leygardagur 14. september 1991síða 11

Nr. 169 — 14. september 1991 OPTIMISME — PESSIMISME Tað kann vera gott og ikki at vera ov stórur optimist- ur (bjartsíggin) — síggja alt fyri sær í einum strál- andi ljósi — men opti- misman skal hóast alt ikki vera so ljósareyð, at hon kámar allan veruleika burt, tí veruleikan má sjálvt optimist góðtaka. Ein optimistur ella bjart- skygdur kann ikki bert sjálvur gerast vónbrotin, men tað, sum enn verri er — kann bjartskygni ikki einans gerast vandamikið fyri viðkomandi, men so sanniliga eisini fyri tey, tað verður fyrigyklað. Vitandi er tað hóast alt munur millum at vera optimist og pessimist; tí pessmimisturin sær bart alt svart fyri sær og dugir sostatt ongan ljósan glotta at hóma. Í so máta ikki avleið at siga, at bæði optimisma og pessimisma kunnu vera líka svikalig. Tað er so langt ímillum definitión uppá optimisme og pessimisme ella bjart- skygni og svartskygni. Ein optimistur kann væl geva einum so bjarta vón uppá tað mest óhugsandi, at sjálvur optimisturin av- dúkar seg sum ótrúverdig- an, meðan pessimisturin tverturímóti ikki dugir at síggja nakað ljóst í nekr- um, men alt tykist honum belamyrkur, ið heldur ikki lýsir hann serliga trúverd- ugan. Sum heild loysir tað seg best at vera mitt í millum, so hevur ein valt ta hóv- ligu leiðina, tí lítil dugur er í at geva fólki, hverki ljósari ella myrkari vónir enn gott er. Tað verður alt ov ofta gyklað fólki meir enn gott er, sum einans gevur bakslag fyri við- komandi slíkt ger. Ávísir politikarar hava serlig evni at fyrigykla sær og eðrum veruligt sum óveruligt, ið einans setir TEIR í eina sera keðiliga stødu. Í so máta havi eg merkt mær, at landsstýriskv. javnaðarfloksins er ógvu- liga varin í sínum orðum at geva nøkur ljósareyð lyfti, sum vilja koma henni aftur umaftur at hava givið lyfti til hetta ella hatta. Hetta havi eg lagt mær í geyma, tá hon hevur verið spurd í skúla- málum — annaðhvert tað so hevur verið nýbygging ella í eðrum feri, sum ein- ans tænir henni til fyri- muns. Í hesum sama viðfangi loyvi eg mær at skoyta uppí, at landsstýriskvinn- an eisini í orðaskifti hevur eina verduga atferð við at duga at taka annans hugs- an, uttan at geva vreiði- ligt aftursvar, tí tað ber als ikki til, ikki at vilja góðtaka at ikki øll skulu hava somu hugsan um dagsins mál. Verdug atferð móti and- steðu, gevur fólksins virð- ing. D.J. Foroya Handverksmeistarafelag spyr: Nær fáa vit ein føroyskan innmarknað? Orðið »innmarknadur« er å hvørs mans munni i dag. Hetta er eitt av teimum nýggju orðunum, ið ríka mál okkara, sum eitt úr- slit av gongdini í Europa hesi seinastu árini. Eystanfyri er Berlin- múrurin fallin og í Vestur- europa eru felagsmarkn- aðarlondini komin væl á- leiðis við høvudsendamåli sínum: At bróta niður all- ar forðingar fyri flutningi av verum og tænastum landanna millum. Eisini nógvir føroyingar munnu halda tað vera skilagott, at arbeiðsmegi og tænastuveitingar skulu hava frítt at fara um merk. Men meðan garðarnir eru falnir allastaðni í Europa, er gongdin í Fer- oyum tann beint øvugta, tí tær føroysku kommun- urnar girða seg alt meira og meira inni, væl stuðlað- ar av trongskygdum yrk- isfeløgum og lokalum »landspolitikarum«. Eitt