leygardagur 28. september 1991síða 11

Nr. 179 — 28. september 1991 livir meira í nútíðini. Sjálvandi fellur prátið eisini inn á hjúnarlag hennara við Knút, sum í mong ár var blaðstjóri á Dagblaðnum. Tey høvdu eitt gott lív saman. Knút Wang var løgtingsmaður og blað- stjóri, og tann vegin kom hon at kenna uppaftur fleiri fólk. - Tá Knút doyði, vórðu tað fólk, sum spurdu meg, um eg ikki hevði hug at flyta aftur til Danmarkar. men tað hevði eg ikki kunnað. Eg havi fest røtur her, sjálvt um eg ikki nakra- ntíð verði føroyingur. Hvat skuldi eg gjørt í eini íbúð í Keypamannahavn einsa- mgll. Her búgvi eg fyri meg sjálva, men eg kenni meg ikki einsamalla, so nógv fólk sum eg kenni. Men eg fari uttanlands eina ella tvær ferðir um árið. Eg havi stundir til tað og syrgi fyri at hava ráð til tað eisini. Anette hevur altíð havt góðan ferðingarhug, og hennara hugaheimur rgkk- ur eisini langt út um land- oddarnar. Hon og Knút plagdu at ferðast, og tann vanan legði Anette ikki frá sær, tá hon í 1976 bleiv einkja. Heldur tvertur- ímóti. - Ferðir til baðistrendur hava ongantíð sagt mær nakað. Eg vil uppliva nakað, tá eg ferðist. Og nógv hevur hon upplivað á sínum mongu ferðum. Hon hevur verið á fýra ársfundum í ymsum lond- um hjá Amnesty Inter- national, fleiri ferðir verið á málskeið í Fraklandi og sæð fleiri lond um allan heim. Eitt árið var hon og vitjaði ein suðurafrikanara, sum hevði verið samvitskufangi hjá Amnesty International. Hon fylgdist til Suðurafrika við skyldfólki hansara, sum búði í Onglandi. Í 1985 var Anette á alheims kvinnu- ráðstevnuni í Kenya, og tá hon var komin so langt, vildi hon síggja meira av landinum og fór á safari inn í landið at síggja villini djórini og síðan til Mom- bassa. Í 1989 var hon í Bangladesh við einum ferðalagið hjá Santalmissi- ónini. Fleiri ferðir hevur hon verið á háskúla í Dan- mark, og tað hevur verið líka áhugavert hvgrja ferð Gott endamál Arbeiðið í Amnesty Inter- national, Føroya deild, hev- ur havt stóran týdning fyri Anette Wang. Í 23 árhevur hon verið limur í felags- skapinum og er framvegis líka eldhugað. - Tað kennist so væl at kunna gera okkurt gagnligt, og haraftrat eri eg komin í samband við hópin av fólki um allan heim. Eg var næst- an rørd, tå eg nú fekk fød- ingardagskort frá fólki, eg havi verið í sambandi við í Amnesty. - Eg havi eisini eitt SOS- barn. Tað er ein níggju ára gomul genta í India. Nú ein dagin fekk eg bræv frá henni. Hon er fjórða SOS- barnið hjá mær. Hini eru øll vaksin nú. Onkur vil halda, at tað munar so lítið at lata pengar til at forsyrgja ein- um barni. Men eg sigi sum so, at eitt barn er eitt barn. Tá tað barnið veksur til, fær tað at vita, at tað eru onnur menniskju í heiminum, sum vilja hjálpa: Tað er ein máti at virka fyri eini betri verð. Keðir seg ikki - Annars fái eg tíðina at ganga við at lesa, eg komi nógv út og royni at fylgja við. Eg fari í Filmsfelagið, og tónleik dámar mær væl, so eg eri eisini ofta til konsertir. - Og so havi eg verid so heppin at hava havt góða heilsu. Ikki tí eg havi gjørt nakað serligt fyri tað, sigur Anette, flennir og festir sær í aftur. - Eg gangi tó til fimleik og gangi túrar og navi ikki sama skund nú sum áður. Anette Wang heldur fød- ingardagin í morgin saman viðskyldfólki og næstu vin- unum. Hon hevur eina tví- burðarsystir, sum er jur- istur, men ikki arbeiðir longur. Tær báðar eru nær knýttar. Hon hevur eisini ein eldri beiggja. Øll systkini og børn teirra eru líka góð við hvgnn annan. - So leingi heilsan er, kann eg ikki klaga um nakað. Góð heilsa er størsta gávan, sigur Anette Wang. randi sø, KN 4 I IUNUABISNJØGS k WuINDPJO GINA Wu Selja brúkt ljóðferi Um ikki so langa tíð letur nýggjur handil upp í mið- býnum Havn. Ein nýggjur handil, ið fer at selja brúktar vørur. "Tónaskálin", ið sølu- búðin fer at eita, skal selja tónleikaútgerð, t.d. ljóðfóri og útgerð, stereoanlegg, plátu- og bandspælarar, plátur, bond og ymist ann- að. Í flestu førur verða brúktir Lutir at fáa í sólubúð- ini, men nýggir lutir verða eisini seldir, tá handilin finnur okkurt gott tilboð innan- ella uttanlands. Brødurnir Benjamin og Jón, sum saman við ødrum hava tikið stig til handilin, sigur, at hugmyndin aft- anfyri tiltakið er, at eingin skal noyðast at lata vera við at spæl tónleik, ella verða forðaður í at lata børnini spæla, tí tey ikki hava ráð. Tí lata teir upp hesa "second Hand" sølubudini. Teir ivast ikki í, at nógv fólk hava ymiska útgerð liggjandi, sum ikki verður brúkt. Hesi kunnu lata sølu- búðini ljóðfgrini ella annað at selja, so onnnur áhuga kunnu ogna sær vøruna bil- igari. Prísur og flutningurin verður avtalaður við sølu- búðina. Peningurin verður latin fyri vøruna sama dag, sum hon verður seld. Alt verður tryggjað, meðan tað stendur á goymslu. uilbe pnuuns 60 Bep Djineuny xt Y880I 867 — — (+ tLLBET 86 spur/s| 3010. UAPYSIOL OI T-4: £Þ X0qISO- urðaaaefð340 OIA /A 198910 e(661 WS3 gel OTIIH9, -"007'81 MM