hósdagur 15. august 1991síða 14
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 14
Føroyingar eiga at
bjóða íslendingum
Nr. 148 — 15. august 1991
> PE
tilboð um samvinn
— Eitt foroyskt tilboð um samvinnu, við
atliti til felags gagn, eigur at verða fing-
ið upp at standa, miðandi ímóti at
hækka nettovinningin, íslendingar ann-
ars hava av sínum — ikki heilt frívilluga
útflutningi av 130.000 fesku fiskatonsun-
um, um somu tíð sum foroyskur maskin-
og arbeiðskapacitetur kundi komið
stabiliserandi inn á normaltímatals
dekningsbidragið hjá íslendskum fiska-
virkjum,.í serliga eystasta parti av hes-
um so velduga landi, skrivar John Smith
í seinna partinum av grein síni um okt
samstarv millum Ísland og Feroyar.
Hann setir eisini spurningin: — Eiga
vit ikki at lata upp ein norður-
atlantiskan marknað? Eiga vit ikki at
bjóða íslendingum ein alternativan og
betri marknað, heldur enn tey sera
svingandi marknaðarviðurskiftini, ið eru
ráðandi á teimum so sera fjaru markn-
aðunum, har vit, og teir, annars eru
noyddir at handla.
Sum áður sagt, so ferðast í
feskum líki umleið 130.000
tons av íslendskum botnfiski
framvið Feroyum, til fesk-
fiskamarknaðirnar niðri í
mið-Europa, Immingham í
Bretlandi, Bologne í Frak-
landi, Hanstholm í Danmark,
Cuxhafen i Tyskland, v.fl
Av hesum gott 130.000
tonsunum av ísfiski vóru um
58.000 tons flutt i egnum
fiskiførum, meðan gott
72.000 tons vóru flutt út við
farmaskipum.
Hetta svarar til umleið 356
tons hvenn einasta dag av ár-
ella
sins 365 degum, eini
712.000 pund um dagin. Um
70.000 tons vóru flutt til
Bretlands — um 35.000 tons
til Týsklands og hartil stórar
negdir til Fraklands.
Spart sigling
Tað sum er so sera týdning-
armikið, fyri ikki at siga er-
kymlandi, tá hesin veruleiki
rættuliga festir seg, tað er at
John Smith: — Mundi
besta loysnin, uppá
longri sikt, ikki verið,
at tað fyri at handla út-
eftir við fiski, lógu av-
gerðir, ið vóru tiknar í
felag?
»Eitt felags initiativ undir heitinum
»FRESH FISH FOR THE WORLD«
| átti at fingið í lag við verdinsbanka
ella aðrari stórbankafigging, miðandi
móti fullkomnum stoppi av ollum
blokkeksporti úr bæði Íslandi og Før-
oyum, eftir einum 5 ára skeidi«.
hetta er farið fram alt árið
1990, uttan at tað er lagdur
so mikið sum ein stertur upp
á land í Feroyum, í hesum
sama tíðarskeiði. Vit áttu í
fyrstu atløgu kanska at stytt
íslendsku veiðuferunum um
siglingina av íslandsmiðum
til traditionellu marknadir-
nar fyri sunnan, til UK, 3
Tysklands og Fraklands.
Hetta i sær sjålvum, og
hetta einsamalt hevði verið
av stórum týdningi fyri ís-
lendingar, høvdu teir kunna
spart hesa longu sigling.
Eiga vit ikki at lata upp ein
norður-atlantiskan marknað?
Eiga vit ikki at bjóða íslend-
ingum ein alternativan og
betri marknað, heldur enn
tey, sera svingandi — fyri tað
mesta buyer's market viður-
skiftini, ið eru ráðandi á teim-
um so sera fjaru marknaðun-
um, har vit, og teir, annars
eru noyddir at handla
Eiga og kunnu vit ikki,
sum áður sagt, at lata upp og
marknadarføra ein stór-
marknað 370 km norðanfyri
roll-of rampuna i
ein marknad, sum
roll-on,
Scrabster
um somu tíð eisini liggur 370
km sunnanfyri næstu havn í
Íslandi?
Feskfiskamarknaðurin i
Europa er av hesum stóra, is-
lendska útboði sera doyvdur
og hann heldur eisini lív í
okkara argastu konkurrent-
um, meðan íslendingar sum
vera man, ikki fáa tað burtur-
úr, sum teir áttu at fingið, or-
sakað av bæði tolli, avgjaldi
og flutningskostnaði, ið kem-
ur uppá, umframt tað tap, ið
Ur Íslandi vórðu i 1990
utflutt 131.038 tons av
isfiski til marknadar-
londini Stóra-Bretland,
Tyskland og Frakland
stendst av, at mesti fiskurin
er ísaður umborð, í stórar
bingjur og soleiðis ikki er
beinleiðis fyrireikaður til
uppboðsselurnar í Europa, tá
hesar gjalda mesta prísin.
Tað sindrið, sum vit feroy-
ingar flyta út — feskt á
marknaðin — bæði runt og
skorið, lendir eisini í hesi
veldugu lágprísaldu og kem-
ur sostatt ikki upp í prísi,
orsakað av hesum alt ov
stóra útboði — viku eftir
viku, árið runt.
Mundi besta loysnin, uppá
longri sikt, ikki verið, at tað,
fyri at handla úteftir við
fiski, lógu avgerðir, ið vóru
tiknar í felag?
Tíðum, og serliga seinastu
árini hevur verið sligið fast,
at føroyskur skeri- og frysti-
kapasitetur er umleið tað
dupulta av tí, sum tervur er
á, til okkara náttúrliga rá-
fiskagrundarlag, og tá hetta
ivaleyst er so, eigur tá fer-
oyskur skeri-, pakki-, frysti-
og meguliga eisini flutnings-
kapasitetur ikki at verða
settur íslendingum í boði.
Vit hava maskinorkuna og
ein infrastruktur, ið nektar
tervin, undantikið nakað av
flutningsútgerð.
Vit hava eisini av neyð lært
at fáa burturúr, at kalla øll-
um, eisini smærri negdum og
serliga hava vit lært hetta
hesi bæði tvey tey seinastu
árini.
Felags initiativ
Eitt felags initiativ undir
heitinum »FRESH FISH
FOR THE WORLDx átti at
fingist í lag vid verðinsbanka
ella aðrari stórbankafígging,
miðandi móti fullkomnum
stoppi av ellum blokkexporti
úr bæði Íslandi og Feroyum,
eftir einum 5-ára skeiði.
Í foroyska hugaheiminum
hevur og verður Ísland
ongantíð nakað útland, men
landið nærvið og tað kennist
tí hugstoytt at vita sær, at
samlaða íslendsk/feroyska
fyritakssemi á fiskivinnuøk-
inum, um somu tíð tað nóg
illa breyðfeðir okkum sjálvar,
Á
-