mikudagur 11. september 1991síða 2

un Bústaður: Argjavegur 26 Postadressa: Postsmoge 7t ; 6 Jan Miller Biadt6ik: Randi Jacobsen - Térfinn Smith — va P ti 7 Tr | jú ; " - re PH Pressan 1981 | Teieton: 11820 Telefax: | 14720 Eina ser- føroyska skipan FYRI nøkrum mánaðum síð- ani setti landsstýrið eina nevnd at gera uppskot til eina serliga føroyska arbeiðsloys- istryggingarskipan. Arbeiðið í nevndini gongur væl og væntandi verður uppskotið lagt fyri tingið og avgreitt áðrenn tingsetan endar í apríl 1992. TAÐ er sera umráðandi at vit fáa eina góða og serføroyska skipan á hesum øki. Øll okk- ara grannalond hava arbeiðs- loysistrygging. Allar hesar ganga neyvt eftir fakligum merkum. T.v.s., at er t.d. ein múrari arbeiðsleysur sum múrari, so kann hann ikki fara til arbeiðis í fiskiidnadinum, hóast tørvur er á arbeiðsmegi har. Tað vildi verið heilt burt- urvið at sett slíkar reglur í gildi her hjá okkum. Q 7 > “ På FL 2 ME spsigaleu DD” = £ VIT mugu hava eina lidiliga skipan. Eina skipan, sum loyvir arbeiðsleysum á einum øki, at taka arbeiði upp á ein- um gðrum øki, um tørvur er á arbeiðsmegi á viðkomandi eki. Tað má eisini vera lætt og einfalt at koma inn í skip- anina tá tørvur er á tí. Verður tað eins trupult at fáa ar- beiðsloysisdagpening, sum tað er at fáa forsorgarhjálp, er stórur vandi fyri, at fólk ikki fara aftur til arbeiðis av berari stúran fyri, hvussu tey skulu sleppa innaftur í dagpeninga- skipanina, um arbeiðið heldur uppat. EISINI eiga vit at ansa sera væl eftir, at nýggja arbeiðs- loysistryggingarskipanin ikki kemur í kapping við galdandi lóg um almenna forsorg. Um dagpeningaupphæddin verð- ur lægri enn forsorgarhjálpin, er vandi fyri slíkari kapping, og hetta kemur at fáa óhepn- ar avleiðingar. Ein møguleiki er at fólk fara at velja ímillum arbeiðsloysispening og for- sorgarhjålp. Ein annar møgu- leiki er at tey fara at taka í- móti bæði dagpeningi og for- sorgarhjálp. HETTA seinna letur seg gera á tann hátt, at verður arbeiðs- loysisdagpeningurin lægri enn forsorgarhjálpin, so kann almannastovan við heimild í forsorgarlógini útgjalda mun- in. Ein av vansunum við for- sorgarlógini er júst tann, at tað er sera trupult at koma inn við tí úrsliti, at fólk aftra seg við at fara út aftur í ar- beiðslívið, uttan so at tey hava trygd fyri einum varandi arbeiði. Um arbeiðsloysis- tryggingarskipanin ikki verð- ur einaráðandi á gekinum, sleppa vit als ikki burtur úr áðurnevnda trupulleika, sum er tengdur at forsorgarlógini. LAT okkum skjótast møgu- ligt fáa eina arbeiðsávísing sS EF Norðmenn og og eina serføroyska arbeiðs. loysistrygging, sum er lidilig, einføld og harafturat løtt og ódýr at umsita. VJ Dagblaðið og aling Dagblaðið skrivar í odda- grein um alivinnuna. Blað- ið vísir á, at meðan vit dagliga hoyra nógv um trupulleikar hjá alivinn- uni, sum stava frá sjúkum o.l, so hoyra vit lítið um tann stóra trupulleikan, sum er fígging. bd skrivar í oddagrein m.a.: >Í løgmansrøduni á Ólavseku verður sagt: »Utflutningurin verður í 1992 20.000 tons«. Víðari verdur sagt: »Bankarnir og menningargrunnurin hava ikki havt møgu- leika ella vilja at figgja alivinnuna betri«. Allir = partar hava igjøgnum nógu