leygardagur 14. september 1991síða 10

Síða 10 tíðindablaðið SpSialurin Krabbamein og sjúkrahúsverkið Tað er bara ein órokkiligur veruleiki, at vandalisman heldur áfram innan heilsu- verkið, skrivar Johan Djurhuus, fyrru. yvirlækni á Landssjúkrahúsinum. Nú skilið er vorðið so syndarligt, so hjálpar- leysa tápuligt, at ein kann ógvast hverja ferð hesir báðir (ja umberið úttal- ilsið) abnormu persónar — læknastjórin og sjúkra- hússtjórin — úttala seg al- ment. Eg fari fyrst at umreða tað, sum stóð í Sosialinum t. 31/8-91, hvar greitt verður frá, at sjúklingar ganga fyri veður og vind niðri í Keypmannahavn í vikur, áðrenn teir sleppa til viðgerðar fyri sjúku, teir eru sendir niður fyri at fáa vidgjørda á Ríkis- hospitalinum ella Radium stationini Eisini fari eg »at gera vart við< at eg eri vælvit- andi um, — og havi bæði í blødum og til landsins myndugleikar gjørt vart við, at skilið hetta síðsta árið hevur fyri verið nógv versnað illkynjaða sjúklingar. Men eg havi kannað nú, bæði á Klaksvíkar og Suðuroyarsjúkrahúsi, um tey kanna nakað til hesa ákæru, sum Sosialurin veit at bera fram frá læknastjóra Pál Weihe, men sovorðin demi kenna tey als ikki til. Eg fari at sláa heilt fast, at eg sjálvur í tey umleið 18 árini, eg sjálvur sendi sjúklingar niður til við- gerðar „ikki eina ta ein- astu ferð< havi verið úti fyri at mínir sjúklingar ikki eru slopnir framat, tí eg havi havt gott sam- starv við Ríkishospitalið og Radiumsteðina, og var altíð avtalað tíð og pláss, áðrenn sjúklingar fóru av- stað og varð hetta heilt greitt yvirhildið. So hesa hepisleysu ákæru og hjálparleysu pá- standir fari eg at gera P. Weihe og tíðindablaðið an- Frá høllini á Hálsi Konsert við »THE DUBLINERS« verður leygarkvøldid 21. sept. kl. 20.30. Atgongumerki eru at fåa i Kunningarstovuni. Atgongumerki i forsølu Atgongumerki vid dyrnar 150,- kr. 175,- kr. Høllin å Hålsi svarlig fyri, — og eg vågi at siga, at teir frambera rong tíðindi, og sjúklinga vegna ógvuliga ótryggj- andi, so eg fari at biðja um eina rættleiðing í blaðnum av hesum ósonnu tíðind- um. Nú sjúkrahúsverkið og sjúklingar eru so kroystir vegna sparing, gera Pál Weihe og sjúkrahús- myndugleikarnir einaferð enn, og eg sigi einaferð enn, tann stóra brølara, at fáa fólk upp úr Danmark, serkenar á økinum, men hesir serkenu eru menn, sum bestiltir í for- vegin. Tá eg sigi eru bestiltir, so er tað tí, at lækna- og sjúkrahússtjórin fóru fyrst til Danmarkar at leita sær fram til nekur fólk, sum teir skulu pre- orientera ella ávirka fyrst, og síðani skuldu hesi fólk koma til Feroya sum ser- eru kønir á økinum. Men sum lækni kann eg ikki vidur- kenna, administratorar, sum sita á skrivstovum sjálvt á Ríkishospitalin- um, eru serkgnir á ellum økjum og tá slett ikki ser- ken í sjúklingum og sjúk- um, sum tað heila jú má til at snúgva seg um trods alt. Og tå danin Heini Høj Hansen administrator framførir ifylgi at danir Sosialin, kenna og drag- smáu Prov Ins sjålvir trupulleikarnar ast við tey júkrahusini, so er tað, sum orðini vóru hes munnin av hverjur x Pål einaferð so, at eg sjálvur Weihe, nú er tal eri vælkendur og havi starvast á fleiri donskum sjúkrahúsum, bæði sterri og smærri, umframt a Radiumstatiónini, so eg fari at pástanda, at eg enn kenni nakað til donsk viðurskifti. Somuleiðis kann eg her upplýsa bæði tær og eðr- um, sum hava áhuga fyri tí, at henda centralisering, sum tú ert fortalari fyri og eirindaleyst hevur roynt at lumpað igjøgnum, er tað stik mótsatta av tí, sum verður gjert í Dan- mark, teir hava nevniliga sloppið hasum tankanum fyri árum síðani — tí tað er ongin góð loysn og slett ikki fyri sjúklingin. Umframt skal eg greiða frá, at grundað á at danir eru farnir burtur frá sen- traliseringspolitikkinum — so er nú bert ein yvir- lækni eftir á bróstkrabba- meinsdeildini á Radium- stationini — Ríkishospi- talið, teir vóru tveir og annar fall fyri aldursmark- inum 1/9-90, og har metti man ikki, at ráð vóru at seta ein nýggjan í hansara stað, sjálvt um har er meira enn nokk at gera, hóast tey smærru sjúkra- húsini gera teirra part av viðgerð av krabbameins sjúklingum. um síðani var man noydd ur at rad satt er ein sjúklingur komin til 65—70 år, er tad so, at ringt er at koma å Radiumstatónina vegna plásstrot og arbeiðsorku, — tí man má prioritera — børn og yngri fólk fyrst grundað av niðurskurði og hetta geldur eisini fyri for- oyingar. Tá Sosialurin ífylgi Pál Weihe greiðir frå, at sjúk- lingar skulu samlast sam- an í hópar og 14 hvenn dag sendast til Keyp- mannahavn, má hetta sig- ast at vera ein stór aftur- gongd fyri sjúklingin. Var tá ikki betur (um hetta skal fremjast), at vit sum grenlendingar fingu eina deild á Ríkishospital- inum burturav til feroy- ingar, og á tann hátt fult prioritera ljóðar hart, men Nr. 169 — 14. september 1991 útnyttað tann pening, sum jú er játtaður feroy- ingum har uppá 24 mill. og so kanska hevði fingið hækkað hesa upphædd nakað væl meira. So bleiv jú eisini betri pláss á Landssjúkrahúsin- um til fleiri læknar, vakt- berandi yvirlæknar, skriv- arar og skrivstovur og kanska privatpraksis og tann »ovurstora arbeiðs- byrðan< hjá tí einstaka so 1 fór at minka, í greitt er, at um vit fingu eina deild í Danmark og man } m gjert lukka deildirnar, so kundu teir 54 læknarnir kanska stressað av við teimum sjúklingum, teir hava eftir, tá kommunu- læknarnir viðgera 94% og Ríkishospitalið tók sterri part. Eisini kann eg her upp- lýsa, at yvirlæknin Henn- ing Mouritzen, sum hevur bróstkrabbasjúklingar á Radiumstatiónini um hendur, hevði fegin viljað komið her upp og greitt frá sínum arbeiði, men hann var nokk ikki biðin um hetta, tí tað væl ikki passaði læknastjóranum ella sjúkrahússtjóranum, hvussu hann helt at okk- ara skipan kundi verið, lættari var hjá teimum at tosa við administratión- ina og fáa teir at ganga inn fyri teirra ynskjum og tað bar væl til. ein Johan Djurhuus