mikudagur 21. august 1991síða 11

Nr. 151 — 21. august 1991 Hvalbi I SNSjalurin . ar Óðir — kæra d0maran »Dømingin í dystinum KÍ-Royn leygardagin í Klaksvík var so høpisleys, at tað er ófatiligt, at Arthur Ellingsgaard sleppur at dóma dystir í vaksnamannadeildini,< sigur Johan Petur Olgar- son, Royn, ið sjálvur er royndur dómari í 1. deildarfótbólti Áskoðararnir í Klaksvík leygardagin, sum hugdu at dystinum millum 2. deild- arliðini hjá KI og Royn, tykjast hava upplivað ein ødrvisi dyst, enn tey eru von við. I hvussu er benda nógvar munligar frásagnir frá dystinum á, at hann eitt nú varð dømdur á ein heilt serstakan hátt. Hetta sást eisini á tí, Sosialurin í gjár visti at siga frá hesum dysti. Her skulu í stuttum verða endurgivin nøkur brot úr dystarfråsøgnini: >...Royn verjan setir rangstødufellu, sum linjuverji, Roynleikarar og kanska eisini klaks- víkingar halda eydnast. Men ikki dómarin, og so er lagamanni hjá Allani Joensen at trilla til 3-0 ...Tað er annars einki at liggja omaná, at bæði liðini vóru stak illa nógd við leiðsluna av dyst- inum hjá svartklædda manninum.« (endurgev- ing endað) Kundi endað gørvísi Tað er eingin loyna, at tað serliga eru hvalbingar, sum gera vart við seg og sína ónggd: »Dømingin var undir alt lágmark, og orsøkin til, at vit nú fara at kæra dómar- an frá dystinum í Klaks- vík, er ikki úrslitið, men tað høpisloysid, dømingin var merkt av allan vegin i- gjøgnum,« sigur ein av Royn-spælarunum, Johan Petur Olgarson, ið sjálvur er aktivur dómari i vaksna- mannadeildunum — gjarna í 1. deild. >Vit hava mun- liga vent okkum til FSF, sum hevur biðið okkum koma við skrivligari frá- greiðing, og hana fara vit so at skriva í morgin (í dag, bløm.).< Fingu mál kolldømt Tad, sum hvalbingarnir serliga eru ónggdir um, var kolldømingin av einum måli, teir fingu, tå stødan var 1-0 til KÍ. »Vit javnadu út, men démarin dømdi fyri rang- stóðu, hóast ikki færri enn tveir Kl'arar stóðu inni á sjálvari málstrikuni og dekkaðu upp,< sigur Johan Petur Olgason. >Ein og hvør kundi siga sær sjálv- um, at her var fullkomu- liga 6gjørligt, at nakar spælari kundi vera rang- staddur á nakran sum helst hátt. Men tað vóru so sanniliga ikki bara vit, ið rystu við høvdinum, hóast Kl'ararnir vóru fegnir um, at málið varð kolldømt.« Johan Petur vísir á, at hóast dysturin endaði 4-0 til KÍ, so kann ein bert hugsa sær til, hvgrja vend eitt útjavnandi mál í hesi støduni kundi havt við sær. >Vit góðtaka sjálvandi tapið, tí 4-0 kann eingin dómari gera eitt úrslit til, soleiðis uttan víðari,< sigur hann. >Men dómaran og dømingina kunnu vit bara als ikki góðtaka.< Sambært hvalbingum er dómarin, Arthur Ellings- gaard, heldur ikki serliga kunnugur við nýggju regl- urnar, FIFA hevur latið gera. >Um so málverjarnir lógu flatir í luftini fyri at bjarga og so máttu toyggja seg einaferð aftrat fyri at fáa hildið bóltinum, dømdi hann konsekvent óbein- leiðis fríspark, hóast vit báðir undan dystinum høvdu tosað saman um júst hesar nýggju reglurnar,< sigur Johan Petur. »So tað sær ikki út til, at maðurin kann hava stórvegis skil fyri døm- ing.« Vildi ikki hyggja at linjuverjanum Eitt annað dómi, sum verður nevnt — stóð eisini í Sosialinum í gjár — er tað triðja málið, KI fekk í dystinum. »Vit gjørdu rangstødu- fellu, sum eisini riggadi, ti spældi maðurin kom at verða langt innanfyri okkum,< greiðir Johan Petur frá. >Hetta sá linju- verjin, og hann veittraði eisini fyri tí, men tað rørdi ikki dómaran, ið læt spæl- ið ganga víðari og gjørdi dóm linjuverjans til einkis, hóast hesin stóð væl fyri, og tað annars kundi síggjast av einum og hvørjum, at her var talan um greiða rangstødu og einki annað.