ár ført fram, at um alivinnuni skal verða kv lagað, má ein figgjarkarmur fáast til vega, sum bankar, idsstýri og vinnan sjálv stendur aftanfyri. Við einum skkum figgj- arkarmi er meguligt at fara út í víðu verð at læna pengar til vinnuna. Tað vil altíð vera lættari at læna pening til eina skilagóða vinnugrein enn at fara út at læna til gjald av einum halli or- sakað av skila leysari nýtslu. Roknast má við, fyri hvørji 100 tons, sur verða framleidd. verða bundnar 7—8 miljónir krónur. Tað vil siga, at ein framleiðsla uppá 20.000 tons bindur um- leið 1,5 milliard krónur. Hesin peningur er ikki til í Feroyum. Í dag eru bundnar í ali- vinnuni útvið 1 milliard og peningastovnarnir hava stórar trupulleikar við at figgja vinnuna á ti steði, hon er í dag. Pen- ingastovnarnir hava staðfest stórtap innan alivinnuna. Nýggj taþ standa fyri framman. Fyriuttan likvidar peng- ar skal hegni og gott skil til fyri at reka alivinn- una Hetta finst eisini hóast alt Ólavsekureðan prógu- ar, at politikararnir enn ikki hava fatað trupul- leikarnar Innan vinnuna. € So SUM SO, er stu ingsskipanin. Nogv tos um at minka studningin til fiskivinnuna hevur verið. men eingin itøki- lig nýhugsan, sum til dømis at skerja hann við åvisari upphædd og flyta tveir tridingar av hesi upphædd til alivinn- una. Istadin heldur bædi beinleiðis og óbeinleiðis avgjaldsskipan fram og ger, at okkara kapping- atføri bert versnar. Hetta er ikki eitt upp- skot um beinleiðis oyra kilo studning til vinnuna — tvørturtmoti. Men eitt positivt signal sum til demis avteka av av- gjøldum heuði kanska verið bøtandi. Tað hevdi kanska ikki verið heilt av vegnum við åvisum rentu- og tløgustudningi ella tkast til flutning eins og galdandi er fyri skipabygging | Landsstýrið átti biðið um at umbering fyri at hava skuldsett bankar og menningargrunn fyri vantandi vilja til at figgja alivinnuna. Figgj- arstovnarnir hava veru- liga vilja, men tad hevur knipt í stórum við n politisku fatanini. Verður eingin broyt- ing, fær alivinnan áðr- enn langt um kður áuvrs- an oyrakilo studning - og tað var ikki ætlanina. > Kommunuvalini i Noregi gjørdust ein dyggur frammanå til teir flokkar, sum vilja hava Noreg upp i EF ella gera bindandi av- talur vid felagsskapin, sum tekur nakad av sjálvræðinum frá norð- monnum. Norski ar- beiðaraflokkurin, Høgriflokkurin og Framburðsflokkurin taptu so dyggiliga, meðan teir báðir flokk- arnir, sum hava verið mest ímóti EF-lima- skapi og eisini eini EOS-avtalu við EF, vunnu valid. Tad er senterflokkurin og sosialistiski vinstra- flokkurin. Hóast talan var um lokalval, har arbeiðsloysi var ein av týðandi spurningun- um, so var EF eitt av hevuðsmálunum. Ar- beidaraflokkurin, sum myndar eina minni- lutastjórn, er fyri eini EOS-avtalu, men flokkurin hevur enn ikki tikið steðu fyri ella ímóti EF-lima- skapi. Hegriflokkurin er greitt fyri lima- skapi og metir eina EOS-avtalu sum millumsteð til lima- skap. Valúrslitið hev- ur ikki ongan áhuga fyri føroyingar, tí mangir eru teir, sum halda, at fer Noreg upp í EF, so eru vit noyddir til at fylgja við. Men sambært hesum valúrslitinum er greitt, at norskur limaskapur í EF ligg- ur nakað langt úti í framtíðini.