Sosialurinarkiv
Sosialurin 1991-09-06, síða 18
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 6. september 1991síða 18

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

S íða 18 Ávaring til politikararnar: - Raknið við áðrenn alivinnan líður rentudeyðan ! -Hóast stóðan hjá so at siga øllum alarunum er vånalig, so er tað íkast, sum vinnan veitir okkara kreppurakta búskapi, alt annað enn vánaligt. Og hóast útlitini í dag sýnast døpur, so eiga vit ikki at falla í fátt, tí hóast alt finst onki annað alternativ til okkara kreppuraktu fiskivinnu utan bert alivinnan. Hetta skrivar formaðurin í Fóroya Havbúnaðarfelag, Kristjan á Neystabó í blaðnum Alarin. Hann skrivar eisini, at tað er at vóna, at okkara politikarar rakna við og leggja eina heildarætlan fyri alingina, áðrenn øll vinnan, sum hon er, líður renturdeyðan. Hann skrivar Einki er yvir at dylja, at fíggjarliga trongsteðan er álvarslig. Men tað eru eis- ini aðrir stórir og grund- leggjandi trupulleikar at taka steðu til og loysa # i>d í SKI an strategi € økur unarorðunun 5 um ðugu atgerðunum Drála vit bert eitt lítið bil, er ov seint. At kalla allar alitjóðir eru undan okkum i organisation og sam- skifti og sostatt eisini í kappingarferi. Skulu eis- ini vit gerast kappingar- fer, hava vit ikki ráð at lata hvert einasta alibrúk í landinum gera tey somu mistek. Alingin er enn einasta alternativ til høvudsvinnuna 285 Hvussu loysa vit trupulleikarnar? Meir ein kunnar seg um vinnuna, meira ásannar ein tervin á einum stovni la einum alimiðdepli, um vit hava valt at nevna tað. Ein samskip- inarlidur, ið kann skúla og ráðgeva ikki bert okkum alarum, men so sanniliga eisini rådgeva okkara politikarum um hesa nýggju sera viðbreknu vinnu. Tað kann ikki vera rætt, at vinnan skal doyggja av vantandi vit- an og av ósketni. Fundamentið, grund- steðið, sum føroyska ali- vinnan stendur á, er ógvu- liga veikt. Vit kundu, um vit vildu, lært so ómeta- liga nógv av eðrum, tí teir hava yvirhevur verið gjøgnum just somu trupulleikar sum vit. Men vit hava einki vælvirkandi sambindingarlid, ið kann tryggja eitt neyvt sam- skifti millum allar íbland- aðar partar, og við ongum ella bert vánaligum sam- skifti eru eingi útlit fyri at gera seg galdandi í vinnu- lívinum í dag. Í einum skrivi uppá 10 síður og á fundum við Legtingsins Fíggjar- nevnd, Feroya Lands- stýri, Menningargrunnin, Ídnaðargrunnin, Feroya Banka, Sjóvinnubankan umframt ávísar fóður- framleiðarar hava vit gjørt eina roynd at greiða gjelliga frá ætlanini um Kristjan á Neystabø, formaður í Føroya Havbúnaðarfelag ein alimiðdepil. At hann kann vera ein góð og neyð- ug ílega í kreppuraktu ali- vinnuna. Aðurnevndu stovnar vóru flest allir positivir, tó sveik ein teirra, og ætlan- in datt niðurfyri. Spurningurin, um ein tí- líkur yvirbygningur ella miðdepil skal vera al- mennur ella partvíst pri- vatur, er politiskur. Vantandi effektivitetur Ein álvarsamur trupul- leiki í okkara alivinnu er vantandi effektivitetur. Avís alibrúk eru ikki nóg effektiv, nekur eru effek- tiv. Um bøtt verður um nú- verandi gjaldferi, og vinnan verður rætt fyri- skipað, skuldi heilt av- gjørt verið møguligt at minkað framtíðar fram- leiðslukostnaðin. Alivinnuni tervar pen- ing fyri ikki at steðga upp. Um vinnan ikki fær pen- ing at arbeiða við nakað skjótt, fara fleiri alibrúk (enn neyðugt) av knóran- um. Hørð krøv Tað verða ikki vit, ið koma at seta krevini, men tað verða vit, sum skulu Nr. 163 — 6. september 1991 liva upp til tey vaksandi krev, sum marknaðurin kemur at seta okkum í 90- árunum. — Vit mugu gera okk- um greitt, at vit koma at kappast á einum markn- aði, har útboðið er sterri enn eftirspurningurin, og tað sigur ikki so lítið. Tað er eingin trupulleiki at ekja um útboðið av laksi hjá okkum og teim- um londunum, vit kapp- ast við, og eisini hjá lond- um, sum ikki eru so væl við enn — spurningurin er bert, hver kann framleiða ta bestu góðskuna og marknadarføra hana fyri ein rímiligan prís Vinnustruktururin = og vinnumentaliteturin må broytast og herðast. Alingin einasti kosturin í at velja Hóast steðan hjá so at Tit ringja siga ollum alarum er vána- lig, so er tað íkast, sum vinnan veitir okkara kreppurakta búskapi, alt annað enn vánaligt. Og hóast útlitini í dag sýnast depur, so eiga vit ikki at falla í fátt, tí hóast alt finst einki annað alterna- tiv til okkara kreppuraktu fiskivinnu uttan bert ali- vinnan. Drógu øll eina línu, stardu vit okkum ikki blind í verandi trupulleik- um, men troyttu henda náttúrugivna vinnumegu- leika so mikið, sum um- hvervið tolir. Mong tekin er um, at tervurin á laksi og á fiski yvirhøvur fer at vaksa og marknaðurin at batna. Tí er at vóna, at okkara politikarar rakna við og leggja eina heildarætlan fyri alingina, áðrenn øll vinnan, sum hon er, líður rentudeyðan. — vit skriva Ringið telefon 11820 s Få 2 = | FS % = si 8 z | å + í á