Colak, sum millum annað hevur verið toppskjútti í Eu- ropa. Månakvøldid var hann tó eingin stórspælari, men mátti síggja seg hjálparleysan í dystinum móti føroysku verjuni, ið stóð seg væl allan dystin. Mynd: Hilmar Jan