mikudagur 4. september 1991síða 10

tíðindablaðið Nr. 161 — 4. september 1991 — men bert annar teirra kann standa í málinum Hver skal standa í mål- inum í kvold er kanska eitt stórri ivamål, enn tað so ofta hevur verið fyrr. Tað hevur verið vanligt, at Jer: Martin Knudsen hevur art føroyska lands- liðsmá!:ð, men hesaferð er møgui ki fyri, at HB- mål n Kaj Leo Johan" n endiliga fær kjansu. Jens Martin var sjåkur herfyri og tað sjúkan kost- aði hornum fyri tað fyrsta formir: og harnæst fleiri kilo av vektini. Tá landsliðið fyri viku síðani var í Danmark og spældi framsýningardyst móti Haslev, var tað Kaj Leo, sum vardi málið, til 12 mivuitir vóru eftir. Tá kom is Martin inn — - al hugsandi ip verða loystir vid punkterings verjuni Oko til persón- og lstblar, Regulus 900 ti ett nú avfukting o stloysing ti ikki minst, so teir yvir 3.000 åskodararnir skuldu gerast vónbrotnir yvir ikki at síggja mannin í topp- húgvuni, sum uttan iva hevur størsta áskoðaratekkið úti í tí víðu verð av teimum, sum er við í landsliðshópinum. Stóð seg væl í Haslev Sum sagt vardi Kaj Leo málið meginpartin av dyst- inum, og tað gjørdi hann bæði væl og virðiliga. M6tstødulidid hevði ikki teir stóru møguleikarnar, men tá okkurt var, røkti hann skyldur sínar til fuln- ar, og var hann tryggleikin sjálvur aftanfyri eina rætti- liga nýggja og royndar- kenda verju. Fyri Sosialinum sigur Kaj Leo, at hann er væl fyri í løtuni, so einki Skuldi verið til hindurs fyri, at hann kundi givið sítt besta, skuldi hann vart føroyska málið í kvold. Um at koma fyri seg Hinvegin er Jens Martin eisini komin nógv meira fyri seg seinastu tíðina, og sigur hann sjálvur, at hann nú er nær vanliga form- inum: »Eg havi styrkivenj- 1 — alt innan itriv, ídnað og mang annað = Vit eru við á framsýningini í Gundadalshøllini 5. til 8. september ing tríggjar ferðir um dag- in og venji nógv ið síðuna av, umframt at vektin næstan er vorðin tað, hon helst skal vera,< sigur hann. >So eg eri avgjørt ikki bangin fyri aftur at fara í landsliðsmálið, sum stødan er nú.< Tá báðir málverjarnir eftir øllum at dóma eru so væl fyri nú, kundi ein sjálvandi ynskt sær, at teir kanska báðir tveir stóðu í málinum, tá Føroyar um eina viku møta norðurírum í Landskrona. Páll noyðist at velja Men tað ber sum kunn- ugt ikki til, so landsliðs- venjarin Páll Guðlaugsson noyðist at velja. »Hvussu eg geri í kvøld, dugi eg ikki at siga enn, men ein møguleiki er sjálvandi, at teir sleppa at royna seg báðir, men tað havi eg ikki tikið stóðu til enn,< sigur Páll við Sos- ialin. »Men at báðir eru væl fyri, kann so bara tak- ast sum ein stórur fyri- munur fyri okkum, hóast eg kanska verið noyddur at gera eitt val. hj.