“ Johan Petur fór beinan- vegin til dómaran, og bað hann spyrja linjuverjan, hvat hesin hevði veittrað fyri. Men hann dómarin avvísti, at linjuverjin yvir- høvur hevði veittrað, hóast hann sambært Johan Peturi hevði staðið góða løtu við flagginum uppi. »Eg bað dómaran triggj- ar ferðir fara yvir og spyrja linjuverjan, men hann tvíhelt um, at linjuverjin ikki hevði veittrad, og at har var einki at spyrja hann um,< sigur Johan Petur. Spældi »sjavs« við kortunum Ikki tykist nóg mikið vera við, at Arthur Ellings- gaard í vanligu dómunum gjøgnum dystin gjørdi brølarar. Hvalbingar hava eisini hug at viðmerkja tey átta (8!) gulu kortini, ið givin vóru í dystinum Teir siga, at talan í allar mátar var um ein sidiliga spældan dyst, uttan nakað hart spæl, men at dómarin kortini býtti kortini út til høgru og sum spældi hann sum Johan Petur Olgason tekur til. Hvørja ferð spælararnir søgdu nakað sum helst, fingu teir gula kortid, eins og kortini eisini vórðu givin við løgnum grund- gevingum: »Sjålvur var eg ov seinur til eina heilt vanliga takling úti á miðjum vølli, sum sjálvandi var til eitt fríspark,< sigur Johan Petur. >Men ikki var nóg mikið við tí. Eg fekk gula kortið, tí eg skuldi havt vinsiru, »SJavs«, brúkt sokalladu neyð- bremsuna.< Rúgvusmikil kæra Óivað verður tað ein rúgvusmikil kæra, Royn fer at senda um dómaran og dømingina í Klaksvík, hóast teir ikki við tí vilja hava, at úrslitið av dystinum skal broytast. >Vit duga ikki at síggja nakað høpi i, at ein so- vorðin dómari skal sleppa at dóma týðandi dystir í vaksnamannadeildunum,« sigur Johan Petur Olgar- son. »Og um menn ikki vilja trúgva ti, vit hava at bera fram, so kunnu teir bara seta mannin at døma ein toppdyst il. deild og so sjålvir koma at hyggja at, hvussu tað sær út. Tá fáa teir so í hvussu er sjón fyri søgn.« Kæran frá verður sum sagt skrivað í dag, og sum skjótast send Fótbóltssam- bandinum. hj. Arthur Ellingsgaard: >Dysturin er dømdur — so er alt sagt!« Sosialurin vendi sær fyrra- partin í gjár til dómaran frå umrødda dysti í Klaks- vik, Arthur Ellingsgaard av Eidi, og spurdi hann um, hvat hann sigur til kæruna frå Royn. >Teir mugu gjarna hótta við eini kæru, um tað er tað, teir vilja,< sigur hann. »Eg ætli mær einki serligt at svara til tað, og hatta mugu teir um. Dysturin er bæði spældur og dømdur, og so er ikki meira at siga um tað. Og fyri tað kundi KI vunnið enn meira enn hasi 4-0, sum endaliga úr- slitið varð.< Dómari í mong ár Arthur Ellingsgaard vísir á, at hann hevur verið dómari í mong ár, og at hetta er fjórða árið, at hann dømir, síðani hann tók dómaraprógv. >Tað undrar meg bara ikki, at eitt lið, sum heldur seg hava vunnið áðrenn dystin, fær hug at koma øllum møguligum kærum, tå tad ikki visir seg at rigga å vøllinum,« sigur hann. »Væl kann tad vera, at eg havi gjørt onkran feil, men tad er einki at øsa seg upp um soleidis. Hatta mugu hvalbingarnir sjålvir um.< Einki meira at gera Hann sigur seg annars ikki hava hug at gera nakra viðmerking til tíð- indini um, at Royn ætlar at kæra døming hansara í dystinum KI-Royn. >Sum sagt, so er dyst- urin spældur og dømdur, so har er einki meira at gera vid tað,< sigur Arthur Ellingsgaard at enda í stuttu viðmerking síni til Sosialin. hj.