dømi er Tórshavnar Kommuna, sum í ávísum føri hevur sett entrepre- nørum ta treyt, at undir- entreprenørar og alt ar- beiðsfólkið skal búgva i Térshavnar Kommunu. Eitt annað demi er Fuglafjarðar Kommuna, sum ikki vildi lata eitt utt- anbíggja byggifelag brúka sínar egnu broytfer- FN arar, bilar 0.a. Tad sama er hent vest- uri i Vågum. Tað kundi verðið hildið fram at reksa upp dømi um, hvussu kommunu- stýri, hjálpt av áhuga- bólkum og politikarum, dýrka almenn arbeiði á henda hátt og harvið leggja eitt óneyðugt ok oman á ta tungu byrðu, sum land og fólk okkara knógvar undir framman- undan. Undir tílíkum korum fáa okkara entreprenørar og handverksmeistarar ikki virkað til fult gagns fyri byggiharra og samfe- lagið sum heild. Í fyrsta lagi er tað ein ávísur vandi fyri, at eitt arbeiði verður dýrari enn neyðugt, tá ið entrepre- nerurin verður tvingaður til at finna undirentre- prenørar, bilar, broytfer- arar, osfr. innanfyri eitt ávíst trongt kommunu- mark, ístaðin fyri at kunna fara út á fría marknaðin eftir tí. Í ødrum lagi leggja allar fyritøkur stóran dent á at byggja upp eitt fast starvslið, tí við royndum fólki gongur eitt arbeiði skjótari, og kostar tískil Tann týdningur hetta hevur fyri arbeiðsgongd- ina, eigur ikki at verða undirmettur. Vansin við, at forða entreprenørum at brúka sítt fasta fólk, er, at nýtt fólk skal meira og minni lærast upp fyri hverja uppgávu. Hinvegin skal leggjast tað er sjálvandi bíligari at brúka folk á staðnum, heldur enn at flyta tey langar leiðir. Tí heitir Feroya Hand- verksmeistarafelag á allar kommunur í Føroyum um at lata kommunumarkini upp fyri arbeiðsmegi og tænastuveitingum. Feroya Handverks- meistarafelag heitir eisini á Landsstýrið og á komm- unustýrini um at virka fyri, at øll almenn og hálv- almenn arbeiði verða boð- in út alment (í almenna lisitatión). Øll onnur hava ásannað, at tað er tann frá kapp- ingini, sum gagnar samfe- lagnum best í longdini. Og tað, sum loysir seg fyri samfelagið, gagnar eisini einstaklinginum best. Nær fara feroyingar at taka hesa sannroynd til sín? Nær fáa vit ein inn- marknað i Føroyum? 13. september 1991 Vilhelm M. Johannesen formadur CY Lagt til rættis: Oddbjørg Poulsen Jesus tosar vid Nicodemus Ein rådharri hjå Jødunum æt Nico- demus. Hann kom til Jesus um nåttina. Hann var møguliga bangin fyri at onkur skuldi siggja hann. Men Jesus tosadi vid hann alikavæl. Nicodemus segði vid Jesus: Eg veit at tå ert Lærari. Eg veit at Tú ert komin frå Gudi. Eg veit at eingin kann gera alt tað sum Tú ger, uttan at Gud er við Honum. Nicodemus hevði skilt, at Jesus hevði nakað gott til ell menniskju, sum eingin annar kundi geva. Jesus svaraði honum at ein mátti vera føddur av nýggjum, fyri at kunna síggja ríki Guds. Eftir at teir høvdu práta eina letu, segði Jesus tey orðini, sum tú nokk ofta hevur hoyrt fyrr. »Ti so høgt elskaði Gud heimin, at Hann gav Son Sín hin einborna, fyri at hver tann ið trýr á Hann, ikki skal fortapast, men hava ævigt lív. Hvat sigur Jesus við Nicodemus ? | | Her sært tu, hvat teknini merkja. D|e | Í i ; en »wy &. j RE Í | { Í i Í ! . (5 N i | fe i — 20 … mn md sj Þjs um ———— ——r… —— | nf | | | 1 | 3 > re Bi: 23 | | PÅ 1) L 4 | ! | | Í | Í ——<.—— ' | >